Жапон манга суретшісі Ваки Ямато туралы ақпарат: мангалар, "Mon Cherie CoCo", "Haikara san ga Tōru" сияқты атақты туындылары, марапаттары мен бейімделулері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Япон манга суретшісі Ваки Ямато (大和 和紀) – жапон манга суретшісі. Ол 1966 жылы «Доробо Тенси» әңгімесімен манга саласындағы қызметін бастады. Осы дебюттен бастап Ямато шоджо манга жанрында түрлі туындылар жасап, жариялап келді. Оның ерте туындыларының ішінде 1971 жылғы «Mon Cherie CoCo» аниме телесериалына бейімделді, ал 1975-1977 жылдардағы «Haikara san ga Tōru» туындысы үлкен жетістікке ие болды және 1977 жылы шоджо жанрындағы 1-ші «Коданса манга» сыйлығын жеңіп алды. Бұл туынды Такарадзука ревюі үшін мюзиклге, аниме сериалына (Италия мен Францияда телеарналар арқылы халықаралық көрермендерге жеткен) және толық метражды фильмге айналды. Осы ерте туындылары арқылы ол ең танымал манга суретшілерінің бірі ретінде беделді орнын қалыптастырды.
Japanese manga artist
Waki Yamato (大和 和紀) is a Japanese manga artist. She debuted in 1966 with the short story Dorobō Tenshi. Since her debut, Yamato steadily created and published a variety of works in the genre of shōjo manga. Among her early time works, Mon Cherie CoCo, 1971, was adapted into an anime television series, and her work, Haikara san ga Tōru, 1975 to 1977, was very successful, winning the 1st Kodansha Manga Award for shōjo in 1977. It was also made into a musical for the Takarazuka Revue, an anime series (which reached an international audience through TV broadcasts in Italy and France), and a live action movie. Through these early works, she established her position as one of the most popular manga artists.
Шығармалары
"Хаикара сан га Тору" сәттілігінен кейін ол көптеген мангаларды, соның ішінде "Арамис '78" (серия) комедиясын, "Йокогама моногатари" ("Йокогама тарихы") және "Н. Я. Комачи" ("Нью-Йорк сұлулығы") мангаларын жасауды жалғастырды. Соңғы екеуі Мейдзи дәуірінде өтетін тарихи мангалар. Бұл әңгімелердегі басты кейіпкерлер – шетелге саяхаттайтын белсенді қыздар. Яматоның 1976 жылғы алғашқы туындысы "Реиди Мицуко" ("Леди Мицуко") Ричард фон Куденхове-Калергидің анасы Мицуко Аояманың нағыз өміріне негізделген. Сол сияқты, "Йокогама моногатари" мангасында Уно Калифорнияға сапар шегеді, онда жапон жігітіне үйленеді және Йокогамаға оралады, ал Марико жапон күйеуімен кездесу үшін Лондонға барады. "Н. Я. Комачи" мангасында Шиньо Нью-Йоркке барып, оператор болады. Соңында ол күйеуі Дэннимен бірге Америкада қоныстанады.
After the success of Haikara san ga Tōru, she continued to create many manga, including the comedy Aramis '78 (series), Yokohama Monogatari (The Story of Yokohama), and N. Y. Komachi (The Belle of New York). The latter two were historical manga, set during the Meiji period. The heroines of these stories were active girls who traveled overseas. Yamato's early work Reidii Mitsuko (Lady Mitsuko), 1976, was based on the true story of Mitsuko Aoyama, who was the mother of Richard von Coudenhove Kalergi. Similarly, in Yokohama Monogatari, Uno visits California, marries her Japanese lover there and returns to Yokohama, while Mariko visits London to meet her Japanese husband. In N. Y. Komachi tomboy Shino travels to New York and becomes a camerawoman. At the end she settles in America with her husband Danny.
Асаки Юме Миши
Яматоның басты еңбегі – "Асаки Юме Миши". Ямато Мурасаки Шикибудің "Генджи әңгімесі" атты туындысына негізделген осы танымал, көлемді шығарманы аяқтауға 13 жыл (1980–1993) жұмсады. Ямато Хэйан дәуірінің тарихи егжей-тегжейлерін зерттеді. Бірақ ол кейіпкерлер мен сюжетті заманауи нормаларға сәйкес түбегейлі түрде өзгертті. Дегенмен, оның туындысы Хэйан дәуірін ең жақсы бейнелейтін туындылардың бірі болып қала береді.
Yamato's major work is Asaki Yume Mishi. Yamato spent 13 years (1980–93) completing this famous long work, based on Murasaki Shikibu's The Tale of Genji. Yamato studied the historical details of the Heian period. But she made radical changes to the characters and plot, to fit contemporary mores. Yet her work remains one of the best visualizations of the Heian era.