Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Форт Даллас – Семинол соғыстары кезінде, қазіргі Флорида штатының Майами қаласының орталығындағы Майами өзенінің жағасында орналасқан әскери база болған.
Fort Dallas was a military base during the Seminole Wars on the banks of the Miami River in what is now Downtown Miami, Florida, United States.
Тарих
Олд-Форт Даллас 1836 жылы Ричард Фицпатрик пен Уильям Инглиштің плантацияларында, Семинол соғыстары кезінде АҚШ-тың Оңтүстік Флоридадағы әскери бекеті және гарнизон ретінде құрылды. 1836 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштері Семинолдар мен Куба немесе Батыс Индиядан келген саудагерлер арасындағы сауданы болдырмау үшін Бискейн шығанағында патрульдік күзетуді ұйымдастырды. Ол, Батыс Индиядағы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің қолбасшысы болған Комодор Александр Джеймс Далластың құрметіне аталды. Бірінші командирі – лейтенант Ф.М. Пауэлл болды, ол шамамен екі жыл бойы қолбасшылық лауазымда қызмет етті. Тағы бір есімді командирі – 1839-1840 жылдары қызмет еткен АҚШ армиясының полковнигі Уильям С. Харни, ол 1840 жылы Семинол басшысы Чакаякаға қарсы шабуылға жетекшілік етті. 1836 жылдан 1857 жылға дейін көп уақыт бойы әскерлермен толық болды, бірақ әскери резервация болған жоқ. Көптеген ғимараттар салынды, қазіргі таңда олардың екеуі ғана сақталған. Олардан басқа, он казарма, құлдарға арналған жатақханалар, сарайлар және ұстахана болды. Семинол соғыстары кезінде Форт Даллас Майами өзенінің жанындағы қоныс тұрғындарына қауіпсіздік сезімін сыйлады және форттан келген әскерлер аймақты дамытуға үлес қосты. Бұл инфрақұрылымдық кеңейтулерге аурухана, Майамиден Форт-Лодердейлге дейінгі жол және сауда бекеті кірді. Форт Даллас Американдық Азамат соғысы кезінде Одақтың қолында болды және содан кейін тастап кетілді. Соғыс кезінде бұл жерге көптеген аймақтардан келген босқындар, ал соғыс аяқталғаннан кейін – бейкүндестер тобы орналасты. Конфедерация үшін Бас прокурор, Соғыс хатшысы және Сыртқы істер министрі қызметін атқарған Юда П. Бенджамин, Индия өзені мен Бискейн шығанағы арқылы Кубаға қашып кетті. Сапары туралы айта келіп, ол форттың тұрғындарынан көрген қатыгездік туралы еске салды, бірақ бұл әдемі және көркем жер екенін, ақ үйлері мен әдемі парад алаңы бар екенін қосты. Форттың ішкі жағы жақсартылды, ал сыртқы түрі өзгеріссіз сақталды. Әскерлер кеткеннен кейін форт, жаңа иесі Уильям Х. Инглиш құрған ауылдың негізіне айналды, ол оны Майами деп атады. Кейбір ғимараттар бұзылды немесе басқа жерлерге көшірілді, ал 1872 жылы, әлі де тұрған екі ғимараттан басқа, қалған барлық ғимараттар кездейсоқ түрде Д. Джефта Виннинг Харрис тұрған үйден бастау алған өрт салдарынан өртенді. 1891 жылы Джулия Таттл отбасын Майами өзенінің жағасындағы үлкен үйге көшірді, ол Форт Даллас орналасқан кезде пайдаланылған. Таттл үйді жөндеп, оны өзен мен Бискейн шығанағының керемет көрінісі бар аймақтағы ең әдемі үйлердің біріне айналдырды. Казармалар плантациядағы құлдардың жатақханасы, содан кейін Семинол соғыстары кезінде әскери казарма ретінде, ал 1891 жылы Джулия Таттлдың үйі ретінде пайдаланылды. Ғимарат 1924 жылға дейін форттың жалғыз қалдығы ретінде осы жерде тұрды, содан кейін бұл жерге пәтер үйі салынды. Кокина тас ғимарат бөлік-бөлікке бөлініп, Маями өзенінің солтүстік жағындағы Луммус паркіне көшірілді. 1895 жылы Таттл мен жер иесі Уильям Брикеллдің темір жол салуға жасаған табысты әрекеттерінен кейін Форт Даллас Флорида штатының Майами қаласының жаңа жерінің бір бөлігі болды, Генри М. Флаглер өзінің Флориданың Шығыс жағалауы темір жолын Палм-Бичтен оңтүстікке қарай кеңейтті.
Old Fort Dallas was established on the plantation of Richard Fitzpatrick and William English in 1836 as a United States military post and cantonment in southern Florida during the Seminole Wars. In 1836, the U. S. Navy established patrols on Biscayne Bay to prevent trading between the Seminoles and traders from Cuba or the West Indies. It was named in honor of Commodore Alexander James Dallas, United States Navy, then in command of the United States naval forces in the West Indies. The first commandant was Lieutenant F. M. Powell, who remained in command for about two years. Another noteworthy commander was U. S. Army Colonel William S. Harney (1839–1840) of the 2nd Dragoons who led an attack against Seminole chief Chakaika in 1840. From 1836 to 1857 it was occupied much of the time by troops, but was not a military reservation. Quite a number of buildings were erected, and today only two remain. In addition to these, there were a ten barracks, slave quarters, stables, and a blacksmith forge. During the tumultuous Seminole Wars, Fort Dallas provided the nervous Miami River settlers with a sense of security during the hostilities and soldiers from the fort contributed to the development of the area. These infrastructure expansions included a hospital, a road from Miami to Fort Lauderdale, and a trading post. Fort Dallas remained in Union hands during the American Civil War and was abandoned afterward. During the war, the place was occupied by refugees from many places, and at the close of the war by a band of desperadoes. Judah P. Benjamin, who served as Attorney General, Secretary of War, and Secretary of State for the Confederacy, made his escape to Cuba through Indian River and Bay Biscayne. In describing the trip, he refers to the rough treatment he received at the hands of occupants of the fort, but, he added that it was a beautiful and picturesque spot, with its white houses and fine parade ground. The interior of the fort has been improved, and care has been taken to preserve the exterior unchanged. When the soldiers left, the fort became the base for a village established by William H. English, the new owner, which he called Miami. Some of the buildings were demolished or moved to other locations, and in 1872, all the remaining buildings except the two still standing were burned, the fire originating accidentally in the house occupied by Dr. Jeptha Vining Harris. In 1891, Julia Tuttle brought her family to live in a large home on the Miami River that had been in use when Fort Dallas occupied the spot. Tuttle repaired and converted the home into one of the show places in the area with a sweeping view of the river and Biscayne Bay. The barracks served as plantation slave quarters, then as army barracks during the Seminole Wars, and finally as Julia Tuttle's home in 1891. The building remained on the site as the only remnant of the fort until 1924 when an apartment building was slated to occupy the site. The coquina stone building was disassembled in sections and moved to Lummus Park on the north side of the Miami River at Northwest River Drive and North Third Street. In 1895, following the successful efforts of Tuttle and fellow landowner William Brickell to attract a railroad, Fort Dallas was part of the site of the new city of Miami, Florida, when Henry M. Flagler extended his Florida East Coast Railway south from Palm Beach.