Даниеле да Вольтерра: Микеланджелоның ізбасары және суретшісі
Daniele da Volterra
Даниеле да Вольтерра (1509-1566) – италиялық суретші, мүсінші, Микеланджеломен байланысымен танымал. «Жылаңаш жамылғыш» атымен белгілі, соңғы сот суретін өзгерткен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық суретші, мүсінші (шамамен 1509–1566)
Italian painter, sculptor (circa 1509–1566)
Даниэле Ричиарелли (daˈnjɛːle rittʃaˈrɛlli; 1509 4 сәуір 1566), көбінесе Даниэле да Вольтерра (/v//oʊ//l/'/t//ɛr//ə/, daˈnjɛːle da (v)volˈtɛrra) деп танымал, итальяндық маньеризм суретшісі және мүсінші. Ол Микеланджеломен байланысы үшін есімдеріне сақталды. Даниэледің ең маңызды туындыларының бірнешесі Микеланджелоның осы мақсатта жасаған эскиздеріне негізделген. Микеланджелоның қайтыс болғаннан кейін, Даниэле оның «Соңғы үкім» атты туындысындағы жалаңаш денелерді киімдермен және белдеулермен жабуға шақырылды. Бұл оған Il Braghettone ("шалбар тігуші") деген лақап атын сыйлады.
Daniele Ricciarelli (daˈnjɛːle rittʃaˈrɛlli; 15094 April 1566), better known as Daniele da Volterra (/v//oʊ//l/'/t//ɛr//ə/, daˈnjɛːle da (v)volˈtɛrra), was a Mannerist Italian painter and sculptor. He is best remembered for his association with Michelangelo. Several of Daniele's most important works were based on designs made for that purpose by Michelangelo. After Michelangelo's death, Daniele was hired to cover the genitals in his Last Judgment with vestments and loincloths. This earned him the nickname Il Braghettone ("the breeches maker").
Өмірбаян
Даниэле Ричиарелли Волтеррада (қазіргі Тоскана) дүниеге келді. Бала кезінде ол бастапқыда Сиеналық суретшілер Иль Содома мен Балдассаре Перуцциден оқыды, бірақ олар оны жақсы қабылдамады және ол оларды тастап кетті. 1535 жылы ол соңғысымен бірге Римге барған және Палаццо Массимо алле Колоннадағы фрескаларды салуға көмектескен болуы мүмкін. Кейін ол Перино дель Ваганың шәкірті болды. 1538-1541 жылдары ол Периноға кардинал Тривуционың Салондағы вилласында, Тринита деи Монтидегі Массими капелласында және Сан Марчелло ал Корсодағы айқышқа асылған Исаның капелласында фреска салуға көмектесті. Оған Фабий Максимустың өмірін бейнелейтін Массимо алле Колонна сарайының бас залындағы фриз суреті тапсырылды. Римде ол Микеланджелоның шеңберімен жұмыс істей бастады және онымен дос болды. Микеланджело Папа Павел III-тен әсерін пайдаланып, Даниэле үшін Ватикан жұмыстарының бақылаушысы лауазымын және тапсырыстарды қамтамасыз етті, ол Папаның қайтысына дейін осы лауазымда қалды. Микеланджело сонымен қатар оған суреттер жасады, олар Даниэленің кейбір картиналарының негізі болды, әсіресе Тринити колледжіндегі Орсини капелласындағы фрескалар сериясы, осы тапсырысты Даниэле 1541 жылдың желтоқсанында алған. Кейін Павел III Даниэлеге Регия залын безендіруді тапсырды. 1549 жылы Папа қайтыс болғаннан кейін ол бақылаушы лауазымынан және осы лауазымға байланысты зейнетақыдан айырылды. Одан кейін ол көбінесе мүсін жасауға берілді. Ол 1566 жылы Римде қайтыс болды. Даниэленің өсиетіне сәйкес, Микеланджелоның "Депозиция" туындысынан жоғалған сол аяғының мәрмәрден жасалған тізесі оның өлімінде оның иелігінде болған. Оның шәкірттерінің арасында Пьяченцадан Джулио Маццони болды. Леонардо Ричиарелли оның жүрегі туыс болды.
Daniele Ricciarelli was born in Volterra (in present day Tuscany). As a boy, he initially studied with the Sienese artists Il Sodoma and Baldassare Peruzzi, but he was not well received and left them. He appears to have accompanied the latter to Rome in 1535, and helped paint the frescoes in the Palazzo Massimo alle Colonne. He then became an apprentice to Perino del Vaga. From 1538 to 1541 he helped Perino with the painting of frescoes in the villa of Cardinal Trivuzio at Salone, in the Massimi chapel in Trinità dei Monti, and the chapel of the crucifixion in San Marcello al Corso. He was commissioned the painting of a frieze in the main salon of the Palazzo Massimo alle Colonne, with the life of Fabius Maximus. In Rome he also started working in the circle of Michelangelo and befriended him. Michelangelo used his influence with Pope Paul III to secure Daniele commissions and the post of superintendent of the works of the Vatican, a position he retained until the Pope's death. Michelangelo also provided him with sketches on which Daniele based some of his paintings, especially his series of frescoes in the Orsini chapel in the Trinity College, the commission for which Daniele had received in December 1541. Later Daniele was commissioned by Paul III to complete the decoration of the Sala Regia. On the death of the pope in 1549 he lost his position as superintendent and the pension to which it entitled him. He then devoted himself chiefly to sculpture. He died in Rome in 1566. According to Daniele's will, the marble knee of the missing left leg of the Christ from Michelangelo's Deposition was in his possession at the time of his death. Among his pupils was Giulio Mazzoni from Piacenza. Leonardo Ricciarelli was his nephew.
Шығармалары
Даниэльдің ең танымал суреті – Микеланджелоның суреттерінен кейін Тринита деи Монтидегі (шамамен 1545 ж.) Кресттен түсу. Бұл туынды бір кезде Рафаэльдің «Трансфигурациясы» және Доменичиноның «Киелі Жеромның соңғы қауымдасуы» суреттерімен бірге Римдегі ең танымал суреттердің қатарына қосылған. Луврдегі Давид пен Ғолиаттың айқасы бейнеленген екі жақты сурет (2008 жылы қайта жаңартылды) Микеланджелоның эскиздеріне негізделген болуы мүмкін, ал көп жыл бойы оның авторы Микеланджело деп есептелген. Басқа да маңызды туындылары: Флоренциядағы Уффици галереясындағы «Бескүнәлердің қырғыны» (1557 ж.), Микеланджелоның портреті және Микеланджелоның өлім маскасынан жасалған бюст. Белведердегі Клеопатра мүсіні кеңінен танымал. Франциядан Даниэль Генрих II-нің қоладан жасалған атты мүсінін жасауға тапсырыс алды, бірақ ол тек атын ғана аяқтады. Бұл кейіннен Корольдік алаңдағы Людовик XIII мүсіні үшін пайдаланылды және Франция революциясы кезінде балқытылды.
Daniele's best known painting is the Descent from the Cross in the Trinità dei Monti (c. 1545), after drawings by Michelangelo; by an excess of praise this work was at one time grouped with Raphael's Transfiguration and the Last Communion of St. Jerome by Domenichino as the most famous pictures in Rome. Daniele's two sided painting of David killing Goliath (restored in 2008) in the Louvre too seems to have been based on Michelangelo's designs; for a long time it was attributed to him. Other notable works include the Massacre of the Innocents (1557) in the Uffizi Gallery, Florence, a portrait he drew of Michelangelo and a bust he made from Michelangelo's death mask. A well known sculpture is the Cleopatra in the Belvedere. From France, Daniele received the commission to make a bronze equestrian statue of Henry II, but he finished only the horse; this was later used for a statue of Louis XIII at the Place Royale and melted down during the French Revolution.
Даниэле Микеланджелоның Сикстин капелласындағы "Соңғы сот" фрескасындағы көптеген жыныс мүшелерін және арт жақтарын киімдермен және інжір жапырақтарымен жапқандығымен әйгілі. Бұл жұмыс 1565 жылы, Трент соборы діни өнердегі жалаңаштықты айыптағаннан кейін көп ұзамай басталды. Осының салдарынан Даниэле "Иль Брегеттоне" ("шалобар тігуші") деген лақап атқа ие болды. Ол сонымен қатар фресканың бір бөлігін қалыптап, Әйелі Екатеринаның үлкен бөлігін және оның артындағы Әйелі Блездің толық бейнесін қайта бояды. Бұл Блездің бастапқы нұсқасында Екатеринаның жалаңаш арт жағына қарайтын сияқты көрінгендіктен және кейбір көрермендерге олардың денелерінің орны жыныстық қатынасты білдіргендіктен жасалды. Дегенмен, фресканың төменгі жартысындағы маталар мен жамылғылар Даниэле салған жоқ. "Соңғы сот" жұмысы 1565 жылдың соңында Папа Пий IV-нің қайтысымен тоқтап қалды, содан кейін ол қолданған мұражайлық конструкцияны жылдам алып тастау қажет болды, себебі капелла жаңа папа сайлау үшін керек болды.
Daniele is infamous for having covered over, with vestments and fig leaves, many of the genitals and backsides in Michelangelo's The Last Judgment fresco in the Sistine Chapel. This work was begun in 1565, shortly after the Council of Trent had condemned nudity in religious art. It earned Daniele the nickname "Il Braghettone" ("the breeches maker"). He also chiseled away a part of the fresco and repainted the larger part of Saint Catherine and the entire figure of Saint Blaise behind her. This was done because in the original version Blaise had appeared to look at Catherine's naked behind, and because to some observers the position of their bodies suggested sexual intercourse. The loincloths and draperies in the lower half of the fresco, however, were not painted by Daniele. His work on the Last Judgment was interrupted at the end of 1565 by the death of Pope Pius IV, after which the scaffolding he used had to be removed quickly because the chapel was needed for the election of a new pope.
Мұра
Оның шәкірттерінің арасында суретші Микеле Альберти де болды.