Goodyear тігісі – бұл аяқ киім сыртқы табанының шетімен жүретін былғары, резеңке немесе пластиктен жасалған жолақ. Тарихы, технологиясы және конструкциясы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аяқ киімнің бөлігі
Shoe component
Goodyear welt – аяқ киімнің сыртқы табанының шетімен жүретін былғары, резеңке немесе пластиктен жасалған жолақ. Goodyear welt машинасының негізгі қағидасы 1862 жылы Огюст Дестуймен ойлап табылды. Ол бұрылған аяқ киімді тігуге арналған иілген инесі бар машина жасады. 1869 жылы машина одан әрі жетілдірілді, кейін Дестуй және одан да маңыздысы, ағылшын механик Даниэль Миллс оны жетілдірді, екеуі де Чарльз Гудйердің ұлы Чарльз Гудйердің жұмысында болды. Тарихшылар Гудйердің Джонстон мен Мерфидің негізін қалаушы Уильям Дж. Дадлидің аяқ киім фабрикасына жиі баратынын, онда табан тігу жабдықтарының алғашқы жұмыстары жүргізілгенін атап өтті.
A Goodyear welt is a strip of leather, rubber, or plastic that runs along the perimeter of a shoe outsole. The basic principle behind the Goodyear welt machine was invented in 1862 by August Destouy who designed a machine with a curved needle to stitch turned shoes. The machine was then improved in 1869 and later by Destouy and, more importantly, Daniel Mills, an English mechanic, both employed by Charles Goodyear Jr., the son of Charles Goodyear. It has been noted by historians that Goodyear was a frequent visitor to the shoe factory of William J. Dudley, founder of Johnston & Murphy, where early work on sole stitching equipment was performed.
Құрылыс
"Goodyear welt construction" – бұл аяқ киімнің ішкі табанына сыртқы немесе ортаңғы табаны бекіту үшін цементтелген, жоғары жағы мен бүкіл айналасын (Goodyear welt түріне байланысты) қамтитын, алдын ала пішінді кенептен жасалған "жүйек" сияқты жолақты тігу арқылы жасалатын құрылым. Жүйектің арасындағы кеңістік тыныс алу және серікпеу үшін саңылаулы немесе тесілген, көбік сияқты басқа толтырғыш материалмен немесе коркпен толтырылады, содан кейін сыртқы табан жүйекке цементтеледі және тігіледі. Басқа конструкцияда жасалған аяқ киімдерде де жүйектер болуы мүмкін.
"Goodyear welt construction" involves stitching a welt to the upper and a strip of preformed canvas like a "rib" that runs all around and bottom (known as "gemming") cemented to the insole of a shoe as an attach point for the outsole or midsole (depending on the Goodyear welt variant). The space enclosed by the welt is then filled with cork or some other filler material such as foam (usually either porous or perforated, for breathability and cushioning), and the outsole is both cemented and stitched to the welt. Shoes with other types of construction may also have welts.
Процесс
Goodyear welt процесі – аяқ киімді жасау үшін қолмен тігілетін (шамамен 1500 жылдан бері қолданылатын) дәстүрлі әдіске машиналық балама, ол аяқ киімді көп рет қайта жөндеуге мүмкіндік береді. Аяқ киімнің үстіңгі бөлігі қалыпқа қалыптастырылады және былғары, зығыр немесе синтетикалық жолақ (сонымен қатар "welt" деп те аталады) ішкі және сыртқы табанға тігіліп бекітіледі. Welt-тің өзімен қатар, тігістер материалды берік ұстап тұрады. Welt қуыс кеңістік құрайды, ол тосқауыл материалмен толтырылады. Аяқ киімнің соңғы бөлігі – табан, ол тігістер және байланыстыру қабілеті жоғары желім (мысалы, контактілік желім немесе жануар терісінен жасалған желім) арқылы welt-ке бекітіледі. Бұл әдіс аяқ киімнің ішкі жағына судың енуін азайту арқасында салыстырмалы түрде су өткізбейтін және үстіңгі бөлігі сақталу мерзімінде оңай жөнделуге болатындықтан жоғары бағаланады. Welt-телген аяқ киімдерді автоматтандырылған машиналармен көптеп өндірілетін және пішінді табандары бар аяқ киімдерге қарағанда жасау қымбатқа түседі.
The Goodyear welt process is a machine based alternative to the traditional hand welted method (c. 1500) for the manufacture of footwear, allowing them to be resoled repeatedly. The upper part of the shoe is shaped over the last and fastened on by sewing a leather, linen or synthetic strip (also known as the "welt") to the inner and upper sole. As well as using a welt, stitching holds the material firmly together. The welt forms a cavity which is then filled with a cork material. The final part of the shoe is the sole, which is attached to the welt by some combination of stitching and a high strength adhesive like contact cement or hide glue. The result is highly valued for being relatively waterproof by minimizing water penetration into the insole and the relative ease of resoling as long as the upper remains viable. Welted shoes are more expensive to manufacture than those mass produced by automated machinery with molded soles.