Кіріспе
2006 жылғы фильм
«Боби» – 2006 жылғы американдық драмалық фильм, сценарийін және режиссурасын Эмилио Эстевес жазған. Тұтас актерлік құрамында Гарри Белафонте, Джой Брайант, Ник Кэннон, Лоуренс Фишберн, Спенсер Гарретт, Хелен Хант, Джошуа Джексон, Энтони Хопкинс, Эштон Катчер, Шиа ЛаБеф, Линдси Лохан, Уильям Х. Мэйси, Деми Мур, Мартин Шин, Кристиан Слейтер, Шарон Стоун, Фредди Родригес, Хизер Грэм, Мэри Элизабет Уинстед, Элайджа Вуд және Эстевес ойнаған. Сценарий 1968 жылғы 5 маусымда Лос-Анджелестегі «Амбассадор» қонақ үйінің ас үйінде АҚШ сенаторы Роберт Ф. Кеннедиге жасалған қастандыққа дейінгі сағаттарды көркемдеп суреттейді, бұл оқиға Калифорниядағы 1968 жылғы Демократиялық президенттік праймериде жеңіске жеткеннен кейін болған.
Bobby is a 2006 American drama film written and directed by Emilio Estevez, and starring an ensemble cast featuring Harry Belafonte, Joy Bryant, Nick Cannon, Laurence Fishburne, Spencer Garrett, Helen Hunt, Joshua Jackson, Anthony Hopkins, Ashton Kutcher, Shia LaBeouf, Lindsay Lohan, William H. Macy, Demi Moore, Martin Sheen, Christian Slater, Sharon Stone, Freddy Rodriguez, Heather Graham, Mary Elizabeth Winstead, Elijah Wood, and Estevez. The screenplay is a fictionalized account of the hours leading up to the June 5, 1968, shooting of U. S. Senator Robert F. Kennedy in the kitchen of the Ambassador Hotel in Los Angeles following his win of the 1968 Democratic presidential primary in California.
Кескіннің қысқаша мазмұны
Фильм сол дәуірдің атмосферасын қайта жаңғыртады және Кеннедиге деген үміттерді ояту үшін сенатордың түпнұсқалық хабарлары мен жаңалықтар фильмдерінен алынған кадрларды, көбінесе ойдан шығарылған кейіпкерлерді қамтитын драмалық сахналармен араластырады. Ол 1932 жылғы «Гранд-отель» фильмінде және Роберт Альтманның «Нэшвилл» фильмінде қолданылған ансамбльдік сюжеттік тәсілді пайдаланады. Кейіпкерлер қатарында Джон Кейси, зейнеткерлікке шыққан қонақ үй есікшісі, достасы Нельсонмен шахмат ойнап күндерін өткізеді; Диана, күйеуі Уильямға үйленеді, оның әскери статусы оны Вьетнам соғысына емес, Германиядағы әскери базаға жіберуіне үміттенеді; мансабы құлдырап бара жатқан алкогольге тәуелді әнші Вирджиния Фэллон, оның күйеуі/менеджері Тим және агенті Фил; қонақ үйдің салонында жұмыс істейтін косметолог Мириам Эбберс және оның күйеуі Пол, қонақ үй менеджері, коммутатор операторы Анджеламен сырлы қарым-қатынаста; тамақ және сусындар менеджері Дэрил Тиммонс, нәсілшілдік көзқарастары үшін жұмыстан шығарылады; афроамерикалық су-шеф Эдвард Робинсон және мексика-америкалық официанттар Хосе мен Мигель; қонақ үй кофеханасының официант қызы Сьюзан; Кеннедидің сайлауалды штабының еріктілері Джимми мен Купер, есірткі сатушы Фишердің көмегімен психоделикалық саяхатқа шығып, жолдары бұрылады; әлеуметтік белсенділер және сайлауалды науқанға қаржы салған Саманта мен Джек; сайлауалды науқан жетекшісі Уэйд және Анджеланың әріптесі Патрицияға ғашық болған қызметкер Дуэйн; және Кеннедимен сұхбат алуға бейілді чехословакиялық тілші Ленка Яначкова. Фильмнің соңында Кеннеди қабылдау сөйлемін айтқаннан кейін атып өлтіріледі. Осы кісі өлтіруге Сырхан Сырхан кінәлі деп танылады. Оқтан кейін Кеннедиді Хосе құшақтап, көмек келгенше қорғайды. 1968 жылы Огайо штатының Кливленд қаласындағы Сити клубында Кеннедидің айтқан «Зорлық-зомбылықтың ақылсыз қатері туралы» сөзі қосымша кадрларда ойнатылғанда, Саманта, Дэрил, Купер, Джимми және Уильям Сырханның хаотиқалық оқтарынан зардап шеккендердің арасында екені белгілі болады. Сырхан ұсталады, ал Кеннеди жедел жәрдемге жеткізіледі (сондай-ақ, басқалары да ақыры жеткізіледі), ал қалғандары болған оқиғаға терең сезіммен қарады. Фильмнің соңғы титрлерінде Кеннеди келесі күні таңертең әйелі Этельдің қасында жарақаттан көз жұмғаны, ал оқтан зардап шеккендер аман қалғаны көрсетіледі.
Даму
"Бобби: Американдық эпостың жасалуы" фильмінде сценарист және режиссер Эмилио Эстевес сценарийін жазу кезінде туындаған қиындықтар туралы әңгімелейді. Жазушылық дағдарысқа тап болған ол, Писмо Бичтегі мотельге орналасты, онда ешқандай кедергісіз жазу ісімен айналыса алады деп үміттенді. Мотельдің ресепшн қызметкерімен сөйлескенде, ол оның Кеннедиге оқ жарылған кеште Амбассадор қонақүйінде болғанын және кейіннен екі жас жігітке үйленуге көмектескенін білді. Эстевес оның тәжірибесін Диана кейіпкерін жасау үшін пайдаланды, содан кейін оқиғаның қалған бөлігі өздігінен дамыды. Қастандық көрінесінде "атылған" бес кейіпкердің есімдері нақты құрбандармен сәйкес келмейді: ABC News телеарнасынан Уильям Вайзель, United Auto Workers кәсіподағынан Пол Шреде, Демократиялық партия белсендісі Элизабет Эванс, Continental News Service агенттігінен Айра Голдштейн және 17 жастағы Кеннедидің сайлау штабының еріктісі Ирвин Стролл. Нақты адамның прототипіне негізделген жалғыз кейіпкер – Хосе, ол Кеннедиге оқ тигеннен кейін оның денесін құшақтаған Хуан Ромероны бейнелейді. Хосе кейіпкерінің Лос-Анджелес Доджерс командасының ойынына билеттері бар, онда Дон Драйсдейл бес ойын қатарынан гол соқпайтын рекордты жаңаруы күтілуде, бірақ ол қосымша жұмыс істеуге міндетті, сондықтан ойынды қалып қоюға мәжбүр болады. Шындығында, Драйсдейл 1968 жылдың 4 маусымында алтыншы ойында гол соқпады, ал Кеннеди оқ жарылғанға дейін жасаған жеңіс сөзінде оны құттықтады.
Музыка
Фильмнің музыкасын Марк Ишэм жазды, ал Брайан Адамс жазған "Never Gonna Break My Faith" әнін Арета Франклин, Мэри Джей Блайдж және Харлем жігіттер хоры орындады, ол титрлер аяқталар кезде дыбысталады. Сонымен қатар, фильмде Деми Мур кейіпкері ретінде "Louie Louie" әнінің жаңадан жазылған нұсқасы орындалды. Фильмде естілетін әндер 1960-шы жылдардың музыкалық жинағынан құралған, олардың ішінде Смоки Робинсонның "The Tracks of My Tears", Стиви Уондердің "I Was Made to Love Her", Марвин Гейдің "Ain't That Peculiar", Саймон мен Гарфункельдің "The Sound of Silence" әнінің акустикалық түпнұсқасы, Джейсон Хаксли орындаған "Anji", The Supremes-тің "Come See About Me", Herman's Hermits-тің "There's a Kind of Hush", Los Bravos-тың "Black Is Black", Донованның "Season of the Witch" және "Hurdy Gurdy Man", Джек Джонстың "Wives and Lovers", Перри Комоның "Magic Moments", Мириам Макебаның "Pata Pata" және мюзикл "Hair" әнінен "Initials" бар. "Бобби" саундтрек альбомында The Supremes, Shorty Long, Hugh Masekela, The Moody Blues және Los Bravos әндері орын алған.
Шығару
Алғашқы премьерасы Ирландияның Галвей қаласындағы Ұлттық университетінің NUIG Студент кинотеатрында өткеннен кейін, фильм Венеция кинофестивалінде көрсетілді, содан кейін Деовиль кинофестивалінде, 2006 жылғы Торонто халықаралық кинофестивалінде, Вена халықаралық кинофестивалінде, Лондон кинофестивалінде және AFI Fest-те де көрсетілді. Екі экранда көрсетілген фильм ашылу күні 69 039 долларлық кассалық табыс әкелді. Соңында Солтүстік Америкада 11 242 801 доллар, ал басқа елдерде 9 461 790 доллар жинап, жалпы әлемдік кассасы 20 704 591 долларды құрады. Film Metacritic-те 31 сыншының бағасы бойынша 100 балдық шкалада 54 бал алды, бұл орташа немесе аралас пікірлерді көрсетеді. CinemaScore жүргізген сауалнама бойынша көрермендер фильмге A+–ден F-қа дейінгі шкалада орташа "B+" бағасын берді. The New York Times газетінде А.О. Скотт жазғандай, режиссердің "үлкен және құрметті міндеті" мен "толыққанды мақтауға лайық" ниеттеріне қарамастан, "актерлер шынайы 1968 жылғы американдықтарға қарағанда, "өте ерекше қонақ жұлдыздарына" ұқсайды. Вьетнам мен есірткіге қатысты сюжеттерде мәселе тым қатты басып айтылады, ал басқа оқиғалар түсініксіздікке дейін нашар жазылған. Дегенмен, "Бобби" фильмінің мақсаты зор және маңызды." Los Angeles Times газетінің Кевин Крустың пікірінше, бұл "архивтік кадрлар арқылы тақырыбының мәнін жеткізуге тырысқан, бірақ драмалық тұрғыдан басқа барлық жағынан сәтсіз аяқталған, шыншылдыққа толы және ностальгиямен құлқыған амбициялық фильм". Ол Роберт Альтманның "Nashville" немесе "Short Cuts" фильмдеріне ұқсауға тырысады, бірақ оның орнына 70-ші жылдардағы "Earthquake" немесе "The Towering Inferno" сияқты апатты фильмдерге ұқсайды, онда жұлдызды актерлер мелодрамалық сюжеттік желілерді бастан кешіреді, ал көрермендер сәтке күтеді және кім тірі қалатынын болжайды. Эстевестің тақырыбына деген ынтасына бару оңай, бірақ фильм кейіпкерлерінің жаяу жүргінші және тым ашық диалогы Кеннедидің сөздерінен алынған үзінділердей тұншықтырады. Variety журналында Дебора Янг Эстевестің "бұрынғыдан жақсы жазушы және режиссер ретінде өзін көрсетіп, күрделі сюжетті табысты жүзеге асырғанын" атап өтті және фильмнің "көптеген ойларын бірден түсінуге мүмкіндік беретін ерекше өзектілігі бар" екенін қосты. New York Press газетінде Армонд Уайт фильмнің "адамгершілікке толы тәттілігі" бар екенін және түрлі этникалық топтарды, еңбекшілерді және әлеуметтік топтарды "схематикалық емес, дәлдігі мен сенімділігі Токвильдің даналығына жететін" тәсілмен біріктіретінін жазды. St. Petersburg Times газетінің Стив Персалл фильмге C бағасын беріп, оны "әртүрлі фантастикалық элементтердің, аздаған фактілердің және ешқандай болжамдардың дұрыс емес үйлесімі" деп атады, ал Эстевесті "орташа режиссер" деп сипаттады. Кеннедиге оқ жарылған түні "Ambassador" би залында (сахнадан 20 фут қашықтықта) болған Майкл Медвед фильмге төрт жұлдыздың үшеуін беріп, оны "қызықты, бірақ толық емес" деп атады. Ол былай деді: "Эмилио Эстевес оқиғаның көптеген сезімдерін дұрыс түсірді. Бірақ, мелодрамалық, көп кейіпкерлі формат біршама тең емес және алаңдату тудырады." Ричард Ройпер: "Эстевес Роберт Альтманның "Nashville" сияқты фильмнің деңгейіне жетуді қалайды, бірақ ол жеткіліксіз." Rolling Stone журналының Питер Траверсі фильмге бір жұлдыз беріп, оны "жасанды фантастика" және "кереметсіз беймәлімдік" деп атады. Ол оны 2006 жылдың ең нашар фильмдерінің қатарына қосты, сондай-ақ New York Post газетінің Лу Лумерик оны "амбициялық, бірақ мүлдем дұрыс емес тривиализация" деп атады.