Бисексуалдық – қазіргі тренд пе? Мақалада бисексуалдыққа қоғамдық қызығушылықтың арту себептері, «бисексуалдық шик» ұғымы және психологиялық аспектілер талданды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бисексуалдылыққа мәдени көзқарас
Cultural approach to bisexuality
"Бисексуалдылық сәні" деген фраза бисексуалдылықтың қоғамдық мойындалуын немесе бисексуалдылыққа қоғамдық қызығушылықтың немесе қабылдаудың артуын сипаттау үшін қолданылады. Басқа қолданыста бұл бисексуалдылыққа деген уақытша сәнге немесе назарға толуды білдіреді. "Бисексуалдылық сәні" көбінесе танымал адамдардың өздерінің бисексуалды екенін жариялауымен бірге жүреді.
Bisexual chic is a phrase used to describe the public acknowledgment of bisexuality or increased public interest or acceptance of bisexuality. Another usage describes a faddish attention towards bisexuality. Bisexual chic is often accompanied by celebrities publicly revealing their bisexuality.
Терминнің шығу тегі
АҚШ-та 1920 жылдар әлеуметтік тәжірибелерге толы онжылдық болды, әсіресе сексуалдық жағынан. Бұған Зигмунд Фрейдтің еңбектері зор ықпал етті, ол адамдар сексуалдық құштарлықты қанағаттандыру үшін кез келген нәрсеге баратынын айтты. Лесбиянка әйелдер мен олардың қарым-қатынастары сексуалдық актілердің бір бөлігі деп кеңінен таралғандықтан, сексуалдық тәжірибелер кеңінен тарады. Түнгі өмірге мүмкіндік беретін ірі қалалар өте танымал болды және әйелдер сексуалдық оқиғаларды іздеуді бастады. Бисексуалдық, әсіресе Американың алғашқы гей аудандарында сәнді саналды. Бұл термин 1970 жылдары, еркін махаббатты дәріптеген хиппи қозғалысының соңында кеңінен қолданыла бастады. Глам-рок және диско дәуірінде клубтарда, сондай-ақ Элтон Джон, Дэвид Боуи және Патти Смит сияқты музыканттар арасында бисексуалдыққа қызығушылық артты. Шындығында, 1980 жылы Time журналы Боуидің Зигги Стардуст кейіпкерін "бисексуалдық сәннің қызғылт шашты негізін қалаушы" деп атады. Сонымен қатар, АҚШ-тың бірнеше ірі қалаларында бисексуалдық топтар құрылып, қазіргі заманғы бисексуалдық құқықтар мен азаттық қозғалысының басталуын жариялады. Бұл термин кейде адамның бисексуал екенін тек сән үшін көрсетуі үшін қолданылуы мүмкін. Басқа жағынан, ол адамның шектеулерден азат, тәжірибеге құмар, өзінің еркек және әйел жақтарымен байланыста екенін және осылайша жақсы жақын дос немесе тіпті жақсы адам бола алатынын көрсету үшін қолданылуы мүмкін.
In the United States, the 1920s was a decade of social experimentation, particularly with sex. This was heavily influenced by the writings of Sigmund Freud, who theorized that people would behave in any manner to satisfy sexual desire. With the well publicized image that sexual acts were a part of lesbian women and relationships, sexual experimentation was widespread. Large cities that provided a nightlife were immensely popular, and women began to seek out sexual adventure. Bisexuality became chic, particularly in America's first gay neighborhoods. The phrase itself came into wide usage in the 1970s, on the tail end of the hippie movement, which extolled free love. During the glam rock and disco era, there was a media generated fascination with bisexuality in the club scene and among musicians such as Elton John, David Bowie and Patti Smith; in fact, in 1980, Time magazine referred to Bowie's persona Ziggy Stardust as "the orange haired founder of bisexual chic." At the same time, bisexual groups formed in several large US cities, heralding the birth of the modern bisexual civil rights and liberation movements. The phrase can be used to imply someone is only pretending to be bisexual because it's fashionable at the moment. Alternatively, it can be used to assert that someone is free of taboos, experimental, in touch with both masculine and feminine aspects of themselves, and therefore potentially a better lover or even a better person.
Шығу
Терминология 1970-ші жылдарда пайда болғанмен, бисексуалдық үрдіс 1920-ші жылдары болған. "Vice Versa: Bisexuality and the Eroticism of Everyday Life" кітабында Марджори Гарбер: "1920-шы жылдар Фрейдтің (немесе "фрейдшілдіктің") танымалдылығымен, Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуымен және батылдық пен конвенцияға қарсылыққа деген жалпы бейімділікпен байланысты болды: шашты қысқа қыру, қысқа көйлектер, тыйым салуға және викториялық шектеулерге наразылық білдіру" деп мәлімдейді. Мұның мысалдары – драг-шоулар, сондай-ақ Эрнест Хемингуэй, Д.Х. Лоуренс, Вирджиния Вульф және Марлен Дитрих сияқты суретшілердің жетістіктері. 1970-ші жылдарда жазушы Элейн Шоуолтер Вульф пен оның достарын "бисексуалдыққа құмарлық таныту" туралы ескертіп, Вульф пен Блумсбери тобын бисексуалдыққа әуес болуда айыптады.
Though the terminology is attributed to the 1970s, a bisexual trend occurred in the 1920s. In Vice Versa: Bisexuality and the Eroticism of Everyday Life, Marjorie Garber argues "the twenties has been linked to the popularization of Freud (or "Freudianism"), the advent of World War I, and a general predilection for the daring and unconventional: bobbed hair, short skirts, the rejection of Prohibition and Victorian strictures." Examples of this include drag balls, and the success of artists such as Ernest Hemingway, D. H. Lawrence, Virginia Woolf, and Marlene Dietrich. Looking back from the 70s, writer Elaine Showalter accused Woolf and the Bloomsbury Group of bisexual chic when she warned Woolf and her friends of indulging "the fashion of bisexuality."
1970 жылдан бастап
1969 жылы Стоунволл көтерілісі сияқты ЛГБТ құқықтарына бағытталған әлеуметтік қозғалыстардан кейін, 1970 жылдардан бастап бисексуалдық туралы хабардарлық артып, дәстүрлі емес сексуалдық мінез-құлық әлеуметтік қарсылық актісі ретінде қарастырылды. 1972 жылы "Кабаре" музыкалық фильмінде бір еркекке құмарлық танытқан ер және әйелдің арасындағы махаббат үшбұрышы бейнеленді. Оның авторы Кристофер Ишервуд – ашық гомосексуалды тұлғалардың алғашқыларының бірі болды. 1970 жылдардың тағы бір маңызды мәдени көрнісі – "The Rocky Horror Picture Show" және "Жексенбі қанды жексенбі" (фильм). 1990 жылдары, бағытталған өмір салтына қарсы тұрып, конвенциясыздыққа шақыратын заманауи хипстер субмәдениетінің ықпалымен, көптеген адамдар өздерінің жеке басы және сексуалдық бағыты туралы ойларға берілді. Бисексуалдыққа деген сұраныстың артуына өз сексуалдық бағытын ашық айтқан атақты адамдардың санының өсуі де себеп болды. Мысалы, 1995 жылы панк-рок тобы Green Day-дің вокалисі Билли Джо Армстронг The Advocate журналына берген сұхбатында бисексуал екенін мәлімдеді. Бұқаралық ақпарат құралдарында Мадоннаның "Justify My Love" және "Erotica" музыкалық видеолары мен "Sex" кітабы бір жынысты қарым-қатынастарды бейнеледі. Бисексуалдық комедия актрисасы Сандра Бернхард танымал "Roseanne" телесериалында бисексуал рөлінде ойнады. Осы трендті көрсету үшін, кейіннен Розанна басқа әйелден сүйісқандық көрінеді және Бернхардтың кейіпкерімен "жанданады", осылайша бисексуалдық Американың орталық аймақтарына жетті. 1992 жылғы "Негізгі инстинкт" фильмінде Шарон Стоун бисексуалды кісі өлтірушінің жарқын бейнесін сомдады. Поп-жұлдыз Джанет Джексон Род Стюарттың "Tonight's the Night (Gonna Be Alright)" әнінің каверін орындады, онда ол үштік қарым-қатынасқа дайын әйелге арнап айтады: "Бұл біздің арамыздағы құпия". 21-ғасырда бисексуалдық (немесе оның көріністері) "Джессика Стейнді сүйген", "Y tu mamá también", "Мулхолланд драйв", "Александр", "Кинси" және "Брокбек тауы" фильмдерінде, сондай-ақ АҚШ-тағы "The O. C." және Ұлыбританиядағы "Torchwood" телесериалдарында, Леди Гаганың "LoveGame" және "Telephone" музыкалық видеоларында көрсетілді немесе оларға сілтеме жасалды. 2003 жылғы MTV Video Music Awards салтанатында Мадонна Бритни Спирс пен Кристина Агилерадан сүйісқандық алды, көптеген жаңалықтар мен таблоидтар оны "лесбияндық сән" деп сипаттады. 2008 жылы Кэти Перридің "I Kissed a Girl" әні бисексуалдыққа ишара жасайтын мәтінге ие болды. АҚШ-тағы CDC жүргізген сауалнамаларға сәйкес, американдық колледж және орта мектеп студенттері бұрынғыдан да көп басқа әйелдермен тәжірибе жасап жатыр және таң қалдыратыны, олар бұл әрекетке поп-мәдениеттің ықпалымен баруға шақырылғанын алғаш рет мойындады.
After a strain of social movements centred on LGBT rights like the Stonewall riots in 1969, from the 1970s onwards, awareness of bisexuality was on the rise and non conforming sexual behaviors were seen as an act of social defiance. In 1972, the hit musical film Cabaret featured a love triangle with a man and woman fighting for the same (male) lover. The author who inspired it, Christopher Isherwood, was among the first openly homosexual celebrities. Other prominent cultural representations of the 1970s include The Rocky Horror Picture Show and Sunday Bloody Sunday (film). In the 90s, under the influences of the contemporary hipster subculture, which symbolizes the resistance against mainstream lifestyle and encourages unconventionalities, more and more people started to speculate about their own identity as well as sexuality. The phenomenon of bisexual chic can also be attributed to the growing number of celebrities disclosing their bisexual identity. For example, in 1995, the lead vocalist of punk rock band Green Day, Billie Joe Armstrong, came out as bisexual in an interview with The Advocate. In the media, Madonna's music videos for "Justify My Love" and "Erotica" and her book "Sex" featured same sex eroticism. Openly bisexual comedian Sandra Bernhard was featured as a bisexual on the popular television sitcom Roseanne amidst the trend. To illustrate the trend, Roseanne later found herself kissed by another woman and was "consoled" by Bernhard's character, bringing bisexuality to Middle America. The 1992 film Basic Instinct featured a glamorous bisexual murderess played by Sharon Stone. Mainstream singer Janet Jackson recorded a cover version of Rod Stewart's "Tonight's the Night (Gonna Be Alright)" in which she sings to a woman with whom she is about to engage in a ménage à trois, saying, "This is just between me and you and you ". In the 21st century, bisexuality (or manifestations thereof) was shown or alluded to in the films Kissing Jessica Stein, Y tu mamá también, Mulholland Drive, Alexander, Kinsey, and Brokeback Mountain, in the television series The O. C. in the US and Torchwood in the UK and in Lady Gaga's music videos for "LoveGame" and "Telephone". In the 2003 MTV Video Music Awards, Madonna kissed Britney Spears and then Christina Aguilera; many news and tabloid outsources referred to it as "lesbian chic". The 2008 hit song "I Kissed a Girl" by Katy Perry had bi curious lyrics. According to surveys by the CDC in the US, a larger number of female college and high school students in America are experimenting with other women than ever before and, in a surprising twist, actually report being encouraged to do so by pop culture for the first time.
Сын
Бисексуалдық сәннің (бисексуалдық шымның) әсерінен бисексуалдықтың танылуы мен қабылдануына қарамастан, бұл құбылыс шынайы бисексуалдық теңдігін қолдау емес, "модалық" екендігі үшін сынға ұшырады. Бисексуалдылықтың сәнді болу идеясы бисексуалдық қозғалысына да зиян келтіреді, себебі "әлде жалған бисексуалдық" бисексуал адамдардың сексуалды бағдары тек өнер емес, нағыз сексуалдық ориентация екенін жоққа шығарып, оларға жаман пікір қалыптастырады. Бұған қоса, екі жынысқа да қызығушылық танытушы, яғни өздерінің екі жынысқа да тартылысын күмәнданып отырған адамдарды жаңылыстырып, оларды моносексуалды болуға, яғни тек бір жынысқа ғана қызығуға итермелейді, соның салдарынан олар өздерін бисексуал деп есептеуі мүмкін.
Despite the visibility and acceptance of bisexuality brought by the effects of bisexual chic, this phenomenon has been criticised for its "trendy" property rather than a genuine act of advocating bisexual equality. The idea of bisexuality being chic is also detrimental to the bisexual movement as "faux bisexuality" gives bad credits to bisexual people that their sexuality is only a form of art, not a real sexual orientation. It also misleads people who are bi curious, which means questioning their attraction to both sexes and possibly end up being monosexual, to identify with being bisexual.
Қатысты оқу
Бемин, Бретт және Эрих Штайнман. Мәдениет пен қоғамдағы бисексуал ерлер (Бингхэмтон, Нью-Йорк: Хаворт Пресс, 2001). "Жаңа бисексуалдар". Time журналы, 1974 жылғы 13 мамыр. Джеффри К. Пуллум, "Бисексуалдық тренд: фактілер", 6 қыркүйек, 2004 (Тіл блогы). Райхерт, Том, Кевин Р. Мали және Сьюзан С. Завоина. "(Ер адамдар үшін) ләззатқа арналған: Негізгі жарнамадағы лесбиянкалық тренд туралы миф". Мета Карстарфен мен Сьюзан С. Завоина (ред.), Жыныстық риторика: Жыныстық қатынас, гендер және жекелік туралы медиалық көзқарастар (Вестпорт, КТ: Гринвуд Пресс, 1999). Рисман, Барбара және Пеппер Шварц. "Сексуалдық революциядан кейін: Жастардың кездесуіндегі гендерлік саясат", Контексттер (Беркли: U California Press, 2002).
Beemyn, Brett and Erich Steinman. Bisexual Men in Culture and Society (Binghamton, NY: Haworth Press, 2001). "The New Bisexuals." Time, May 13, 1974. Geoffrey K. Pullum, "Bixexual chic: the facts", September 6, 2004 (Language Log)
Reichert, Tom, Kevin R. Maly & Susan C. Zavoina. “Designed for (Male) Pleasure: The Myth of Lesbian Chic in Mainstream Advertising." Meta Carstarphen and Susan C. Zavoina (eds. ), Sexual Rhetoric: Media Perspectives on Sexuality, Gender, and Identity (Westport, CT: Greenwood Press, 1999). Risman, Barbara and Pepper Schwartz. "After the Sexual Revolution: Gender Politics in Teen Dating," Contexts (Berkeley: U California Press, 2002).