Сантас Креус монастыры: Каталонияның тарихы мен мәдени мұрасы
Santes Creus
Санта Мария де Сантес Креус монастыры: 12 ғасырда салынған, Каталонияның тарихы мен мәдениетінің маңызды орталығы. Корольдік мазарлары, архитектурасы таң қалдырады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Санта-Мария де Сантес-Креус монастыры – Испанияның Каталония автономдық облысындағы Айгуамурсия муниципалитетіне қарасты бұрынғы цистерциандық монастырь. Аббатхана 12 ғасырда қазіргі Айгуамурсия муниципалитетінде, Таррагона провинциясындағы Сантес Крюс ауылында (Каталония) салынды. Бірақ, 13 ғасырда Арагонның Петр III монастырьда жерленгісі келетінін айтты және өзі мен ұлы, король Джеймс II үшін патшалық крипт салынды. Осыдан кейін жергілікті ақсүйектер осы орында жерлену дәстүрін қалыптастырды, бұл монастырьға көптеген сыйлықтардың арқасында даңқ мен ұлылыққа ие болуына әкелді. Сантес Крюс, Валлона де лес Монг және Поблет монастыры 12 ғасырда Каталониядағы билікті бекітуге көмектескен цистерциандық үшбұрыш ретінде танымал.
The Monastery of Santa Maria de Santes Creus, is a former Cistercian monastery in the municipality of Aiguamúrcia, Catalonia, Spain. The abbey was erected in the 12th century, in today's municipality of Aiguamúrcia, in the village of Santes Creus, in the province of Tarragona (Catalonia). However, it was in the thirteenth century when Peter III of Aragon expressed his desire to be buried in the monastery and a royal crypt was built for himself and his son, King James II that many of the local nobility established the custom to choose this place for burial. This led the monastery to increase in splendor and greatness thanks to the numerous donations received. Santes Creus along with Vallbona de les Monges and Poblet Monastery are known as the Cistercian triangle, that helped consolidate power in Catalonia in the 12th century.
Тарих
Монастырдың бастауы 1158 жылға дейін барып жетеді, сол кезде Монтагут және Альба мырзалары Сантес Крюс ауылын Валльдаура монахтарына сыйға берген. Монастыр құру үшін қажетті папалық декретті Александр II папа жасаған, ал монастыр құрылысы 1174 жылы басталған. Кешен 1225 жылы толыққан. Арагон патшасы Петр III Сантес Крюс монастырында жерленуді қалаған, сондай-ақ оның ұлы Джеймс II (1276–1285) және оның әйелі Анжулық Бланка да осы монастырда жерленген. Джеймс II аббаттың бір бөлігін патшалық бөлмелерге айналдырды, ал бастапқы роман стиліндегі монастырь 13 ғасырдың готикалық стилінде қайта салынды және шіркеудің кесісу нүктесіне күмбез қосылды. Қабырғалар Петр IV патша тұсында салынған. Петр IV тұсынан бастап, патшалық қамқорлық Поблет монастырына ауыстырылды. Монастырь кешені 17 және 18 ғасырларда кеңейе берді, бірақ 1835 жылы Мендисабалдың шіркеу мүліктерін тәркілеуінен кейін цистерциан монахтары кетіп, құрылыс жұмыстары тоқтатылды. Монастырь 1921 жылы ұлттық ескерткіш деп жарияланды.
The monastery's origins date to 1158, when the Lords of Montagut and Albà donated the village of Santes Creus to the monks of Valldaura. The papal decree that was required to establish a monastery was made by Pope Alexander II, and construction of the monastery began in 1174. The complex was completed in 1225. King Peter III of Aragon chose to be buried in the Monastery of Santes Creus, and so did his son James II (1276–1285) and his wife, Blanche of Anjou. James II had a section of the abbey turned into royal rooms, the original Romanesque cloister rebuilt in the Gothic style of the 13th century, and a dome added to the church's crossing. The walls were built under King Peter IV. From the time of Peter IV, the royal favour was transferred to the Monastery of Poblet. The monastic complex continued to expand during the 17th and 18th century, until, following the Ecclesiastical Confiscations of Mendizábal in 1835, the Cistercians left and building activities ceased. The monastery was declared a national monument in 1921.
Сипаттама
Систерциандық қағидаларға сәйкес салынған кешенде шіркеу, монастырь, басқару үйі және жатақхана болды. Сондай-ақ, асхана, қабылдау бөлмесі және жазу бөлмесі (скрипторий) де бар еді. Кешен бал түсті тастан салынған, ал шіркеуді қоса негізгі ғимараттардың шатырлары тік тік тісті жиектермен аяқталған.
The complex, built in accordance with Cistercian principles, included a church, a cloister, chapter house and dormitory. There were also a refectory, parlor, and scriptorium (writing hall). The complex is built in honey coloured stone, and the main buildings, including the church, have rooflines finished with crenellations.
Шіркеу
1174 жылы салынған шіркеу шамамен 1225 жылы аяқталды. Ол 1211 жылы қасиеттендірілді. Шіркеу латын кресті пішіндес, оның негізгі бөлігі мен төменгі дәліздері алты бөліктен тұрады. Трансепт қанаттарының ені негізгі бөлікпен бірдей, әрқайсысы сырттан көріне бермейтін апсидалық шағын ғибадатханамен аяқталады. Ғибадатхана төртбұрышты, пресвитерийге ұласады. Көлденең қиылысы биік сегізбұрышты барабанға орнатылған готикалық стильдегі күмбезбен және барокколық фонарьмен жабдықталған. Басты қасбетінде 12 ғасырға тән роман стиліндегі портал орналасқан, оның үстінде үлкен готикалық әйнек терезесі бар. Апсидада роза тәрізді терезе және төменде үш кішкентай сүйірленген терезелер бар, қазір олар ішкі кеңістіктегі бас алтарьдың артында жасырылған. Ішкі кеңістіктің әр бөлігі төрт бөлікті күмбезбен жабылған, кең, сәл сүйір аркалар шаршы тіреулерден көтеріледі. Көптеген цистерциан шіркеулеріндегідей, мұнда 1640 жылы салынған Жозеп Тремуллес жасаған алтарь мен қабірлерден басқа, әшекейлеу жоқ.
The church, started in 1174, was finished around 1225. It was consecrated in 1211. It has a Latin cross plan, with a nave and lower aisles of six bays. The arms of the transept, which are the same width as the nave, each end in an apsidal chapel which is barely visible from the exterior. The chancel is rectangular, ending in the presbytery. The crossing is surmounted by a dome raised on a tall octagonal drum in Gothic style, and topped by a Baroque lantern. The main façade has a Romanesque portal from the 12th century, surmounted by a large Gothic stained glass window. The apse is characterized by a rose window and, below, three small ogival windows, which are now hidden behind the high altar in the interior. Each bay of the interior has a quadripartite vault, between broad, slightly pointed arches rising from square piers. As in many other Cistercian churches, the interior has no decoration, aside from the tombs and the altarpiece by Josep Tremulles, dating to 1640.
Патшалық қабірлері
Петр III патшаның қабірі 1291 жылдан 1307 жылға дейін Бартомеу де Жирона жасаған, және ол өз ұлының (және жұмыстың тапсырыс берушісі) Джеймс II мен оның әйелі Неапольдық Бланшаның қабірлерінен зәулім көрінеді. Ол – адмирал Роджер де Лаурия әкелген қызыл порфирден жасалған рим ваннасының үстінде орналасқан, қасиеттілердің суреттерімен оралып тұрған урнадан тұрады. Джеймс II мен оның әйелі Бланшаның мавзолейін Бертран Рикер 1313–1315 жылдары салған. Қабірлер мәрмәрден жасалған, екі монархтың портреттері бейнеленген, олар цистерциандық киімдерін киіп, қабірдің үстіңгі жағының екі беткейінде жатыр.
The sepulchre of King Peter III was executed from 1291 to 1307 by Bartomeu de Girona, and looks richer than those of his son (and commissioner of the work), James II, and of the latter's wife, Blanche of Naples. It consists of an urn surrounded by the images of saints, placed over a red porphyry Roman bath brought here by admiral Roger de Lauria. The mausoleum of James II and his wife Blanche was created by Bertran Riquer in 1313–1315. The tombs are in marble, with portraits of the two monarchs, wearing Cistercian attires, lying on the two slopes of the sepulchre's top.
Монастыр
Бастапқы монастырь 12 ғасырдың соңы мен 13 ғасырдың басына жататын роман стиліндегі құрылыс болған. Алғашқы монастырьдан қалған жалғыз нәрсе – алтыбұрышты орталық қасиетті орын, онда кір жуатын жер орналасқан. Король Джеймс II-нің өтінішімен бастапқы монастырь көбінесе бұзылып, Рейнард фоннол жобалаған готикалық монастырьмен ауыстырылды, ал оның шәкірті Гилем де Сегер осы жұмысты жалғастырды. Монастырь аркадасындағы әр қанаттың жоғарғы бөлігін толтыратын терезелердің ою-өрнегі ағылшын геометриялық стилінен каталондық стиліне дейін өзгеріп отырады. Жиналған бағаналардың капительдері жапырақтармен, жануарлар мен адамдардың бейнелерімен, сондай-ақ библиялық сахналармен әшекейленген. Қабырғалардағы ойыстарда бірнеше каталондық ақсүйектердің қабірлері орналасқан және суреттердің іздері сақталған, олардың бірі – Жариялану көрінісін бейнелейді. Монастырьға монастырьдің сыртқы алаңынан Porta de l'Assumpta немесе Porta Reial ("Король қақпасы") арқылы кіруге болады, бұл роман стиліндегі қақпа.
The original cloister was a Romanesque structure, dating to the late 12th early 13th century. All that remains of the first cloister is a hexagonal central shrine, containing the laundry
By request of King James II, the original cloister was largely demolished and replaced by a Gothic cloister designed by Reynard of Fonoll, whose work was continued by his disciple Guillem de Seguer. The style of tracery which fills the upper parts of each ogival opening in the cloister arcade varies from English Geometric to Catalan in design. The clustered columns have highly ornamented capitals with foliate, animal and human figures, as well as biblical scenes. Recesses in the walls house tombs of several Catalan noblemen, and show remains of paintings, one representing the Annunciation. The cloister can be accessed from the monastery's external square through the Porta de l'Assumpta or Porta Reial ("Royal Gate"), a Romanesque portal.
Капитул үйі мен жатақхана
Капитулярлық бөлме цистерциандық монастырлардың әдеттегі жобасына сәйкес келеді, монастырьдің шығыс қанатының орталық бөлігінде орналасқан және шіркеудің трансептісінің соңы арқылы сакристиядан бөлінген. Бөлменің орналасуы таңғы жарықты шығыс қабырғасындағы үш терезе арқылы кіргізеді. Монастырдан кіреберіс – екі жағынан бірдей биіктіктегі үлкен терезелермен шеңберленген романикалық портал арқылы, үш ашылу үш аркаданы құрайды. Зал төртбұрышты, төрт орталық бағанамен тоғыз қиылысқан күмбезге бөлінген. Жатақхана – монахтар үшін бөлінген бөлмесі жоқ, әсемдемесіз, үлкен (шамамен 46 x 11 м), алғашқыда монахтар еденде сабаннан жасалған төсеніште ұйықтаған. Ағаш қабырғалар қабырғалардағы консольдерден шығатын тас аркалардың тізбегімен демеліп тұр.
The chapter house follows the typical design of the Cistercian monasteries, being located in the center of the cloister's eastern wing and separated from the sacristy by the end of the church's transept. The orientation of the room admits the morning light through three windows opening in the eastern wall. The entrance from the cloister is through a Romanesque portal framed on either side by a large mullioned window of equal height, the three openings forming a triple arcade. The hall has a square plan, divided into nine cross vaulted sections by four central columns. The dormitory is a large (c. 46 x 11 m), undecorated hall without any partitions for the monks, who, initially slept on straw mattresses lying on the floor. The wooden rafters are supported on a series of ogival stone arches that spring from corbels in the side walls.