Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер және отарлық әкімші Виктор Александр Джордж Роберт Булвер Литон, 2-ші граф Литон, (1876 жылғы 9 тамыз – 1947 жылғы 25 қазан), 1880 жылдан 1891 жылға дейін Кнебворт виконты атағымен танымал болды. Ол 1922–1927 жылдары Бенгал губернаторы қызметін атқарды және 1926 жылы қысқа мерзімге Үндістанның вице-королінің міндетін толықтырды. 1931–1932 жылдары ол Ұлттар Лигасының Литон комиссиясын басқарды, нәтижесінде Маньчжурияға Жапонияның шабуылын айыптап, Маньчжуконы Жапонияның марионеттік мемлекеті деп баяндаған Литон есебі жарық көрді.
British politician and colonial administrator
Victor Alexander George Robert Bulwer Lytton, 2nd Earl of Lytton, (9 August 1876 – 25 October 1947), styled Viscount Knebworth from 1880 to 1891, was a British politician and colonial administrator. He served as Governor of Bengal between 1922 and 1927 and was briefly Acting Viceroy of India in 1926. He headed the Lytton Commission for the League of Nations, in 1931–32, producing the Lytton Report which condemned the Japanese invasion of Manchuria and denounced Manchukuo as a Japanese puppet State.
Ерте өмір
Ол 1876 жылғы 9 тамызда Британдық Үндістандағы Симла қаласында дүниеге келді, оның әкесі Үндістанның вице-королі қызметін атқарып тұрған кезде. Литон екінші барон Литонның (кейін 1880 жылы 1-ші граф Литон атанған) және Эдит Вильерс, Эдвард Эрнест Вильерстің қызы, Джордж Вильерстің немересі болған төртінші, бірақ ең үлкен баласы еді. Оның алты бауыры болды: Эдвард Роуленд Джон Булвер Литтон (жас кезінде қайтыс болған), леди Элизабет Эдит "Бетти" Булвер Литтон (болашақ премьер-министр Артур Балфурдың ағасы, Балфурдың 2-ші графының әйелі), леди Констанс Булвер Литтон (танымал суфражистка), Генри Мередит Эдвард Булвер Литтон (жас кезінде қайтыс болған), леди Эмили Булвер Литтон (архитектор Эдвин Лютенске үйленген) және Невилл Булвер Литтон, 3-ші граф Литон. Ол ағылшын романшысы, жазушысы және саясаткері Эдвард Булвер Литонның немересі болды. Ол Итон және Кембридж университетінің Тринити колледжінде білім алды, онда Университет Питт клубының хатшысы болды. 1905 жылы ол Эдинбургтағы Сэр Уолтер Скотт клубының президенті болып сайланды және клубтың жылдық кешкі асында Сэр Уолтерге арнап сөз сөйледі.
He was born in Simla in British India on 9 August 1876, during the time when his father was Viceroy of India. Lytton was the fourth, but eldest surviving, son of the 2nd Baron Lytton (later created, in 1880, the 1st Earl of Lytton) and Edith Villiers, daughter of Edward Ernest Villiers and granddaughter of George Villiers. His six siblings were Edward Rowland John Bulwer Lytton (who died young), Lady Elizabeth Edith "Betty" Bulwer Lytton (wife of the 2nd Earl of Balfour, the brother of the future Prime Minister Arthur Balfour), Lady Constance Bulwer Lytton (a prominent suffragette), Henry Meredith Edward Bulwer Lytton (who died young), Lady Emily Bulwer Lytton (who married architect Edwin Lutyens), and Neville Bulwer Lytton, 3rd Earl of Lytton. He was the grandson of the English novelist, writer, and politician Edward Bulwer Lytton. He was educated at Eton and Trinity College, Cambridge, where he was secretary of the University Pitt Club. In 1905 he was President of the Edinburgh Sir Walter Scott Club and gave the Toast to Sir Walter at the club's annual dinner.
Мансап
Литон 1902 жылғы қаңтарда консерватор ретінде Лордтар палатасына өкіл болып сайланды, онда ол әйелдердің сайлау құқығын қолдады, оған оның әпкесі, суфражистка леди Констанс Бульвер Литонның ықпалы зор болды. Ол 1910 жылы «Келісім туралы заң жобасы» деп аталған Парламенттік франчайзи (әйелдер) заң жобасын дайындаған көппартиялық «Келісім комитетінің» төрағасы болды. Соғыс кезеңіндегі коалиция Литонға үкіметтік қызмет атқару мүмкіндігін берді, ол 1916-1920 жылдар аралығында Әскери-теңіз министрлігінде әртүрлі лауазымдарды атқару арқылы ресми мансабын бастады, содан кейін 1920-1922 жылдар аралығында Үндістан мемлекеттік хатшысының орынбасары болып тағайындалды. 1919 жылы ол Король кеңесінің мүшесі атанды. 1922 жылғы 16 ақпанда Бенгалияның губернаторы болып тағайындалды және 1927 жылғы 3 наурызға дейін сол қызметте болды. 1926 жылы лауазым иелерінің ауысуына байланысты туған бос орынды пайдаланып, ол қысқа мерзімге әкесінің бұрынғы лауазымы – Вице-король міндетін атқарды. Осыдан кейін ол Үндістанға қатысты мәселелер туындағанда әртүрлі лауазымдарда жұмыс істеді. Ол екі кітап жазды: біріншісі – атасы Лорд Литонның өмірбаяны, ал екіншісі – Үндістандағы тәжірибесі туралы «Пандиттер мен пілдер» атты кітабы, ол 1942 жылы жарық көрді. 1933 жылы ол «Жартер» орденінің серігі атанды. 1937-1947 жылдар аралығында Лондонның біріккен электрмен жабдықтау компаниясының төрағасы болды. Литон ең көп танылғаны – 1931 жылы Жапония мен Қытай арасындағы соғыста кім кінәлі екенін анықтау үшін Ұлттар Лигасы жіберген Литон комиссиясын басқарғаны үшін. Комиссияның 1932 жылғы 1 қазанда ресми түрде жарияланған Литон есебі жапондық агрессияны айыптады. Бұған жауап ретінде Жапония Ұлттар Лигасынан шықты.
Lytton took his seat in the House of Lords as a Conservative in January 1902, where he was an advocate for female suffrage, being influenced by his sister, the suffragette, Lady Constance Bulwer Lytton. He chaired the all party ‘Conciliation Committee’ that drafted the Parliamentary Franchise (Women) Bill, known as the Conciliation Bill, in 1910. The wartime coalition gave Lytton the chance to hold government office, and he started his official career by filling various posts in the Admiralty between 1916 and 1920, before being appointed Under Secretary of State for India, a post which he held between 1920 and 1922. He was made a Privy Counsellor in 1919. On 16 February 1922 he was posted as Governor of Bengal, remaining there until 3 March 1927. For a short while, when there was a vacancy caused by change in incumbents in 1926, he functioned as Viceroy, his father's old post. After this he filled miscellaneous positions in various capacities when matters concerning India arose. He wrote two books, the first being a life of his grandfather Lord Lytton, while the other book dealt with his experiences in India and was called Pundits and Elephants, published in 1942. He was made a Knight Companion of the Garter in 1933. He was chairman of London Associated Electricity Undertakings Limited from 1937 to 1947. Lytton is best known for his chairmanship of the Lytton Commission, which was sent by the League of Nations on a fact finding mission to determine who was to blame in the 1931 war between Japan and China. The commission's Lytton Report, officially issued on 1 October 1932, blames Japanese aggression. In response Japan withdrew from the League of Nations.
Жеке өмір
1902 жылғы 3 сәуірде Лорд Литон Памела Фрэнсис Одри Чичеле Плоуденге (1874–1971) Вестминстердегі Сент-Маргарет шіркеуінде үйленді. Памела – сэр Тревор Чичеле Плоуден мен Милисент Фрэнсис Фостердің (генерал сэр Чарльз Джон Фостердің үлкен қызы) қызы болды. Оның ағасы Альфред Чичеле Плоуден еді. Ол Уинстон Черчилльдің ерте кездегі сүйіктісі болған, бірақ ол Литонға үйленуге шешім қабылдағанда бұл қарым-қатынас жақсы ниетпен аяқталды. Бірге олар екі ұл мен екі қыздың ата-анасы болды, екі ұлы да Литоннан бұрын қайтыс болды:
On 3 April 1902, Lord Lytton married Pamela Frances Audrey Chichele Plowden (1874–1971) at St Margaret's, Westminster. Pamela was a daughter of Sir Trevor Chichele Plowden and Millicent Frances Foster (eldest daughter of Gen. Sir Charles John Foster KCB). Her elder brother was Alfred Chichele Plowden. She had been an early flame of Winston Churchill, but that relationship was amicably broken off when she decided to marry Lytton instead. Together, the couple were the parents of two sons, both of whom predeceased Lytton, and two daughters:
Антони Бульвер Литон, Кнебворт виконты (1903–1933), Хитчин округінен парламент депутаты, 30 жасында әуе апатында, қосымша әскери күштерінде қызмет етіп жүргенде қаза тапты. Ол қайтыс болғаннан кейін 1945 жылы 5-ші Террингтон бароны Кристофер Вудхаусқа үйленді. Александр Эдвард Джон Бульвер Литон, Кнебворт виконты, MBE (1910–1942), Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Эль-Аламейннің екінші шайқасында қаза тапты. Лорд Литон 1947 жылғы қазан айында 71 жасында қайтыс болды. Оның ешбір ұлы ұл қалдырмағандықтан, Литонның лауазымдары оның өлімінен кейін оның інісі Невилл Бульвер Литонға көшті. Кнебворт үйі оның қызы Леди Гермиона Кобболдқа тиесілі болды.
Antony Bulwer Lytton, Viscount Knebworth (1903–1933), an MP for Hitchin who died aged 30 in an air crash while serving with the Auxiliary Air Force. After his death, she married Christopher Woodhouse, 5th Baron Terrington in 1945. Alexander Edward John Bulwer Lytton, Viscount Knebworth, MBE (1910–1942), who was killed in the Second Battle of El Alamein during World War II. Lord Lytton died in October 1947, aged 71. As neither of his sons had left a son, Lytton's titles were inherited upon his death by his younger brother Neville Bulwer Lytton. Knebworth House passed to his daughter Lady Hermione Cobbold.