Кіріспе

Тісті киттердің түрлері

Қашақты тісті кит (Mesoplodon traversii) – өте жақсы зерттелмеген, қанатты киттердің ең сирек түрі.

Ашылу

Ол алғаш рет 1872 жылы Жаңа Зеландияның Питт аралында табылған жартылай жақ сүйегі арқылы аталды; 1873 жылы Джеймс Гектор (оны M. layardii-ге сілтеме жасай) хабарлап, суреттеді, ал келесі жылы Джон Эдвард Грей оны жаңа түр ретінде сипаттады, коллекционер Генри Хаммерсли Траверстің құрметіне атады. Бұл түр 1878 жылғы Гектордың мақаласынан бастап, балық тісті китпен біріктірілді, ол бұл үлгіні ерекше деп санамады. 1950 жылдары Жаңа Зеландиядағы Уайт аралында табылған сүйек қақпасы бастапқыда сипатталмады, бірақ кейіннен ол гинкго тісті бияқты китке тән деп есептелді. 1993 жылы Чилидің Робинзон Крузо аралында зақымдалған сүйек қақпасы табылды және ол жаңа түр ретінде сипатталды – Mesoplodon bahamondi немесе Бахамонденің бияқты киті. 2010 жылдың желтоқсан айында Жаңа Зеландияның Плэнти шығанағындағы Опапе жағалауында екі үлгі, анасы мен баласы табылды. Олар бастапқыда Грейдің бияқты киті деп ойылған, бірақ кейін жүргізілген генетикалық талдау олардың шыра тісті киттің алғашқы толық үлгілері екенін көрсетті. Осы табылғаннан кейін, "Current Biology" журналының 2012 жылғы 6 қарашадағы санында шыра тісті кит туралы сипаттама және оның ДНК талдауы жарияланды. ДНК тізбегі мен морфологиялық салыстыру нәтижелері үш табылғанның да бір түрге жататынын көрсетті, сондықтан ол M. traversii деп аталады. Сыртқы түрі тек 2012 жылы сипатталды, және бұл қазіргі заманғы ең аз зерттелген ірі сүтқоректілер түрі болуы мүмкін. Осы үлгілердің бастапқыда табылған жеріне байланысты, M. traversii популяциясының қалған бөлігі тек Оңтүстік Тынық мұхитында өмір сүреді деп есептеледі.

Физикалық сипаттама

2012 жылға дейін бұл түр туралы бас сүйек және тіс анатомиясынан басқа ештеңе белгілі емес еді. Оның басқа мезоплодонттардан айырмашылықтары бар, мысалы, тұмсықтың салыстырмалы түрде үлкен ені. Оның сыртқы түрі жалпы пішіні бойынша үлкен гинкго тісті тұмсықты китке ұқсас болуы мүмкін, себебі олардың бас сүйектері өлшемнен басқа өте ұқсас. Оны ерекшелейтін белгілері – өте үлкен тістері, олардың мөлшері белдікті киттің тістеріне жақын. Бұл тістер белдікті киттің тістерінен әлдеқайда кең, ал екі түрдің тістерінің ұшындағы ерекше тіс бүршігі қайыс тісті китте де кездеседі, бірақ қақ тісті китте ол әлдеқайда айқын байқалады. Оның тек аталықтарында ғана пайда болатыны және басқа аталықтармен агрессивті мінез-құлық салдарынан уақыт өте келе тегістелетіні есептеледі. Бұл киттің қазақша атауы соның себебінен таңдалды, өйткені тістің қызыл иектен шығып тұрған бөлігі (қайыс тісті киттердің тістерінен айырмашылығы) 19 ғасырдағы кит аулаушылар қолданған қақ тісті шпальдің ұшына ұқсас пішінге ие. Тіс құрылысының ұқсас болғанына қарамастан, қақ тісті кит пен қайыс тісті кит тек қана алыс туыс екені көрінеді. Алайда, бұл түрдің басқа түрлермен байланысы әлі нақты белгілі емес, себебі оның морфологиялық ерекшеліктері өте жоғары, ал ДНК тізбегі туралы мәліметтер қарама-қайшы және қазіргі таңда берік филогенетикалық гипотезаны қолдауға жеткіліксіз. Бас сүйегінің мөлшеріне сүйенсек, бұл түрдің ұзындығы шамамен орташа, тіпті сәл үлкен болуы мүмкін. Қазірге дейін толық сақталған екі мысалы ғана белгілі: 5,3 метрлік (17,4 фут) ересек анасы және оның 3,5 метрлік (11,5 фут) еркек баласы. Ана киттің денесі жіңішке, үшбұрышты арқа қанаты бар, ол денесінің екі үшін бір бөлігінен артқа қарай орналасқан. Денесінің үстіңгі жағы қара сұр немесе қара, ал астыңғы жағы ақ түсті, көздің артынан төмен қарай және арқа қанатына дейін созылатын диагональды жолақтың арқасында кеудесі ашық түсті. Сонымен қатар, оның қара көздері, тұмсығы және жүзбе қанаттары бар. Қақ тісті киттің популяциясы толыққанды белгісіз.

Қорғау

Қақ тісті кит Тынық мұхиты аралдары аймағындағы киттер мен олардың мекендеу ортасын сақтау жөніндегі өзара түсіністік туралы меморандумға (Тынық мұхиты киттері туралы меморандум) қолданылады. Түрдің IUCN Қызыл тізіміндегі сақталу статусы – "мәлімет жеткіліксіз (DD)", себебі ақпараттың жетіспеуі және деректердің нақты болмауына байланысты.