Мәскеудегі Минин мен Пожарский ескерткіші: Ресейлік батырлардың 1612 жылғы поляк шапқыншылығынан құтқаруы. Қызыл алаңда орналасқан тарихи монумент туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қоладан жасалған мүсін, Мәскеу, Ресей.
Bronze statue in Moscow, Russia
Минин мен Пожарский ескерткіші (Па́мятник Ми́нину и Пожа́рскому) – Иван Мартос салған қола мүсін. Ол Ресейдің Мәскеу қаласындағы Қызыл алаңда, Әулие Василий соборының алдында орналасқан. Бұл мүсін 1612 жылы Ресейдегі поляк араласуы кезінде Мәскеуді поляктардың басып алуын тоқтатып, Ұлы қасірет заманына нүкте қойған халық көтерілісін ұйымдастырған екі орыс ұлттық батыры – князь Дмитрий Пожарский мен Кузьма Мининге арналған.
The Monument to Minin and Pozharsky (Па́мятник Ми́нину и Пожа́рскому) is a bronze statue designed by Ivan Martos and located on the Red Square in Moscow, Russia, in front of Saint Basil's Cathedral. The statue commemorates two Russian national heroes Prince Dmitry Pozharsky and Kuzma Minin, who in 1612 organized a popular uprising that ultimately led to the end of the Polish occupation of Moscow during Polish intervention in Russia, thus putting an end to the Time of Troubles.
Тарих
Бұл ескерткіш әдебиет, ғылым және өнерді сүйетін еркін қоғамның осы оқиғалардың 200 жылдығын атап өту ниетімен жасалған. Құрылысқа қаржыландыру Нижний Новгород қаласының халыққа шақыру арқылы жасалды, осы қаладан Минин мен Пожарский Мәскеуді құтқару үшін келген еді. Алайда, Александр I патша ескерткішті Нижний Новгородта емес, Мәскеу Кремліне жақын Қызыл алаңға орналастыруды шешті. 1808 жылы ең жақсы жобаға арналған бәйгеде белгілі мүсінші Иван Мартос жеңіске жетті. Мартос модельді аяқтады, ол 1813 жылы жесір император Мария Федоровна және Ресей Көркемсурет академиясы тарапынан бекітілді. 1816 жылы Санкт-Петербургте мыс құю жұмыстары жүргізілді. Финляндиядан әкелінген үш үлкен гранит блогынан жасалған негіз де Санкт-Петербургте қашалды. Ескерткішті және оның негізін Мәскеуге жеткізу логистикалық қиындықтар туғызды және қыс мезгілінде мұздаған су жолдары арқылы іске асырылды. Алайда, Наполеонның Ресейге басып кіргенінен кейін, ескерткіш 1818 жылға дейін ашылмады. Негіздің алдыңғы жағында патриот азаматтардың туған елдерінің игілігі үшін мүлкін құрбан ететін көрінісі бейнеленген қола тақта орналасқан. Сол жақта мүсінші Мартос екі ұлын (олардың бірі 1813 жылы қаза тапқан) сыйлап тұрған бейнесі салынған. Тақтада "Гражданину Минину и Князю Пожарскому благодарная Россия. Лѣта 1818" деп жазылған, яғни ағылшын тілінде "Минин және Князь Пожарскийдің естелігіне, 1818 жылы риза болған Ресей". Бастапқыда ескерткіш Қызыл алаңның ортасында тұрды, Минин қолын Мәскеу Кремліне созып тұрды. Алайда, 1917 жылғы революциядан кейін коммунистік билік ескерткіш алаңдағы шерулерге кедергі келтіретінін анықтады және оны бұзу немесе жабық мұражайға көшіру туралы мәселені қарастырды. 1936 жылы ескерткіш соборға жақын жерге көшірілді және осы күнге дейін сол жерде тұр. Скульптор Мартостың бастапқы идеясы бойынша, Пожарский мен Минин қатар тұрған еді. Бірақ ақсүйектер осы идеяға қарсы болды. Әр түрлі әлеуметтік топқа жататын адамдардың тең дәрежеде бейнеленуі орынсыз деп есептеді. Мартос концепцияны қайта қарастырды. Ол 17 ғасырдың қарсылық батырларын ежелгі тарихтың кейіпкерлеріне айналдырды. Теңсіздік киім арқылы көрсетілді. Еліміздің абыройлы князі тога киген, ал Минин көйлек пен шалбар киген. 2005 жылғы 4 қарашада Біртұтас күнінің алғашқы мерекесінде Зураб Церетели жасаған осы ескерткіштің дерлік толық көшірмесі Нижний Новгородта орнатылды. Көшірмесі Мәскеудегі түпнұсқасынан кішкентай. 2021-22 жылдары ескерткіштің кең ауқымды қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді, ол ескерткішті орын ауыстырусыз немесе жылжытусыз жасалды. Қалпына келтіру жұмыстарын Өңіраралық ғылыми және қалпына келтіру өнер департаменті (МНРХУ) және Мұраны қалпына келтіру шеберханасы жүзеге асырды. Бұл іске Владимир Машков, Григорий Лепс, Игорь Угольников, Оксана Федорова, Фёкла Толстая және тағы басқалар қолдау көрсетті. Ең үлкен жеке үлес Владимир Груздевтен түсті.
The monument was conceived by the Free Society of Lovers of Literature, Science, and the Arts to commemorate the 200th anniversary of those events. Construction was funded by public conscription in Nizhny Novgorod, the city from where Minin and Pozharsky came to save Moscow. Tsar Alexander I, however, decided the monument should be installed on Red Square next to the Moscow Kremlin rather than in Nizhny Novgorod. The competition for the best design was won by the celebrated sculptor Ivan Martos in 1808. Martos completed a model, which was approved by Dowager Empress Maria Feodorovna and the Russian Academy of Fine Arts in 1813. Casting work using of copper was carried out in 1816 in Saint Petersburg. The base, made of three massive blocks of granite from Finland, was also carved at Saint Petersburg. Moving the statue and base to Moscow presented logistical challenges and was accomplished in winter by using the frozen waterways. However, in the wake of Napoleon's invasion of Russia, the monument could not be unveiled until 1818. The front of the base carries a bronze plaque depicting a scene of patriotic citizens sacrificing their property for the benefit of the motherland. On the left is an image of the sculptor Martos giving away his two sons (one of whom was killed in 1813). The plaque reads "Гражданину Минину и Князю Пожарскому благодарная Россія. Лѣта 1818", or in English, "In memory of citizens Minin and Grand Duke Pozharsky, in 1818 by grateful Russians". Originally, the statue stood in the centre of Red Square, with Minin extending his hand towards the Moscow Kremlin. However, after the 1917 Revolution, the Communist authorities found the monument was obstructing parades on the square and discussed its demolition or transfer to some indoor museum. In 1936, the statue was moved closer to the cathedral where it remains to the present day. As it was originally conceived by the sculptor Martos, Prince Pozharsky and Minin were standing side by side. But nobility opposed the concept. It wasn't appropriate for people of different classes to be portrayed on equal terms. Martos redesigned the concept. He has turned the 17th century heroes of the resistance into ancient history characters. Inequality is highlighted by clothing. Noble prince is in a toga, Minin is in a shirt and trousers. On the first celebration of the Unity Day, November 4, 2005, an almost exact copy of this monument by Zurab Tsereteli was erected in Nizhny Novgorod. The copy is shorter than the Moscow original. In 2021–22, the monument underwent an extensive restoration, which was performed without displacing or moving the monument. The restoration was carried out by the Interregional Scientific and Restoration Art Department (MNRHU) and the Heritage Restoration Workshop. The action was supported by Vladimir Mashkov, Grigory Leps, Igor Ugolnikov, Oksana Fedorova, Fyokla Tolstaya, among others. The greatest private contribution was made by Vladimir Gruzdev.