Озарк саламандрысының сипаттамасы мен тіршілік ортасы
Ringed salamander
Арканзас, Оклахома және Миссуриде кездесетін сақиналы саламандра (Ambystoma annulatum) – денесі ұзын, қара немесе қоңыр түсті амфибия. Каннибализмге бейім.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қоссақ амфибиялардың түрі
Species of amphibian
Сақиналы саламандра (Ambystoma annulatum) – Арканзас, Оклахома және Миссури штаттарындағы Озарк платосы мен Оуачита тауларындағы жапырақты және аралас жапырақты-қонышқан ормандарда табиғи ортасы бар моль саламандрасының бір түрі. Бұл саламандраның денесі жұқа, басы кішкентай, ал құйрығы ұзын болады. Олардың арқасының түсі әртүрлі, қара сұрдан қара қоңырға дейін кездеседі. Мысалы, мраморлы саламандра (A. opacum) және дақты саламандра (A. maculatum) сияқты жақын туыстары бар. Бұл саламандраның түрі, әсіресе денесі үлкендерінде, жемтілік мінез-құлық байқалады. Олар ылғалды, орманды жерлерде, көбінесе жапырақтардың, шіріген ағаштардың астында немесе басқа организмдердің жер астындағы қуыстарында, шалшық тоғандардың жанында кездеседі. Жер қазуға өте бейімделген (фоссариалды), ересек саламандралар көбінесе жер астындағы паналарында табылсады.
The ringed salamander (Ambystoma annulatum) is a species of mole salamander native to hardwood and mixed hardwood pine forested areas in and around the Ozark Plateau and Ouachita Mountains of Arkansas, Oklahoma, and Missouri. This species of salamander has slander body, small head, and long tail. They are usually found to have various dorsal color from dark gray to dark brown. Various close relatives are found such as marbled salamander (A. opacum) and spotted salamander (A. maculatum). This species of salamander has cannibal behavior especially those in large body size. It is found in damp, forested areas, usually under leaves, rotting logs, or in abandoned ground holes of other organisms, near shallow ponds. Highly fossorial (adapted to digging), adults are often found in subterranean refuges.
Сипаттама
Сақиналы саламандрдың денесі жұқа, басы кішкентай, ал құйрығы ұзын болады. Бұл түрдің қабырға бойында 15 тік ойыс және дөңгелек, төмен қарай бағытталған мұрыны бар. Мұрын қуысының төменгі және артқы бөлігін құрайтын жіңішке сүйекте екі қатар тістер орналасқан. Әрбір қатарда 7-11 тіс кездеседі. Олардың әр артқы аяғында бес саусақ болады. Ересектердің арқасының түсі қою сұрдан қара қоңырға дейін, ақтан сарыға дейін жолақтармен және ашық түсті нүктелермен әрленуі мүмкін. Құрсақ жағы әдетте сұрғылт сары болады. Жаңа метаморфозға ұшыраған жас саламандрдың арқасы қара, ал құрсағы ақ түсті. Алдыңғы аяқтарынан құйрығына дейін ақшыл дақтар қатары созылып жатады. Метаморфозден кейін көп ұзамай сары жолақтар пайда бола бастайды және екі айдың ішінде толыққанды ересек түсі қалыптасады.
The Ringed Salamander has a slender body shape with a small head and a long tail. This species has 15 costal (along the ribs) grooves and a depressed round snout. There are two arrays of vomerine teeth—teeth along a thin bone that form the inferior and posterior part of the nasal septum and divide the nostrils. Each series contains 7 11 teeth. Each of their hind feet has five toes. The dorsal color of adults can range from dark gray to blackish brown decorated with white to yellowish bands and light colored dots. Ventral sides are generally grayish yellow. Newly metamorphosed juveniles have black backs and white bellies. A row of light spots extended from their forelimbs to the tails. Soon after metamorphosis yellow bands started to appear, and complete adult colorations form within two months after metamorphosis.
Тіршілік ету ортасы
Жүзікті құйрыққаяңғыр тек құрлықта тіршілік етеді және қатты жапырақты және аралас қатты жапырақты-қонысжайлы ормандарда кездеседі. Көбеймейтін маусымдарда ересектер ылғалды орман аймақтарында жапырақтардың, шіріген ағаштардың астында немесе жердегі тастамалған тесіктерде жасырынады. Дернәсілдер мен жас жануарлар балықсыз, шағын, жартылай тұрақты көлдерде тіршілік етеді. Батыс Иллинойс және шығыс Оклахомада да шағын популяциялар табылды.
Ringed salamander is strictly terrestrial and has been found in hardwood and mixed hardwood pine forests. During non breeding seasons, adults hide under leaves, rotting logs, or abandoned holes on the ground in damp forest areas. Larvae and juveniles exist in small, fishless semi permanent ponds. Small populations have also been found in western Illinois and eastern Oklahoma.
Өркеннің жоғалуы
Жаздың соңындағы тоғандардың кебуі көктемде көбейтін дақты саламандралар сияқты түрлерге маңызды әсер етеді, бірақ сақиналы саламандраларға көп әсер етпейді. Дегенмен, қыркүйек және қазан айларында жаңбыр мөлшерінің азаюы және толуға тиіс тоғандардың санының төмендеуі сақиналы саламандраның көбеюге жұмсалатын күш-жігерінің және жұмыртқа салудың күрт азаюына себеп болуы мүмкін. Ағаш кесу сақиналы саламандраның таралуына кері әсер етеді. Ағаш кесілгеннен кейін орман участаларындағы жапырақ қаптамасы сиреп, жер бетінің температурасы жоғарылайды. Сақиналы саламандралар тірі қалу үшін жерге тереңірек жасырынып, қуыстарға кіріп немесе басқа жерлерге қоныс аударады. Сондықтан, дене мөлшері кішкентай жас саламандралар мен ересектер, олардың қозғалу қабілеті төмен болғандықтан, осал болады.
While drying of ponds during late summer has significant impacts on spring breeding species such as spotted salamanders, it does not affect ringed salamanders much. However, a reduction of rain and numbers of filling ponds during September and October can cause a great decrease in ringed salamander's breeding efforts and egg depositions. Clear cut timber harvest also has a negative effect on ringed salamander distribution. Forest sites after a clear cut harvest have more open canopies, which results in higher ground temperatures. In order to survive, ringed salamanders either retreat underground into burrows or move to other places. Thus, juveniles and adults with small body sizes are more vulnerable as they have lower dispersal abilities.
Қорғау жұмыстары
Сақиналы саламандралардың көбеюін максималды деңгейге жеткізу үшін екі негізгі салаға назар аудару қажет, олар жас және ересек саламандралардың жергілікті жойылуын азайтуға және метапопуляция динамикасын сақтауға бағытталған. Балық жоқ тұрақты тоғандарды қорғау метаморфозға ұшыраған жас саламандралардың тірі қалуы үшін өте маңызды. Көбеюге қабілетті ересек саламандралар үшін тоғандардың маңындағы жерді сақтау маңызды. Зерттеулер көрсеткендей, көбеюге қабілетті ересектердің тірі қалуына, әсіресе олардың алғашқы көбею кезеңінде жеткілікті кеңістік беру үшін, тоған жиегінен 200-500 метр радиустағы жергілікті жерді қамтитын орта құру қажет. Көптеген популяциялар арасындағы ген ағынын сақтау үшін тоғандардың арасындағы байланыс маңызды. Тиісті ортада көбею тоғандары бір-бірінен 300 метрден аспауы тиіс, сондай-ақ, құтқару және қайта қоныстандыруды басқару ұсынылады. Олардың бірі солтүстіктегі Озарк үстіртінде, ал екіншісі оңтүстіктегі Оуачита тауында қоныстанған. Бұл ажырау алғаш рет креда және миоценнің ортасында болған, ал плейстоцен кезеңінде Арканзас өзені жүйесінің дамуымен одан әрі екіге бөлінген. Генетикалық айырмашылықтар еуропалықтардың қоныстануынан кейін адамның тіршілік ортасын фрагментациялауының нәтижесінде де үлкен әсер етеді. Сақиналы саламандралардың дернәсілдері сол туыстағы басқа түрлерге қарағанда орташа деңгейде каннибализм көрсетеді. Дақты саламандралар тек қанаулы жағдайларда ғана каннибализм көрсетеді, ал жолбарыс саламандраларында (A. tigrinum) каннибализмге бейімділік өте жоғары. Жас саламандралар әдетте келесі көктемде сәуір айында пайда болады. Жұмыртқадан метаморфозға дейінгі жас саламандралардың тірі қалу деңгейі бар болғаны 0,2% құрайды, бұл өте төмен көрсеткіш және тоғандар мен жылдар арасында айтарлықтай өзгермейді. Метаморфозға ұшыраған жас саламандралардың мұрын-жеңке ұзындығының орташа көрсеткіші 39,2 мм, бұл көбеюге қабілетті ересектердің шамамен 50% құрайды, бірақ ең ірі жас саламандра ересектің 76% мөлшеріне жете алады. Жаздың басында метаморфозға ұшыраған жас саламандралар, жаздың соңында метаморфозға ұшырағандарға қарағанда әдетте ірілеу болады. Дене мөлшері үлкен болса, тірі қалу ықтималдығы жоғары, алғашқы көбею кезінде жасы кішірек және өмір сүру ұзақтығы артады. Бұл дақты саламандраларға қарағанда кері үрдіс, олардың жас саламандралары кейінірек метаморфозға ұшырап, ірілеу болады және жоғары тіршілік күшіне ие болады. Әртүрлі жастағы саламандралардың (40 күн), аксолоттардың (30+ күн), тритонның (44 күн) және ересек саламандралардың (155-370 күн) регенерация уақытын зерттеуге арналған эксперименттер нәтижесінде әр кезеңнің аяқ-қол регенерациясының уақытында айтарлықтай айырмашылықтар бар екені анықталды. Екі критерийге сүйене отырып: әрбір кезең тритонның бұрынғы кезеңдерінің тізбегіне ұқсас, ал осы кезеңдерді тірі организмдердің сыртқы морфологиясын зерттеу арқылы оңай анықтауға болады, нәтижелер 11 анық регенерация фазасын көрсетті. Қоршаған ортаның жағдайлары саламандралардың өздерінің ішкі қабілеттерін білдіру қабілетін жоғалтуына себеп болатыны айтылады. Ересек саламандраларда регенерация келесі жағдайларда байқалды: A. annulatum, 324-370 dpa; A. maculatum, 255-300 dpa; A. texanum, 215-250 dpa; және A. tigranum, 155-180 dpa. Бұл әлеуметтік оқыту және бұрынғы эмбриондық оқыту әртүрлі тағамдарды тікелей сынау және жыртқыштармен кездейсоқ кездесулерге байланысты шығындарды азайту арқылы тиімді.
There are two major areas of focus for maximizing the proliferation of ringed salamanders, which concentrate on minimizing the local extinction of both juveniles and adults and maintaining metapopulation dynamics respectively. Protecting permanent fishless ponds is crucial for the survival of metamorphosing juveniles. Maintaining terrestrial habitat around the breeding ponds is important for reproducing adults. A study has shown that a core terrestrial habitat with a radius of 200 500m from the pond edge must be established to provide enough space for the survival of breeding adults, especially during their first reproduction. Connectivity between ponds is critical for keeping sufficient gene flows among multiple populations. A suitable habitat should have breeding ponds no more than 300m from each other, and rescue recolonization management is recommended. One population lives on the Ozark plateau in the north, while the other population lives in the Ouachita Mountain in the south. The separation first occurred during the Cretaceous to mid Miocene and was further bisected by the development of the Arkansas River system during the Pleistocene. Genetic differentiation is also largely influenced by human induced habitat fragmentation since European settlement. Ringed salamander larvae have intermediate level cannibalism compared to other species in the same genus. Spotted salamanders only show cannibalism in extreme conditions, while tiger salamanders (A. tigrinum) have really high tendencies of cannibalism. Juveniles generally emerge in April the following spring. The average survival rate of juveniles from eggs to metamorphosis is only 0.2%, which is really low and doesn't vary much among ponds or years. The mean snout vent length of metamorphosing juveniles is 39.2mm, which is about 50% of that of breeding adults, but the largest juvenile can be 76% of the adult size. Juveniles that metamorphosed in early spring are usually larger than those that metamorphose later in the summer. A larger body size corresponds to a high probability of surviving, a younger age at first reproduction, and a longer lifespan. This is the opposite trend compared to spotted salamanders, of which juveniles metamorphose later are larger, and have higher fitness. Through experiments looking at regeneration times for larval salamanders at different age (40 days), axolotl (30+ days), newt (44 days) and adult salamanders (155 to 370 days), it was found that the limb regeneration time of each stage has a huge difference. Based on two criteria: each stage is similar to the sequences of previous stages of newt, while these stages must be easily identifiable by examining the external morphology of living organisms, the results revealed 11 well defined regeneration phases. There is a saying that environmental conditions cause salamanders to lose the ability to express their intrinsic ability. Regeneration was observed in the following conditions for the adult salamanders: A. annulatum, 324 to 370 dpa; A. maculatum, 255 to 300 dpa; A. texanum, 215 to 250 dpa; and A. tigranum , 155 to 180 dpa. This socially facilitated learning and the former embryotic learning are both beneficial in a way that it minimizes costs due to direct samplings of different foods and random encounters with predators.
Жаулары
Балықтар - саздықтағы сақиналы саламдердің өмірдің барлық кезеңдеріндегі жыртқыш. Суда тіршілік ететін жәндіктер, саламдер, жыландар және аққу сияқты су құстары сақиналы саламдердің дернәсілдеріне қауіпті болуы мүмкін. Зерттеулер көптеген жәндік жыртқыштарды, соның ішінде Odonata, Hemiptera және Thanmophis Proximus тіркелді. Құс жыртқыштарына үлкен көк жусан және американдық ащы құс, жылан жыртқыштарына Nerodia sipedon, ал тасбақа жыртқыштарына Chelydra serpentina жатады. Дернәсілдің жыртқыштарға қарсы реакциясы денесінің мөлшері артқан сайын біртіндеп төмендейді. Ірі дернәсілдер жаңағылар сияқты кеңістік шектеулі жыртқыштарға аз осал. Олар немесе олжа ретінде тым үлкен, немесе күшті бұлшық еттерінің арқасында жылдам қашуға қабілетті. Метаморфозға бір ай қалған сақиналы саламдерлер тритонның шабуылына толығымен төтеп бере алады. Сақиналы саламдерлер көптеген эндопаразиттерге де шалдығады. Паразиттердің ең көп таралған түрі - аскарид нематодасы (Cosmocercoides variabilis). Бұл паразит тек сақиналы саламдерлерде ғана емес, сонымен қатар Ambystomatidae тұқымдастығында кеңінен таралған. Рабдитид нематодалары (Rhabdias ranae) - A. annulatum-ның өкпелері мен дене қуыстарын қоздыратын екінші ең көп таралған паразиттер. Басқа сирек кездесетін паразиттерге өт қабының миксоспоралары (Myxidium serotinum) және тіндерде мекендейтін спируридтер жатады, олар әдетте сақиналы саламдердің асқазан қабырғаларында цисталанған күйде болады.
Fish is a predator of ringed salamanders at all life stages in ponds. Aquatic insects, salamanders, snakes, and wading birds, such as, can all be potential predators of ringed salamander larvae. Studies have recorded many insect predators including Odonata, Hemiptera, and Thanmophis Proximus. Bird predators include great blue herons and American bittern, snake predators include Nerodia sipedon, and turtle predators include Chelydra serpentina. Larvae's anti predator responses gradually decrease with increasing body sizes. Large larvae are less vulnerable to gap limited predators such as newts. They are either too big as preys or have swifter fleeing reactions with stronger muscles. Ringed salamanders that are one month before metamorphosis are completely immune to newt predation. Ringed salamanders also suffer from lots of endoparasites. The most common parasite species is ascarid nematode (Cosmocercoides variabilis). This parasite is not only commonly found in ringed salamander, but also spreads widely in the family Ambystomatidae. Rhabditid nematodes (Rhabdias ranae) are the second most common parasite that infests A. annulatum's lungs and body cavities. Other relatively rare parasites include gall bladder myxosporean (Myxidium serotinum) and tissue dwelling spirurids that are usually en cysted in ringed salamanders' stomach walls.