Кіріспе
Француз футболшысы және жаттықтырушысы Микаэль Винсент Андре Мари Ландро (Mikaël Vincent André Marie Landreau; 14 мамыр 1979 жылы туған) – француз кәсіби футбол жаттықтырушысы және бұрынғы ойыншы, қақпашы. Ландро 1996-2014 жылдар аралығында «Нант», «Пари Сен-Жермен», «Лилль» және «Бастия» клубтарында 618 ойын өткізгендігімен Лига 1-дегі рекордты иеленеді. Ол 2001 жылы «Нант» клубымен, 2011 жылы «Лилль» клубымен лига чемпионы атанды. Ландро ұзақ жылдар бойы Франция құрамасына шақырылған, бірақ әрқашан резервтік ойыншы ретінде. Ол 2001 және 2003 жылдары Конфедерациялар кубогын жеңген құраманың құрамында болды, сондай-ақ 2006 жылғы әлем чемпионатында күміс жүлдегер атанды және басқа да турнирлерге шақырылды.
Mickaël Vincent André Marie Landreau (mikaɛl lɑ̃dʁo; born 14 May 1979) is a French professional football manager and former player who played as a goalkeeper. Landreau holds the record for Ligue 1 appearances, with 618 for Nantes, Paris Saint Germain, Lille and Bastia between 1996 and 2014. He won a league title with Nantes in 2001 and Lille in 2011. Landreau was a long term France international but always as back up. He was part of their squads that won the Confederations Cup in 2001 and 2003, and finished runners up at the 2006 World Cup, along with other tournament call ups.
Нант
Машекул қаласында туған Ландро, Нант Атлантик "Оңдық орталығынан" Ла Жонлеерде бітірді. Нант сапындағы алғашқы кәсіби матчы 1996 жылғы 2 қазанда Бастияға қарсы 0:0 есебімен тең аяқталды және ол Любомир Моравикпен орындалған пенальтиді сеймдеді. 1996 жылдан бастап ол Нанттың негізгі құрамындағы тұрақты ойыншы болды және үнемі жоғары деңгейде өнер көрсетті. 19 жасында Ландро капитандыққа тағайындалды. 1997 жылы ФИФА жастар арасындағы әлем чемпионатына Франция жастар құрамасының құрамына шақырылды. Келесі он жыл бойы ол дерлік ешқандай ойынды жібермеді, 2005 жылдың шілдесінде Нант сапында 300 матчты аяқтады және мыңжылдық басында командасының жетістіктеріне маңызды үлес қосты. 1999 және 2000 жылдары қатарынан екі рет Франция кубогын жеңіп алғаннан кейін (2000 жылғы финалда капитан болды), Нант 2001 жылы 1995 жылдан бері алғаш рет 1-лига чемпионы атанды. Сол жылы Нант 1-лига жеңімпазы болған кезде Ландро жаңа келісімшартқа қол қойды, ол оны 2006 жылға дейін клубта қалдырды. Нанттағы табысты өнер көрсетуі Ландроға Барселона, Монако, Рома, Ювентус, Марсель, Манчестер Юнайтед және Селтик сияқты клубтардың қызығушылығын тудырды. 2003 жылғы 11 қазанда Ландро буын дискісіне операция жасады, бұл оның футбол карьерасындағы ауыр жарақат болды. 2003 жылғы 22 қарашада Ландро Бастияға қарсы өткен матчта 3:1 есебімен жеңіске жетіп, алаңға оралды (оның мансабындағы алғашқы матчы). 2004 жылғы Франция кубогының жартылай финалында Ландро бірнеше сейм жасады, бірақ команда гол соға алмады және турнирден шығарылды. Лига кубогының финалында Сошо Монбельярға қарсы матч 1:1 есебімен аяқталып, пенальти сериясіне дейін жалғасты. Ландро жетінші пенальтиді паненка стилімен орындады, бірақ Тедди Рихерт оны сеймдеді. Нант ойынды ұтылуға айналдырғанда, Паскаль Дельоммо пенальтиді соға алмады, нәтижесінде Бенуа Педретти жеңіс пенальтиін соқты. Матчтан кейін Ландро осылай пенальтиді соғудан өкініш білдірмегенін айтты. 2005-06 жылғы Лига 1 маусымының соңында Ландроның Нантпен келісімшарты аяқталды, бірақ клуб Мауро Сетто мен Жереми Тулаланмен бірге оған жаңа келісімшарт ұсынды. Ол баспасөз мәслихатында он үш жылдан кейін "Нант" клубынан кетуге және маңызды командада жаңа сынақтарға тап болуға ниеттенгенін мәлімдеді. Ол 2005-2006 жылғы маусымның соңына дейін өзінің алғашқы клубынан кету ниеті туралы хабарлады. Келісімшарты аяқталғаннан кейін "Арсенал" және "А.С. Милан" оны өздеріне тартып алуға қызығушылық танытты. 2006 жылғы 6 мамырда "Стад де ла Божуар" стадионында өткен соңғы матчында ол клубқа 13 жыл бойы көрсеткен адалдығы үшін жанкүйерлердің құрметіне ие болды. Оның кеткенінен кейін Нант 1963 жылдан бері алғаш рет 2-лигаға түсті.
Париж Сен-Жермен
Содан кейін Ландро 2006 жылдың 15 мамырында төрт жылдық келісімшартқа қол қойып, тегін трансфер бойынша «Пари Сен-Жермен» клубына қосылды. Парижге ауысқаннан кейін Ландро Франция құрамасына шақырылу мүмкіндігінің азаматтығын алатынын айтты. «Пари Сен-Жермен» клубында Ландро Жером Алонзо мен жас Николас Кузенді басып озып, бірінші нөмірлі қақпашы ретінде бекінді. Ол жанкүйерлердің сүйіктісіне айналды. 2006 жылдың 5 тамызында Ландро «Пари Сен-Жермен» сапындағы тұңғыш ойынын «Лорьянға» қарсы өткізді, бұл ойын 3:2 есебімен аяқталды. 2006/07, 2007/08 және 2008/09 маусымдарында Ландро «Пари Сен-Жермен» сапындағы барлық 38 ойында қатысты. «Пари Сен-Жермендегі» соңғы ойыны «Монакоға» қарсы өткен матч болды, ол 0:0 есебімен тең аяқталды және ол соңғы рет өз қақпасын құрғақ ұстады. Ол клубқа көрсеткен қызметі үшін жанкүйерлерге алғыс айтты, ал олар оған сирек кездесетін тұрған аплодисменттермен жауап берді. 2007/08 маусымы аяқталғаннан кейін Грегори Купе «Пари Сен-Жерменде» шетелде ойнауға ниетті болғандықтан, Ландро клубтан кетуі мүмкін деген қауесет тарады, ол бірінші нөмірлі қақпашы ретінде оның орнын баса алатын еді. Алайда Шарль Вильнёв Ландроның келесі маусымдағы құрамдағы орнын растамағанын және Купеге қызығушылық танытқанын мәлімдеді, бірақ Себастьен Базин («Пари Сен-Жерменнің» көпшілік акционері Colony Capital төрағасы) Ландро клубтан кетпейтінін жеткізді. Сонымен қатар, Ландроның Икер Касильястың қосалқы ойыншысы болу үшін «Реал Мадридке» ауысуы мүмкін деген хабарлар тарады. Ақырында Купе «Пари Сен-Жерменге» ауысып, Ландроның болашағына күмән тудырды.
Лилль
2009–10 жылғы маусымнан кейін «Лилль» клубы Ландроға 2 миллион еуро (1,7 миллион фунт стерлинг) ұсынды. Олар оның 2008–09 жылғы маусымда «Дижонға» еркін трансфермен өткен және «Лилльдің» бірінші қақпашысы болған тәжірибелі Грегори Малицкидің орнын басуын қалады. Трансфер келісілді және аяқталды. «Лилльге» қол қойғаннан кейін бес күн өткен соң, Ландро жаттығу барысында круциалдық буындауларын (крестообразные связки) жарақаттап алып, шамамен алты айға жарысқа қатыса алмады. Оның жарақатқа байланысты болмауы кезінде Людовик Бутелл көбірек ойын уақыты алды және Ландро оралғанға дейін 10 матч өткізді, содан кейін ол тұрақты қақпашы болды. 22 қазан 2009 жылы Ландро «Еуропа лигасы» аясында «Дженоамен» (3:0) өткен матчта құрамада болды және 30 қазан 2009 жылы «Гренобльге» қарсы өткен ойында (2:0) лигадағы тұңғыш ойынын өткізді. 2010–11 маусымда Ландро «Лилль» құрамында клуб тарихында үшінші рет және 1954 жылдан бері алғаш рет «Лига 1» жеңіске жетті. Ол «Чемпиондар кубогында» үш клубтан ойнаған алғашқы футболшы атанды. 7 қараша 2012 жылы «Чемпиондар лигасы» матчында «Бавариядан» алты гол жіберді. 2012 жылдың желтоқсан айында, бас менеджер Фредерик Пакемен арадағы шиеленіс салдарынан Ландро «Лилльден» өзара келісіммен кетті. Баспасөз мәслихатында Ландро: «Ең маңыздысы – алаңда өркендеу. Мен енді мұны істей алмаймын. Ал бір жарым жыл қиын күндерді бастан өткергенге арналған ұзақ мерзім» деді және клубты спорттық және психологиялық тұрғыдан тастап кетті.
Бастия
2012 жылдың 23 желтоқсанында Ландро корсикалық SC Bastia клубымен алты айлық келісімшартқа қол қойды. Бастияға келгеннен кейін ол итальяндық "Интер" клубынан түскен ұсыныстан бас тартқанын мәлімдеді. 2013 жылдың 4 желтоқсанында Ландро "Аякчоға" қарсы матчта негізгі құрамда шығып, Франция футбол чемпионатының жоғары лигасында (Ligue 1 немесе Division 1) ең көп ойын өткізген футболшының рекордын жаңартты. Бұл Ландроның Ligue 1-дегі 603-ші матчы болды. Одан үш күн бұрын, SC Bastia – Evian TG матчында алаңға шығып, бұрынғы рекордты – 602 матчты, "Монаконың" экс-қақпашысы Жан Люк Этториге тиесілі болған көрсеткішті теңестірген еді.
Менеджмент
2016 жылдың тамызында Ландро Чемпионат Ұлттық клубының Париж ФК-де Режинальд Рейдің көмекшісі болып тағайындалды. 2017 жылдың мамыр айында ол Лига 2-ге жаңадан түскен «Лориент» клубымен төрт жылдық келісімшартқа отырды. 2019 жылдың мамырында ол келісімшарт мерзімінің жартысында қызметтен кетіп, алтыншы орынды алып, нәтижесінде көтерілу мақсатына жете алмады.
Халықаралық мансап
Ландро 2001 жылы Оңтүстік Корея мен Жапонияда өткен Конфедерациялар кубогын жеңген Франция құрамасының құрамында болды. Ол турнирдегі жалғыз ойынында, 3 маусымда Мексикаға қарсы өткен 4-0 есебімен жеңіліс ойынында дебют жасады. Команда өз алаңында жеңіске жеткен 2003 жылғы турнирде ол қайтадан алаңға шықты, дәл сол стадионда Жаңа Зеландияға қарсы 5-0 есебімен жеңіске қосылды. УЕФА Еуро-2004 және 2006 жылғы ФИФА Әлем чемпионатында Ландро Фабиен Бартез бен Грегори Купеден кейінгі үшінші нөмірлі қақпашы болғанына қарамастан, Францияның бірінші нөмірлі жейдесін киді, бірақ екі турнирде де пайдаланылмады. Ол 2008 жылғы УЕФА чемпионатының іріктеу кезеңіндегі 12 матчтың жартысында ойнады, бірақ Австрия мен Швейцариядағы финалдық турнирге Себастьен Фрей мен Стив Манданда Купені қолдады. 2012 жылдың қыркүйек айында Франция құрамасына жаңа тағайындалған бас жаттықтырушы Дидье Дешам оны 7 қыркүйекте Финляндияға және 11 қыркүйекте Беларуське қарсы 2014 жылғы ФИФА Әлем чемпионатының іріктеу матчтарына шақырды. Бұл 2007 жылдың қарашасынан бергі алғашқы шақыруы болды. Ол Бразилиядағы финалдық турнирге Хьюго Льорис пен Стефан Руффиерден кейінгі үшінші қақпашы ретінде қатысты. Турнирден кейін ол 35 жасында клубтық және ұлттық футболдан зейнеткерлікке шықты, отбасымен көбірек уақыт өткізу үшін.