Жауынгерлік және тіршілік көлігі: ALICE жүйесі

Кіріспе

Жабдықтар

Барлық мақсаттағы жеңіл жеке жүк тасу құралдары (ALICE) – 1973 жылғы 17 қаңтарда АҚШ Армиясының А стандарты ретінде қабылданған жүк тасу құралдары жиынтығы. Ол 1956 жылғы М жеке жүк тасу құралдары (ILCE) және 1967 жылғы М жаңартылған жүк тасу құралдары (MLCE) құралдарын алмастырды. MOLLE жүйесімен алмастырылғанымен, ALICE жабдықтары әлі де АҚШ Ұлттық гвардиясы, Мемлекеттік гвардия, сондай-ақ Әскери-теңіз күштері мен Әуе күштерінің кейбір құрамаларында шектеулі түрде қолданылуда.

Жауынгерлік және өмірлік жүктемелер

ALICE жүйесі 1950 жылдардың ортасында M 1956 жабдықтарын әзірлеу кезінде қалыптасқан жеке ұрыс және тіршілік жүктемелерінің тұжырымдамасын сақтайды. Ұрыс және тіршілік жүктемелері тұжырымдамасының ең маңызды мәселесі – жаяу әскерінің атқышы тек қана қолдағы міндетті орындауға қажетті заттарды ғана алып жүруі керек. Жаяу әскерінің атқышы басқа тәсілмен тасымалданатын ешқандай қосымша заттарды алып жүрмеуі тиіс. Міндеттің түрі, жер бедері және қоршаған ортаның жағдайлары киім мен жеке жабдықтарға қойылатын талаптарға әсер ететіндіктен, бөлім командирі жаяу әскерінің атқышына қажетті заттарды белгілеп бере алады. Ұрыс және тіршілік жүктемелері тұжырымдамасының басты мақсаты – жаяу әскерінің атқышының жүгін жеңілдету. Типтік жеке ұрыс жүктемесі жаяу әскерінің атқышының жауынгерлік тиімділігі мен бірліктің міндетін орындауы үшін қажетті киім, жеке жабдық, шағын қару және оқ-дәрілерден тұрады. Бұл заттар әдетте жеке жабдық белбеуінде және оның ілгіштерінде тасымалданады. Типтік жеке тіршілік жүктемесі жаяу әскерінің атқышын қолдауға немесе қорғауға қажетті, жеке және қоршаған ортаны қорғауға мүмкіндік беретін, сондай-ақ атқыш әдетте алып жүрмейтін заттардан тұрады. Мүмкіндігі болған жағдайда, тіршілік жүктемесін адам күшінен басқа тәсілдермен тасымалдау керек. Әйтпесе, ұрыс және тіршілік жүктемелерін жаяу әскерінің атқышы көтереді. Жеке тіршілік жүктемесінің заттары әдетте далалық қаппен тасымалданады.

Тарих және дамуы

Барлық мақсаттағы жеңіл жеке тасымалдау жабдығы 1965 жылы басталған және 1973 жылғы 17 қаңтарда ALICE жүйесі қабылдануымен аяқталған LINCLOE (Жеңіл жеке киім және жабдық) бағдарламасының нәтижесі болып табылады. LINCLOE бағдарламасының жеке жабдық бөлігінің мақсаты – жауынгердің жалпы жүктемесін азайту үшін жеңіл жүк тасымалдау жүйесін жасау еді.

1965-1967 жылдар

Негізінен 1962 жылы "Жаяу әскерінің жүктемесін азайту жөніндегі зерттеу" және 1964 жылы "Жаяу әскерінің энергиясын сақтау жөніндегі зерттеу" зерттеулерінің қорытындылары мен ұсыныстарына сүйене отырып, армия 1965 жылы LINCLOE-ті әзірлеуді талап ететін сандық материалдық талапты (QMR) белгіледі. LINCLOE жүк тасымалдау жабдықтарын әзірлеу ресми түрде АҚШ Армиясының Материалдық Командалық Техникалық Комитеті (AMCTC) жобаны 1966 жылдың 27 сәуірінде мақұлдағаннан кейін басталмаса да, жеңіл жүк тасымалдау жабдықтарын әзірлеу шын мәнінде 1961 жылы найлон матадан жасалған жеңіл рюкзак (FSN 8465 782 3248) және алюминий қаңқасымен басталды, ол алмастырған мақта және болат бұйымнан салмағымен ерекшеленді. Бұл жеңіл рюкзакты әзірлеу жаяу әскер қауымдастығының офицерлері M 1956 жүк тасымалдау жабдығының (LCE) салмағын азайту мүмкіндігі туралы бейресми сұрауға әкелді. Осы қызығушылықтың нәтижесінде армия 1962 жылы LCE жиынтығын шығарды, мақта матадан жасалған қаздың орнына найлон материалдарды қолданды. Бұл найлоннан жасалған жүк көтергіш құралдар жиынтығы мақта-матадан жасалған қаздар бұйымдарына қарағанда сәл ауыр болды. Бұл екі элемент, жеңіл рюкзак пен найлоннан жасалған LCE жиынтығы, LINCLOE сандық материалдық талаптарына жүк тасымалдау жабдықтарына қатысты бөлігінің негізін құрады. Материалдық сандық талаптың А қосымшасында жеке жүк тасымалдауышы құралдар мен рюкзак үшін мақсат белгіленді. Қызметкерлер жаңа жүк тасымалдау жабдықтарының дизайны стандартты жүк тасымалдау жабдықтарының дизайнына сәйкес келеді деп шешті, мақтадан жасалған қазды найлон қазға ауыстырды және мыс пен болаттан жасалған жабдықтарды алюминий немесе пластик бұйымдармен ауыстырды. Дизайн жұмыстары Вьетнам соғысының талаптарына сай келетін бұйымдарды жобалауға және әзірлеуге бағытталғандықтан баяу жүрді, бірақ әзірлеушілер болат пен мыс жабдықтардың көп бөлігін алюминий немесе пластикалық бұйымдармен ауыстыру мүмкіндігін зерттейтін жобаларды бастады. 1967 жылы 15 наурызда Натик лабораториясында инженерлік тұжырымдаманың шолуы өтті. Кездесуде мақұлданған тұжырымдама бойынша жеке жабдық белбеуін жеке жабдық аспаларымен ұстап, оған кіші қарудың оқ-дәрілері, су бөтелкесінің қақпақтары, құрал-саймандарды тасымалдаушылар, алғашқы көмек көрсету жиынтығы және т.б. бекітілетін болды. М 1961 мақтадан жасалған қаз пакеттен біршама үлкен далалық пакет артқы бөлігінің кіші жағына жеке жабдық белбеуіне немесе жеке жабдық белбеуінің аспаларына бекітілген иықтарына, немесе ажыратылатын далалық пакеттің рамасына бекітілуі мүмкін еді. Иық белдіктері бар және ауыстырылатын жүк сөресі бар рама жеке жабдық белбеулері мен аспаптардың үстінде кию үшін жасалған. Бұл кездесудің соңғы нәтижесі найлон M 1967 жаңғыртылған жүк көтергіш жабдық (MLCE) болды. Ақырында, далалық пакет дизайны қабылданбай, оның орнына М 1961 далалық пакетінің найлон нұсқасы найлон тропикалық рюкзакпен бірге (FSN 8465 935 6673) шығарылды.

Based principally on the conclusions and recommendations of A Study To Reduce The Load Of The Infantry Combat Soldier, 1962 and A Study To Conserve Energy Of The Combat Infantryman, 1964, the army established a Quantitative Material Requirement (QMR) in 1965 calling for the development of LINCLOE. Although the development of the LINCLOE load carrying equipment did not officially start until after the United States Army Materiel Command Technical Committee (AMCTC) approved the project 27 April 1966, development of lightweight load carrying equipment really began in 1961 with the development of the Lightweight Rucksack (FSN 8465 782 3248) made of nylon fabrics and an aluminum frame which weighed as compared to the cotton canvas duck and steel item which it replaced. The development of this lightweight rucksack led to an informal inquiry by officers of the infantry community as to the possibility of reducing the weight of the M 1956 Load Carrying Equipment (LCE). As a result of this interest, the army produced a set of LCE in 1962, substituting available nylon materials for the cotton canvas duck. This set of nylon load carrying equipment weighed slightly more than as opposed to for the cotton canvas duck items. These two items, the lightweight rucksack and the set of nylon LCE, formed the basis for that portion of the LINCLOE Quantitative Material Requirement dealing with load carrying equipment. Annex A to the Quantitative Material Requirement set a goal of for the individual load carrying equipment and for the rucksack. Officials decided that the design of the new load carrying equipment would follow that of the standard load carrying equipment with material changes from cotton canvas duck to nylon duck and replacement of the brass and steel hardware with aluminum or plastic items. The design effort went slowly, due to the concentration on the design and development of items to meet the requirement of the Vietnam War, although developers initiated projects investigating the feasibility of replacing much of the steel and brass hardware with aluminum or plastic items. On 15 March 1967, an Engineering Concept Review was held at Natick Laboratories. The concept approved at the meeting was for an individual equipment belt to be supported by individual equipment suspenders, to which could be attached component items such as small arms ammunition cases, water canteen covers, intrenching tool carriers, field first aid dressing cases, etc. A field pack somewhat larger than the M 1961 cotton canvas duck field pack was proposed which could be attached for carrying either on the individual equipment belt at the small of the back, or on the shoulders attached to the individual equipment belt suspenders, or attached to a detachable field pack frame. The field pack frame with shoulder straps and a removable cargo shelf would be designed to be worn over the individual equipment belt and suspenders. The end result of this meeting was the adoption of the nylon M 1967 Modernized Load Carrying Equipment (MLCE). The field pack design was rejected in the end and a nylon version of the M 1961 field pack was produced instead along with the nylon Tropical Rucksack (FSN 8465 935 6673).

1968-1969 жылдар

Тіпті 1967 жылы MLCE қабылданғаннан кейін LINCLOE бағдарламасы бойынша даму жалғасты. MLCE қатаң түрде тропикалық ортада қолдану үшін көзделген және барлық жүк тасымалдау жабдықтарының жүйелерін алмастыру үшін стандартты жүк тасымалдау жабдықтарының жүйесін әзірлеу жалғасты. 1968 жылы LINCLOE бағдарламасы жеңіл жүк тасымалдау жүйесін жетілдіруді жалғастырды. Бір прототиптік жүйе су шаңқасының қақпағы, кіші қарудың оқ-дәрілері және далалық алғашқы көмек көрсету жинағы сияқты MLCE-нің кейбір компоненттерін пайдалана отырып жасалды. Жеке жабдық белбеуінің тоғасы Дэвис жылдам босату тоғасының пластикалық нұсқасымен ауыстырылды және жеке жабдық белбеуінің ілгектерін ауыстыру үшін жаңа Combat жилеті жасалды. Командалар 1967 жылы жойылған ажыратылатын далалық пакет шеңберінің концепциясын пайдаланып, кішкентай және үлкен далалық пакеттерді жасады. Бұл прототиптік бұйымдар 1968 жылдың 26 наурызында Natick зертханасында өткен Дизайндық сипаттамаларды тексеру және Прототиптік жүйеге шолу кезінде ұсынылды. Олар Natick зертханасының LINCLOE LCE жобалық қызметкерін осы жиынға қатысуға және жүк тасымалдау жабдықтарының жай-күйін ұсынуға шақырды. Форт-Беннингтегі Бас қолбасшы жүк тасымалдау жабдықтарын, сондай-ақ жеке киім мен жабдықтың басқа да бөліктерін жақсартуға бағытталған жұмыстар туралы хабардар емес еді. LINCLOE LCE жобалық қызметкерінің осы жиынға қатысуы нәтижесінде топ жүк тасымалдау жабдықтарын жақсарту үшін ұсыныстар жасау үшін Комиссия емес офицерлер (NCO) кеңесін құрды. Төменде көрсетілген бұйымдар өзгертілген кезде ұсынылды: Белбеу, Жеке жабдық – екі (бір жоғарғы және бір төменгі) қатарлы көздері және алюминийден жасалған жылдам босату тоғасы бар бағалауға ұсынылған дизайн. Сондай-ақ, жаңа қысқыш тоғасының өлшемді реттеу жүйесі. Ілгектер, Жеке жабдық белбеуі – артқы жағында бір ғана қолдау/бекіту белбеуі бар M 1967 дизайны. Combat жилеті тым күрделі және бұзылуға бейім болғандықтан бағдарламадан алынып тасталды. Қалыптастырғыш, қазылған құралды тасымалдаушысы – металл түйреуіштері бар (пластиктен емес) құймалы EVA нұсқасы. Жинақ, Далалық алғашқы көмек көрсету – екі далалық алғашқы көмек көрсету жинағын ұстай алатын 1967 жылғы M үлгісінің үлкейтілген нұсқасы. Сондай-ақ, металл түйреуіштері бар (пластиктен емес). Жинақ, Шағын қару оқ-дәрісі – M 1967 30 оқты патрон шоғыр дизайны, бірақ тіреу белбеуі көзбен ауыстырылды (жеке жабдық белбеуіне бекіту үшін). Сондай-ақ, патрондарды бөлек ұстау үшін ішкі бөліктері және қол гранаталарын бүйірлерге бекітудің басқа әдісі. Қақпақ, Су шаңқасы – металл түйреуіштері бар (пластиктен емес) M 1967 дизайны. Сондай-ақ, мамық астарсыз және төменгі жағында дренажға мүмкіндік беру үшін ашылулары жоқ. Хатта шағын және үлкен далалық пакеттердің және далалық пакет шеңберінің жақсартылған нұсқалары да ұсынылды. 1970 жылдың сәуір және маусым айларында командалар 1970 жылдың 15 сәуіріндегі хатта сипатталған жүк тасымалдау жабдықтарының прототиптік жүйесін жасады. Олар жүк тасымалдау жабдықтары жиынтығын 1970 жылдың 18-19 маусымында Форт-Беннингте қарау үшін NCO кеңесіне және жаяу әскер тобына ұсынды. 1970 жылдың 29 шілдесінде АҚШ Армиясының Жауынгерлік даму командалығының өкілдері және LINCLOE LCE жобалық қызметкері Natick зертханасында кездесіп, жүк тасымалдау жабдықтарына қатысты LINCLOE LCE сандық материалдық талаптарын қайта қарау жобасын жасады, оның ішінде әрбір жеке бұйымның сипаттамалары. Бұл негізінен 1970 жылдың 17 наурызындағы жиынның нәтижесіне негізделген, бірақ бір маңызды ерекшелік болды. LINCLOE LCE жобалық қызметкері жүйеге үшінші далалық пакетті қосты. Бұл - NCO кеңесінің талаптарына сәйкес келетін, оны далалық пакет шеңберімен немесе онсыз арқаға тағуға бейімделген нейлоннан жасалған тропикалық рюкзактан жасалған орташа далалық пакет. 1970 жылдың 5 қазанында Natick зертханасында жаңа LINCLOE LCE-ге қатысты Дизайндық сипаттамаларды тексеру және Прототиптік жүйеге шолу өтті. Топ жаңа екінші буын LINCLOE LCE үшін сандық материалдық талаптарды шағын өзгерістермен мақұлдады. Natick зертханасы екінші буын LINCLOE LCE-нің он бес жиынтығын жасап, оларды бағалау үшін 1970 жылдың 17 қарашасында Еуропалық армия штабына (USAREUR) жіберді. 1970 жылдың желтоқсан айында Вирджиниядағы АҚШ Армиясының қолдау орталығы екінші буын LINCLOE LCE қосымша 300 жиынтығын жасап, оларды Natick зертханасына жинау және сынау орындарына жіберу үшін жіберді. 1971 жылдың тамызында сынақ жиынтықтары Форт-Беннингке, Форт-Грилиге, Форт-Девенске және, сұралғандай, Куантикодағы Теңіз корпусына жіберілді. Сынақтан бұрынғы тексерулер далалық пакеттердегі бірқатар кемшіліктерді анықтады, олар түзету үшін Natick зертханасына қайтарылды. Түзетілген бұйымдар 1971 жылдың қарашасында сынау орындарына қайтарылды және сынақ басталды.

Even after the adoption of the MLCE in 1967, developments continued under the LINCLOE program. The MLCE was envisioned for use strictly in tropical environments and the development of a standard load carrying equipment system to replace all load carrying equipment systems continued. During 1968, the LINCLOE program continued to refine the lightweight load carrying system. A prototype system was designed utilizing some of the existing MLCE components such as the water canteen cover, small arms ammunition cases, and field first aid dressing case. The individual equipment belt buckle was replaced with a plastic version of the Davis quick release buckle and a new Vest, Combat was developed to replace the individual equipment belt suspenders. Teams developed both a small and large field pack utilizing the detachable field pack frame concept scrapped in 1967. These prototype items were presented at a Design Characteristics Review And Prototype System Review held at Natick Laboratories 26 March 1968. They invited the LINCLOE LCE Project Officer from Natick Laboratories to attend this meeting and present the status of load carrying equipment items. The Commanding General at Fort Benning was unaware of the effort underway to improve the load carrying equipment as well as other items of individual clothing and equipment. As a result of the LINCLOE LCE Project Officer's attendance at this meeting, the group established a Non commissioned Officers (NCO) Board to suggest improvements to load carrying equipment items. The following items were recommended when modified as indicated:
Belt, Individual Equipment – Design as furnished for evaluation with two (one upper and one lower) rows of eyelets and aluminum quick release buckle. Also with new clinch buckle size adjustment system. Suspenders, Individual Equipment Belt – M 1967 design but with single support/attachment strap in rear. The Vest, Combat was eliminated from the program due to being over complicated and prone to failure. Carrier, Intrenching Tool – molded EVA version but utilizing metal snap closures (instead of plastic). Case, Field First Aid Dressing – Enlarged version of the M 1967 design capable of holding two field first aid dressings. Also with metal snap closures (instead of plastic). Case, Small Arms Ammunition – M 1967 30 round cartridge magazine design but with support strap replaced with eyelet (to attach to individual equipment belt suspenders). Also internal divider flaps to keep cartridge magazines separated and different method of attaching hand grenades to the sides. Cover, Water Canteen – M 1967 design but utilizing metal snap closures (instead of plastic). Also without pile lining and openings at the bottom to allow for drainage. Also proposed in the letter were improved versions of the small and large field pack and field pack frame. During April and June 1970, teams fabricated a prototype system of load carrying equipment as described in the 15 April 1970 letter. They presented this set of load carrying equipment to the NCO Board and Infantry Team for review at Fort Benning on 18–19 June 1970. On 29 July 1970, representatives from the United States Army Combat Developments Command and the LINCLOE LCE Project Officer met at Natick Laboratories and drafted a revision of the LINCLOE LCE Quantitative Material Requirement as it pertained to load carrying equipment including the characteristics for each individual item. This was based primarily on the outcome of the 17 March 1970 meeting with one major exception. The LINCLOE LCE Project Officer added a third field pack to the system. This was the medium field pack with a bag made from the nylon tropical rucksack, modified to meet the NCO Board requirements for a small field pack by adapting it to be worn on the back with or without a field pack frame. On 5 October 1970, a Design Characteristics Review And Prototype System Review was held at Natick Laboratories concerning the new LINCLOE LCE. The group approved Quantitative Material Requirement for the new second generation LINCLOE LCE with minor changes. Natick Laboratories fabricated fifteen sets of the second generation LINCLOE LCE and shipped them to Army European Headquarters (USAREUR) 17 November 1970 for evaluation. In December 1970, the United States Army Support Center, Virginia fabricated an additional 300 sets of the second generation LINCLOE LCE and sent them to Natick Laboratories for assembly and shipment to test sites. In August 1971, the test sets were sent to Fort Benning, Fort Greely, Fort Devens, and, as requested, to the Marine Corps at Quantico. Pre test inspections uncovered a number of deficiencies with the field packs which were returned to Natick Laboratories for modification. The modified items went back to the test sites in November 1971 and the service test began.

Ағымдағы

ALICE жүйесі АҚШ армиясының барлық белсенді және резервтік құрамынан (USAR және Армия Ұлттық гвардиясы) алынып тасталды. Базалық және кеңейтілген жеке оқу орталықтары, ОКС, РОТК және USMA қазіргі MOLLE жабдықтарын пайдаланады. ALICE-тің орнын I буын MOLLE жабдықтары басты. Әскери-теңіз күштері мен Әуе күштері жердегі қызметкерлер үшін де ALICE жабдықтарын қолданады, бірақ Әуе күштері ALICE-ті MOLLE пайдасына кезең-кезеңмен тоқтатып жатыр. Теңізшілер корпусы әлі де кейбір радио операторларға орта өлшемді ALICE рюкзагын ұсынады. Оның үлкен нұсқасы да NROTC бөлімшелерінде кездеседі (ол теңіз және теңізшілер корпусы офицерлерін дайындайды). Белсенді дайындық орталықтары (жаңадан келгендерді даярлау, жаяу әскер мектебі, офицерлерді даярлау мектебі, базалық мектеп) және жауынгерлік тапсырмаларды орындайтын бөлімдер жаңа "Күшті жүк көтеру жабдықтары" (USMC Pack) немесе сәл ескі "Күшті жүк көтеру жабдықтары" (ILBE) жүйесіне көшті. MARSOC жаттығуларда (Бағалау және іріктеу, бастапқы оқу курсы және арнайы операциялар оқу курсы), жауынгерлік тапсырмаларға дайындық бағалаулары және "Рейдерлік ойындарда" ALICE немесе Modified ALICE (MALICE) рюкзактарын кеңінен пайдаланады. Жеңіл салмақты және берік дизайнына сүйенетін шағын маневрлік топтар әлі де ALICE рюкзактарын қолданады. ALICE рюкзактары көбінесе Орталық және Оңтүстік Америкадағы АҚШ-тың одақтас елдеріне таратылды. Ауғанстан, Грузия және Ирак 21-ші ғасырда әскери көмек ретінде ALICE рюкзактарын алды. Иран әскерилері мен құқық қорғау органдары әлі де ALICE, MLC және LCE жабдықтарын көп пайдаланады, бірақ олар MOLLE жабдықтарына (әсіресе IRGC және Армияның арнайы күштері) көшіп жатыр, себебі ол модульдік және IIFS бойынша жеңіл.

Ағымдағы

Панама қорғаныс күштерінің сарбаздары жергілікті түрде жасалған көшірмелерді киді.