Ұжымдық қозғалыстағы әйелдер лигасының тарихы

Кіріспе

Кооперативтік әйелдер гильдиясы – Ұлыбританиядағы кооперативтік қозғалыстың қосымша ұйымы, кооперативтік құрылымдарда әйелдердің рөлін арттырған және мүшелеріне әлеуметтік және басқа да түрлі қызметтер ұсынған.

Тарих

Гильдия 1883 жылы «Кооперативтік жаңалықтардың» «Әйелдер бұрышын» редакциялаған Элис Акланд және аналар мен қыздарға арналған оқу және ойын-сауық сыныптарын ұйымдастыруды ұсынған Мэри Лоренсон деген мұғалім тарапынан құрылды. Акланд кооперацияны тарату мақсатында Әйелдер лигасының құрылысын бастады. Лига 1883 жылы Эдинбургте өткен Кооперативтік конгресте 50 әйел қатысқан алғашқы ресми отырысын өткізіп, жергілікті бөлімшелер құрды. Бастапқыда кооперативтік қозғалысты таратуға бағытталған ұйым болғанмен, көп ұзамай денсаулық сақтау және сайлау құқығы сияқты әйелдер мәселелері бойынша саяси науқандарды ұйымдастыруға дейін өрісі кеңейді. 1910 жылы Ньюкасл қаласындағы Әйелдер әлеуметтік және саяси одағының ұйымдастырушысы Энни Уильямс «Кооперативтік әйелдердің» «Әйелдерге дауыс беру құқығы» туралы мәліметтерге қызығушылық танытқанын байқады. 1884 жылы лига өз атын Әйелдер кооперативтік гильдиясы, кейіннен Кооперативтік әйелдер гильдиясы деп өзгертті. 1899 жылы Маргарет Льюэллин Дэвис гильдияның бас хатшысы болып сайланды және гильдияның жетістіктерін едәуір арттырғаны үшін кеңінен мақтауға ие болды. 1910 жылы гильдияның құрамында 32 000 мүше болды. 1911 жылғы Ұлттық сақтандыру заңына аналарға жәрдемақы төлеу туралы ереже гильдияның ықпалымен енгізілді. Гильдия саяси белсенділігін күшейтіп, қызметін Британ аралдарынан тысқары жерлерге кеңейтті. Олардың мақсаттарына ең төменгі жалақы мөлшерін белгілеу және аналарға жәрдемақы төлеу кіретін еді. 1914 жылдың сәуір айында Гаагада өткен Халықаралық әйелдер конгресінде соғысқа қарсы толыққанды резолюция қабылданды: Бұл конференция соғыстың қорқынышты тәсілінің ұлттар арасындағы дауларды шешу үшін ешқашан қолданылмауы керек деп санайды және бейбітшілікке бағытталған ұлттардың серіктестігін құру қажеттігін, оның күші халықтың еркімен қамтамасыз етілуі керек деп мәлімдейді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін гильдия бейбітшілік қозғалысына белсенді қатысып, соғыстың туындауына себеп болған әлеуметтік және саяси жағдайларға, сондай-ақ қару саудасына қарсы күреске ерекше назар бөлді. 1933 жылы гильдия бейбітшілдік символы ретінде ақ түлкінің суретін Британ легионының жыл сайынғы қызыл түлкінің суретіне балама ретінде ұсынды. Осы кезде гильдияның мүшелерінің саны 1500 бөлімшеде 72 000 адамды құрады. Гильдия бірнеше жергілікті бөлімшелермен жұмысын жалғастырды, бірақ кооперативтік қозғалыстағы бұрынғы беделін толығымен қайтаруға қол жеткізе алмады. 133 жылдық қызметтен кейін 2016 жылдың 25 маусымында гильдия жұмысын тоқтатты.

The guild was founded in 1883 by Alice Acland, who edited the "Women's Corner" of the Co operative News, and Mary Lawrenson, a teacher who suggested the creation of an organization to promote instructional and recreational classes for mothers and girls. Acland began organizing a Women's League for the Spread of Co operation which held its first formal meeting of 50 women at the 1883 Co operative Congress in Edinburgh and established local branches. It began as an organization dedicated to spreading the co operative movement, but soon expanded beyond the retail based focus of the movement to organizing political campaigns on women's issues including health and suffrage. Annie Williams, a suffragette organiser for the Women's Social and Political Union in Newcastle found in 1910 that 'Co operative women are very keen to know about 'Votes for Women'. In 1884 the league changed its name to the Women's Co operative Guild and later to the Co operative Women's Guild. In 1899, Margaret Llewelyn Davies was elected general secretary of the Guild and was widely credited with greatly increasing the success of the Guild. By 1910 it had 32,000 members. Maternity benefits were included in the National Insurance Act 1911 because of the guild's pressure. The guild became more politically active, and expanded its work beyond the British Isles; their objectives included the establishment of minimum wages and maternity benefits, and in April 1914 they were involved in an International Women's Congress at The Hague which passed a resolution totally opposing war:

this Conference is of opinion that the terrible method of war should never again be used to settle disputes between nations, and urge that a partnership of nations, with peace as its object, should be established and enforced by the people's will. After World War I the guild became more involved in peace activism, concentrating especially on the social and political conditions that encouraged or gave rise to war, as well as opposition to the arms trade. In 1933 they introduced the White Poppy as a pacifist alternative to the British Legion's annual red poppy appeal. At this time membership of the guild was at its peak, with 1,500 branches and 72,000 members. The guild continued with several local branches, although it did not have the visibility within the co operative movement it once did. It closed after 133 years on 25 June 2016.