Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын бенедиктиндік монастыры
English Benedictine monastery
Бермондси аббаттығы – ағылшын бенедиктиндік монастыры. Көбінесе XI ғасырда негізі қаланған деп есептелсе де, оның VIII ғасырдың басында айтылған алғы тарихы бар. Ол қазіргі Бермондси алаңының төңірегінде, Бермондси базары орналасқан жерде, Лондонның оңтүстік-шығысындағы Саутварк ауданында болған.
Bermondsey Abbey was an English Benedictine monastery. Although generally regarded as having been founded in the 11th century, it had a precursor mentioned in the early 8th century. It was centred on what is now Bermondsey Square, the site of Bermondsey Market, Bermondsey, in the London Borough of Southwark, southeast London, England.
Қор
Бермондсиде 715 жылға дейін маңызды Мерция монастырының Медешамстедтің Суррей колониясы болған, кейіннен Питерборо деп аталған монастырь болғандығы белгілі. 12 ғасырда Питерборо қаласында жазылған көшірмеде ғана сақталған болса да, Папа Константиннің (708–715) хаты Вермундесейдегі монастырға артықшылықтар береді. Бұл монастырь, ең болмаса, 9 ғасырдағы викингтердің шапқыншылығына дейін, мүмкін, зайырлы монастырь ретінде жалғасты. Бермондсидегі шіркеу туралы 1082 жылға дейін ештеңе естілмеген, содан кейін "Анналес Монастери де Бермундезия" бойынша, корольдік рұхсатымен Альвин Бала монастырь құрды. Қасиетті орындардың сақталу үрдісін ескере отырып, бұл шіркеу бұрынғы монастырь орнында салынған болуы мүмкін. Бұл негіз, мүмкін, 8 ғасырдың басында соңғы рет аталған шіркеудің тікелей жалғасы болған. Альвин Баланың жаңа монастыры, Сент-Сәулегерге арналған, 1086 жылы Бермондсиге арналған "Домсдей кітабында" кездесетін «жаңа және әдемі шіркеумен» бірдей болуы мүмкін. Шын мәнінде, "Домсдей кітабы" «Анналдарындағы» корольдік рұхсат туралы айтылғандарды нақтылайды, өйткені ол Бермондсидің иесі сол кезде Жеңімпаз Вильгельм патшаның қолында болғанын, оның кішкентай бөлігі корольдің жартылай бауыры Роберт, Мортен графының қолында болғанын және корольдің інісі Одо Байо, содан кейін Кент графының қолында болғанын көрсетеді. Жаңа негізді патшалық қолдау 1089 немесе 1090 жылдары Бермондсидегі корольдік иеліктерді король Уильям Руфустың сыйлауымен жалғасты, және 1120 және 1130 жылдары король Генрих I берген қосымша үсынулар арқылы жалғасты. Мортен графтары жаңа монастырьға қызығушылық танытқан болуы мүмкін, өйткені граф Вильгельм Мортен 1140 жылы монах болды. Альвин Баланың жаңа монастырьға берген жалғыз сыйы – «Лондон қаласындағы әртүрлі жалдамалар» болды, және олар "Домсдей кітабында" Бермондсидегі иелікке жыл сайын 44 д төлейтін 13 қала тұрғыны туралы айтылуы мүмкін. Жаңа монастырь 1089 жылы Ля-Шарит-сюр-Луардағы Сент-Мариядан келген төрт монахтың келуі арқылы шетелдік Клюниак монастырі ретінде құрылды, көрінеу Кентерберий архиепископы Ланфранк шақыруымен. Олар Петр, Ричард, Осберт және Умбальд болды, Петр бірінші приоры болды. Монахтар аббатты қоршаған батпақты игеруге кірісті, жерді өңдеп, өзен жағасын 140 акр шалғынды және қазба бөгеттерді қамтитын Приориялық тұйыққа айналдырды. Олар Некингер өзенінің сағасындағы суға жақын орналасқан сағаны монастырь докына айналдырды және оны өз аббаттарынан кейін Сент-Сәулегер докы деп атады. Бұл шіркеудің беделді тұлғалары мен тауарларына дәстүрлі бірінші құрлықты кесіп өтудің орнына, Лондон көпірінің тас аркалары арқылы қауіпсіз жерге түсуге мүмкіндік берді. Шіркеу 14 ғасырдың соңына дейін Клюниак приориясы болып қала берді. 1380 жылы алғашқы ағылшын приоры Ричард Дантон Бермондси монастырының құрылуын заңдастыру үшін 200 марка (133 фунт стерлинг 6s 8d) айыппұл төледі: бұл оны соғыс кезінде шетелдік мүліктерге қарсы шаралардан қорғады, бірақ сонымен қатар монастырды 1390 жылы Ла-Шарит пен Клюниден ажыратылған аббат ретінде тәуелсіз мәртебеге жеткізді. Алайда Бермондсидің өзі көп уақыт бойы Тамазаның оңтүстік жағалауынан, Тули көшесінен бастап, аббатханаға дейін созылатын үлкен көше жолағынан (қазіргі Бермондси көшесі) көп болмады. Жақын жерлердегі жерлер Темплиерлерге тиесілі болды, ал басқа да шіркеу мүліктері жақын маңда тұрды. Кентерберий архиепископының Саутварк қорасында бай азаматтар мен дін қызметкерлері, соның ішінде Льюс және Сент-Августин, Кентерберий және Батл аббаттарының иелері өз үйлері болды. Сонымен қатар, 1353 жылы король Эдуард III Бермондсиде Темзаға жақын жерде сарай салды.
A monastery is known to have existed at Bermondsey before 715 AD, when it was a Surrey colony of the important Mercian monastery of Medeshamstede, later known as Peterborough. Though surviving only in a copy written at Peterborough in the 12th century, a letter of Pope Constantine (708–715) grants privileges to a monastery at Vermundesei. This monastery most likely continued, probably as a secular minster, at least until the 9th century Viking invasions. Nothing more is heard of any church at Bermondsey until 1082, when, according to the "Annales Monasterii de Bermundeseia", a monastery was founded there by one Alwinus Child, with royal licence. Given the trend to the continuity of sacred sites, this church most likely was founded on the site of the earlier monastery. This foundation possibly was a direct successor to the church last mentioned in the early 8th century. Alwinus Child's new monastery, dedicated to St Saviour, is presumably identical with the 'new and handsome church' which appears in the Domesday Book record for Bermondsey, in 1086. In effect, Domesday Book clarifies the "Annales"' mention of royal licence, since it records that the estate of Bermondsey was then held by King William the Conqueror, a small part being also in the hands of Robert, Count of Mortain, the king's half brother, and younger brother of Odo of Bayeux, then earl of Kent. Royal support for the new foundation continued with King William Rufus' gift of the royal estate at Bermondsey, in either 1089 or 1090, and through further grants made, for example, by King Henry I in the 1120s and 1130s. The counts of Mortain maybe also maintained an interest in the new monastery, since Count William of Mortain became a monk there in 1140. Alwinus Child's only recorded gift to the new monastery was 'various rents in the city of London', and these may be represented in Domesday Book by mention of 13 burgesses there paying 44 d annually to the estate at Bermondsey. The new monastery was established as an alien Cluniac priory through the arrival in 1089 of four monks from St Mary's of La Charité sur Loire, apparently at the invitation of Archbishop Lanfranc of Canterbury. These were Peter, Richard, Osbert, and Umbald, with Peter becoming the first prior. The monks began the development of the marshes surrounding the abbey, cultivating the land and embanking the riverside into a Priory Close spanning 140 acres of meadow and digging dykes. They turned the adjacent tidal inlet at the mouth of the River Neckinger into the priory's dock, and named it St Saviour's Dock, after their abbey. This provided a safe landing for Church dignitaries and goods below the traditional first land crossing, the congested stone arches of London Bridge. The church remained a Cluniac priory until the late 14th century. In 1380, Richard Dunton, the first English prior, paid a fine of 200 marks (£133 6s 8d) to have the Bermondsey monastery's establishment naturalised: this protected it from actions taken against alien properties in time of war, but it also set the priory on the path to independent status as an abbey, divorced from both La Charité and Cluny, which it achieved in 1390. Bermondsey itself, however, long remained little more than a high street ribbon (the modern Bermondsey Street), leading from the southern bank of the Thames, at Tooley Street, up to the abbey close. Nearby land was owned by the Knights Templar, and other ecclesiastical properties stood not far away. In the Archbishop of Canterbury's manor of Southwark, wealthy citizens and clerics had their houses, including the priors of Lewes and St Augustine's, Canterbury, and the abbot of Battle. Moreover, in 1353 King Edward III built a manor house close to the Thames in Bermondsey.
Патшалық байланыстары
1154 жылы Рождествода жаңадан тәж киген Генрих II мен оның ханымы Элеонора Аквитандық Бермондси аббаттығында сот отырды. Бірнеше аптадан кейін, 1155 жылдың 28 ақпанында корольдік жұптың екінші баласы, ханзада Генрих сонда дүниеге келді. Эдвард IV-тің жесірі Елизавета Вудвилл 1487 жылдың 12 ақпанында Генрих VII сарайынан зейнеткерлікке шыққаннан кейін, Эдвард IV-тің жесірі ретінде тегін қонаққа алынды. Ол 1492 жылдың 8 маусымында онда қайтыс болды. Оның екі ұлы, Эдуард V және Ричард Шрусбери, 4-ші Йорк герцогы, 1483 жылы Лондон мұнарасында із-түссіз жоғалып кетті, ал қызы, Йорктан шыққан Елизавета, 1486 жылы Тюдорлар әулетінің алғашқы монархы Генрих VII-ге үйленді. Генрих VII және оның ұлы Генрих VIII-нің сарай адамы Маттью Бейкер 1513 жылдың мамыр айында Бермондси аббаттығында қайтыс болды және өсиеті бойынша, "ғибадатханадағы Құтқарушының бейнесі алдында" жерленді.
At Christmas 1154, the newly crowned King Henry II and his Queen, Eleanor of Aquitaine, held court at Bermondsey Priory. A few weeks later, on 28 February 1155, the royal couple's second child, Prince Henry was born there. Elizabeth Woodville, the widow of Edward IV, registered as a boarder at the Abbey on 12 February 1487, after retiring from the court of Henry VII, receiving free hospitality as the widow of Edward IV. She died there on 8 June 1492. Her two sons, Edward V and Richard of Shrewsbury, 4th Duke of York, had disappeared in the Tower of London in 1483, and her daughter, Elizabeth of York, had married Henry VII, the first Tudor monarch, in 1486. Mathewe Baker, a courtier to Henry VII and his son Henry VIII, died at Bermondsey Abbey in May 1513 and was buried there "before the Image of St. Saviour in the Chancel" as his Will requests.
"Патша Жүніс сарайы"
Бәлкім, Бермондсидегі патшалық шараларға байланысты, аңыз бойынша король Джон сол жерде сарай салған. 17 ғасырдағы антиквар және зерттеуші Джон Обри осы әңгімеге сенім білдірді. Алайда, Ричард Роулинсон 1719 жылы "Суррей графтығының табиғи тарихы мен ескілігі" еңбегін редакциялап жатып былай деді: "Обри мырза бізге Хокинс мырзаның Бермондси аббатханасы король Джонның сарайы болғанын және аббатханаға айналдырылғанын айтқанын жеткізді, бірақ бұл мәліметтің негізінде қандай дәлел бар екенін анықтай алмадым". Бұл, Тамазаға жақын орналасқан, бірақ Аббатхананың меншігіндегі Бермондси иелігіндегі тағы бір патшалық резиденциямен шатасу болып табылады.
Possibly because of the royal events at Bermondsey, a legend asserted that King John had built a palace there. The 17th century antiquarian John Aubrey gave credence to this story. However, Richard Rawlinson, editing his Natural History and Antiquities of the County of Surrey in 1719, said: "Mr Aubrey tells us, that he was assured by one Mr Hawkins, that this Abbey of Bermondsey was King John's Palace, and converted into an abbey; but upon what Authority this information was grounded I cannot find." This is a confusion with another royal residence which was much nearer the Thames, but within the manor of Bermondsey owned by the Abbey.
Жер және мүлік
Бермондси рухани және материалдық жағынан құнды мүлікке тез арада ие болды. 1103 және 1104 жылдары ол Генрих I-ден Боро Хай-стриттің (Стейн-стрит) батысындағы Саутварктағы үлесін алды. Бұл жер ежелгі қаладан оңтүстікке қарай Ламбетке және оңтүстікке қарай Уолвортқа дейін созылды. 1550 жылы Лондон қаласы сатып алғаннан кейін бұл жер Корольдік Саутварк деп аталды. 1122 жылы оған Әулие Георгий шейітінің шіркеуі берілді; Лонг-Лейн шіркеу арқылы Аббаттан Жоғары көшеге дейін екі мүлікті байланыстырды. 1291 жылы жер иеліктері сияқты уақытша мүліктер шамамен 229 фунт стерлингке, ал адвокатура сияқты рухани мүліктер 50 фунт стерлингтен сәл астам бағаланды. 1535 жылғы «Валор Экклезиастикус» аббаттың жылдық таза кірісін 474 фунт стерлингтен сәл артық деп есептеді. Жақын жердегі Грандж-Уолк үйлерінде де аббаттың қалдықтары бар. 17-ғасырдың соңында салынған, II санаттағы тізімге енген 5, 6 және 7 нөмірлі үйлердің құрылымында ортағасырлық тас қақпаның бір бөлігі сақталған. 7-нөмірлі үйдің қақпасының оңтүстік тірегінде қабырғадан екі темір қақпа ілгегі шығып тұр және «Қақпахана» деген табель орнатылған. Аббат шіркеуінің оңтүстік-батыс мұнарасының қалдықтары Бермондси алаңындағы «Дель Азиз» мейрамханасы мен барының әйнек еденінің астында көрініс береді. 1904 жылы Абби-стритте жүргізілген құрылыс кезінде жердің 10 фут тереңдігінен екі тас табыт, олардың үстінен және жанынан тағы алты қабір табылды. Аббаттың іргетасының бөліктері де қазылып алынды. 1932 жылы аббаттың қасиетті тасын бір жұмысшы Тауэр Бридж жолындағы жанармай құю стансасында тапты, ол кейінгі ғимараттың іргетасына қойылған еді.
Bermondsey rapidly acquired a valuable estate, both temporal and spiritual. In 1103 and 1104 it acquired from Henry I his interest in Southwark to the west of Borough High Street (Stane Street) just to the south of the ancient borough, stretching over to Lambeth and to the south to Walworth. This became known as the King's Manor, Southwark, after its acquisition by the City of London in 1550. In 1122 it was given the church of St George the Martyr; Long Lane led from the Abbey to the High Street by the church to connect the two estates. In 1291, temporalities (such as landed estates) were valued at almost £229, and spiritualities (such as advowsons) at just over £50. The Valor Ecclesiasticus of 1535 put the abbey's clear annual value at a little over £474. Houses on nearby Grange Walk also incorporate some of the Abbey's remains. Within the structure of the late 17th century Grade II listed houses numbered 5, 6 and 7 is part of one side of the late medieval stone gatehouse. At number 7 is the chamfered south jamb of the gateway with two wrought iron gate hooks projecting from the wall and a ‘Gatehouse’ sign. The remains of the south western tower of the abbey church can be seen below the glass floor of the Del'Aziz restaurant and bar on Bermondsey Square. In 1904, during construction in Abbey Street, two stone coffins with human remains were found ten feet below the ground with six more burials, without coffins, above them and close by. Parts of the Abbey's foundations were also unearthed. In 1932, the consecration stone of the Abbey was discovered by a workman at a petrol station in Tower Bridge Road, where it had been placed in the foundations of a later building.
Археология
Бермондси алаңындағы нысан кеңінен қайта жаңартылды, 2005-2006 жылдары Англия мұрасы археологиялық қазба жұмыстарын жүргізді. Бұл ПКА-ға Абби-стрит бойындағы нысанда бірнеше қазба жұмыстарын жүргізуге мүмкіндік берді, соңғысы 2006 жылдың басында өтті. Нысанның тағы бір бөлігі Тауэр Бридж жолы бойында қазылатын болады.
The site at Bermondsey Square has been extensively redeveloped with archaeological excavations undertaken in 2005–6 by English Heritage. It provided PCA an opportunity to undertake a number of excavations on the site along Abbey Street, most recently in early 2006. Another part of the site is to be excavated along Tower Bridge Road.