Вишну және Лакшми храмдары: Дивья Десам – Үндістан, Непал және рухани әлемдегі 108 қасиетті орын. Алвар ақындарының поэзиясы, Налайира Дивья Прабандхам.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Маңызды Ваишнав ғибадатханаларының канондық тобы.
A canonical group of Vaishnavite temples of great significance
Дивья Десам ( , ) немесе Ваишнава Дивья Десам – Шри Вайшнава дәстүрінің ақындары, Алварлардың еңбектерінде айтылған 108 Вишну және Лакшми ғибадатханасының бірі. Осы 108 ғибадатхананың 105-і Үндістанда, біреуі Непалда, ал қалған екеуі жерден тыс, Тируппаркатал және Вайкунтамда орналасқан деп саналады. Үндістанда олар Тамил Наду (84), Керала (11), Андхра-Прадеш (2), Гуджарат (1), Уттар-Прадеш (4) және Уттаракханд (3) штаттарында тараған. Мұқтынат, Салиграммам – Непалдағы жалғыз Дивья Десам. Дивья Десамдар 12 Алварлар тарапынан Наалайра Дивья Прабандхамда, 4000 тамил өлеңдер жинағында құрметтеледі. Дивья Десамдар Тенкалай немесе Вадакалай құлшылық әдістерін ұстанады.
A Divya Desam (, ) or Vaishnava Divya Desam is one of the 108 Vishnu and Lakshmi temples that is mentioned in the works of the Alvars, the poet saints of the Sri Vaishnava tradition. Of the 108 temples, 105 are in India, one is in Nepal, and the last two are believed to be outside the earth, in Tirupparkatal and Vaikuntham. In India, they are spread across the states of Tamil Nadu (84), Kerala (11), Andhra Pradesh (2), Gujarat (1), Uttar Pradesh (4), and Uttarakhand (3). Muktinath, Saligramam is the only Divya Desam in Nepal. The Divya Desams are revered by the 12 Alvars in the Naalayira Divya Prabandham, a collection of 4,000 Tamil verses. The Divya Desams follow either Tenkalai or Vadakalai modes of worship.
Этимология
Санскрит тілінде "дивя" сөзі "қасиетті" немесе "көкіден" дегенді білдіреді, ал "десам" сөзі "мекен" (ғибадатхана) дегенді көрсетеді.
In Sanskrit, divya means "divine" and desam indicates "realm" (temple).
Алварс және Дивия Прабандхам
Алвар деген сөз тамил тілінде "батырылған" деген мағынаны білдіреді, олардың Құдайға деген терең берілгендігін көрсетеді. Алварлар Вишнудың он екі ақын-әулиесі болып саналады, олар 5-8 ғасырларда Вайшнавизмді таратуда маңызды рөл атқарды. Осы әулиелердің тамил тіліндегі діни шығармалары, махаббат пен құлшылыққа толы ғибраттары 4000 өлеңнен тұратын "Наалайра Дивия Прабандхам" жинағында топталған. Олардың әндерінде құрметтелген 108 храм "Дивия Десам" деп аталады. Әулиелердің тегі әртүрлі, олар әртүрлі варналарға жатады. Дәстүр бойынша, алғашқы үш Алвар (мудал альваргал) – Поигай, Бхутхатхалвар, Пейалвар және Андал "құдайлықтан туған" деп есептеледі, Тирумалисай – дананың ұлы, Тхондаради, Матуракави, Периялвар – брахмандар, Кулашехара – кшатрий, Наммалвар – шаруа отбасынан, Тирупаналвар – панар тайпасынан, ал Тирумангай – калвар тайпасынан шыққан. Гаруда Вахана Пандитаның 11 ғасырдағы "Дивия Сури Саритра", Пинбарагия Перумал Жиярдың "Гурупарампарапрабхавам", Анбилай Кандадиаппанның "Перия тиру муди адаиву", Пиллай Локам Жиярдың "Ятиндра Пранава Прабавам", "Наалайра Дивия Прабандхамға" түсіндірмелер, Гуру Парампара (ұстаздар тізімі) мәтіндері, храм жазбалары мен жазулары Алварлар мен олардың еңбектері туралы толық мәлімет береді. Осы мәтіндерге сәйкес, әулиелер Вишнудың қасиеттерінің бейнесі болып саналады. Поигай – Панчаяньяның (Кришнаның раковинасы), Бхутхатхалвар – Каумодакидің (Вишнудың жебесі), Пейалвар – Нандаканың (Вишнудың қылышы), Тирумалисай – Сударшана Чакраның (Вишнудың дискісі), Наммалвар – Вишваксенаның (Вишнудың қолбасшысы), Мадхуракави – Вайнатеяның (Гаруда), Кулашехара – Каустубханың (Вишнудың зергерлік тасы), Периялвар – Гаруданың (Вишнудың құдайлық бүркіті), Андал – Бхудевидің (Вишнудың әйелі Лакшми, Бхудеви түрінде), Тхондарадипподи – Ванамалайдың (Вишнудың гүл шолағы), Тирупаан – Шриватсаның (Вишнудың кеудесіндегі қасиетті белгі), ал Тирумангай – Шаранганың (Вишнудың садағы) бейнесі болып есептеледі. Прабандхам әндері Тамил Надудағы Вишну храмдарында күнделікті және мерекелерде орындалады.
The word Alvar in Tamil, means "the immersed", referring to their deep devotion of God. Alvars are considered to be the twelve poet saints of Vishnu, who were instrumental in popularising Vaishnavism during the 5th 8th centuries CE. The religious works of these saints in Tamil, their hymns of love and devotion, are compiled as the Naalayira Divya Prabandham, containing 4000 verses and the 108 temples revered in their songs are classified as Divya Desams. The saints had different origins and belonged to different varnas. According to tradition, the first three Alvars (mudhal alvargal), Poigai, Bhuthathalvar, Peyalvar and Andal were said to be born "out of divinity", Tirumalisai was the son of a sage, Thondaradi, Mathurakavi, Periyalvar were of Brahmin birth, Kulasekhara from the Kshatriya community, Nammalvar was from a cultivator family, Tirupanalvar from the panar community and Tirumangai was from the kalvar community. The Divya Suri Saritra by Garuda Vahana Pandita (11th century CE), Guruparamparaprabhavam by Pinbaragiya Perumal Jeeyar, Periya tiru mudi adaivu by Anbillai Kandadiappan, Yatindra Pranava Prabavam by Pillai Lokam Jeeyar, commentaries on the Naalayira Divya Prabandam, Guru Parampara (lineage of Gurus) texts, temple records and inscriptions give a detailed account of the Alvars and their works. According to these texts, the saints are considered to be incarnations of attributes of Vishnu. Poigai is considered to be an incarnation of Panchajanya (Krishna's conch), Bhoothath of Kaumodaki (Vishnu's mace), Peyalvar of Nandaka (Vishnu's sword), Thirumalisai of Sudarshana Chakra (Vishnu's discus), Nammalvar of Vishvaksena (Vishnu's commander), Madhurakavi of Vainatheya (Garuda), Kulasekhara of Kaustubha (Vishnu's gemstone), Periyalvar of Garuda (Vishnu's demigod eagle), Andal of Bhudevi (Vishnu's wife, Lakshmi, in her form as Bhudevi), Thondaradippodi of Vanamalai (Vishnu's garland), Thiruppaan of Srivatsa (An auspicious mark on Vishnu's chest) and Thirumangai of Sharanga (Vishnu's bow). The songs of Prabandham are sung in several Vishnu temples of Tamil Nadu daily and also during festivals.