Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Родезиялық кәсіпкер (1927–1995)
Rhodesian businessman (1927–1995)
Харви Гренвилл Уорд (1927 – 1995 сәуір) – Родезия радио хабар тарату корпорациясының бас директоры, антикоммунистік көзқарастарымен және Родезия мен Оңтүстік Африкадағы Иан Смит үкіметін қолдауымен танымал болды. Уорд Консервативті дүйсенбілік клубтың белгілі мүшесі еді.
Harvey Grenville Ward (1927 – April 1995) was a Director General of the Rhodesian Broadcasting Corporation noted for his anticommunism and for supporting Ian Smith's government in Rhodesia and South Africa. Ward was a leading member of the Conservative Monday Club.
Ерте өмір
Уорд Оңтүстік Родезияда ағылшын әкесі мен Оңтүстік Африкалық анасының отбасында дүниеге келді. Оның ата-анасы Африкаға қоныс аударып, теміржол құрылысын қаржыландыру және көптеген қонақүйлер салу сияқты кәсіптермен айналысты. Олар 1937 жылға дейін Виктория шаршыма қонақүйін басқарды. Ол журналистикада мансабын «Кейп Аргус» газетінен бастап, кейіннен «Рейтерс» агенттігі үшін Африка журналистикасы саласындағы маман болып, 1950-ші жылдардың соңы мен 1960-шы жылдардағы үлкен әлеуметтік дүрбелеңдерді жариялады. Содан кейін ол Солсбериге қоныстанды және «Родезия Геральд» газетінің жаңалықтар қызметінің басшысы болды, соңында Родезия радио хабар тарату корпорациясының бас директоры болды, бұл оны үкіметтік пропаганданы басқаруға бекітті. Уордтың мемлекеттік телеарнада көрсетілетін спорттық бағдарламалардан қара спортшылардың жетістіктері туралы сілтемелерді алып тастағаны айтылады.
Ward was born in Southern Rhodesia to an English father and a South African mother. His parents settled in Africa and were engaged in enterprises such as the financing of railway construction and the building of numerous hotels. They managed the Victoria Falls Hotel until 1937. He chose a career in journalism by starting with the Cape Argus and then becoming a specialist in African journalism covering the great social upheavals of the late 1950s and the 1960s for Reuters. He then settled in Salisbury and became Head of News Services at the Rhodesia Herald, eventually becoming Director General of the Rhodesian Broadcasting Corporation, which effectively put him in charge of government propaganda. Ward is said to have removed references to black sporting achievements from sports programmes that were carried on state television.
Жер аудару
Қарулы көтеріліс, бірнеше жылдық келіссөздер және Батыстың талабы бойынша Оңтүстік Африка тарапынан санкциялар салынғаннан кейін, 1979 жылы Иан Смит үкіметінің орнына африкалық көпшіліктің билігі келді. Уорд бұл оқиғаны "батыс елдерінің өз тектілеріне жасаған қиянаты" деп сипаттады. Смит үкіметінің белгілі қолдаушысы болғандықтан, Уорд Зимбабведен кетуге мәжбүр болды. Ол отбасымен Оңтүстік Африкаға көшіп, ондағы ақ нәсілді азшылық үкіметіне халықаралық экономикалық санкциялардан қалай сақтануға болатыны туралы кеңес берді.
An armed insurrection, several years of negotiations and the imposition of sanctions by South Africa at the behest of The West, Ian Smith's administration was replaced by African majority rule in 1979. Ward described it as "the betrayal of western nations to their own kind". As a prominent supporter of Smith's administration, Ward was forced to leave Zimbabwe. He and his family moved to South Africa and advised the white minority government there on how to avoid international economic sanctions.
Коммунизмге қарсылық
Кейін Уорд көптеген африкалық көшбасшылардың саяси кеңесшісі болды және халықаралық барлау қызметіне қатысты. Оның қағидасы "коммунизмге қарсы күреске берілгендік" болды және ол бүкіл әлемді аралап, қарсы көтеріліс және терроризм туралы лекция оқыды. Ол Кеңес Одағын "бандиттер" басқаратын, мүлдем сенімсіз мемлекет деп сипаттады. Ол бұрынғы Кеңес блогындағы антикоммунистік көтерілістерді қолдап, оны "жақсылық пен жамандық арасындағы қарапайым күрес" деп атады. Африкада Уорд үмітсіздікке толы болды. "Африка – барлық құрлықтардың ең көп қанауға ұшыраған құрлығы, және олай болып қалады. Африкада ешқашан бейбітшілік болған емес, мен тайпалық қақтығыстардың, аурулардың және басқа да апаттардың таралуының аяқталуын көре алмаймын", – деді ол.
Subsequently, Ward served as a political adviser to many African leaders and was involved in international intelligence. His watch word became "dedicated to fighting communism" and he traveled worldwide, lecturing on counter insurgency and terrorism. He described the Soviet Union as run by "gangsters" and totally untrustworthy. He supported the anti communist revolts in the former Soviet Bloc saying that it was "a simple matter of good versus evil." In Africa, Ward saw no hope. "Africa is the most exploited of all the continents, and it will stay that way. There has never been any peace in Africa, and I see no end to tribal conflict, spreading of diseases and other plagues," he said.
Дүйсенбілік клуб
Уорд консервативті дүйсенбілік клубтың шетелдегі мүшесі болды және 1977 жылғы 26 шілдеде Хитроу әуежайындағы иммиграциялық қызметкерлер оны жеті сағат ұстағаннан кейін, Ұлыбританияға кіруге рұқсат бермей, Мюнхенге басқа ұшаққа отырғызғандықтан, өзін кішкентай сенсацияның ортасында тапты. Ол 29-ы күні Лордтар палатасында консервативті партияның бұрынғы депутаты Гарольд Сореф ұйымдастырған «Дүйсенбі клубының» Африка комитеті отырысында сөз сөйлеуі және Глостерширдегі туыстарына баруы жоспарланған еді. Уордтың бұрынғы сапарларында неге кіруге рұқсат берілмегенін сұрағанда, Ішкі істер министрлігінің өкілі: «Мен білмеймін. Бұл қателік немесе көңілсіздік болуы мүмкін» деді. Консервативті партияның парламент мүшелері Джон Биггс Дэвисон, сэр Патрик Уолл және Тедди Тейлор Ішкі істер министрлігіне ресми наразылық білдірді. 1982 жылы ол «Дүйсенбі клубының» журналы «Жұма күні әлемінде» «Зимбабве бүгін» атты мақала жариялады, оның мазмұны болашақты болжады. 1986 жылы әйелі қайтыс болғаннан кейін ол Ұлыбританияға көшіп келді. Оның төрт баласының үшеуі Оңтүстік Африкада қалды. 1988 жылғы қазан айында Консервативті партия конференциясында «Батыс мақсаттары» (Ұлыбритания) (Уорд та мүше болған) «Халықаралық терроризм – Батыс қалай қарсы күресе алады?» тақырыбында қосымша жиын өткізді. Харви Уорд, сэр Альфред Шерман, парламент депутаты Мартин Смит және парламент депутаты Эндрю Хантер сөз сөйледі. Соңғысы Уақытша ирландиялық республикалық армиясы (ИРА) мен Африка Ұлттық Конгресі (АНК) арасындағы жоғары деңгейдегі байланыстар туралы айтты. 1989 жылы Уорд Глазгодағы Ossian Books Ltd компаниясында Джеймс Гибб Стюартқа жұмыс істеді. Ол саяхаттап, дәріс беруді жалғастырды және Консервативті партияға қосылды. Ол Консервативті дүйсенбілік клубтың Сыртқы істер комитетінің белсенді мүшесі болды және 1990 жылға қарай клубтың атқару комитетіне де кірді.
Ward was an overseas member of the Conservative Monday Club and found himself the center of a minor sensation on 26 July 1977, when immigration officials at Heathrow Airport held him for seven hours before they formally refused him permission to enter Britain and placed him aboard another plane to Munich. He was due to address a meeting of the Africa Committee of the Monday Club at the House of Lords, organized by the former Conservative Party MP Harold Soref on the 29th, and visit family in Gloucestershire. On being asked why entry had never been refused on previous journeys to Britain by Ward, a Home Office spokesman said, "I don't know. It may have been a mistake or oversight". Formal protests were made to the Home Office by Tory Members of Parliament (MPs) John Biggs Davison, Sir Patrick Wall, and Teddy Taylor. In 1982, he wrote an article Zimbabwe Today, for the Monday Club's journal, Monday World, that was prophetic in its content. His wife died in 1986, and he moved to the United Kingdom. Three of his four children remained in South Africa. At the October 1988 Conservative Party Conference, Western Goals (UK) (which Ward had also joined) held a fringe meeting on the subject of "International Terrorism how the West can fight back". Harvey Ward, Sir Alfred Sherman, Rev Martin Smyth, MP, and Andrew Hunter, MP, were the speakers. The latter spoke concerning top level links between the Provisional Irish Republican Army (IRA) and African National Congress (ANC). In 1989 Ward was working for James Gibb Stuart at Ossian Books Ltd. in Glasgow. He continued to travel and lecture, and joined the Conservative Party. He became an active member of the Foreign Affairs Committee of the Conservative Monday Club, and by 1990 was a member of the Club's Executive Council.
Таңдау
1991 жылы Уордтың Оңтүстік Африка қауіпсіздік полициясының қызметкері Пол Эразммен бірлесіп, Винни Мандела мен оның қыздарына қарсы жалған айыптауларды құпия түрде таратып, оларды нимфоманиямен және есірткіге тәуелділікпен айыптағаны хабарланды. Бұл мәліметтер Африка Ұлттық Конгресінің наразыларынан алынған деп айтылды. Олардың мақсаты – АНК басшылығын бөліп-жару болды. Содан кейін бұл ақпарат The Independent, Sunday Times және Vanity Fair сияқты басылымдарда жарияланды. Кейін Эразм осы және басқа да істердегі әрекеттеріне өте өкініш білдірді және Манделамен келісуге тырысты. Ол Уордтың 1990-шы жылдардың соңындағы үгіт науқанындағы рөлін Уорд қайтыс болғаннан кейін ғана айтты.
In 1991, Ward is claimed to have worked in conjunction with South African security policeman Paul Erasmus to leak false accusations secretly against Winnie Mandela and her daughters by accusing them of being nymphomaniacs and drug abusers. The reports were described as having come from dissidents in the African National Congress. They were issued in an effort to divide the ANC's leadership. They were then taken up by papers such as The Independent, the Sunday Times and Vanity Fair. Erasmus later acknowledged profound regret for his actions in that and other matters and affected a reconciliation with Mandela. He claimed Ward's role in the propaganda campaign during the late 1990s but only after Ward had died.
Кейінгі өмірі
1990 жылдардың басында Уордтың төртінші баласы, бұрын Ұлыбритания полиция қызметінде қызмет еткен Ровена Оңтүстік Африкаға қайтып келді. Уорд одан кейін Порт-Элизабетке ұлы Харви және келіні Кэтимен бірге көшіп келді. Оның соңғы ресми іс-шарасы 1995 жылғы наурыз айында Порт-Элизабеттегі Робби Бернс қоғамында сөйлеген сөзі болды. Бір ай өткен соң, ол боулинг ойнаған кезде жүрек талмасынан көз жұмды.
In the early 1990s, Ward's fourth child, Rowena, who had been in the British Police Service, returned to live in South Africa. Ward followed and took up residence in Port Elizabeth with his son, Harvey and his daughter in law, Kathy. His last public engagement was a speech at the Robbie Burns Society in Port Elizabeth in March 1995. One month later, he had a heart attack during a game of bowls and died.