Нарсисс-Фортунат Белло: Квебектің тұңғыш лейтенант-губернаторының өмірі мен қызметі
Narcisse-Fortunat Belleau
Нарсисс Белло – алғашқы Квебек генерал-губернаторы, Канаданың саяси қайраткері. «Parti bleu» партиясын басқарды, заңгерлік қызмет етті. Тарихы мен өмірі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэр Нарцисс Фортунат Белло (20 қазан 1808 – 14 қыркүйек 1894) – Квебек провинциясының тұңғыш вице-губернаторы болған канадалық саясаткер. Канада Конфедерациясына дейін ол Канада шығысындағы «Parti bleu» партиясының жетекшісі болды.
Sir Narcisse Fortunat Belleau (October 20, 1808 – September 14, 1894) was a Canadian politician who served as the first Lieutenant Governor of Quebec. Prior to Canadian Confederation, he served as the leader of the Parti bleu in Canada East.
Ерте өмір
Ол 1808 жылы Квебек қаласында дүниеге келген. Ол Квебек кішкентай семинариясында оқыды және заң саласында тәжірибе жинап, 1832 жылы практика құқығына лицензия алды. 1835 жылы ол Квебек саудагері Луи Гавроның қызы Мари Рейн Жозефтке үйленді. 1848 жылы ол Портнеф округінде реформатор болып сайлануға тырысып, сәтсіз аяқтады. Сол жылы ол Квебек қалалық кеңесіне сайланды және 1850 жылдан 1853 жылға дейін қала әкімі қызметін атқарды. Оның әкімдік кезеңінде қалаға ауыз су жеткізу жүйесі орнатылды. Ол 1848 жылдан 1893 жылға дейін Квебек банкінің директоры болып жұмыс істеді, ол кейіннен Канада Корольдік банкімен біріктірілді.
He was born in Quebec City in 1808. He studied at the Petit Séminaire de Québec and went on to article in law, receiving his license to practice in 1832. In 1835, he married Marie Reine Josephte, the daughter of Quebec merchant Louis Gauvreau. In 1848, he ran unsuccessfully as a Reformer in Portneuf. In the same year, he was elected to the city council for Quebec and served as mayor from 1850 to 1853. During his term as mayor, a system providing drinking water was installed in the city. He served on the board of the Quebec Bank, later merged with the Royal Bank of Canada, from 1848 to 1893.
Саяси мансап
1852 жылы Канада провинциясының заң шығару кеңесіне тағайындалды. 1854 жылы Корольдік кеңесші атанды. 1857 жылы Заң шығару кеңесінің спикері болып тағайындалып, осылайша Атқару кеңесінің мүшесі болды. 1860 жылы рыцарь дәрежесіне ие болды. 1865 жылы сэр Этьен Пашаль Таше қайтыс болғаннан кейін Канада Шығысының премьер-министрі және бас қазынашы болып тағайындалды және Конфедерацияға дейін осы қызметте болды. 1867 жылы Канада Сенатына кандидат ретінде ұсынылды, бірақ сол жылдың шілде айында Квебектің алғашқы вице-губернаторы болып тағайындалған соң ұсыныстан бас тартты. 1873 жылы осы лауазымнан зейнетке шыққанда Сенатта отырудан бас тартты. 1879 жылы Киелі Михаил және Киелі Георгий орденінің командирі атанды.
In 1852, he was appointed to the Legislative Council of the Province of Canada. He became a Queen's Counsel in 1854. In 1857, he was named speaker of the Legislative Council and so became a member of the Executive Council. He was knighted in 1860. He became premier for Canada East and receiver general in 1865 on the death of Sir Étienne Paschal Taché and served in that role until Confederation. He was nominated for a seat in the Senate of Canada in 1867 but withdrew when he was named the first Lieutenant Governor of Quebec in July of the same year. He refused a seat in the Senate when he retired from this post in 1873. He was made a Knight Commander of the Order of St Michael and St George in 1879.
Кейінгі өмірі
Саясатынан кейін Бэлло Квебек банкінің басқармасында отыруын жалғастырды және қоғамдық шараларға белсенді қатысты. Ол саяси ықпалын сақтап қалды. Бэлло өмірінің соңында маңызды сот процесіне қатысты. Ол Конфедерацияға дейінгі заңдармен рұқсат етілген Квебек ақылы жол компаниясы шығарған облигацияларға инвестиция салған. Компания облигациялар бойынша төлемдерді орындамағанда, ол және басқа облигация иелері негізгі соманы және сыйақыны төлеу үшін федералды үкіметке сот ашты. Канаданың Жоғарғы сотында талапкерлер жеңіске жеткенімен, бұл шешім сол кезде Канаданы қоса алғанда, Британ империясының ең жоғары апелляциялық соты болған Лондондағы Корольдік Кеңестің Сот комитетімен күшін жойды. «Король Бэллоға қарсы» ісінде Сот комитеті федералды үкіметтің заң бойынша негізгі сома мен сыйақы төлеуге жауапкер еместігін анықтады. Ол 1894 жылы Квебек қаласында қайтыс болды және замандастары бағалауынша 200 000 – 400 000 доллар аралығындағы мүлігін жүрегіне жақын туысына қалдырды.
After politics, Belleau continued to sit on the board of the Quebec Bank and took an active role in social functions. He maintained his political influence. Belleau was involved in some significant litigation later in his life. He had invested in debentures issued by a Quebec toll road company, authorised under pre Confederation laws. When the company defaulted on the bonds, he and other bond holders sued the federal government for payment of the principal and interest. Although the plaintiffs were successful in the Supreme Court of Canada, the decision was overturned by the Judicial Committee of the Privy Council in London, at that time the highest court of appeal for the British Empire, including Canada. In The Queen v Belleau, the Judicial Committee held that by the terms of the statute, the federal government was not liable for either principal or interest. He died at Quebec City in 1894 and left his fortune, which contemporaries estimated as between $200,000 and $400,000, to his nephew.