Хуан Диего Бернардино: Ацтек шаруасы, 1531 ж. Гваделупелік Құдай ананы көрген деген сенімде. Өмірі, туғандары, және Хуан Диегомен байланысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хуан Диего Бернардино (шамамен 1456 – 15 мамыр 1544) – 1531 жылы Гуадалупалық Анамыз ретінде қасиетті Марияның көрінісін көрген деген екі ацтек шаруасының бірі.
Juan Diego Bernardino (ca. 1456 – May 15, 1544) was one of two Aztec peasants alleged to have had visions of the Virgin Mary as Our Lady of Guadalupe in 1531.
Өмір
Хуан Бернардиноның өмірі туралы көп мәлімет белгілі емес. Ол Теночтитланнан шамамен 14 километр солтүстікке орналасқан Толпеллақта тұрды және ата-анасы қайтыс болған соң жүрегі жақын туысы Хуан Диегоны тәрбиеледі. 1529 жылы Хуан Диегоның әйелі Мария Люсияның қайтысынан кейін Хуан Диего сол кезде қартайған ағасының жанына Толпетке көшіп кетті.
Little is known of the life of Juan Bernardino. He lived in Tolpetlac, some nine miles north of Tenochtitlán and brought up his nephew, Juan Diego, after the latter's parents died. After the 1529 death of Juan Diego's wife, Maria Lucia, Juan Diego moved to be near his then aged uncle in Tolpet.
Мәриямның аяны
1531 жылы желтоқсанда Хуан Диегоға Құдайдың анасы Мариям көрінген кезде Хуан Бернардино ауырып қалды. Көптеген деректерге сәйкес, ол қорқынышты коколизтли қызбасына шалдықты, ол көбінесе өлімге алып келді. 1531 жылдың 9 желтоқсанында Хуан Диего алғашқы екі көрінісінен кейін оралғанда, оның ағасы қатты ауырып жатқан еді. Түн бойы және келесі күні Хуан Диего ағасына күтім жасады. Күн батқанда Хуан Бернардиноның өліп бара жатқаны анық болды. Хуан Диего келесі күні таңертеңгі сағат төртте ағасының мойынұсқауын тыңдап, соңғы қасиеттерді оқу үшін дін қызметкерін шақыру үшін жолға шықты. Ол кеткен кезде Хуан Бернардино төсегінің жанында қалдырылған дәріні ішуге күші жетпеді және өліп бара жатқанын сезінді. Кенеттен бөлме жарыққа толып, оның алдында әдемі, жарқыраған әйел пайда болды. Әйел Хуан Бернардиноға көрініп, оны айықтырды. Ол дереу денесі қызбадан жазылғанын сезінді, тұрып, көрініс алдында тізе бүгіп, сәжде етті. Ол Хуан Диегомен кездескенін және оны епископқа өзінің киелі бейнесі бейнеленген тильмасымен жібергенін айтты. Осы көріністе ол өзін "Мәңгілік бойдағы, қасиетті Гвадалупелік Мариям" деп таныстырды. Кейбір сарапшылар ол шын мәнінде "де Гвадалупе" емес, "те coatlaxopeuh" деген сөзді айтқан деп санайды, оны көптеген ғалымдар әртүрліше аударады: "ұңғылдардан шыққан", "тас жыланды жеңген", "жыланға билік ететін" және т.б.
At the time of the apparitions of the Blessed Virgin Mary to Juan Diego in December 1531, Juan Bernardino fell ill. According to most sources, he contracted cocoliztli, a dreaded fever that normally led to death. On December 9, 1531, Juan Diego returned from his first two apparitions to find his uncle very ill. All that night and next day, Juan Diego tended to his uncle. Towards sunset, it became clear that Juan Bernardino was dying. Juan Diego set out at four the following morning, to bring back a priest to hear his uncle's confession and administer the last rites. While he was gone, Juan Bernardino became too weak to drink the medicine that had been left by his bedside, and he felt he was about to die. Suddenly the room was filled with light and a beautiful radiant lady appeared to him. Our Lady appeared to Juan Bernardino and cured him. He immediately felt that his body had recovered from the fever, and getting up, fell to his knees before the apparition. She told him that she had met Juan Diego and sent him to the bishop with her sacred image imprinted on his tilma. It was at this apparition that she identified herself as 'The Ever Virgin, Holy Mary of Guadalupe' Some analysts believe that she actually said not de Guadalupe but te coatlaxopeuh which many scholars translate differently; "the one that originates from the cliffs", who crushes the stone serpent, "the one that has dominion of the serpent", etc.
Хуан Бернардиноға көрініс
(Бұл аян туралы баяндама 1649 жылғы Гваделупа оқиғасының ортасында кездеседі.) Хуан Диего Аспан әйелінің ғибадатханасын қай жерде тұрғызуға бұйырғанын көрсеткен соң, ол рұхсат сұрады. Ол үйіне барып, ауру жатқан ағасы Хуан Бернардиноны көруге ниеттенді. Хуан Диего оны тастап кеткенде ағасының денсаулығы нашарлаған еді. Сондықтан ол Тлатилолькоға дін қызметкерін шақырып, оған күнәсін мойындатып, кешірім сұрауға барған. Аспан әйелі Хуан Диегоға ағасының бұрыннан емделгенін айтқан еді. Бірақ олар Хуан Диегоны жалғыз жібермей, үйіне дейін бірге аттанды. Үйге келгенде, олар ағасының қатты қуанғанын және денсаулығының жақсы екенін көрді. Ол інісінің құрметпен келгенін көріп таң қалды және неліктен олар осылай істегенін сұрады. Інісі, дін қызметкерін шақырып, ағасын дайындауға барғанда, Аспан әйелі оған Тепеякак төбесінде көрінгенін, ағасының денсаулығы жақсы болғандықтан уайымдамау керектігін айтқанын, оны жұбатқанын және оны Мексикаға, епископқа барып, оған үй салып беруін сұрау үшін жібергенін түсіндірді. Ағасы, ол оны сол кезде емдегенін және оның інісіне көрінгендей көрінгенін айтты. Ол оны епископпен кездесу үшін де жіберіп жатқанын жеткізді. Сондай-ақ, әйел оған епископпен кездескенде, өзінің көргендерін және оның қандай керемет түрде емделгенін айту керектігін, сондай-ақ оның атын дұрыс атау керектігін, яғни оның киелі бейнесін, мәңгілік бойда таза Марияны Гваделупалық деп атау керектігін айтты. Содан кейін олар Хуан Бернардиноны епископтың алдына алып келді, оның алдында хабарлап, куәлік беру үшін. Епископ екеуін де, оны және оның інісін бірнеше күнге өз үйінде қонақ етті, Хуан Диего оны көрген Тепеяк төбесіндегі Королеваның ғибадатханасы салынғанға дейін. Епископ сүйікті Аспан әйелінің киелі бейнесін басты шіркеуге көшірді: ол оны өзінің сарайындағы ораториясынан алып, барлық адамдар оның бейнесін көріп, тамашаласын деп алды.
(This account of the apparition occurs in the middle of the 1649 Guadalupe narrative.) No sooner had Juan Diego demonstrated where the Lady of Heaven ordered her temple to be built than he begged to be excused. He wanted to go home to see his uncle Juan Bernardino, who had been very ill when Juan Diego left him and went to Tlatilolco to call a priest to confess and absolve him, the one whom the Lady of Heaven had told Juan Diego that she had already healed. But they would not let Juan Diego go alone, and instead accompanied him to his home. Arriving, they saw his uncle very happy and in no pain. He was astonished to see his nephew arrive accompanied and greatly honored, and he asked his nephew the reason why they did this and conferred honors upon him. His nephew answered that when he went to call the priest to confess and prepare his uncle, the Lady of Heaven appeared to him on Tepeyacac; she, telling him not to worry since his uncle was already in good health, consoled him much, and she sent him to Mexico, to see the Bishop, so that he might build her a house on Tepeyac. His uncle revealed that it was true that she healed him then and that he saw her the same way that she appeared to his nephew,, She told him that she was also sending him to Mexico to see the Bishop. Also then the Lady told him that when he went to see the Bishop, he should reveal what he saw and in what miraculous manner she had healed him and that he would properly name her, just as he needed to name her blessed image, the ever Virgin Holy Mary of Guadalupe. Then they brought Juan Bernardino into the presence of the bishop, to come to inform and testify before him. The Bishop lodged both of them, him and his nephew, in his house for a few days, until the temple of Queen was built on Tepeyac, where Juan Diego had seen her. The Bishop moved into the main church the holy image of the beloved Lady of Heaven: he took it from the oratory of his palace where he was, for all people to see and admire her image.