Хоакин Ни́н Кульме́ль: Кубалық-испан композиторы және пианистісі
Joaquín Nin-Culmell
Жоакин Ни́н Кульмель – кубалық-испан композиторы, пианист, Беркли университетінің профессоры. Өмірі, білім жолы, музыкалық жетістіктері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кубалық испан композиторы, концерттік пианист және зейнеткер профессор Хоакин Мария Нин Калмелл (5 қыркүйек 1908 – 14 қаңтар 2004) – кубалық испан композиторы, халықаралық деңгейде танымал концерттік пианист және Берклидегі Калифорния университетінің музыка профессоры.
Cuban Spanish composer, concert pianist and emeritus professor of music
Joaquín María Nin Culmell (5 September 190814 January 2004) was a Cuban Spanish composer, internationally known concert pianist, and emeritus professor of music at the University of California, Berkeley.
Ерте өмір
Хоакин Нин Калмелл Германияның Берлин қаласында кубалық пианист және композитор Хоакин Нин мен классикалық білім алған кубалық әнші Роза Калмеллдің ең кіші баласы ретінде дүниеге келді. Әкесі мен анасы ажырасқаннан кейін анасы Хоакин Нин Калмеллді, оның әпкесі Анаис және ағасы Торвальдты Нью-Йоркке көшірді, олар онда тоғыз жыл тұрды. Он бес жасқа келгенде Хоакин Нин Калмелл отбасымен Еуропаға көшіп, Schola Cantorum және Париж консерваториясында оқыды, 1934 жылы музыка композициясы бойынша бірінші жүлде алды. Ол Поль Дукастың шәкірті болды, сондай-ақ 1930 жылдардың басында Испанияның ең көрнекті композиторы Мануэль де Фалладан гармония, контрапункт және фуга, сондай-ақ музыкалық композицияны үйренді.
Joaquín Nin Culmell was born in Berlin, Germany, the youngest child of Joaquín Nin, a Cuban pianist and composer, and Rosa Culmell, a classically trained Cuban singer. After his parents separated, his mother moved Nin Culmell, his sister Anaïs and brother Thorvald, to New York City, where they lived for nine years. At age fifteen, Nin Culmell and his family moved to Europe where he attended the Schola Cantorum and the Paris Conservatoire, receiving a first prize in music composition there in 1934. He was a student of Paul Dukas and also studied in the early 1930s with Manuel de Falla, Spain's foremost composer, focusing on harmony, counterpoint and fugue, as well as musical composition.
Жеке өмір
Нин Калмелл өзін-өзі жасырған гомосексуал болды және өмірінің кейінгі жылдарында ер адаммен бірге тұрды.
Nin Culmell was a closet homosexual and lived with a male partner later in life.
Мансап
1939 жылы Нин Калмелл АҚШ-қа көшіп барды. Стивен Сондхайм оның студенттерінің бірі болған Уильямстаундағы Уильямс колледжінің музыка бөліміне кірмес бұрын, Вермонт штатындағы Миддлбери колледжінде екі жыл оқытты. 1950 жылы Беркли университетінің факультетіне кірмес бұрын, Уильямста он жыл жұмыс істеді. Берклиде жүргенде Калифорния университетінің симфониялық оркестрін басқарды және Сан-Франциско аймағындағы көптеген музыкалық топтармен пианист ретінде өнер көрсетті. 1952 жылы Пьер Монтеудің жетекшілігімен Сан-Франциско симфониясында фортепиано мен оркестр үшін до мажордағы концертте солист ретінде өнер көрсетті және 1953 жылдың наурыз айында симфонияның қонақ дирижері болды. Оның шығармаларына аралас хор үшін Куба халық әндері, сопрано мен фортепиано үшін Каталония халық әндері және оркестр үшін Гаспар Санцтың тақырыбына сегіз вариациясы кіреді. Уақыт өте келе оның музыкалық тақырыптары аймақтық сезімталдықтан діни тақырыптарға ауысты. Франциядан алған тапсырысы бойынша орган мен хорға арналған «Симфония тайн» шығармасын жазды. 1971 жылы Сан-Францискодағы Әулие Мария соборы үшін месса жазды. Өмірі бойы Нин Калмелл Франция, Италия, Англия, Швейцария, Куба, Испания және Данияда концерттер берді, сондай-ақ көптеген ұйымдардың мүшесі болды: Халықаралық қазіргі заманғы музыка қоғамы, Композиторлар форумы, Мадридтегі Сан-Фернандо Корольдік көркемсурет академиясы (оның әкесі, баяншы және композитор Жоакин Нин сияқты), Барселонадағы Сант-Жорди көркемсурет академиясы және Францияның Құрметті легионы. Музыкалық қызметінен басқа, Нин Калмелл әпкесі Анаис Ниннің төрт томдық «Ерте күнделіктеріне» алғы сөз жазуға да уақыт тапты. 1974 жылы Нин Калмелл Беркли университетінен зейнеткерлікке шықты. Ол шығарма жазуды және орындауды жалғастырды, сондай-ақ аймақтағы көптеген жас суретшілер мен жазушыларға, оның ішінде болашақ баспагер және «The Environmentalist» журналының бас редакторы Джанет Ритцке кеңес берді, оның ата-анасы Нин Калмеллдің үйінен қарсы тұрды.
In 1939, Nin Culmell moved to the United States. He taught at Middlebury College, Vermont for two years before joining the music department of Williams College in Williamstown, Massachusetts (where Stephen Sondheim was one of his students). He stayed at Williams for a decade, before joining the faculty at UC Berkeley in 1950. While at Berkeley, he conducted the University of California Symphony Orchestra and appeared as a pianist with numerous musical groups in the San Francisco Bay Area. In 1952, he performed as soloist in his own Concerto in C major for piano and orchestra with the San Francisco Symphony, under the direction of Pierre Monteux, and was the symphony's guest conductor in March 1953. His compositions include Cuban Folk Songs for mixed chorus, Catalonian Folk Songs for soprano and piano, and Eight Variations on a Theme by Gaspar Sanz for orchestra. Over time, his musical themes shifted from a regional sensibility to the religious. A commission from France resulted in the Symphony of Mysteries for organ and choir. In 1971, he composed a Mass for St. Mary's Cathedral in San Francisco. Throughout his career, Nin Culmell performed concerts in France, Italy, England, Switzerland, Cuba, Spain and Denmark, and was a member of many organizations: the International Society for Contemporary Music and the Composers' Forum, the Royal Academy of Fine Arts of San Fernando in Madrid (as was his pianist/composer father, Joaquin Nin), the Academy of Fine Arts of Sant Jordi in Barcelona, and the French Legion of Honor. Aside from his musical activities, Nin Culmell also found time to contribute prefaces to his sister Anaïs Nin's four volume Early Diaries. In 1974, Nin Culmell retired from UC Berkeley. He continued to compose and perform, as well as mentoring many young artists and writers in the area, including the future publisher and managing editor of The Environmentalist, Janet Ritz, whose parents lived across the street from Nin Culmell.
Кейінгі жылдар
Нин Калмелл қартайған шағында да шығармашылықпен айналысты. Испанияда, 2001 жылы өзі жазған операның актерлерімен жұмыс істеп жүргенде, оған инсульт осып, көру қабілетіне әсер етті. Бұл оның композиторлық және концерттік кестесін азайтуға мәжбүр етті. 2003 жылғы Рождество түні Нин Калмелл жүрек талмасына ұшырады. Ол жиырма күннен кейін, 2004 жылғы 14 қаңтарда 95 жасында Калифорния штатының Беркли қаласында дүние салды. Ол қарындасы Анаистің қайтыс болған күнінен 27 жыл өткен соң көз жұмды. Оның жақындарының арасында Сан-Францискодан немересі Гейл Нин Розенкранц, Мексика қаласынан жүрегі туысы Чарльз Торвальд Нин, олардың балалары мен немерелері, сондай-ақ Нин Калмелл жылдар бойы тәрбиелеген көптеген музыканттар мен композиторлар бар. Өмірлік серігі Теодор Рид одан бұрын қайтыс болған. Хоакин Нин Калмелдің жеке қағаздары Каталония кітапханасында, Калифорния университетінің Риверсайд және Берклидегі бөлімшелерінде сақтаулы.
Nin Culmell continued composing into old age. In Spain, working with the cast for an opera he had written in 2001, he suffered a stroke. The event affected his eyesight and caused him to cut back on his composing and performing schedule. On Christmas night, 2003, Nin Culmell suffered a heart attack. He died twenty days later, on 14 January 2004, at the age of 95, in Berkeley, California. He died on the 27th anniversary of the death of his sister Anaïs. His survivors include his niece, Gayle Nin Rosenkrantz of San Francisco, a nephew, Charles Thorvald Nin of Mexico City, their children and grandchildren, and the many musicians and composers Nin Culmell mentored over the years. He was predeceased by his life partner, Theodore Reid. The personal papers of Joaquín Nin Culmell are preserved in the Biblioteca de Catalunya, the University of California Riverside and the University of California (Berkeley).