Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон манга суретшісі Йосихиро Тацуми (辰巳 ヨシヒロ) – өмір бойы шығармашылығымен айналысқан, алғашқы туындыларын жасөспін шағында жариялаған жапон манга суретшісі. Ол Жапонияда балама манганың геккига стилін қалыптастырғанымен белгілі, және 1957 жылы осы терминді өзі ойлап тапқан деген жорамал бар. Оның туындылары көбінесе өмірдің күңгірт жақтарын бейнелейді.
Japanese manga artist
Yoshihiro Tatsumi (辰巳 ヨシヒロ) was a Japanese manga artist whose work was first published in his teens, and continued through the rest of his life. He is widely credited with starting the gekiga style of alternative manga in Japan, having allegedly coined the term in 1957. His work frequently illustrated the darker elements of life.
Балалық шағы мен еңбекке кірісуі
Тацуми Осака қаласында, Итами әуеайлағы деп аталатын АҚШ әскери базасының жанында өсті. Тағы бір танымал манга суретшісі Нобору Оширо да Тацумиге пікірлер мен кеңес берді. Кейін Оширо Тацумидің жас жұмысы "Бақыттылықпен адасып кетуді" қайта салғысы келді және жариялауды ұсынды, бірақ соңында одан бас тартты. Оширо Хирошиге өзінің үйіндегі "доджода" басқа манга суретшілерімен бірге тұру мүмкіндігін ұсынды, бірақ Тацуми осы ұсынысты мектепті бітіргенге дейін кейінге шегерді. Ошироның додзосының бір мүшесі Тацумидің "Балалар аралы" туындысын 1954 жылы басып шығарған "Цуру Шобо" баспасына көрсетті. Тацуми Оширодан шәкірттікке түсудің орнына колледжге түсуге бел буды, емтиханға дайындалды, бірақ қасақана емтиханды аяқтамады. Ол "Кенбунша" баспасымен кездесті, олар оған француз ұрысы Арсен Люпин сияқты детективтік әңгіме жасауды тапсырды, бірақ компания төлем мөлшерін азайтып, Тацуми "Хиномару Бунко" баспасымен бірге "Он үш көзді" жариялады, содан кейін ол көптеген туындыларын осы баспамен шығарды. Осы кезде Тацуми үш жыл бойы жалға берілетін кітаптар нарығы үшін манга жасады; осы кезеңде ол он жеті кітаптан тұратын манга және бірнеше әңгімелер жинағын жариялады.
Tatsumi grew up in Osaka, near a U. S. military base called Itami Airfield. Another well known manga artist, Noboru Ōshiro, also gave Tatsumi feedback and advice. Ōshiro later asked to redraw and publish Tatsumi's immature work Happily Adrift, but did not end up doing so. Ōshiro offered Hiroshi a chance to live at his home "dojo" with other aspiring manga artists, but Tatsumi postponed the offer until he graduated from high school. One of the members of Ōshiro's dojo showed Tatsumi's Children's Island to the publisher Tsuru Shobō, which ended up publishing it in 1954. Tatsumi eventually attended college instead of apprenticing with Ōshiro, studying for entrance exams, but purposefully didn't finish the exam. He met with the publisher Kenbunsha, which commissioned him to create a detective story similar to the fictional French thief Arsène Lupin, but the company reduced its payment offer so instead he published Thirteen Eyes with Hinomaru Bunko, with whom he would go on to publish many works. At this point, Tatsumi embarked on a three year period of producing manga for the rental book market; during this period he produced seventeen book length manga and several volumes of short stories.
Көлеңке және "анти-манга манга"
Хиномару Бунко редакторы өзінің үздік авторларымен бірге "Көлеңке" (影) атты жаңа ай сайынғы жинақ құрды. Тедзуканың бейнелеу стиліне ықпал еткенімен, Тацуми және оның әріптестері балаларға арналған комикстер жасауға мүдделі болған жоқ. Олар ересектерге арналған, көбірек графикалық және зорлық-зомбылық көрсететін комикстер жасағысы келді. Тацуми түсіндірді: "Бұл маған газеттерде оқыған оқиғалардың әсерінен туды. Менде қандай да бір эмоционалдық реакция туып, оны комикстерімде көрсеткім келді". Ол Александр Дюманың "Монте-Кристо графы" шығармасын он томдық жапондық тарихи туындыға бейімдеу идеясын ұсынды, бірақ оның бастығы оның жеткілікті дағдысы мен уақыты жоқ деп ойлады. Баспасөзші Тацуми, Мацумото, Такао Сайто және Куроданы "манга лагеріне", Осака қаласының Теннодзи ауданындағы пәтерге орналастырды. Алайда, 21 жасар Хироши ағасы Окимаса ауруханаға түскеннен кейін "манга лагерінен" кетіп қалды. Үйге оралған соң, ол шығармашылықтың күшеуін сезініп, өзі қалаған "Қара буран" мангасын жасады. "Қара буран" қысқа әңгімелер журналдарының өркендеу кезеңінде жарық көрді, сондықтан Тацуми қозғалысты реалистік бейнелеу сияқты жаңа өрнектерді табуға тырысты, бірақ оның суреті шикі болды және көптеген диагональдық сызықтарды қолданды. 1956 жылдың қараша айында жарияланған "Қара буран" Хирошидің әріптес авторлары тарапынан жақсы қабылданып, Масаки Сато (佐藤まさあき) оны "болашақтың мангасы" деп атады.
Hinomaru Bunko's editor established a new monthly collection with its top authors titled Shadow (影). Although influenced by Tezuka's cinematic style, Tatsumi and his colleagues were not interested in making comics for children. They wanted to make comics for adults that were more graphic and showed more violence. Tatsumi explained, "Part of that was influenced by the newspaper stories I would read. I would have an emotional reaction of some kind and want to express that in my comics." and he pitched the idea of adapting Alexandre Dumas' The Count of Monte Cristo into a ten volume Japanese period piece, but his boss did not feel he was skilled enough or had enough time. The publisher put Tatsumi, Matsumoto, Takao Saito, and Kuroda in a "manga camp," an apartment in Tennōji ku, Osaka. After his brother Okimasa's hospitalization, however, the 21 year old Hiroshi left the "manga camp." Back home, he experienced a burst of creativity and created the manga he wanted to, titled Black Blizzard. Black Blizzard was created during a boom in short story magazines, so Tatsumi tried to come up with new forms of expression, such as conveying movement realistically, though his art was rough and used a lot of diagonal lines. Published in November 1956, Black Blizzard was well received by Hiroshi's fellow authors, with Masaki Sato (佐藤まさあき) calling it "the manga of the future".
1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басындағы еңбектері
1960 жылдардың аяғында Тацуми "Gekiga Young" манга журналында және өзі шығарған "dōjinshi" журналдарында серияланған әңгімелер жинағымен жұмыс істеді. Осы кезеңде Тацуми мангаларды жалға беру дүкендері үшін баспахана басқарды, сондықтан өз мангасын жасауға уақыты болмады; ол манга индустриясында сырт астында қалғандай сезінді. Оның әдісі – негізгі мангалардағы әзіл-қалжыңдарсыз, "сұрғылт оқиға" стилін қолдану болды. Осының нәтижесінде ол геккигадағы жұмыстарында әлеуметтік мәселелерді көтеріп, редакторлары оған толық шығармашылық еркіндік берді. Жапонияның сол кездегі саяси ахуалына байланысты Тацуми өз елінің экономикалық өсуге құмарлығынан көңілі тоңды. Оның "Тозақ" атты әңгімелерінің бірі ядролық бомбаның радиациялық жылуынан қабырғаға қабынып қалған көлеңке суретінен шабыттанды. "Тозақ" жапондық "Плейбой" журналында жарияланды, бұл Тацумиді қуантты, себебі сол кездегі манга баспалары мұндай тақырыпты жарияламайтын. Осы кезеңде ол жасаған, көмекшілерсіз құрылған тоғыз әңгіме 2008 жылы Drawn & Quarterly баспасында "Good Bye" жинағында жарық көрді және 2009 жылы "Ең жақсы мұрағаттық жинақ/жоба" номинациясы бойынша Eisner сыйлығына ие болды.
In the late 1960s, Tatsumi worked on a series of stories which were serialized in the manga magazine Gekiga Young as well as in self published dōjinshi magazines. During this period, Tatsumi was running a publishing house for manga rental shops so he did not have time to work on his own manga; he felt like an outcast in the manga industry. His approach was to use a "bleak story" style without the gags and humor in mainstream manga. As a result, he started to tackle social issues in his gekiga work, and his editors gave him complete creative freedom. Due to Japan's political atmosphere at the time, Tatsumi felt disillusioned by his country's fascination with its own economic growth. One of his stories, "Hell," was inspired by a photograph Tatsumi saw of a shadow burnt into a wall by radiation heat of the nuclear bomb. "Hell" was published in the Japanese Playboy, which (happily) surprised Tatsumi because the usual manga publishers would not put out that kind of subject matter at the time. Nine of the stories he worked on during this period — which were created without assistants — were published in 2008 by Drawn & Quarterly in the collection Good Bye, which was nominated for the 2009 Eisner Award for Best Archival Collection/Project—Comic Books.
Кейінгі жұмыстар
Тацуми 11 жыл бойы "Жүргізуші өмір" (劇画漂流) атты туындысын жасап, 2009 жылы Drawn & Quarterly баспасында 840 беттік бір томдық кітап ретінде жариялады. Бұл кітап Тацумиге Тедзука Осаму мәдени сыйлығын және екі Айснер сыйлығын әкелді. Тацумидің соңғы маңызды туындыларының бірі – "Күңкілдеген сөздер" (劇画寄席 芝浜), 2009 жылы Basilico баспасында жарық көрген әңгімелер жинағы. (Сөзбе-сөз "Күңкілдеген сөздер") – бұл әңгімелер ұрпақтан-ұрпаққа ауысып, мангадан өзгеше, қызық оқиғаларға толы болып келеді. Осы әңгімелердің қызықтылығы Тацумиді оларды бейімдеуге итермеледі. Тацуми әңгімелердің юморын визуалды тілмен үйлестіруге тырысты, өйткені ол бұл екі форманың үйлеспейтінін ойлады, бірақ кейін олардың екеуі де уақытқа тәуелді екенін, ал оның тереңдігі мен әртүрлілігі оны форманы қайта қарастыруға және күткенінен де жақын екенін түсінуге мәжбүр етті. Publishers Weekly басылымы аңыздардың юморы мен жақындығын жоғары бағалап, Тацумидің "жазық, бірақ көркем суреттері" оқиғаны оңай түсінуге көмектеседі деген қорытынды жасады. Paste журналынан Гарет Мартин манганы "жеңіл жұмыс, бірақ тарихи және мәдени артефакт ретінде қызықты" деп сипаттап, оны Роберт Крамбтың дәстүрлі халық әндерін бейімдегенімен салыстырды.
Tatsumi spent 11 years working on A Drifting Life (劇画漂流), and published as an 840 page single volume by Drawn & Quarterly in 2009. The book earned Tatsumi the Tezuka Osamu Cultural Prize, and won two Eisner Awards. One of Tatsumi's last major works was Fallen Words (劇画寄席 芝浜), a collection of short stories published in 2009 by Basilico. (literally "Fallen Words") is a form of storytelling where the stories are retold for generations, unlike manga, and are humorous as opposed to , which drew Tatsumi to adapt the stories. Tatsumi attempted to combine the humor of the stories with the visual language of , two forms which he thought were incompatible, but he later realized that they both rely strongly on timing and that has much more depth and variety, forcing him to reevaluate the form and see that it was closer to than he thought. Publishers Weekly complimented the humor and relatable nature of the fables, concluding that Tatsumi's "flat yet expressive drawings" help move the stories smoothly. Garrett Martin of Paste called the manga "a slight work, but fascinating as a historical and cultural artifact", comparing it to as if Robert Crumb adapted traditional folk songs.
Өлім
2015 жылдың 7 наурызында 79 жасында Тацуми қатерлі ісіктен көз жұмды.
Tatsumi died of cancer at the age of 79 on March 7, 2015.
Мұра
Оның туындылары көптеген тілдерге аударылған. Канадалық Drawn & Quarterly баспасы оның әр жылғы жұмыстарының ең жақсы үлгілеріне шолу жасайтын жылдық жинақтарды шығару жобасына қатысты (1969 жылдан бастап). Американдық суретші Адриан Томине айтуынша, бұл – оның бүкіл әлемдік танымалдылығының кездейсоқ сияқты көтерілуіне себеп болған оқиғалардың бірі. Оған Жапониядағы оның әңгімелерінің қайта басылымы, бірнеше еуропалық елде аударма құқықтарын алу және Drawn & Quarterly баспасының құқықтары үшін болған бәсеке де кірді. 2011 жылы Ёсихиро Тацумидің өмірі мен әңгімелеріне арналған толық метражды анимациялық фильм шықты. «Тацуми» фильмінің режиссері Эрик Ху, ал әлемдік дистрибуцияны The Match Factory жүзеге асырды.
His work has been translated into many languages, and Canadian publisher Drawn & Quarterly took part in a project to publish an annual compendium of his works focusing each on the highlights of one year of his work (beginning with 1969) that produced three volumes, edited by American cartoonist Adrian Tomine. According to Tomine, this is one event in a seemingly coincidental rise to worldwide popularity along with: reissued collections of his stories in Japan, acquisition of translation rights in a number of European countries, and competition for the rights for Drawn & Quarterly. A full length animated feature on the life and short stories of Yoshihiro Tatsumi was released in 2011. The film, Tatsumi, is directed by Eric Khoo and The Match Factory handled world sales.
Марапаттар
1972 жылы Тацуми Жапония карикатурашылар қауымдастығының сыйлығын алды. 2009 жылы "Қалқып жүретін өмір" автобиографиясы үшін Тедзука Осаму мәдени сыйлығымен марапатталды. Осы туындысы 2010 жылы бірнеше Айснер сыйлығын (Ең жақсы шындыққа негізделген туынды және Азия материалдарының АҚШ-тағы ең жақсы басылымы) және 2012 жылы Ангулем халықаралық комикстер фестивалінде "Regards sur le monde" сыйлығын жеңіп алды.
Tatsumi received the Japan Cartoonists Association Award in 1972. In 2009, he was awarded the Tezuka Osamu Cultural Prize for his autobiography, A Drifting Life. The same work garnered him multiple Eisner awards (Best Reality Based Work and Best U. S. Edition of International Material–Asia) in 2010 and the regards sur le monde award in Angoulême International Comics Festival in 2012.