Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралия лютеран шіркеуінің тарихы – лютерандық дін Австралияға алғаш келген сәттен бастап, 1966 жылы екі негізгі синодтың бірігуіне дейінгі лютеран шіркеу ұйымдарының бөлінісі, бірігуі және байланыстарына қатысты оқиғалардың тізбегі.
The history of the Lutheran Church of Australia is the sequence of events related to divisions, mergers and affiliations of Lutheran church organisations from the time Lutheranism first arrived in Australia, to the time of unification of the two main synods in 1966.
Австралиядағы алғашқы лютерандық орган (Кавель-Фрицше Синоды)
Австралияға едәуір санымен алғаш келген лютерандар 1838 жылы пастор Август Кавельмен бірге Пруссиядан келген иммигранттар болды. Бұл кезең Пруссияда король Фридрих Вильгельм III тұсында Пруссия одағына қосылудан бас тартқан ескі лютерандарды қудалаумен ерекшеленді. 1839 жылғы 23 және 24 мамырда Кавель Клемциг, Хаендорф және Глен Осмондтағы үш прус поселкесінің ақсақалдарының жиналысын шақырып өтті. Осы жиналыста жаңа Австралиялық лютерандық синодтың конституциясы қабылданды. 1841 жылы пастор Готтард Фрицшенің келуімен пруссиялық иммигранттардың екінші толқыны басталды. Олар Лобетал және Бетанияға қоныстанды.
The first Lutherans to come to Australia in any significant number were immigrants from Prussia, who arrived in 1838 with Pastor August Kavel. This period in Prussia was marked by a persecution of Old Lutherans who refused to use join the Prussian Union under King Frederick Wilhelm III. On 23 and 24 May 1839, Kavel convened a meeting of the elders of the three Prussian settlements at Klemzig, Hahndorf, and Glen Osmond. At this meeting, the constitution of the new Australian Lutheran synod was adopted. In 1841, a second wave of Prussian immigrants started. with the arrival of Pastor Gotthard Fritzsche. They settled in Lobethal and Bethanien.
Австралияның Емануил Синоды және Евангелиелік-Лютеран Синоды болып бөліну
Алғашқы пруссиялық қоныс аударушылармен қарым-қатынас бастапқыда өте үйлесімді болды, бірақ бұл көп ұзамай өзгерді. 1842 жылы Кавель қоныс аударушыларды бір жергілікті қауымдастыққа біріктіру мақсатымен Клемциг пен Хандарфтың алғашқы қоныстарындағы қоныс аударушыларды жаңадан қоныстанған Лангмейльге көшуге ынталандырды. Бұл қалалардағы қоныс аударушылардың көпшілігі бас тартты, соның салдарынан осы қауымдастықтар мен Кавель арасында шиеленіс туды. 1844 және 1845 жылдардағы синодтық жиналыстарда мыңжылдық туралы мәселе талқыланды. Мыңжылдық көзқарасын дамытқан Кавель осы тақырыпта уағыз айтты. Фрицше миллениализммен келіспей, осы жиналыстарда мәселені көтерді. 1845 жылғы синодтың соңында ешқандай шешімге келген жоқ. Бұл екі пастордың келіспеушілігі лютеран қауымын екіге бөлді. 1846 жылы Кавель шіркеудегі азаматтық биліктің мәніне қатысты жарлық шығарды. Кавель лютерандық жазбалардан келіспейтінін айтты, оның орнына 1838 жылғы шіркеу конституциясындағы мәлімдемелерді жоғары қойды. Фрицше Кавельмен келіспей, конституциядан жоғары жазбаларды бекітті. Осының нәтижесінде Фрицше мен Кавельдің ізбасарлары арасындағы дау күшейді. 1846 жылдың 16 және 17 тамызында Бетанияда өткен синодтық жиналыста маңызды оқиға болды. Мыңжылдық тақырыбы тағы да көтерілді, және талқылау қызулаған сайын Кавель мен оның ізбасарлары синодтан шығып кетті. Олар жақын маңдағы Лангмейльге барып, онда өз синод жиналысын өткізді, ал қалғандары өз синодарын жалғастырды. Кавельдің ізбасарлары Иммануил Синодын, ал Фрицшедің ізбасарлары Оңтүстік Австралияның Евангелистік-лютерандық Синодын құрды. Кейіннен 1863 жылы соңғысы Австралияның Евангелистік-лютерандық Синоды (ELSA) болып қайта аталды. Кавельдің (1860) және Фрицшенің (1863) қайтысынан кейін Иммануил Синоды мен ELSA өздерінің кейбір айырмашылықтарын татуластыра алды. Бұл "Жазбалық одақ" болды, бірақ ұйымдық бірігу емес.
Relations with the earlier Prussian settlers was initially quite harmonious; however this soon changed. In 1842, Kavel, in an attempt to consolidate the settlers into one localized community, strongly urged the settlers in the early settlements at Klemzig and Hahndorf to relocate to the newly settled Langmeil. Many of the settlers in these towns refused, and an underlying tension arose between these communities and Kavel. At the synodical gatherings of 1844 and 1845, the subject of millennialism was discussed. Kavel who had developed millennialistic views, was preaching on the subject. Fritzsche disagreed with millennialism, and had the subject discussed at these gatherings. No resolution was reached by the end of the synod in 1845. This disagreement between the two pastors divided the Lutheran community. In 1846, Kavel released a proclamation regarding the power of civil government in the church. Kavel specifically pronounced disagreements with the Lutheran Confessions, favoring instead statements made in the 1838 church constitution. Fritzsche explicitly disagreed with Kavel, affirming the Confessions over the constitution. As a result, the divide between the followers of Fritzsche and of Kavel intensified. At the synodical gathering at Bethany, on 16 and 17 August 1846, the most significant event took place. The subject of millennialism was once again brought up, and as the discussion became heated, Kavel and his followers left the synod. They went to nearby Langmeil and had their own synod gathering there, while the remainder continued with their synod. The followers of Kavel formed the Immanuel Synod, and those of Fritzsche, the Evangelical Lutheran Synod of South Australia. The latter was renamed as the Evangelical Lutheran Synod of Australia (ELSA) in 1863. After Kavel's (1860), and Fritzsche's (1863) deaths, the Immanuel Synod, and the ELSA were able to reconcile some of their differences. This resulted in a "Confessional Union", but not an organizational merger.
Австралияның евангелистік лютеран шіркеуі
ЕЛСА 1966 жылға дейін басқа лютерандық синодтармен тәуелсіз түрде бірге өмір сүрді. 1944 жылы оның атауы Австралияның евангелистік лютеран шіркеуі (ЕЛХК) болып өзгертілді. 1904 жылы ELSA-дан бір топ бөлініп, Огайодағы Евангелиелік-Лютерандық бірлескен синодтың бір бөлігіне айналды. Бұл топ өздерін Австралияның евангелистік лютерандық синоды auf alter Grundlage (ELSA a. a. G) деп атады (auf alter Grundlage неміс тілінде "ескі негізде" деген мағынаны білдіреді).
The ELSA continued to coexist independently with the other Lutheran synods until 1966. It underwent a name change in 1944, to the Evangelical Lutheran Church of Australia (ELCA). One group broke away from the ELSA in 1904, and became a district of the Evangelical Lutheran Joint Synod of Ohio. This group called themselves the Evangelical Lutheran Synod of Australia auf alter Grundlage (ELSA a. a. G) (auf alter Grundlage being German for "on old basis").
Викториядағы лютерандар
1856 жылы пастор Маттиас Гёте президенттік қызметін атқаратын, Викториядағы лютеран қауымдарына қызмет ету үшін жаңа тәуелсіз синод – Викторияның евангелистік лютеран синоды (ELSV) құрылды.
In 1856, a new independent synod, the Evangelical Lutheran Synod of Victoria (ELSV), with Pastor Matthias Goethe serving as president, was founded to serve the Lutheran congregations in Victoria.
Жалпы Синод пен Иммануил Синоды
1860 жылы Кавель қайтыс болған жылы бір топ Иммануил Синодынан бөлініп шықты. Бұл топ ELSV-мен «Евангелиелік лютерандық жалпы синод» (Жалпы синод) деп аталатын одақ құрды. 1874 жылы Иммануил Синоды да ELSV-мен байланыс орнатты. ELSA ELSV-нің лютеран емес пасторларды қызметке тағайындауына қарсы болғандықтан, олардың Иммануил Синодымен болған конфессиялық одағы жойылды. Осы оқиғадан кейін Иммануил Синоды өз атауын «Евангелиелік-лютерандық Иммануил Синоды» (ELIS) деп өзгертті. 1884 жылы ELIS дәл осы лютеран емес пасторларды қызметке тағайындау салдарынан Жалпы синодпен байланысын үзді. 1884 жылы осы оқиға болғанда, ELIS-тен шағын топ бөлініп кетпеуді шешіп, «Евангелиелік-лютерандық Иммануил Синоды alter Grundlage» (ELIS a. a. G.) деп аталатын жеке синод құрды.
In 1860, the year of Kavel's death, a group broke away from the Immanuel Synod. This break away group developed a union with the ELSV that was called the Evangelical Lutheran General Synod (General Synod). In 1874, the Immanuel Synod also developed an affiliation with the ELSV. The ELSA was opposed to the practice of ELSV calling non Lutheran pastors, so the Confessional Union they had with Immanuel Synod was dissolved. With this event the Immanuel Synod renamed themselves the Evangelical Lutheran Immanuel Synod (ELIS). The ELIS in 1884 broke ties with the General Synod, due to this same practice of calling non Lutheran pastors. When this event occurred in 1884, a small group from the ELIS choose not to break away, and they organised as a separate synod named the Evangelical Lutheran Immanuel Synod auf alter Grundlage (ELIS a. a. G).
Квинслендтегі лютерандар
1885 жылы Квинслендте екі лютерандық топ құрылды, атап айтқанда, Квинслендтің евангелистік лютерандық синоды (ELSQ) және Квинслендтің біріккен неміс-скандинавиялық евангелистік лютерандық синоды (UGSELSQ). ELSQ бастапқыда тәуелсіз болды, бірақ 1889 жылы Бас Синодқа қосылды. UGSELSQ де бастапқыда тәуелсіз болды, бірақ 1910 жылы ELIS-пен бірікті.
In 1885, two Lutheran groups formed in Queensland, namely, the Evangelical Lutheran Synod of Queensland (ELSQ) and the United German Scandinavian Evangelical Lutheran Synod of Queensland (UGSELSQ). The ELSQ was initially independent, but joined the General Synod in 1889. The UGSELSQ was also independent at first but merged with the ELIS in 1910.
Австралиядағы Біріккен евангелистік лютеран шіркеуі
Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Папуа-Жаңа Гвинея Австралия үкіметінің басқаруына берілді. Осының аясында көптеген неміс миссионерлері Австралия шіркеулерінің бақылауына өтуі керек болды. Бұл мәселе 1921 жылы Бас Синодқа және ELIS-ке қатысты барлық тәуелсіз синодтардың ресми бірігуіне негізгі себеп ретінде көрсетілді. Жаңа ұйым Австралиядағы Біріккен Евангелистік Лютеран Шіркеуі (ҰЕЛК) деп аталды. 1904 жылдан бері тәуелсіз жұмыс істеп келген ELSA a. a. G. 1926 жылы ҰЕЛК-мен бірікті.
After World War I, Papua New Guinea was put into the hands of the Australian government. As part of this, a large number of German missionaries were to be transferred to the control of Australian churches. This issue is cited as a major reason for the formal amalgamation in 1921 of all the independent synods affiliated in the General Synod and the ELIS. The new organization was known as the United Evangelical Lutheran Church in Australia (UELCA). The ELSA a. a. G, which had continued to operate independently since they formed in 1904, merged with UELCA in 1926.
UELCA және ELCA Австралияның лютеран шіркеуіне біріктірілді
1956 жылы 27 тамызда UELCA және ELCA екі ұйымды біріктіруге жағдай жасаған келісім тезистерін қабылдады. Екі ұйымның толық бірігуі 1966 жылдың 29 қазаны мен 2 қарашасы аралығында Оңтүстік Австралиядағы Танунда қаласында өткен бірлескен синодта болды. Біріккен ұйым Австралияның лютеран шіркеуі (ЛКК) деп аталды. 1973 жылы Австралияның лютеран шіркеуі алғашқы ән жинағын – «Лютеран ән кітабын» жариялады, ол 1980 жылдардың ортасында қазіргі ән жинағына, «Лютеран ән кітабына қосымшамен» қайта жаңартылды.
On 27 August 1956, the UELCA and ELCA both adopted the Theses of Agreement, which set the stage for the merging of the two organizations. The final merge occurred in Tanunda, South Australia, at a joint synod held on 29 October to 2 November 1966. The merged organization was named the Lutheran Church of Australia (LCA). In 1973, the Lutheran Church of Australia published its first hymnal, the Lutheran Hymnal, revised in the mid 1980s into the present hymn book, the Lutheran Hymnal with Supplement.