Кіріспе

Совет театры мен кино режиссері Анатолий Васильевич Эфрос (Анатолий Васильевич Эфрос; 3 шілде 1925 жыл, Харьков 13 қаңтар 1987 жыл, Мәскеу) - совет театр және кино режиссері. Ол Стагнация дәуірінде орыс классикасының жетекші аудармашысы болды және "шығармашылық шеберлігі үшін көптеген марапаттар алды". Оның театр туралы жазған еңбектері ағылшын тілінде " The Joy of Rehearsal: Reflections on Interpretation and Practice " және " The Craft of Rehearsal: Further Reflections on Interpretation and Practice " деген атаулармен жарық көрді .

Балалар театры мен Ленком

Ефрос Харьков қаласында дүниеге келген. 1954 жылы Мәскеудегі Орталық балалар театрын басқаруға тағайындалып, оны консервативті оқшаудан ең сәнді кеңес театрларының біріне айналдыруға қол жеткізді. Сол ерте кезеңде ол Виктор Розовтың көптеген пьесаларын сахналады, соның ішінде Бақытты іздеу (1957), Теңсіз шайқас (1960), Түскі тамақ алдында (1962). 1963 жылы Ефрос Ленком театрына ауысып, онда үш жыл жұмыс істеді. Сол жерде ол Розовтың тағы бір пьесасын, "Той күні" (1964) қойылды. Вина Дельмардың "Келесі күнге жол аш" спектаклі Моссовет театрында (1966), оның басты рөлдерінде Фаина Раневская мен Ростислав Плиатт қойылды.

Малая Бронная театры

Эфростың мансабындағы ең жемісті кезең Малая Бронная театрында (1967-84) жұмыс істегеніне байланысты. Сол театрда жұмыс істеп жүргенде, ол өзінің мінсіз актерлік шеберлігімен Чеховтың "Үш қарындас" (1967), Мольердің "Дон Жуан" (1974) және Гогольдің "Неке" (1974) спектакльдерін тамашалап, Мәскеу интеллигенциясының көпшілігін өзіне тартты. Коммунистік билік оның классикалық шығармаларды түсіндіруіне ризашылық білдіріп, оларды тоқтатуға тырысты. Ол Ольга Яковлева мен Лев Дуровпен жиі жұмыс істеген. 1978 жылы ол бесінші және соңғы фильмін түсірді, Бейсенбіде және ешқашан. Бұл психологиялық әсерлі драма Чеховтың пьесаларының тығыз атмосферасында, Иннокентий Смоктуновский бастаған актерлердің әсерлі құрамынан тұрады.

Таганка театры

1970-ші жылдары Ефрос сахна режиссері Юрий Любимовпен бірнеше жобада жұмыс істеді. Мысалы, 1973 жылы ол Михаил Булгаковтың "Кірмендер тобы" пьесасының теледидарлық бейімделуін режиссерлік етті, Любимов Мольердің басты рөлін сомдады. Екі жылдан кейін Любимов Ефросты өзінің Таганка театрына "Шершін бақшасы" қойылымын қоюға шақырды. Екі режиссер де Всеволод Мейерхольд пен Евгений Вахтанговтың дәстүріне сүйенді. 1984 жылы Любимов Таганка театрын Батысқа тастап кеткеннен кейін, Ефрос сол театрды басқару ұсынысын қабылдады. Алайда актерлердің көбісі оны жау деп санап, кейде онымен жұмыс істеуге мүлдем келіспейді. Ефростың ерте өліміне Таганка актерлерімен болған қақтығыстың ықпалы тиген.