Обдулио Варела: Уругвай футбол тарихындағы легенда
Obdulio Varela
Обдулио Варела: Уругвай футболшысы, 1950 жылғы әлем чемпионатының жеңімпазы, "Мараканазо" авторы. Қорғаныс шебері, көшбасшы, футбол тарихындағы легенда.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Уругвайлық футболшы (1917–1996)
Uruguayan footballer (1917 1996)
Обдулио Хасинто Муйнос Варела (oβˈðuljo βaˈɾela; 20 қыркүйек 1917 – 2 тамыз 1996) – уругвайлық футболшы. Ол 1950 жылы Бразилияны Мараканазо деп аталатын шешуші финалдық раундта жеңіп, әлем чемпионатын жеңген Уругвай құрамасының капитаны болды. Ол қара түсті терісі және алаңдағы ықпалы үшін, әсіресе Бразилияға қарсы күтпеген жеңіске жеткен кезде "Эль Негро Хефе" (Қара бас) деген лақап атымен танылды. Оның түбі африкалық, испандық және грек тегінен шыққан. Көбінесе ең ұлы классикалық қорғаушы жартылайлардың бірі саналатын Варела қорғаныста шебер болды және табандылығымен, көшбасшылық қабілетімен әйгілі болды. Ол футбол тарихындағы ең ұлы капитанның бірі деп есептеледі және "Уругвайдың ең ірі спорттық батырларының бірі болып қала береді". 1936 жылы қосылған "Депортиво Ювентуд" клубында орталық жартылай және тәжірибелі ойыншы ретінде көзге түсті. 1938 жылы бірінші дивизионда "Монтевидео Уондерерс" клубында тұңғыш рет алаңға шықты. 1943 жылы ол "К. А. Пенароль" клубына қосылды, ол клуб үшін 1955 жылы кәсіби карьерасын аяқтағанға дейін өнер көрсетті.
Obdulio Jacinto Muiños Varela (oβˈðuljo βaˈɾela; September 20, 1917 — August 2, 1996) was a Uruguayan football player. He was the captain of the Uruguay national team that won the 1950 World Cup after beating Brazil in the decisive final round match popularly known as the Maracanazo. He was nicknamed "El Negro Jefe" (The Black Chief) because of his dark skin and the influence he had on the pitch, especially during the unlikely victory over Brazil. He was of African, Spanish and Greek ancestry. Commonly regarded as one of the greatest classic holding midfielders, Varela was adept in defence and was renowned for his tenacity and leadership. He is regarded as one of the greatest captains in football history, and "he remains one of the biggest sporting heroes in Uruguay". emerged as a centre half and senior player at Deportivo Juventud, club which he joined in 1936. He debuted in first division with Montevideo Wanderers in 1938. In 1943, he joined C. A. Peñarol, club for which he would play until his professional retirement in 1955.
Халықаралық мансап
Вареланың халықаралық дебюті 1939 жылы Лима, Перуде Чилиге қарсы 3–2 есебімен жеңіске жетті. Варела ойынға қосымша ойыншы ретінде қатысты. Ол 1939 жылдан 1954 жылға дейін Уругвай құрамасы үшін 45 халықаралық матчта ойнап, тоғыз гол соқты. Ол 1950 жылы ФИФА әлем чемпионатында жеңіске жеткен Уругвай құрамасының капитаны ретінде есімде сақталған, онда ол Бразилияның жеңілісіне "демеуші болды". Уругвай Шьяффиноның голымен есеп ашты, содан кейін, матч аяқталуға 9 минут қалғанда, қатты шаршаған Бразилия командасының қарсылығын жеңіп, Алкидес Гиджия Уругвай үшін 2–1 есебімен гол соқты, осылайша әлем чемпионатының жеңімпазы атанды. Жеңіс однынан кейін "Варела сол түні Риодағы барда бразилиялықтармен бірге отырып, ішімдік ішті", Уругвай билігінің ескертулерін елемеді. Ол 1954 жылғы ФИФА әлем чемпионатында да Уругвай құрамасымен 1950 жылғы титулын қорғады, бірақ бұл жолы Варела ширек финалда Англияға қарсы гол соққанда жарақат алды, Уругвай 4–2 есебімен жеңіске жетті, сондықтан ол жартылай финалға қатыса алмады. Варела қатысқан кезде Уругвай құрамасы ешқашан әлем чемпионатында жеңіліске ұшырамаған.
Varela's international debut came in a 3–2 win against Chile in the 1939 Copa América in Lima, Peru. Varela entered the match as a substitute. He played 45 international matches for Uruguay from 1939 to 1954, in which he scored nine goals. He is most remembered as the captain of the Uruguay team that won 1950 FIFA World Cup, in which he "was the architect of" Brazil's downfall. Uruguay scored through Schiaffino and then, 9 minutes before the finish, with a very nervous Brazil team, Alcides Ghiggia scored the 2–1 for Uruguay, winning the World Cup. Following the win "Varela spent that evening drinking with shellshocked Brazilians in a Rio bar" ignoring the warnings of Uruguayan officials. He also played on the 1954 FIFA World Cup with Uruguay defending his 1950 title, but this time, Varela got injured celebrating a goal in the quarter final vs. England, which Uruguay won 4–2, causing him to miss the semi final. Uruguay had never lost a World Cup match when Varela was present.