Оуэн Винсент Додсон: Американдық ақын, жазушы және драматург
Owen Dodson
Оуэн Додсон (1914-1983) – афроамерикандық ақын, жазушы, драматург. Харлем эпосінен кейінгі өкіл, Розенвальд қорының стипендияты. Өмірбаяны мен шығармалары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық ақын, романист және драматург (1914–1983)
American poet, novelist, and playwright (1914–1983)
Оуэн Винсент Додсон (28 қараша 1914 – 21 маусым 1983) – американдық ақын, романист және драматург. Ол өзінің заманындағы көрнекті афроамерикандық ақындардың бірі және Гарлем Ренессансынан кейінгі ақын ұрпағымен байланысты болды. Ол Розенвальд қорынан бір актілік пьесалар жинағы үшін стипендия алды.
Owen Vincent Dodson (November 28, 1914 – June 21, 1983) was an American poet, novelist, and playwright. He was one of the leading African American poets of his time, associated with the generation of black poets following the Harlem Renaissance. He received a fellowship from the Rosenwald Foundation for a series of one act plays.
Өмірбаян
Бруклинде, Нью-Йорк штатында, АҚШ-та дүниеге келген Додсон 1932 жылғы маусымда Томас Джефферсон орта мектебін (Бруклин) бітірді. 1936 жылы Бейтс колледжінде (B.A.), ал 1939 жылы Йель драма мектебінде (M.F.A.) оқыды. 1940 жылдан 1970 жылға дейін Говард университетінде сабақ берді, онда ол Драма кафедрасының меңгерушісі болды, сондай-ақ қысқа мерзімге Spelman және Атланта университеттерінде оқытты. Джеймс В. Хатч Додсонды «Америкадағы афроамерикандықтардың өмірі мен тәжірибесі, оның халықтық және қалалық тамырлары, сонымен қатар классикалық гуманистік білімі» деген екі параллель күштің нәтижесі деп түсіндірді. Додсонның поэзиясы әртүрлі болды және көптеген тақырыптарды, стильдер мен формаларды қамтыды. Ол кейде афроамерикандық диалектте жазса, кейде классикалық поэзия мен драмаға сілтеме жасады. Ол дін мен сексуалдық туралы жазды – ол гомосексуал болған, бірақ Бейтс колледжіндегі сыныптасы Присцилла Хитке қысқа уақытқа никелесуге келісім берген. Ол ақындар У.Х. Оден және Уильям Стэнли Брейтуэйтпен жақын байланыста болды, бірақ оның ықпалын анықтау қиын болды. Чарльз Х. Роуэллмен сұхбатында ол былай деді:
Born in Brooklyn, New York, US, Dodson attended Thomas Jefferson High School (Brooklyn) June 1932. Studied at Bates College (B. A. 1936) and at the Yale School of Drama (M. F. A. 1939). He taught at Howard University, where he was chair of the Drama Department, from 1940 to 1970, and briefly at Spelman College and Atlanta University. James V. Hatch has explained that Dodson "is the product of two parallel forces—the Black experience in America with its folk and urban routes, and a classical humanistic education." Dodson's poetry varied widely and covered a broad range of subjects, styles, and forms. He wrote at times, though rarely, in black dialect, and at others quoted and alluded to classical poetry and drama. He wrote about religion and about sexuality—he was gay, though he was briefly engaged to Priscilla Heath, a Bates classmate. He was closely associated with poets W. H. Auden and William Stanley Braithwaite, but his influences were difficult to pin down. In an interview with Charles H. Rowell, he said:
«Әрбір жазушы мансабының басында біреудің ықпалына түседі. Лэнгстон Хьюздің регтайм ырғақтары мен Каунти Кулленнің тәртібі, оның шіркеуге адалдығы маған әсер еткені рас. Бірақ сіз Бахты тыңдап, содан кейін ертедегі Хайднның шығармаларын тыңдасаңыз, екеуінің арасындағы байланысты көресіз. Бахтың Хайдннан әсер алғанын байқайсыз. Егер сіз Хайднның өркендеген кезеңіндегі шығармаларын тыңдап, содан кейін Бетховенді тыңдасаңыз, Бетховеннің мансабының басында одан әсер алғанын көресіз. Егер сіз ең ұлы Бетховенді тыңдасаңыз, содан кейін ертедегі Брамсты тыңдасаңыз, ертедегі Брамстың кейінгі Бетховеннің ықпалында болғанын көресіз. Содан кейін ол өзінің жеке стилін қалыптастырды. Оның өмірге қатысты өз пікірі болды. Сіз әкеңізге құрметпен қарап, оның қимыл-қозғалысын, сөйлеуін, стақанды ұстауын, әйелін сүйгенін еліктейсіз. Оның сізге әсер ететін бірдеңесі бар. Бірақ сіз өскен сайын, өзіңіздің жеке стиліңіз, классыңыз, болып жатқан жағдайды түсінуіңіз пайда болады. Иә, Лэнгстон Хьюз бен Каунти Куллен маған әсер еткені рас. Драма саласында ол Хенрик Ибсенді ықпалды деп атады, бірақ ол бастапқы қарым-қатынас болғанын, кейін қайта өңделгенін және жартылай ұмытылғанын айтты.»
Well, every writer, at the beginning of his career, is influenced by somebody. Surely it's true that the ragtime rhythms of Langston Hughes and the order of Countee Cullen, his devotion to the church, have influenced me. But you know if you listen to Bach and then listen to the early Haydn you can see a cross between the two you can see that Bach was influenced by Haydn. Then, if you listen to Haydn at his maturity and then listen to Beethoven, then you can see that Beethoven was influenced at the beginning of his career. And if you listen to the greatest Beethoven and then you listen to the early Brahms, you can see that the early Brahms was influenced by the later Beethoven. Then he became his own style. He got his own idea of life. You admire your father, and you imitate his gestures and his stance the way he talks, the way he holds his glass, the way he kisses his wife. There is something about him that influences you. But then as you grow older, you begin to get your own style, your own class, your own idea of what is going on. Oh, yes, it's true that Langston Hughes and Countee Cullen influenced me. In drama, he cited Henrik Ibsen as an influence, though again as an initial relationship later to be reworked and half forgotten.