Кіріспе

Бернардо Лейтон Гусман (16 тамыз 1909, Негрете, Био-Био провинциясы – 26 қаңтар 1995, Сантьяго) – чилилік христиандық демократиялық партиясының саясаткері және заңгер. Ол 36 жылдық мансабында үш президенттің басқаруында мемлекеттік министр болып қызмет етті. Аугусто Пиночеттің диктатурасын сынағандықтан, ол "Кондор" операциясы арқылы өлтіруге алынды.

Ерте өмір

Бернардо Лейтон судья Бернардино Лейтон Гаярдо мен Синфороза Гусман Галлегостың ұлы болды. Ол әкесіне, беделді "әділ адамға" деген құрметпен өсті. Лейтон бала кезін Чилидің Лос-Анджелес қаласында, Био-Био провинциясында өткізді. 1921 жылы Лейтон Консепсьонға оқуға және семинарияның діни емес бөлімінде тәлім алуға көшті. 1922 жылы Сантьягоға барып, жергілікті иезуит мектебі, Сан-Игнасиода жұмыс істеді.

Саяси өмір

Чилидің Католиктік понтификалық университетінің студенттік лидері ретінде ол 1927 жылы Карлос Ибанес дель Кампоның диктатурасына қарсы болған көтеріліске қатысты, ол 1931 жылы құлатылды. Сол жылы министр Марсиал Мора Лейтонды халықтың қолдауымен болған жергілікті әскери бүліктерді басу үшін Кокимбоға жіберді. 1933 жылы ол ауылдық жұмыстар тақырыбында диссертация қорғап заңгер дипломын алды. Ол партияның вице-президенті қызметін әр түрлі уақытта атқарды. 1945 жылы Антофагаста сайлау округінен депутат болып сайланды. Лейтон Видела үкіметінде білім министрі (1946–1952), ал Монтальва үкіметінде ішкі істер министрі (1964–1970) болды. 1969 жылы қайта сайланды және 1973 жылғы Чилидегі мемлекеттік төңкеріске дейін заң шығарушы болып қызмет етті.

Шөгу және өлтіруге әрекеті

Литонның әскери диктатураны сынауы салдарынан Чилиден қуылды. 1974 жылдың ақпан айында ол әйелімен бірге Италияның Рим қаласына қашып кетті, онда Аугусто Пиночеттің хунтасына қарсы науқан бастады. Ұлттық қауіпсіздік архиві жариялаған ЦРУ құжаттарына сәйкес, итальяндық террорист және неофашисттік көзқарастағы Стефано Делле Чиаи 1975 жылы Мадридте DINA агенті Майкл Таунлимен және кубалық Вирджилио Паз Ромеромен кездесіп, Франсиско Франконың құпия полициясының көмегімен Бернардо Лейтонды өлтіруге дайындалды. 1975 жылдың 6 қазанында сағат 20:20-да Лейтон мен оның әйеліне оқ атып, ауыр жарақаттар келтірді. 1993 жылы Рим соты Майкл Вернон Таунлиді адам өлтіруге талпыныс жасағаны үшін 18 жылға бас бостандығынан айырды. Таунли DINA тапсырмасымен, итальяндық оңшыл террористік ұйым «Ұлттық авангард» мүшелеріне адам өлтіруге талпыныс жасағанын мойындады. 1987 жылы осы шабуылға қатысқан ұйымның үш мүшесі, оның ішінде жетекшісі Стефано Делле Чиаие сотталып, ақталды. Бұрынғы кісі өлтіру ісі бойынша куәгерлерді қорғау бағдарламасына қатысуы оған қарсы болашақ істерге де кедергі келтірді. Шабуылдан кейін Лейтонның миына операция жасалып, сөйлеу қабілетін жоғалтуын болдырмауға тырысты, бірақ миына ауыр зақым келді. Осы оқиға оның Пиночетке қарсы тұратын түрлі топтарды, соның ішінде солшылдарды біріктіру ниетіне нүкте қойды. 1978 жылы Чили үкіметі Лейтонға Италиядан Чилиге оралуға рұқсат берді, ол жеке өміріне көшті. 1995 жылдың 26 қаңтарында Чилидің Сантьяго қаласында қайтыс болды.

Жеке өмір

1940 жылы 15 тамызда Лейттон Хуан Франсиско Фресноның туысы Ана Мария Фресно Оваллеге үйленді. 1975 жылғы қазанда оларға жасалған қастандық салдарынан Ана Мария дененің төменгі бөлігін қозғалта алмай қалды (параличке ұшырады) және 2011 жылы қайтыс болды. Олардың балалары болмады.