Үнді билеушісі Фредерик Уильям Дюк: Өмірбаяны мен саяси қызметі
William Duke (civil servant)
Сэр Фредерик Уильям Дюк – шотландский чиновник, автор «Меморандума Дюка» по конституционной реформе в Индии. Биография, образование и карьера чиновника.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландиялық мемлекеттік қызметкер сэр Фредерик Уильям Дюк (8 желтоқсан 1863 – 11 маусым 1924) – Үндістан мемлекеттік қызметінде қызмет еткен шотландиялық мемлекеттік қызметкер және Үндістанда конституциялық реформалар кезінде Дюк меморандумының авторы болды.
Scottish civil servant
Sir Frederick William Duke (8 December 1863 – 11 June 1924) was a Scottish civil servant of the Indian Civil Service and formulated the Duke Memorandum during the period of constitutional reform in India.
Ерте өмір
Уильям Дьюк Шотландияның Арброт қаласында дүниеге келген. Ол рев. Уильям Дьюк пен Энни Леонардтың үлкен ұлы болды, ал әкесі 50 жыл бойы Сент-Виженс, Форфарширде дін қызметкері болып қызмет еткен. Ол Арброт орта мектебінде оқыды, содан кейін Үндістан мемлекеттік қызметіне түсу үшін бәсекелі емтиханға дайындалу үшін Врен мен Гурниге оқуға түсті, және ол емтиханды сәтті тапсырды. Сол кезде Үндістан мемлекеттік қызметіндегі лауазым өте жоғары бағаланған. Одан кейін ол Лондон университетінде екі жыл оқыды. 1905 жылы Орисаның комиссары болып тағайындалды, ал 1909 жылы Бенгалияның бас хатшысы болды. 1910 жылы Дьюк Бенгалияның жаңадан құрылған атқарушы кеңесінің мүшесі атанды. Дьюк Бенгалияның соңғы лейтенант-губернаторы болды, себебі сол кезде провинция 1905 жылғы Бенгалияның бөлінуіне байланысты қайта ұйымдастырылып жатты, сонымен қатар Үндістанның астанасы Калькуттадан Нью-Делиге көшірілді. Бенгалия да осы кезде толыққанды губернаторлыққа ие болды, ал сэр Томас Дэвид Гибсон Кармайкл Мадрастан Бенгалияның губернаторы болып тағайындалды. Дьюк 1914 жылдың қараша айына дейін оның кеңесінің аға мүшесі болып қалды, содан кейін ол зейнеткерлікке шығып, Үндістан кеңесінің мүшесі болып тағайындалды. Дьюк Үндістан кеңсесінің мүшелерінен құралған зерттеу тобына және Лионель Джордж Кертис құрған Дөңгелек үстел тобына қосылды, бұл топ Үндістанның конституциялық реформаларына зор ықпал етті. Осы ретте ол «Дьюк меморандумы» жасады, онда үндістер диархия арқылы жауапты үкіметті қалай жүзеге асыра алатынына қатысты реформалардың практикалық жоспарын жасады. Дьюктің Үндістандағы ұзақ тәжірибесі Дөңгелек үстел реформаларының схемаларына сенімділік сыйлады, ал оның меморандумы Монтегю-Челмсфорд реформаларының және одан кейінгі 1919 жылғы Үндістан үкіметі туралы заңның негізін құрады. 1919 жылғы заңға патшалық келісім берілгеннен кейін 1920 жылы Британдық Үндістанның үкіметінде князьдік мемлекеттердің билеушілеріне пікір білдіру үшін арналған Княздар палатасы құрылды. Дьюк осы палатаның құрылуына жауапты комитеттің төрағасы болды. 1920 жылы сэр Томас Холдернесс зейнеткерлікке шыққанда, Монтегу Дьюкті Тұрақты Мемлекеттік хатшы етіп тағайындады, ол 1924 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қызмет етті.
William Duke was born in Arbroath, Scotland. He was the eldest son of Rev. William Duke, who for 50 years was the parish minister of St Vigeans, Forfarshire, and Annie Leonard. He studied at Arbroath High School and then to Wren and Gurney to be coached for the competitive entrance exams for the Indian Civil Service (British India) which he passed. A position in the Indian Civil Service at that time was highly regarded. He then spent two years at University College London. He was promoted to commissioner of Orissa in 1905, eventually being appointed the chief secretary of Bengal in 1909. In 1910 Duke became a member of the newly created executive council for Bengal. Duke was the last lieutenant governor of Bengal as the province was then being re organised due to the reversal of the 1905 Bengal partition, with the capital of India being relocated from Calcutta to New Delhi. Bengal also became a full fledged Governorship at this time and Sir Thomas David Gibson Carmichael, was transferred from Madras to Governor of Bengal. Duke remained with him as his senior member of Council until November 1914, at which time he retired and was appointed as a member of the Council of India. Duke joined a study group of India Office members and the Round Table Group founded by Lionel George Curtis which had a lot of influence on Indian constitutional reforms, In this capacity he formulated the "Duke Memorandum" in which he devised a practical scheme of reforms relating to how the Indians could implement responsible government by means of dyarchy Duke's long experience in India had lent authority to the Round table reform schemes and his memorandum formed the basis of the Montagu–Chelmsford Reforms and the subsequent Government of India Act of 1919. After the 1919 Act was given royal assent the Chamber of Princes was established in 1920 to provide a forum for the rulers of the princely states to have a say in the government of British India. Duke was the chairman of the committee that was ultimately responsible for bringing the chamber into existence. When Sir Thomas Holderness retired in 1920, Montagu made Duke the Permanent Under Secretary of State, a position he held until his death in 1924.
Жеке өмір
1889 жылы герцог Мэри Элиза Аддисон Скотқа үйленді, ол Джеймс Аддисон Скоттың қызы болған. Олардың екі ұлы болды: суреттер жинаушы ретінде танылған мемлекеттік қызметкер Леонард Гордон Дьюк (1890–1971) және Уильям Фалькон Дьюк. Сондай-ақ, Сэр Илтид Николл Клейтонға үйленген Марджори Клеменс деген қызы болды. Ұлдары:
Duke married in 1889 Mary Eliza Addison Scott, daughter of James Addison Scott. They had two sons: Leonard Gordon Duke (1890–1971), a civil servant known as a collector of drawings; and William Falcon Duke; and a daughter, Marjorie Clemence, who married Sir Iltyd Nicholl Clayton. The sons were