Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс туылған ағылшын актрисасы (1931–2011)
German born English actress (1931–2011)
Дана Винтер (туған Дагмар Винтер; 8 маусым 1931 – 5 мамыр 2011) – Ұлыбританияда және Оңтүстік Африкада өскен неміс туылған британдық актриса. Ол 1950 жылдары бастап 40 жылдан астам кино мен теледидарда ойнады. Оның ең танымал фильмдегі рөлі – «Денелерді басып алушылардың шабуылы» (1956) фильміндегі рөлі. Биік бойлы, қара шашты, әдемі сұлулыққа ие болған ол, құрбандықты да, жауды да ойнады. Оның кинодағы және теледидардағы кейіпкерлері кейде қорқынышты қауіптерге тап болды, көбінесе олар одан аман қалмады, бірақ ол теледидардағы детективтер мен қылмыстық драмаларда да хитро да, манипуляторлық әйелдердің рөлін ойнады.
Dana Wynter (born Dagmar Winter; 8 June 19315 May 2011) was a German born British actress, who was raised in the United Kingdom and southern Africa. She appeared in film and television for more than 40 years, beginning in the 1950s. Her best known film performance was in Invasion of the Body Snatchers (1956). A tall, dark, elegant beauty, she played both victim and villain. Her characters both in film and on television sometimes faced horrific dangers, which they often did not survive, but she also played scheming, manipulative women on television mysteries and crime procedural dramas.
Ерте өмір
Винтер Германияның Берлин қаласында, неміс тегі бар британдық хирург доктор Питер Винтер мен оның әйелі, Венгрия тумасы Ютта Оарданың қызы болып дүниеге келді. Ол Ұлыбританияда өсті. Ол 1956 жылы "Д-күні, 6 маусым" фильмінде Роберт Тейлормен, 1957 жылы "Құнды нәрсе" фильмінде Рок Хадсон мен Сидни Пуатьемен, 1958 жылы "Фраулейн" фильмінде Мел Феррермен, "Махаббат пен соғыс" фильмінде Роберт Вагнермен, 1959 жылы "Шайтанмен қолдасу" фильмінде Джеймс Кэгни мен Дон Мюрреймен және 1960 жылы "20th Century Fox" компаниясымен жасалған келісімшарты бойынша "Бисмаркке батып кету!" фильмінде Кеннет Мормен бірге түсті.
Wynter was born in Berlin, Germany, the daughter of Dr. Peter Winter, a British surgeon of German descent, and his wife Jutta Oarda, a native of Hungary. She grew up in Britain. She starred opposite Robert Taylor in D Day the Sixth of June (1956), alongside Rock Hudson and Sidney Poitier in Something of Value (1957), Mel Ferrer in Fräulein (1958), Robert Wagner in In Love and War (1958), James Cagney and Don Murray in Shake Hands with the Devil (1959), and the last of her 20th Century Fox contract roles opposite Kenneth More in Sink the Bismarck! (1960).
1960 жылдар
Содан кейін ол Дэни Кеймен бірге «On the Double» (1961) және Джордж С. Скоттпен бірге «The List of Adrian Messenger» (1963) фильмдерінде түсті. Ирландияда екі фильм түсірген кезде ол күйеуі, Голливудтағы ажырасу адвокаты Грег Баутцермен бірге екінші үйін жасады. Келесі екі онжылдық бойынша ол ондаған телесериалдарда, соның ішінде «Вагон Пойызы» эпизодтарының бірнеше басты рөлдерінде, мысалы, «Барбара Линдквист тарихы», және «Аэропорт» (1970) сияқты фильмдерде эпизодтық рөлдерде пайда болды. Ол ABC телеарнасының «Twelve O'Clock High» (1964–66) телесериалында әртүрлі британдық әйелдер бейнесінде ойнады. 1966–67 жылдары ол Роберт Лансингпен бірге («Twelve O'Clock High» сериалының алғашқы жұлдызы болған) «Ешқашан болмаған адам» сериалында түсті, бірақ сериал тек бір маусымға созылды. Ол 1968 жылы «The Invaders» сериалының «The Captive» эпизодында және 1969 жылы «The Donald O'Connor Show» шоуының екінші нұсқасында қонақ ретінде ойнады. «Get Smart», «The Rockford Files» және «Hart to Hart» сериалдарында ол әдемі, жоғары сыныпты интригашылар мен жауыз рөлдерін сомдады. Ол сондай-ақ «Love Boat» сериалының «Sounds of Silence» эпизодында болды.
She then starred opposite Danny Kaye in On the Double (1961), and George C. Scott in The List of Adrian Messenger (1963). In shooting two films in Ireland, she made a second home there with her husband, Hollywood divorce lawyer Greg Bautzer. Over the following two decades, she guest starred in dozens of television series, including the title character in several Wagon Train episodes, such as "The Barbara Lindquist Story", and in occasional roles in films such as Airport (1970). She appeared as various British women in the ABC television series Twelve O'Clock High (1964–66). In 1966–67, she co starred with Robert Lansing (who had been the original star of Twelve O'Clock High) on The Man Who Never Was, but the series lasted only one season. She guest starred in 1968 in The Invaders in the episode "The Captive", and in 1969, on the second version of The Donald O'Connor Show. On Get Smart, The Rockford Files, and Hart to Hart, she played beautiful, upper class schemers and villains. She also was on an episode of The Love Boat, "Sounds of Silence".
Кейінгі мансап
Ол ирландиялық "Бракен" телесериалында (1978–1980) ойнады. 1993 жылы ол "Айронсайдтың қайтысы" сериалында Реймонд Бёррдің әйелі рөлінде телеэкранға оралды.
She appeared in the Irish soap opera, Bracken (1978–80). In 1993, she returned to television to play Raymond Burr's wife in The Return of Ironside.
Жеке өмір
1956 жылы Винтер әйгілі ажырасу адвокаты Грег Баутзерге тұрмысқа шықты; олар 1981 жылы ажырасты. Баутцер мен ол бір балаға ие болды: 1960 жылдың 29 қаңтарында дүниеге келген Марк Раган Баутцер. Бір кезде Голливудтың «әдемілік оазисі» деп аталған Винтер уақытын Калифорниядағы үйлері мен Ирландияның Виклоу округіне қарасты Глендалоу арасында бөліп өткізді. Оның Дублиндегі Роял Гиберниан-Вейде де пәтері болды. Апартеидке қарсы белсенді болған ол, Оңтүстік Африкада өнер орталығын ашудан бас тартты, себебі қара және ақ балалардың оқуға кезегімен келуі керектігін білді. Ол сондай-ақ осы саясатты сынаған фильм түсіруді жоспарлаған, оның сценарийін американдық жазушы жазып, Австралияда түсірілуі тиіс еді. 1980-жылдардың соңында Винтер Лондонның «Гардиан» газетінде «Грассрутс» рубрикасын жариялады. Ирландия мен Калифорнияда жазған шығармалары екі аймақтағы өмірге арналған, сондықтан ол көптеген басылымдарында «Ирландия көзі» және «Калифорния көзі» деген атауларды қолданды. 2008 жылдың шілдесінде Винтер Пол Генридің «Ахилл шығалағындағы кеш» деген 125 000 еуролық картинасын сатудан түскен табысқа байланысты заңдық дауға тартылды. Виклоу округіндегі отбасылық үйде ілінген бұл картинаны 1996 жылы ұлы оған сыйлық ретінде сатып алған. Дау 2009 жылы Жоғарғы сотта шешілді.
In 1956, Wynter married celebrity divorce lawyer Greg Bautzer; they divorced in 1981. Bautzer and she had one child: Mark Ragan Bautzer, born on 29 January 1960. Wynter, once referred to as Hollywood's "oasis of elegance", divided her time between her homes in California and Glendalough, County Wicklow, Ireland. She also had an apartment in Royal Hibernian Way in Dublin. An anti apartheid advocate, she refused to open a performance center in South Africa because she discovered that black and white children would have to attend on alternate days. She also planned to make a film criticising the policy, which was to have been written by an American and filmed in Australia. In the late 1980s, Wynter authored the column "Grassroots" for The Guardian newspaper in London. Writing in both Ireland and California, her works concentrated mainly on life in both locations leading her to use the titles Irish Eyes and California Eyes for a number of her publications. In July 2008, Wynter was involved in a legal dispute over the proceeds of the sale of a €125,000 Paul Henry painting, Evening on Achill Sound. The painting, which hung in the family home in County Wicklow, was said to have been bought for her in 1996 by her son as a gift. The dispute was resolved in the High Court in 2009.
Өлім
Уинтер 2011 жылғы 5 мамырда Охай аңғарының қауымдық ауруханасының күтімді жалғастыру орталығында жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды; ол 79 жасқа толыпты. Өмірінің соңғы жылдарында жүрек ауруына шалдыққан, және сол күні аурухананың жансақтау бөлімінен көшірілген. Ұлы Марк оның аман қалуы күтілмегенін айтты және "ол тыныш аяқтап, көшкендей болды".
Wynter died on 5 May 2011 from congestive heart failure at the Ojai Valley Community Hospital's Continuing Care Center; she was 79 years old. She had suffered from heart disease in her later years, and was transferred from the hospital's intensive care unit earlier in the day. Her son Mark said she was not expected to survive, and "she stepped off the bus very peacefully."