Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жазушы (1888–1968)
American writer (1888–1968)
Генри Бестон (1 маусым 1888 – 15 сәуір 1968) – американдық жазушы және табиғатты зерттеуші, ең белгілісі 1928 жылы жазылған «Ең шеткі үй» атты еңбегінің авторы ретінде танылған.
Henry Beston (June 1, 1888 – April 15, 1968) was an American writer and naturalist, best known as the author of The Outermost House, written in 1928.
Ерте өмір және еңбек
Генри Бесттон Шехан, ол Куинсиде, Массачусетс штатында ата-анасы – доктор Джозеф Шехан және Мари Луиза (Морис) Бесттон Шеханмен, сондай-ақ дәрігер ағасы Джорджбен бірге дүниеге келді және өсті. Бесттон Квинсидегі Адамс академиясын бітіргеннен кейін Гарвард колледжінде А. А. (1909) және М. А. (1911) дәрежелерін алды. Гарвардта оқыған кезінде ол Массачусетс штатының Топсфилд қаласындағы тарихи Парсон Капен үйінде тұрды. 1912 жылы Бесттон Лион университетінде оқытушы болып жұмыс істеді. 1914 жылы Гарвардқа ағылшын тілі кафедрасының ассистенты ретінде оралды. 1915 жылы Бесттон француз армиясына қосылып, жедел жәрдем машинасының жүргізушісі болды. Оның Le Bois le Pretre және Верден шайқасындағы қызметі алғашқы кітабында, «Ерікті Пойлу» деп сипатталған. 1918 жылы Бесттон АҚШ Әскери-теңіз күштерінің баспасөз хатшысы болды. Осы кезеңдегі ерекшеліктері – британдық Ұлы флотымен бірге саяхаттаған және ұрыс кезінде батып келе жатқан американдық эсминецінде болған жалғыз американдық тілші болу. Оның журналистік еңбегінің екінші кітабы «Толық жылдамдықпен алға» осы оқиғаларды баяндады. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Бесттон «Генри Бесттон» деген атпен ертегілер жаза бастады. 1919 жылы «От шамшырағы» ертегі кітабы, ал 1923 жылы «Жұлдыздың ғажайыбы» кітабы жарық көрді. Осы жылдары ол The Atlantic Monthly журналының бөлімшесі – The Living Age журналының редакторы болып жұмыс істеді. Ол болашақ әйелі Элизабет Коутсвортпен танысты, ол балалар әдебиетінің авторы болды және олардың Маргарет және Кэтрин есімді екі қызы болды. [3]:97 Олар Массачусетс штатының Хингхам қаласында және Мэн штатының Ноблборо қаласындағы Шымкент шаруашылығында тұрды. [6] осы уақыт ішінде.
Born Henry Beston Sheahan, he was born and grew up in Quincy, Massachusetts with his parents, Dr. Joseph Sheahan and Marie Louise (Maurice) Beston Sheahan, and brother George, a doctor. Beston attended Adams Academy in Quincy before earning his B. A. (1909) and M. A. (1911) from Harvard College. While at Harvard, he lived at the historic Parson Capen House in Topsfield, Massachusetts. In 1912, Beston took up teaching at the University of Lyon. In 1914, he returned to Harvard as an English department assistant. Beston joined the French army in 1915 and served as an ambulance driver. His service in le Bois le Pretre and at the Battle of Verdun was described in his first book, A Volunteer Poilu. In 1918, Beston became a press representative for the U. S. Navy. Highlights from this period include being the only American correspondent to travel with the British Grand Fleet and to be aboard an American destroyer during combat engagement and sinking. His second book of journalistic work, Full Speed Ahead, described these experiences. Following the end of World War I, Beston began writing fairy tales under the name "Henry Beston". In 1919, The Firelight Fairy Book was published, followed by The Starlight Wonder Book in 1923. During this time, he worked as an editor of The Living Age, an offshoot of The Atlantic Monthly. He also met his future wife Elizabeth Coatsworth, a fellow author of children's literature with whom he had two daughters, Margaret and Catherine. [3]:97 They lived at Hingham, Massachusetts, and Chimney Farm in Nobleboro, Maine. [6], during this time.
"Ең шеткі үй"
"The Outermost House" қазір Кейп-Код табиғаты әдебиетінің классикасы саналады және Бесттонның "Кейп-Кодтың Ұлы жағажайда өткізген бір жылы" деп атаған кезеңнен кейін жазылды. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы тәжірибесінен рухани түрде діңгелек болған Бесттон тыныштық пен жалғыздық іздеп, Истхэмдегі сыртқы жағажайға шегінді. "Табиғат – біздің адамгершілігіміздің бір бөлігі, ал осы құдайлық сырды сезінбеген адам адамдығынан айырылады", – деп жазды Бесттон. Өзін "жазушы-табиғат зерттеуші" деп таныстырған Бесттон қазіргі заманғы экологиялық қозғалыстың негізін қалаушыларының бірі саналады, ал "The Outermost House" Кейп-Код ұлттық жағажайын құруға ықпал еткен маңызды факторлардың бірі деп есептеледі. Жазушы Рейчел Карсон Бесттонның оның жазуына ең көп әсер еткен автор екенін айтқан. Бесттон "Фо'кастл" деп атаған 20x16 өлшемдегі үйді 1925 жылдың көктемінде Истхэмдегі ағаш шебері Харви Мур салды. Бесттон онда шамамен екі жыл тұрды, кейде жағажайдан кетіп, бірақ қыста Кейпке соққан көптеген қатыгез дауылдар кезінде көбінесе жағажайда болды. Оның үйі Наусет жағалау күзет бекетінен оңтүстікке қарай екі шақырым жерде орналасқан, алдында Атлант мұхиты және артында Наусет батпағы жатыр. Оның жалғыз көршілері жағалауды патрульдеген жағалау күзетшілері болды. "The Outermost House" 1928 жылы жарық көрді және содан бері ондаған рет қайта басылды. 2007 жылы аудиокітап нұсқасы шықты.
The Outermost House, now considered a Cape Cod nature literary classic, was written after Beston spent what he called "a year of life on the Great Beach of Cape Cod". Spiritually shaken by his experiences in World War I, Beston retreated to the outer beach at Eastham in search of peace and solitude. "Nature is part of our humanity, and without some awareness of that divine mystery, man ceases to be man," Beston wrote. Beston, who dedicated himself as a "writer/naturalist", is considered one of the fathers of the modern environmental movement, and The Outermost House has been called one of the motivating factors behind the establishment of the Cape Cod National Seashore. Author Rachel Carson said that Beston was the only author who ever influenced her writing. The 20x16 house, dubbed "the Fo'castle" by Beston, was built by Eastham carpenter Harvey Moore in the late spring of 1925. Beston stayed there, on and off, for about two years, leaving the beach occasionally, but was usually on the beach for the many severe storms that struck the Cape in the winter. His house was located two miles south of the Nauset Coast Guard Station, with the Atlantic Ocean near his front door and Nauset Marsh behind him. His only neighbors were the Coast Guardsmen, who patrolled the beach. The Outermost House was published in 1928, and has gone through dozens of printings since then. An audiobook version was released in 2007.
Ең шеткі үйден шығу
Бесттон 1929 жылы жазушы Элизабет Коутсвортқа үйленді, және олар бірге Ноблборо қаласындағы (Мэн штаты) «Шымкент фермасы» деп аталатын шаруашылық үйін сатып алды. Мэн штатында тұрғанда Бесттон тағы бірнеше кітап жазды («Солтүстік шаруашылық» және «Шөптер мен Жер» кітаптарының ішінде), бірақ «Ең шеткі үйде» жеткен кең танымалдылығына ешқашан жақындамады. 1940 жылдары Бесттон Боудоин колледжінен, Дартмут колледжінен және Мэн университетінен құрметті докторлық дәрежесін алды, сондай-ақ Гарвардта Фи Бета Каппаның құрметті мүшесі болды. Ол сонымен қатар National Audubon Magazine журналының құрметті редакторы болып тағайындалды. 1949 жылы «Ең шеткі үй» кітабының жиырма жылдық мерейтойлық басылымы жарық көрді. Бесттон Мэн штаты, ақ қарағай және көк су туралы жазбалар жинағын да редакциялады (1950). Бесттон Дартмут колледжінде тұрақты түрде лекция оқыды және 1950 жылдары «The Atlantic» және «Christian Science Monitor» сияқты басылымдарға мақалалар жазды. Ол сонымен қатар балалар әдебиетіндегі бұрынғы жұмыстарын қайта қарастырып, 1952 жылы «Генри Бесттонның ертегілері» кітабын жариялады. 1954 жылы Америка өнер және ғылым академиясының (AAAS) мүшесі болып сайланды. 1959 жылы ол AAAS-тің Эмерсон-Торо медалін алған үшінші адам болды, бұрын тек Роберт Фрост пен Т.С. Элиот ғана осы медальмен марапатталған. Бесттон 1959 жылы «Fo'castle» атты шатырын Массачусетс Аудубон қоғамына сыйға берді. Онда тұрғандардың бірі – Массачусетс штатының Шарон қаласынан келген Нэн Тернер Валдрон болды, ол 1961 жылдан 1977 жылға дейін әр жыл сайын бірнеше аптасын осында өткізді. Оның тәжірибелері «Ең шеткі үйге саяхат» кітабында баяндалған. Денсаулығы нашарлаған Бесттон 1964 жылдың 11 қазанында өзінің әйгілі үйі Ұлттық әдеби ескерткіш ретінде ашылғанда Истхэм жағажайына соңғы рет келді. Бесттон 1968 жылдың 15 сәуірінде Мэн штатының Ноблборо қаласында қайтыс болды және «Шымкент фермасындағы» шағын зиратқа жерленді. «Шымкент фермасы» 2007 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 1978 жылдың ақпан айында қысқы дауыл кезінде үйді жойқын толқындар ағызып кетті. Валдрон жазғандай, жыл сайын мыңдаған адамдар осы адам туралы көбірек білу үшін жағажайға келеді, ол «ұлы шындықты іздеп, оны адамның рухынан тапты», – деп оның Ұлттық әдеби ескерткіш тақтасында жазылған. «Көптеген адамдар кітапты біледі, кейбіреулері оны өзімен бірге алып жүреді», – деп жазды Валдрон. «Олар әлі де келіп тұрады, олардың таңғалу сезімінен және оның үміт көрінісіне тартылған іздеушілер».
Beston married writer Elizabeth Coatsworth in 1929, and the couple eventually bought a farmhouse called "Chimney Farm" in Nobleboro, Maine. Beston wrote several more books while living in Maine (Northern Farm and Herbs and the Earth among them), but never again approached the overall acclaim that he achieved in The Outermost House. In the 1940s, Beston received honorary doctorates from Bowdoin College, Dartmouth College, and University of Maine and was made honorary member of Phi Beta Kappa at Harvard. He was also made honorary editor of National Audubon Magazine. In 1949, a twentieth anniversary edition of The Outermost House was released. Beston also edited an anthology of writings about Maine, White Pine and Blue Water (1950). Beston lectured regularly at Dartmouth College and wrote for publications like The Atlantic and Christian Science Monitor throughout the 1950s. He also revised his earlier work in children's literature and published Henry Beston's Fairy Tales in 1952. He was elected a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences (AAAS) in 1954. In 1959, he was the third recipient of the AAAS' Emerson Thoreau Medal, previously awarded to only Robert Frost and T. S. Eliot. Beston donated the "Fo'castle" to the Massachusetts Audubon Society in 1959. One of its tenants was a woman from Sharon, Massachusetts named Nan Turner Waldron, who would spend several weeks each year there from 1961 to 1977. Her experiences are chronicled in the book Journey to Outermost House. With his health deteriorating, Beston returned to the beach in Eastham one last time on October 11, 1964, when his famous house was dedicated as a National Literary Landmark. Beston died on April 15, 1968, in Nobleboro, Maine, and is buried in a small cemetery at Chimney Farm. Chimney Farm was listed on the National Register of Historic Places in 2007. The house was carried away by extreme high tides during a winter hurricane in February 1978. Waldron wrote that thousands still come to the beach each year, wanting to learn more about this man who retreated to the outer beach "in a search for the great truth, and found it in the spirit of man," as his National Literary Landmark dedication plaque read. "Many know the book, some carry it with them," Waldron wrote. "Still they come, pilgrims of a sort stirred by his sense of wonder but drawn by his vision of hope."