Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дейр әл-Камар (دَيْر الْقَمَر) – Ливанның оңтүстік-орталық бөлігінде, Бейруттен оңтүстік-шығысқа қарай орналасқан қала. Ол Ливан тауының Шуф ауданындағы Бейтеддиннен бес шақырым жерде, теңіз деңгейінен орташа еңіктігі 800 метр биіктікте жатыр.
Deir al Qamar (دَيْر الْقَمَر) is a city south east of Beirut in south central Lebanon. It is located five kilometres outside of Beiteddine in the Chouf District of the Mount Lebanon Governorate at 800 m of average altitude.
Крестоносцылар дәуірі
Дейр-эль-Камарға (Deir elcamar немесе Deir elchamar) қатысты ең көне жазба дерек 1257 және 1261 жылдарға дейін барады, ол Джулиан Шоуф пен Андрей Шоуфтың Шоуф иелігіндегі жерлерін және ауылдарын Тевтондық орденге сату актілерінде «Tabulae Ordinis Theutonici» еңбегінде баяндалған.
The oldest written reference to Deir el Qamar (Deir elcamar or Deir elchamar) goes back to 1257 and 1261 in the deeds of Julian of Shouf and Andrew of Chouf selling their lands and villages in their lordship of Chouf to the Theutonic Order as reported in Tabulae Ordinis Theutonici.
Осман дәуірі
16-18 ғасырларда Дейр әл-Камар Ливан тауының әмірлігінің астанасы және резиденциясы болды. Сонымен қатар, ол 15 ғасырдағы Фахреддин мешіті, Фахреддин II сарайы және бүгінде Муниципалдық кеңес орналасқан Әмір Юсуф Шихаб сарайымен ерекшеленеді. Ауылда 17 ғасырда салынған синагог әлі де тұр, бірақ ол қазір жабық. Ең гүлденген кезеңінде қала Ливан әдеби дәстүрінің орталығы болды. 1864 жылы Ливанда муниципалитеті бар алғашқы ауыл осы қала болды, және ол көптеген белгілі тұлғалардың – суретшілердің, жазушылардың және саясаткерлердің туған жері. Бұл Ливанның друздар Қайымы Мақаматының қысқы астанасы (1840-1860) болды, ал жазғы астанасы Бааклин қаласы еді. Әр түрлі дінге сенетін адамдар онда бірге өмір сүрді, қалада мешіт, синагог және христиан шіркеулері болды. 1860 жылы Дейр әл-Камар друздар мен христиандар арасындағы азамат соғысы кезінде қирады, сол кезде қала өртке ұшырады. Наполеон III оны қайта жаңарту үшін француз жасағын жіберді, бұл 1523 жылы жасалған шарт бойынша Францияның Осман империясындағы христиандардың қорғаушысы ретіндегі ежелгі рөлін еске түсірді. 1864 жылы Дейр әл-Камар Осман империясының араб провинцияларындағы алғашқы муниципалитет болып сайланды. Фахр әл-Дин II-нің әкесі Қорқмаз бин Маан билік еткен кезде Османлылар жүргізген халық санауында 156 адам тіркелді, олардың барлығы друздар еді. Бүгінде Дейр әл-Камар тұрғындарының 85%-ы марониттер, ал 14%-ы мелкиттер.
During the 16th to 18th centuries, Deir al Qamar was the capital and the residence of the Emirate of Mount Lebanon. It is also notable for its 15th century Fakhreddine Mosque, Fakhreddine II Palace, and the palace of the Emir Yusuf Shihab today housing the Municipal Council. A 17th century synagogue is still standing in the village, although closed to the public. During its peak, the city was the centre of Lebanese literary tradition. It was the first village in Lebanon to have a municipality in 1864, and it is the birthplace of many well known personalities, such as artists, writers, and politicians. It was the winter capital of the Druze Qaim Maqamate of Lebanon (1840 1860), the summer capital being Baakleen. People from all religious backgrounds lived there and the town had a mosque, synagogue and Christian churches. In the year 1860, Deir al Qamar was destroyed during the civil war between Druze and Christians during which the town was set ablaze. Napoleon III sent a French contingent to rebuild it, recalling France ancient role as protector of the Christians in the Ottoman Empire as established by a treaty in 1523. In 1864, Deir el Qamar elected the first municipality in the Arab provinces of the Ottoman Empire. A census undertaken in Deir al Qamar by the Ottomans during the reign of Fakhr al Din II's father, Qorqmaz bin Maan, counted 156 men, all Druze. Today, 85% of Deir al Qamar's inhabitants are Maronites and 14% are Melkites.
Жалпы аспекті
Ауыл әдемі көрінісін сақтап, қызыл черепицамен жабылған әдеттегі тас үйлермен ерекшеленеді. 1945 жылы ол ескерткіш ретінде мемлекеттік қорғауға алынды. 1943 жылы Ливан президенті Бешара әл-Хури Дейр әл-Камарды Ливан президенттерінің жазғы резиденциясы деп жариялады. Әкімдердің бірі Жорж Диб Нехме болды, ол сонымен қатар парламентте аймақтың өкілі ретінде танылды.
The village retains a remarkable picturesque appearance with typical stone houses with red tile roofs. In 1945 it was placed under monument protection. In 1943 The Lebanese president Bechara Al Khoury declared Deir al Qamar the summer palace for the Lebanese Presidents. One of the mayors was Georges Dib Nehme who also represented the region at the Parliament.
Балауыз мұражайы
Мари Баз балауыз мұражайы Самир Эмиль Баз мырзаның отбасылық сарайында құрылды. Ол Ливанның 15 ғасырдан бүгінгі күнге дейінгі тарихын негізгі тұлғалары арқылы көрсетеді.
The Marie Baz Wax Museum was created by Mr. Samir Emile Baz in the family palace. It tells the story of Lebanon from the 15th century to the present day through its main characters.