Кіріспе

Север ауруы, сонымен қатар апифизит деп те аталады, өсіп келе жатқан балаларда өкше (немесе кальканеус) өсу пластинасының артқы бөлігіндегі қабыну. Бұл жағдайдың себебі өкшеге қайталап түсетін стресс деп саналады. Бұл жағдай қауіпсіз және жиі кездеседі, әдетте өсу пластинасы жабылғанда немесе физикалық белсенділік азайған кезде өтеді. Бұл ауру еркектер мен әйелдердің екеуінде де кездеседі. Ағзаның әртүрлі жерлерінде апифизиттен туындаған ауру болуы мүмкін. Тағы бір жиі кездесетін жер – тізе алды, ол тізелік туберкулезінің апифизиті немесе Осгуд-Шлаттер ауруы деп аталады.

Симптомдары

Балаларда өкше сүйек апифизиті болғанда, көбінесе өкше артқы бөлігінде ауырсыну шағымданады. Бұл ауырсыну секіру кезінде және кейбір жүгіру спортында күшейеді. Кейде ауырсыну балалардың ақсауына себеп болып, нашар спорттық көрсеткіштерге немесе кейбір спорт түрлеріне қатысудан бас тартуға әкелуі мүмкін. Өкше артқы бөлігі қызарып немесе ісіп кетпейді, егер аяқ киімден ысыру болмаса. Өкше артқы бөлігі іштен және сырттан қысылғанда, өкше сүйек апифизиті бар балалар ауырсынуды сезінеді. Өкше сүйек апифизитін диагностикалау үшін аяқ рентгені қажет емес, өйткені өсу пластинасы ауырсыну болғанда да, болмағанда да бірдей көрінеді. Денсаулық сақтау мамандары симптомдар әдеттегі көріністен өзгеше болғанда немесе өкше ауруына әкелген жарақат болғанда ғана зерттеуге жолдама беруі керек. Сондықтан, Север ауруының диагностикалауы негізінен ауру тарихы мен физикалық тексеру нәтижелеріне сүйенеді.

Себеп

Толыққанды аяқ сүйегінің апифизитінің пайда болу себептері немесе оның алдын алу жолдары белгілі емес. Оның орнына, апифизит дамуына әсер ететін факторлар бар. Осы типтегі өкше ауыруына шағымданатын балалар көбінесе бойы ұзын (жақында өсім болған болуы мүмкін) немесе салмағы артық болады. Олар баскетбол немесе футбол сияқты көп секіру, жүгіру немесе бағытты жиі өзгертуді қажет ететін спорт түрлерін ойнайды. Қатты беттерде ойнау да осы жағдайдың жиірек кездесуіне себеп болуы мүмкін. Кейде балалар жаңа спорт түрін бастағанда немесе жаңа маусымның басында осы ауырудан шағымданады. Апифизит жасөспірім шақта да пайда болатындықтан, ол қарқынды өсумен және бұлшықеттардың керілуімен байланысты деп есептеледі, бірақ бұл барлық балаларға тән емес. Аяқ пішінінің (жоғары көтеріңкі немесе жалпақ табан) осы жағдайға байланысты болуы мүмкін деген хабарлар да бар. Бірақ ірі зерттеулерде апифизиті бар балалардың аяқ пішіні ауыруы жоқ балалардың аяқ пішінімен салыстырғанда айтарлықтай ерекшеленбеді. Яғни, кейбір балаларда жоғары көтеріңкі немесе жалпақ табан болғанымен, олардың барлығында апифизит дами қоймайды.

Қайтару

Север ауруы қауіпті емес, көптеген балалар медициналық көмексіз жазылып кетеді. Егер мұз қою сияқты үй шарларында жасалатын емдеулер немесе спорт түрін өзгерту көмектеспесе, балаларға жеке ем тағайындау және оның шынымен де тапалақ апофизиті екеніне көз жеткізу үшін медицина маманының қарауы қажет. Бұл жағдай аяқ немесе білезікке ұзақ мерзімді проблемалар тудырмайды. Тапалақ апофизитінен туындаған ауырсыну тез басылып кетсе де, ол уақыт-уақытпен қайта оралуы мүмкін. Бұл ауру балалар 12–15 жасқа дейін пайда болуы мүмкін.

Епоним

Бұл жағдайдың дұрыс атауы – өкіше апифизиті. «Север ауруы» термині 1912 жылы америкалық ортопед-хирург Джеймс Уоррен Север (1878–1964) бұл жағдайды алғаш рет сипаттағаннан кейін пайда болды. Север 1940 жылы «Ортопедиялық хирургияның принциптері» атты еңбегін «Макмиллан» компаниясы арқылы жариялады. Север оны апофиздік зақымдану деп сипаттады, және ол жұқпалы да, прогрессивті де емес болғандықтан, «ауру» деген атау уақыт өте келе сирек қолданылады.