Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пәкістандық саясаткер
Pakistani politician
Үндістан ұлттық конгресі
Миан Ифтихаруддин 1936 жылы Конгресс партиясына қосылды. 1937 жылы ол Пәнджаб провинциялық мәжілісіне сайланды және 1940 жылы Пәнджаб провинциялық Конгресінің президенті болды, ол 1945 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Ифтихаруддин Мұсылман лигасының Лахор қаулысына қарсылық білдіріп, "[Үндістанның] рухының бірлігін бұзуға жасалған кез келген әрекет – мың жылдық тарихқа жасалған қиянат" деп мәлімдеді. Алайда, 1942 жылға қарай ол Пәкістан талабын қанағаттандыру үшін С. Раджагопалачаридің формуласын қолдады, бірақ Конгресс атқару комитеті оны қабылдамады. 1945 жылы Ифтихаруддин Конгресс партиясынан кетіп, Мұсылман лигасына қосылды.
Mian Iftikharuddin joined the Congress Party in 1936. He was elected to the Punjab Provincial Assembly in 1937 and became the President of the Punjab Provincial Congress in 1940, serving in that position until 1945. Iftikharuddin opposed the Muslim League's Lahore Resolution and declared that "any attempt at disrupting the unity of [India's] spirit is a betrayal of the history of a thousand years.” However, by 1942, he was supporting C. Rajagopalachari's formula for granting the Pakistan demand, which was rejected by Congress Working Committee. In 1945, Iftikharuddin resigned from the Congress Party and joined the Muslim League.
Мұсылман лигасы
Ифтихаруддин 1945 жылдың қыркүйегінде Бүкіл Үндістан мұсылман лигасына қосылды. Оның Бағбанпурадағы әулеттік сарайы Мұсылман лигасының Ұлттық гвардиясын даярлау орталығы ретінде пайдаланылды. 1946 жылы ол Пәнджаб провинциялық жиналысына Мұсылман лигасының мүшесі болып сайланды және Хизар Хаят Тивананың одақтас үкіметіне қарсы азаматтық наразылық қозғалысын басқарды.
Iftikharuddin joined the All India Muslim League in September 1945. His palatial ancestral home in Baghbanpura was used for training Muslim League National Guards. He was elected to the Punjab Provincial Assembly in 1946 as a Muslim League member, and led the civil disobedience movement against the Unionist government of Khizar Hayat Tiwana.
Pakistan Times газеті
Ифтихаруддин "Пакистан Таймс" газетінің негізін қалаушы және иесі болды. Бұл газетті Мұсылман Лигасының солшыл топтары 1947 жылға дейінгі Британдық Үндістанда Мұсылман Лигасының ресми органы болған "Дон" газетімен, сондай-ақ индуист баспасөзімен тепе-теңдік құру мақсатында құрған.
Iftikharuddin was the founder owner of the Pakistan Times, a newspaper started by the leftists in the Muslim League to create a balance to the centrist Muslim League mouthpiece Dawn newspaper as well as the Hindu press in pre 1947 British India.
Кашмир қақтығысы
1947 жылы Ифтихаруддин Кашмир қақтығысының дамуында маңызды рөл атқарды. Мұсылман конференциясының басшысы Сардар Ибрагим 1947 жылы 28 тамызда Пунчтағы көтеріліске Пәкістанның көмегін сұрап Лахорға барғанын айтты. Бір апталық тыракелден кейін Ибрагим ақыры Ифтихаруддинмен кездесті, ол оның сөзін мұқият тыңдады. Содан кейін Ифтихаруддин Шринагарға барып, өзіндік зерттеулер жүргізді. Сардар Ибрагим оның айтқан барлық нәрсесіне көз жеткізгенін мәлімдеді. Генерал Акбар Ханның баяндамасына сәйкес, Ифтихаруддинге Кашмирдің Пәкістанға қосылу мүмкіндігін бағалау үшін Шринагарға бару тапсырылды. Жолда ол Мурриде демалып жүрген генерал Акбар Ханмен кездесіп, Кашмирдің Индияға қосылуына қарсы шаралар қабылдауға көмектесетін жоспар жасауды сұрады. Осы уақытта Акбар Хан "Кашмир ішіндегі қарулы көтеріліс" деген атаумен жоспар құрды, ол кейін премьер-министр Лиакат Али Хан мен басқа да жоғары лауазымды шенеуніктерге жіберілді. 1947 жылдың 12 қыркүйегінде премьер-министр басшылығымен өткен жиналыста осы жоспар, сондай-ақ Сардар Шәүқат Хаят Ханның Кашмирге тайпалық шабуыл ұйымдастыру жоспары талқыланып, бекітілді. Шейх Абдулла түрмеден босатылғаннан кейін, 1947 жылдың қазан айының басында Ифтихаруддин Абдулланы Пәкістанға қосылуға көндіру үшін тағы да Шринагарға сапарлады. Абдулла Пәкістан жетекшілерімен кездесуге келісіп, онымен бірге Лахорға аттанды. Бірақ генерал-губернатор Мұхаммед Али Джинна Абдулламен кездесуден бас тартып, миссия сәтсіз аяқталды. Ифтихаруддин көңілі құлдырап, «Біз Кашмирді жоғалттық» деген қорытындыға келді. Одан кейін дереу тайпалық шабуыл басталды, ал Ифтихаруддин Кашмир қақтығысындағы рөлін тоқтатты.
In 1947, Iftikharuddin played a key role in the development of the Kashmir conflict. The Muslim Conference leader Sardar Ibrahim narrated that he went to Lahore on 28 August 1947 seeking Pakistan's help for the rebellion in Poonch. After a week's efforts, Ibrahim finally met Iftikharuddin, who lent a sympathetic ear. Then Iftikharuddin went to Srinagar to make his own enquiries. Sardar Ibrahim says that he came back convinced on all the points made by him. According to General Akbar Khan's narrative, Iftikharuddin was asked to go to Srinagar to assess Pakistan's prospects in acquiring Kashmir's accession. On his way, he met General Akbar Khan vacationing in Murree and asked him to prepare a plan to help Kashmiri Muslims take action against possible accession of Kashmir to India. Meanwhile, Akbar Khan created a plan titled "Armed Revolt inside Kashmir", which was then passed on to the Prime Minister Liaquat Ali Khan and other senior officials. A meeting was called under the leadership of the Prime Minister on 12 September 1947, where this plan as well as another plan prepared by Sardar Shaukat Hayat Khan for organising a tribal invasion of Kashmir were discussed and approved. After Sheikh Abdullah was released from prison, at the beginning of October 1947, Iftikharuddin went to Srinagar again in order to persuade Abdullah regarding accession to Pakistan. Abdullah agreed to meet Pakistani leaders and accompanied him to Lahore. However, the Governor General Muhammad Ali Jinnah refused to meet Abdullah and the mission failed. Iftikharuddin was dejected and concluded, 'Kashmir is lost to us'. Soon afterwards the tribal invasion was launched and Iftikharuddin played no more role in the Kashmir conflict.
Батыс Пәнджаб үкіметі
Ифтихаруддин 1947 жылы Пәкістанның Пәнджаб провинциялық үкіметінде босқындарды қайта оңалту министрі қызметін қысқа мерзімге атқарды. 1949 жылы министр ретінде ол Пәнджабтағы радикалды жер реформаларын ұсынды, бірақ бұл Пәкістан Мұсылман лигасының феодалдық басшылығының, Наваб Ифтихар Хусейн Хан Мамдоттың жетекшілігімен, ірі жер иеленушілердің наразылығына ұшырады. Көңілі толмаған Ифтихаруддин 1949 жылы министрліктен кетіп, 1951 жылы Мұсылман лигасынан ресми түрде шығарылды. Ифтихаруддин парламентте "мақсаттар туралы қаулыға" қарсы дауыс берген жалғыз мұсылман депутаты болды, себебі ол бұл қаулының бұлыңғыр екенін сезінді. Ол сондай-ақ мұндай қаулыны Пакистанның 70 миллион халқының шешімі болуы керек деп сақты. Бұл қаулыны азшылықтардың лидерлері Прем Хари, Чандра Мандал және Кумар Датта да қолдамады. Дегенмен, ол азшылықтар ислам мемлекетінде толық құқықтар мен мүмкіндіктерге ие болады деген уәде алғандықтан, қаулыны қолдауға шешім қабылдады.
Iftikharuddin briefly served as Minister for Rehabiilitation of Refugees in the provincial government of Punjab in 1947. In 1949, as a minister, he proposed radical land reforms in the Punjab, however this led to a backlash from the land owning feudal leadership of the Pakistan Muslim League under the leadership of Nawab Iftikhar Hussain Khan Mamdot, a big landowner himself. In frustration, Iftikharuddin resigned from his Ministry in 1949 and was formally expelled from the Muslim League in 1951. Iftikharuddin was the only Muslim member in the parliament house who opposed the 'objectives resolution' as he felt that the resolution was vague. He further suggested that such a resolution should be the decision of the 70 million people of Pakistan. This resolution was also disapproved by minorities’ leaders Prem Hari, Chandra Mandal and Kumar Dutta. However, he chose to vote in favour of the resolution, because he was assured that minorities will have all the rights and privileges in an Islamic state.