Француз журналисі Луи Франсуа Огюст Кошо Лемер: Өмір және қызметі
Louis François Auguste Cauchois-Lemaire
Луи Франсуа Огюст Кошо Лемер – француз журналисі (1789-1861). "Nain jaune" газетінің иесі, либералдық көзқарастарымен белгілі. Саяси қызметі үшін күйреуге ұшырады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз журналисі (1789–1861)
French journalist (1789–1861)
Луи Франсуа Огюст Кошуа Лемейр (28 тамыз, 1789, Париж – 9 тамыз, 1861, Париж) – француз журналисі.
Louis François Auguste Cauchois Lemaire (August 28, 1789 in Paris – August 9, 1861 in Paris) was a French journalist.
Өмірбаян
Бірінші империяның соңында ол «Journal de la littérature et des arts» журналының иесі болды, оны Реставрация кезінде либералдық бағытты саяси журналға, «Nain jaune»-ге айналдырды. Людовик XVIII өзінің кішкентай сатирикалық мақалаларын оған жасырын түрде енгізген еді. Эльбадан оралғаннан кейін «Nain jaune» бонапартистікке бет бұрып, құрметтен қағылды. Ол екінші Реставрация кезінде жабылды. Содан кейін Кошуа Лемар либералдық қозғалысқа белсенді түрде араласып, 1816 жылы Брюссельге, ал келесі жылы Гаагаға қашуға мәжбүр болды, ол жерден «Француз патриоттары үшін қоғамдық пікірге және Генералдық штаттарға үндеу» жариялағаны үшін қуылды. 1819 жылы Францияға оралғаннан кейін ол ультрароялистік партияға қарсы күресті қайта бастады, нәтижесінде 1821 жылы бір жылға, ал 1827 жылы он бес айға бас бостандығынан айырылды. 1830 жылғы шілде революциясынан кейін король Людовик Филипп ұсынған 6000 франк зейнетақыдан бас тартты, себебі ол өзі құруға көмектескен үкіметпен қарым-қатынаста да тәуелсіздігін сақтағысы келді. Ол «Bon sens» журналында Периер министрлігіне қатысты қызыл сызықтан өтті және 1836 жылы «Siècle» жаңа оппозициялық журналын құрушылардың бірі болды. Бірақ ол көп ұзамай журналистиканы тарихқа алмастырды және жеке қаражаты болмағандықтан 1840 жылы Корольдік архивте бөлім меңгерушісі болып жұмысқа орналасты. Ол сол кезде қолға алған «Шілде революциясының тарихы» еңбегінің тек бірінші томын ғана (1842) жариялады, онда Реставрацияның тарихи шолуы және демократиялық қозғалыстың алдын ала жобасы бар.
Towards the end of the First Empire he was proprietor of the Journal de la littérature et des arts, which he transformed at the Restoration into a political journal of Liberal tendencies, the Nain jaune, in which Louis XVIII himself had little satirical articles secretly inserted. After the return from Elba the Nain jaune became Bonapartist and fell into discredit. It was suppressed at the second Restoration. Cauchois Lemaire then threw himself impetuously into the Liberal agitation, and had to take refuge in Brussels in 1816, and in the following year at the Hague, whence he was expelled for publishing an Appel à l'opinion publique et aux Etats Généraux en faveur des patriotes français. Returning to France in 1819, he resumed the struggle against the ultra royalist party with such temerity that he was condemned to one year's imprisonment in 1821 and fifteen months imprisonment in 1827. After the revolution of July 1830 he refused a pension of 6000 francs offered to him by King Louis Philippe, on the ground that he wished to retain his independence even in his relations with a government which he had helped to establish. He made a bitter attack upon the Perier ministry in his journal Bon sens, and in 1836 was one of the founders of a new opposition journal, the Siècle. He soon, however, abandoned journalism for history and, having no private means, in 1840 accepted the post of head of a department in the Royal Archives. Of a Histoire de la Révolution de Juillet, which he then undertook, he published only the first volume (1842), which contains a historical summary of the Restoration and a preliminary sketch of the democratic movement.