Томас Морланд Хоккен: Жаңа Зеландия тарихын сақтаған ғалым
Thomas Hocken
Томас Хокен – Жаңа Зеландиялық дәрігер, коллекционер, кітаптарды зерттеуші. 1862 ж. Данидинге келген, 20 жылдан астам қалалық дәрігер болып жұмыс істеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Томас Морланд Хокен (14 қаңтар 1836 – 17 мамыр 1910) – Жаңа Зеландиялық коллекционер, библиограф және зерттеуші.
Thomas Morland Hocken (14 January 1836 – 17 May 1910) was a New Zealand collector, bibliographer and researcher.
Ерте өмір
Ол 1836 жылдың 14 қаңтарында Рутлендширде, Веслиандық пастор Джошуа Хокеннің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Вудхаус Гроув мектебінде және Ньюкасл қаласындағы мектепте білім алды. Ол Дарем университетінде және Дублин Тринити колледжінде медицинаны оқыды, ал 1859 жылы Корольдік Хирургтар колледжінің мүшесі атанды.
He was born in Rutlandshire on 14 January 1836, the son of Wesleyan minister Joshua Hocken, and educated at Woodhouse Grove School and a school in Newcastle. He studied medicine at Durham University and Trinity College Dublin, and in 1859 became a member of the Royal College of Surgeons.
Мансап
Келесі жылы ол денсаулығы үшін Англияның суық климатын тастап, кеме хирургы болды. 1862 жылы ол Жаңа Зеландияның Дунедин қаласына келді, онда тәжірибесін құрып, қаланың сот медициналық сарапшысы болды, бұл қызметті ол 20 жылдан астам атқарды. Осы уақыттың көп бөлігінде ол Жаңа Зеландия Медициналық Ассоциациясының Отаго бөлімшесінің президенті болды және Отаго Медициналық мектебінде хирургиядан дәріс берді. Хокен екі рет үйленді, 1867 жылы Джулия Анния Дейкне Симпсонға, ал 1883 жылдың шілдесінде Инверкаргилл қаласындағы Сент-Джон шіркеуінде Бесси Бакландқа. 1861 жылы Дунедин маңында алтынның табылуы Хоккеннің өткенді жинау және сақтауға деген қабілетін ояртты. Оның "Атахапара" үйі Морей-плейс көшесінде, Бірінші шіркеуге жақын орналасқан, және осы жерде ол Отаго тарихына қатысты қолжазбалар мен артефакттардың үлкен коллекциясын жинады. Алтын асырудың және халықтың жылдам өсуінің Оңтүстік аралдың оңтүстігіне қандай өзгерістер әкелетінінен сескенген Хокен еуропалықтардың алғашқы қоныстану жылдарынан кітаптарды, жазбаларды және түрлі заттарды жинауды бастады. Оның қызығушылығы тез Жаңа Зеландия тарихының барлық саласын қамтыды. Ол осы салада сарапшы болды, мақалалар жазып, эсселер дайындады және Тынық мұхиты аралдарының киімдері, ерте отарлық қоныстар және жойылған Жаңа Зеландия құстары сияқты әртүрлі тақырыптардағы көрмелерді ұйымдастыруға көмектесті. Ол Австралазия ғылымды дамыту қауымдастығы, Корольдік географиялық қоғам, Корольдік тарихи қоғам және Линней қоғамы сияқты ұйымдардың мүшесі болды. Хокен жинаған қолжазбалар мен артефакттарды Дунедин қаласының азаматтарына сыйлады, және 1910 жылы бұл Хокен кітапханасы ретінде салтанатты түрде ашылды. Кітапхана бастапқыда Отаго мұражайының бір бөлігінде орналасқан және қазірге дейін Отаго университеті басқарады. Хокен сонымен қатар Отаго мұражайына маори мәдениетіне қатысты үлкен коллекцияны сыйлады, ол мұражайдың Тынық мұхиты этнологиясы коллекциясының негізін құрайды. Алайда Хокен кітапхананың ашылуына қатыса алмады және одан екі ай өткен соң қайтыс болды. 1910 жылдың 17 мамырында қайтыс болған кезде ол Отаго университетінің вице-канцлері болды.
The following year, he decided to leave England's cold climes for the sake of his health, and became a ship's surgeon. In 1862, he arrived in Dunedin, New Zealand where he set up practice, also becoming the city's coroner, a post which he held for over 20 years. During much of this time he was also president of the Otago branch of the New Zealand Medical Association, and lectured in surgery in the Otago Medical School. Hocken was married twice, to Julia Annia Daykne Simpson in 1867, and Bessie Buckland in July 1883 at Invercargill's St John's Church. Hocken's keen mind and instinct for collecting and preserving the past came to the fore when gold was discovered near Dunedin in 1861. His house, "Atahapara", was located on Moray Place, close to First Church, and here he built up a huge collection of manuscripts and artefacts relating to Otago's history. Fearing the changes that the goldrush, with its rapid influx of population, would bring to the southern South Island, he began to collect books, records, and ephemera from the early years of European settlement. His interests soon spread to New Zealand history in general. He became an expert in this field, presenting papers, writing essays, and assisting with the preparation of exhibits on such diverse topics as Pacific island costumes, early colonial settlement, and extinct New Zealand birds. He was a member of such organisations as the Australasian Association for the Advancement of Science, the Royal Geographical Society, the Royal Historical Society, and the Linnean Society. and manuscripts to the citizens of Dunedin, and this was duly inaugurated as the Hocken Library in 1910. This was originally housed in a wing of the Otago Museum and has been administered by the University of Otago to the present. Hocken also presented the Otago Museum with a massive collection of Māori cultural artefacts, which form the basis of its extensive Pacific ethnology collection. Hocken was, however, too ill to attend the opening of the Hocken Library and died less than two months later. At the time of his death, on 17 May 1910, he was Vice Chancellor of the University of Otago.