Bell P-76: Екінші дүниежүзілік соғыстағы американдық ұшақ прототипі. P-39 Airacobra-ның жетілдірілген нұсқасы, биіктіктегі өнімділігін арттыру мақсатымен жасалған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Келтірілген жобасы тоқтатылған жауыгерлік ұшақ
Canceled fighter aircraft project
Bell P-76 – Екінші дүниежүзілік соғыстың бір қозғалтқышты американдық жауыгерлік ұшақ прототипі XP-39E негізінде жасалған өндірістік үлгі болуы жоспарланған.
The Bell P 76 was the proposed designation for a production model derivative of the XP 39E, a single engine American fighter aircraft prototype of World War II.
Жобалау және әзірлеу
1941 жылғы 26 ақпанда АҚШ Әуе күштері (USAAC) Bell компаниясымен екі XP-39E (41-19501 және 41-19502) ұшағын сатып алуға келісім жасады, олар P-39D сериясына қарағанда маңызды жақсартуларға ие болуы тиіс еді. Ұсынылған өзгерістердің көптігіне байланысты, өндірістік модель Bell P-76 деп аталуға тиіс болды. Bell P-76 P-39 Airacobra ұшағының жоғары биіктікте нашар өнімділігін жаңа және қалың қанатты, симметриялық профильмен жабдықтау арқылы жоюды көздеді; таңдалған бөлім қанат түбірінде NACA 0018, ал ұшында NACA 23009 болды. Жаңа қанат көбінесе ламинарлық ағын типі деп аталғанымен, бұл дұрыс емес еді. Қанаттың ұзындығы 35 фут 10 дюймға (10,9 м), ал ауданы 236 футқа (21,9 м²) дейін ұлғайтылды, қалың қанат отын сыйымдылығын 150 АҚШ галлонына (568 л) дейін арттыруға мүмкіндік берді. Жаңа Allison V-1710 E9 қозғалтқышын жобалау жұмыстары да жүргізіліп жатты. Әскери белгісі V-1710-47 болған бұл нұсқада, биіктікте қозғалтқыштың қуатын арттыру үшін екі сатылы механикалық турбокомпрессор қолданылды. Дегенмен, бұл қозғалтқышқа көптеген өзгерістер енгізілді, нәтижесінде ол XP-63A ұшағына орнатылған V-1710-93 қозғалтқышынан шамалы ғана өзгеше болды. Тағы бір өзгеріс – қозғалтқыш бөлімі V-1710 қозғалтқышының орнына қуаттырақ қозғалтқышты қабылдау үшін қайта жабдықталды. Оның бастауы 1941 жылғы үш P-39D (41-19501, 41-19502 және 42-7164) ұшақтарын Continental V-1430-1 сұйық салқындатылатын турбокомпрессорлы қозғалтқышымен жабдықтау жобасында жатыр. Нәтижесінде пайда болған XP-39E симметриялық профильді қанатқа, тік қанат ұштарына, үлкен қозғалтқышты орналастыру үшін ұзартылған фюзеляжға және жаңа ауа түсірілімдері мен радиаторларға ие болды. Үш прототиптің әрқайсысының құйрық қанаты әртүрлі болды. Continental қозғалтқышы қол жетімді болмағандықтан, прототиптер Allison V-1710-47 қозғалтқыштарымен сынақтан өтті. 1942 жылы XP-39E P-76 деп қайта аталды. Бастапқыда 4000 ұшаққа тапсырыс берілгенімен, тапсырыс Boeing компаниясының лицензиясы бойынша Bell зауытында B-29 Superfortress бомбалаушы ұшақтарын өндіруге рұқсат беру үшін жойылды. P-76 ұшағында алынған көптеген сабақтар кейінгі P-63 Kingcobra ұшағында іске асырылды.
On 26 February 1941 the United States Army Air Corps (USAAC) placed a contract with Bell allowing for the purchase of two XP 39Es (41 19501 and 41 19502) which were envisaged to be a major improvement on the P 39D series. Because of the number of changes proposed the production model was to be called the Bell P 76. The Bell P 76 was proposed to address the poor high altitude performance of the P 39 Airacobra by incorporating a new and thicker wing with a symmetrical airfoil; the section chosen was NACA 0018 at the wing root tapering to an NACA 23009 at the tip. Although the new wing has often been referred to as a laminar flow type, this was not the case. The wing span was increased to 35 ft 10 in (10.9 m) and the area to 236 ft2 (21.9 m2), the thicker wing allowing an increase in the fuel capacity to 150 US gallons (568 L). Design of a new Allison V 1710 E9 was also underway. This version, which had the military designation of V 1710 47, used a two stage mechanical supercharger to increase the engine power at altitude. However, this engine went through so many design changes that it ended up being almost identical to the later V 1710 93 which was fitted in the XP 63A. Another change was the engine bay was modified to accept a more powerful engine in lieu of the V 1710. Its origins lie in the 1941 project to equip three P 39D (41 19501, 41 19502 and 42 7164) with the Continental V 1430 1 liquid cooled supercharged engine. The resultant XP 39E had a symmetrical airfoil wing with square wingtips, an elongated fuselage to accommodate the larger engine, and revised air intakes and radiators. The three prototypes each had a different tailfin. Since the Continental engine was not available at rollout, the prototypes flew with Allison V 1710 47 engines. In 1942, the XP 39E was redesignated P 76. Although 4,000 aircraft were initially ordered, the order was cancelled to permit the Bell factory to manufacture B 29 Superfortress bomber aircraft under license from Boeing. Many of the lessons learned in the P 76 were implemented in the subsequent P 63 Kingcobra.