Бертон-он-Трент теміржол стансасы – Стаффордшир, Англиядағы маңызды станса. Тарихы 1839 жылға дейін барып жетеді, қазір East Midlands Railway басқарады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Стаффордширдегі темір жол станциясы, Англия.
Railway station in Staffordshire, England
Бёртон-он-Трент темір жол станциясы – Англияның Стаффордшир графтығындағы Бёртон-он-Трент қаласында орналасқан магістральдық темір жол станциясы. Ол Network Rail компаниясына тиесілі және East Midlands Railway басқарады, алайда осы станцияда тек CrossCountry пойыздары тоқтайды.
Burton on Trent railway station is a mainline railway station located in the town of Burton upon Trent, Staffordshire, England. It is owned by Network Rail and managed by East Midlands Railway, although only CrossCountry services call at this station.
Бірінші станция (1839-1883)
Тренттегі алғашқы Бёртон станциясы 1839 жылы Бірмингем және Дерби қосылыс темір жолының Дербиден Ардендегі Хэмптонға дейінгі бастапқы бағытында, Лондон мен Бірмингем темір жолымен байланыс орнатып ашылды. Бастапқыда станция бір ғимараттан және оған жақын деңгейлес өткелден тұрды. Кейіннен екі қабатты, ірі ғимарат салынды.
The original Burton on Trent station was opened in 1839 by the Birmingham and Derby Junction Railway on its original route from Derby to Hampton in Arden meeting the London and Birmingham Railway for London. The station originally consisted of a hut and an adjacent level crossing. A more substantial two storey building was later constructed.
Екінші станция (1883-1970)
1881 жылы темір жолды пайдаланушылар мен жүктердің көбеюі ескі станцияны бұзуға және уақытша арал платформасын салуға әкелді. Жаңа станция 150 ярд оңтүстікке қарай салынды және көпірдегі жолдан темір қоршаумен бөлінді. Кіру залына қол жеткізетін үлкен жабық такси тоқтағысы болды, оның ені 65 фут, тереңдігі 27 фут және биіктігі 35 фут, ол ерте ағылшын стилінде, ішінара ағашпен қапталған. Сатыдан арал платформасына өтуге болады, онда әйелдер мен джентльмендер үшін күту бөлмелері, бірінші сыныпты тағамдар мен асхана, сондай-ақ үшінші сыныпты тағамдар бөлмесі салынған. WH Smith газет стенді де платформада орналасқан. Платформалар шыны навеспен жабылған және ұзындығы шамамен төрттен бір мильге созылған. Станцияны компанияның сәулетшісі Джон Холлоуэй Сандерс жобалаған және Лестер қаласының Кокс мырзалары салған. Көпір компания инженері, мырза Кампионның қадағалауымен салынды. Жаңа станция 1883 жылы қайта ашылды. 1960 жылға дейін станция бірқатар қосалқы бағыттар үшін де терминал ретінде қызмет етті, мысалы, Оңтүстік Стаффордшир желісі, Лестер – Буртон-апон-Трент желісі, Коулвилл Таун арқылы және олардың барлығы 1960 мен 1965 жылдар аралығында жолаушылар тасымалы үшін жабылды.
In 1881, an increase in passengers and goods using the railway led to the old station being demolished and a temporary island platform constructed. A new station was constructed 150 yards further south and separated from the roadway on the bridge by iron palisading. There was a large covered cab stand, which offered access to the booking hall, 65 ft wide, 27 ft deep and 35 ft high in the early English style, partly timbered. The stairs provided access to the island platform on which were built waiting rooms for ladies and gentlemen, and a first class refreshment and dining room and a third class refreshment room. A WH Smith newsagent stall was also located on the platform. The platforms were covered with a glass canopy and extended close to one quarter of a mile in length. The station was designed by the company architect John Holloway Sanders and erected by Messrs Cox of Leicester. The bridge was constructed under the supervision of the company engineer, Mr. Campion. The new station re opened in 1883. Until the 1960s the station also served as the terminus for a number of secondary routes, such as the South Staffordshire line to , the Leicester–Burton upon Trent line to via Coalville Town and to These all closed to passenger traffic between 1960 and 1965.
Үшінші станция (1970-қазіргі уақыт)
Британ темір жолдарының жаңғырту жоспарының бір бөлігі ретінде станция 1970 жылы тағы да қайта құрылды. Ескі станциядан платформа деңгейіне түсетін баспалдақ ғана сақталды. 2011 жылдың жазы мен күзі аралығында станция 700,000 фунт стерлинг сомасына қайта жаңартылды, оның ішінде асбест алынып тасталды, мүмкіндігі шектеулі адамдар үшін жағдайлар жақсартылды, жарықтандыру күшейтілді және күту залы жаңартылды. 2019 жылдың соңында станция алдындағы алаң жаңа такси тұрағы мен автобустар атылатын жерлерді салу үшін қайта жаңартылды.
As part of the British Railways modernisation plans, the station was rebuilt again in 1970. Of the previous station, only the staircase down to platform level remains. During the summer and autumn of 2011, the station underwent a £700,000 refurbishment, including removal of asbestos, improved facilities for disabled people, improved lighting and a refurbished waiting room. In late 2019, the forecourt in front of the station was redeveloped to add a new taxi rank and bus departure bays.
Мекемелер
Станцияға кіру Бороу-роудтағы темір жол желісін кесіп өтетін көпірден жүзеге асырылады. Жол деңгейінде такси тұрағы, дүкен және билет кеңсесі орналасқан станцияның кіреберісі бар. Екі платформаға жету үшін жолаушылар кең баспалдақпен түседі. Лифт де қолжетімді. Қазір платформа деңгейінде бір ғана ғимарат бар (Буртон – темір жол желісі бір платформаны айналатын арал станциясы), және бұл ғимаратта күту залы, дәретханалар және диспетчерлік кеңсе орналасқан. Сапар кестесі туралы ақпарат бағыт тақталарынан және автоматтандырылған пойыз жарияланымдары бар нақты уақыт ақпараттық экранынан алуға болады. Екі платформа арасында қадамсыз қол жеткізу үшін пандус қарастырылған. Станцияда PlusBus схемасы қолданылады, онда пойыз және автобус билеттерін бірге сатып алып үнемдеуге болады.
Access to the station is from the bridge on Borough Road which crosses the railway line. At road level, there is a taxi rank, a shop and the station entrance which contains the ticket office. In order to reach the two platforms, passengers descend a broad staircase. A lift is also available. Only a single building now stands at the platform level (Burton is an island station where the tracks run around a single platform) and this building incorporates a waiting room, toilets and a dispatcher's office. Timetable information is available from destination boards and real time customer information screens with automated train announcements. There is a ramp for step free access between the two platforms. The station has the PlusBus scheme where train and bus tickets can be bought together at a saving.
Мотивті қуат қоймасы
Бёртон сыра қайнату орталығы болғандықтан, көп жүк тасымалын қамтамасыз етті. Бёртонның өзі сыра зауыптарының жеке желілерімен және көптеген теміржол өткелдерімен кесіліп өтті. 1870 жылы станцияның оңтүстігіне жаңа локомотив депосы салынды. Ол 13 метрлік айналма платформасы бар дөңгелек үйден тұрды. 1892 жылы 15 метрлік айналма платформасы бар тағы бір дөңгелек үй қосылды. 1923 жылы олардың орнына сәйкесінше 17 метрлік және 17 метрлік айналма платформалар орнатылды. Midland Railway компаниясы бастапқыда "2" деп кодтаған, 1935 жылы 17B болып өзгертілді. 1948 жылы депоға 111 локомотив бекітілді. Дизельдік локомотивтердің келуімен 1963 жылдың қыркүйегінде Лондонның Мидленд аймағындағы қозғалтқыш күші аудандары қайта ұйымдастырылды. Осыған сәйкес, бұрынғы Ноттингем (16), Дерби (17) және Тотон (18) бөлімдері біріктірілді, Тотон бөлімнің бас депосы болды; бұл 16А деп кодталды, 1966 жылдың қыркүйегінде осы деподан бу локомотивтері алынып тасталды. Станцияны Шығыс Мидлендс темір жолы басқарады, бірақ олардың ешбір пойзы мұнда тоқтамайды.
As a centre for beer brewing, Burton generated a great deal of freight traffic. Burton itself was criss crossed by the lines of the brewery companies' private lines with a plethora of level crossings. In 1870 a new locomotive shed was built to the south of the station. This consisted of a roundhouse built round a 42 feet (13 m) turntable. In 1892 another roundhouse was added with a 50 feet (15 m) turntable. In 1923 these were replaced by 57 feet (17 m) and 55 feet (17 m) turntables respectively. Originally coded "2" by the Midland Railway, it became 17B in 1935. By 1948 the depot had 111 locomotives allocated to it. With the arrival of diesel locomotives, a reorganisation of motive power districts in the London Midland Region took place in September 1963. Under this, the former Nottingham (16), Derby (17) and Toton (18) divisions were amalgamated, with Toton as the main shed for the division; this was coded 16A, Steam traction was removed from this depot in September 1966
The station is managed by East Midlands Railway, although none of their trains call here.
Болашақ
Бұрын Бёртон мен Лестер арасындағы, Иванхоу желісі деп аталатын теміржол бағыты жолаушылар тасымалы үшін қайта ашылуы ұсынылған. Бұл бағыттағы қызметтер 1964 жылы Бичингтің кесу шараларына байланысты тоқтатылған, алайда желі жүк тасымалы үшін әлі де қолданыста. 2019 жылдың қаңтар айында Свадлинкот қаласында Иванхоу желісін қайта ашу үшін күресетін (CRIL) атты іс-қимыл тобы құрылды. 2019 жылдың маусым айында «Дерби телеграф» газеті Оңтүстік Стаффордшир желісін трамвайлар үшін қайта ашуды қолдайтын мақала жариялады. Мақалада Лондондық «Cushman and Wakefield» консультациялық фирмасы Стаффордшир округі және Шығыс Стаффордшир кенті әкімдіктеріне туризм мен бизнесті дамыту мақсатында Бартон қаласына трамвайлар енгізу туралы ұсыныс жасағаны айтылған.
It has been proposed in the past that the line between Burton and Leicester, known as the Ivanhoe Line, to be reopened for passenger use. Services had originally been withdrawn in 1964 due to the Beeching Axe, though the line is still open for freight traffic. In January 2019, an action group called Campaign to Re Open The Ivanhoe Line (CRIL) was formed in Swadlincote to campaign for the reopening of the line. In June 2019, the Derby Telegraph published an article showing support for the reopening of the South Staffordshire Line for trams. According to the article, London based consultants Cushman and Wakefield had put forward suggestions to both Staffordshire County Council and East Staffordshire Borough Council to look at bringing trams into Burton to promote tourism and businesses.
Әдебиетте
Станция, теміржол деполары және қаланың пойыздарды көруге танымал орындары жергілікті автор Николас Уиттакердің өмірбаяндық "Платформа жандары" кітабында маңызды рөл атқарады.
The station, the railway sheds and the town's popular trainspotting locations feature significantly in the autobiographical book, Platform Souls by local author Nicholas Whittaker.