Кіріспе

British Rail Class 432 (4 REP) электрлік көп бірлік жолаушылар пойыздары 1966 жылдан 1967 жылға дейін және 1974 жылы Йорк заводында BR компаниясымен салынды. Бұл пойыздер Оңтүстік-Батыс магистральдық желісіндегі TC вагондық пойыздарын қуатпен қамтамасыз ету үшін жасалған. Барлығы он бес төрт вагонды пойыз құрастырылды. Моторлық вагондар жаңадан салынды, ал вагондық пойыздар Mk1 типті вагондардан қайта жабдықталды. Олар бастапқыда 441 класс ретінде 3001–3015 нөмірлерімен жіктелді. Кейіннен олар 430 класына ауыстырылды және қызмет ету мерзімінің көп бөлігін осы класс бойынша өткізді. Қызметтен шығару алдында олар 432 класына қайта жіктелді және пойыздар 2001–2015 деп қайта нөмірленді. Пойыз паркінің қызмет ету мерзімі 26 жылды құрады.

Тарих

Бумен қызмет көрсетуді тоқтату және 9 шілде 1967 жылы Борнмутқа дейінгі желінің толық электрленуі. Сол кезде Борнмут пен Веймут арасында электрлендіруге жеткілікті қаржы болмады. Бұл Борнмуттан Веймутқа қатынайтын пойыздарды қалай сақтауға болады деген мәселені тудырды, ал шешімі жаңашыл болды. 1960 жылдардың ортасында жасалған сынақтар жоғары жылдамдықты магистральдық итеру-тарту жүйесінің қауіпсіз және мүмкін екенін көрсетті. Соның нәтижесінде Лондоннан 4 вагондық электр пойызы (EMU) тіркеме вагондарды Борнмутқа дейін итеріп, тіркемелерді ажыратып, Веймутқа дейін дизельдік-электр локомотивімен тартатын болды. Қайта жолға шығу кезінде операция кері бағытта орындалатын еді. Жобаның нәтижесінде Лондон (Уотерлоо) мен Саутгемптон доктерінің электрленбеген бөлігі арасындағы жолаушылар тасымалы үшін локомотивтердің шағын партиясы қажет болды. Бұл қажеттілік 73-сыныпты электродизель локомотивтердің (электр және дизель режимінде жұмыс істейтін) мүмкіндіктерін арттырды, олар локомотивпен тасымалдауды қажет ететін көптеген қосымша жұмыстарды орындау үшін аймақ бойынша қозғалтқыш күшін қамтамасыз етті. Бұл қажеттілікті қамтамасыз ету және жобаны шектеулі бюджет шеңберінде ұстап тұру үшін Кент аймағындағы Оңтүстік-Шығыс бөлімінде жұмыс істейтін 71-сыныпты электр локомотивтердің 10-ын 74-сыныпқа ауыстыру туралы шешім қабылданды. Бұл өзгерістер локомотивтерді электр және дизель режимінде жұмыс істей алатын тағы бір электродизельдік типке айналдырды. Алайда, өзгертілген локомотивтердің сенімділігі төмен болды, ал оларға арналған Ocean Liner тасымалы тез тоқтатылды. Сондықтан олар 1967 жылдың соңында пайда болған және 10 жыл ішінде тоқтатылған, қысқа ғұмырлы тип болды. Жоғары қуатты EMU бас пойыздары 4 REP (ресторандық электропневматикалық тежегіш), тіркемелік вагондар 3 TC және 4 TC (тіркемелік басқару) деп белгіленді. Ал дизельдік-электр локомотивтері 19 Southern's BRCW 3-сыныпты локомотивтерінен (кейін 33/1-сынып деп белгіленді) өзгертілді. Бастапқыда, 11 4 REP бірлігі TC вагондарын Борнмутқа жылжыту және Ватерлооға қайтару үшін салынды. 4 REP 1963 жылғы BR(S) EMU дизайнынан жасалған және екі басқарушы моторлы вагонынан (DMSO) трейлерлі тежегіш коридорлы вагоны (TBFK) және трейлерлі буфет (TRB) тұрды. DMSO вагондары жаңадан салынды, ал TBFK локомотивпен тасымалданатын Mark 1 коридорлы вагонынан, ал TRB Mark 1 локомотивпен тасымалданатын Restaurant Buffets (RB) (1966–67) немесе Restaurant Unclassifieds (RU) (1974) вагондарынан өзгертілді. Бұл мейрамхана/буфет вагондарының әрқайсысына есім берілді, буфеттің артындағы сәндік панельде осы вагонның аты жазылған. Нәтижесінде 4 REP әлемдегі ең қуатты 3-ші рельсті EMU болды, ол сегіз тіркеме вагонына дейін сүйреуге қабілетті, бұл атақты "Deltic" Class 55 дизельдік локомотивтерінен аздап кем болды. Әр REP бірлігінде сегіз тягалық қозғалтқыш болды, сондықтан жүктемені болдырмау үшін REP басқа EMU немесе электродизель локомотивімен (EDL) жұмыс істей алады, егер жалпы құрамда жеткілікті тягалық қозғалтқыштар оқшауланған болса. Әр электр доңғалағында екі электр тогын қабылдайтын контактілі балка болды. 1974 жылы қызмет жиілігін арттыру және флоттың ұзақ мерзімді техникалық қызмет көрсетуін қамтамасыз ету үшін қосымша төрт бірлік енгізілді. Тіпті осы соңғы кезеңде ескірген Mk1 дизайны сақталды және конверсияға жарамды Mk1 вагондарының жетіспеуі бұл соңғы бірліктердің нөлден салынғанын білдірді, сондықтан олар соңғы Mk1 вагондарының арасында болды. 1974 жылғы құрылыс бірліктері қазіргі CIG/BIG вагондарына сәйкес қос шынылы терезелермен жабдықталды (қос жарық шамдарынан басқа). Алғаш рет енгізілген кезде REP вагондары көк түсті рельсті бояумен, шағын сары ескерту панельдерімен және кабинаның жақтағы терезелерінің астында алюминийден жасалған BR жебелерімен көрінді. Кейіннен сары ескерту панельдері кабинаның барлық алдыңғы жағын қамтитын етіп кеңейтілді. Олар 1970-ші жылдардың басында көк және сұр түске боялды, бұл процесте алюминийден жасалған жебелері жоғалды, өйткені олар вагондарды жуу зауыттарына зақым келтірді; 1974 жылғы құрылыс бірліктері жаңадан көк және сұр түске боялды. Сақталған REP вагондары 1986 жылдан бастап Network SouthEast логотипін алды, осы кезде 442-сыныпты "Wessex Electrics" құрылысы жүргізіліп жатты. REP вагондары қызметте жақсы жұмыс істеді, олардың рұқсат етілген жылдамдығы екі қосымша 4TC тіркеме жиынтығының толық жүктемесімен оңай асып түседі. Алайда, олар жұмыс бөлімінде локомотивтер ретінде жіктелді, сондықтан өздері жүретін кезде (жолаушылар қызметінде сирек кездесетін, бірақ белгісіз емес) олар жеңіл локомотив сияқты шектелген. 1970 жылдардың соңында Уокинг пен Бейзингсток арасында рұқсат етілген максимумды көтеру мақсатымен жылдамдық сынақтары жүргізілді, бірақ бұл негізінен күшейтілген тежегіш жүйеге байланысты орындалмады. Кейде, 9 тіркеме вагоны тасымалданды, егер General Manager's Saloon DB975025 4 REP/8 TC құрамына қосылса. 1971 жылы 3001-ден 3011-ге дейінгі бірліктердің Лондон жағындағы кабиналары Raynes Park пен Surbiton арасында және New Forest аймағында сынақтан өткізіліп жатқан жаңа кабиналық сигнализация жүйесімен (SRAWS – Signal Repeating AWS) жабдықталды. Кабиналық дисплей драйверге келесі сигналдың және өткен сигналдың жағдайын көрсетті. Барлық REP бірліктерінің буфет вагондарында есімдер болды, буфеттің артындағы сәндік шыны панелінде осы вагонның аты жазылған. Нәтижесінде 4 REP әлемдегі ең қуатты 3-ші рельсті EMU болды.

Апаттар мен оқиғалар

1988 жылғы 12 желтоқсанда 4REP 2003 номерлі вагондар жиынтығы 4TC 8015 және 8027 номерлі вагондармен біріктіріліп, 06:14 Уотерлоо рейсін жасады. Бұл пойыз 07:18 Уотерлоо рейсінің артынан шағылысып, 4VEP 3033, 3119 және 3005 номерлі вагондардан құралған пойызға соқтығысты. Нәтижесінде екі пойыз рельстен шығып, қарсы бағытта келе жатқан 4VEP 3004 және 3425 номерлі вагондардан құралған үшінші пойызбен қақтығысты. Отыз бес адам қаза тауып, шамамен 500 адам жарақат алды.

Ауыстыру

1980 жылдардың ортасында Веймут желісінің вагондарын ауыстыру туралы шешім қабылданды. Бұл, Борнмут пен Веймут арасындағы желіні электрлендіруге арналған қаржының жаңа, төмен құнмен технологияны пайдалану арқылы қолжетімді болғандығымен қатар, қуаты жоқ REP және TC вагондарының бастапқыда 1950 жылдардың басында салынған Mark 1 вагондарынан өзгертілгендігіне байланысты, 1980 жылдардың соңында British Rail оларды ауыстыруды жоспарлады. Дегенмен, Оңтүстік аймағында жабдықты қайта пайдаланудың ұзаққа созылған дәстүрі сақталды, өмірлік мерзімі бітпеген соғу қозғалтқыштары мен басқару механизмдері қайта қолданылды. Бұл вагондардың жетіспеушілігіне түрлі шешімдер табылды. 1990 жылы Оңтүстік Гэмпшир электрлендіру жобасы (SHEP) аяқталды, ол Портсмут – Истли/Саутгемптон бағыттарын қамтыды. Қаржылық шектеулерге байланысты жаңа вагондар бөлінбеді, бірақ қолда бар ресурстарды пайдалану арқылы қызмет жалғастырылуы керек болды. Алдымен бұрын асбесті жойылған үш 4 REP вагонын сақтау жоспарланған, бірақ 1988 жылы Клэпхэм Джанкшн теміржол апатынан кейін 2003 нөміріндегі вагон ішінара жарамсыз деп танылды, сондықтан жоспар өзгертілуі керек болды. Оның орнына төрт 6 REP вагонынан (1903-1906 нөмірлері) жаңа құрам қарастырылып, ақыры маршрутта іске асырылды. Қосалқы TC вагондары кеңейтілген құрамды құру үшін пайдаланылды. 432 басқару вагондары құрамның ортасына көшірілді, алдыңғы бөліктері қайта боялды және жүргізуші кабинасының есіктері жабылды. Тіреуіш механизмдер орнатылды және көк-сұр түсті вагондар NSE түсіне боялды. 6 REP вагондары 442 класты сынау кезінде де Веймут желісінде ұзақ уақыт пайдаланылды. Ерекше жағдайларда, қызметті сақтау үшін 4 REP вагонының моторлы вагоны 73 класты локомотивпен ауыстырылды. Жаңа вагондар 442 класты құрауы тиіс болды, олар Mark 3 вагонының корпусын негізге алды. Бұл REP вагондарын қайта құруды және жаңа 442 вагондары қолжетімді болғанша, жабдықты алу үшін оларды тоқтатуды талап етті. Қайта құрылған REP және TC вагондары 1988 жылдың ортасынан 1991 жылға дейін Веймут желісінде қолжетімсіз 442 вагондарын алмастыру үшін жұмыс істеді. Құрамдар үнемі өзгеріп отырды және 19xx сериясындағы вагондарды қайта нөмірлеу жиі кездеседі, соның ішінде бастапқы 1901 және 1902 жиынтықтары. REP вагоны соңғы рет 1991 жылдың қыркүйек айының соңғы аптасында қолданылды, 1901 және 1904 вагондары соңғысы болды.

Қосымша пайдалану

2015 жылғы №2 агрегаттан 2 күш қозғалтқышы ведомстволық көліктер ретінде сақталды, ауыр модификацияланған болса да, сол кездегі Railtrack компаниясы үшін ультрадыбыстық сынақтарда қолданылды. 62483 нөмірі 999602 болып өзгертілді және 2012 жылға дейін 901 класына түрлендірілген 101 кластың дизель-электр пойыздарының арасында қозғалды, содан кейін бұзылған деп есептелді, бірақ кейіннен оның бар екендігі анықталды және 2021 жылы локомотивпен буксирленетін пойыз ретінде қайта жұмыс істеді. 62482, кейін 999605 нөміріне ие болды, әдетте екі 31 класты локомотивтердің басқаруымен локомотивпен буксирленетін сынақ пойызы құрамында болды. 62482 және 62483 – қазіргі уақытта Дерби RTC базасында қызмет ететін, бар болған 4 REP көліктерінің соңғы екеуі. 4 REP қоғамы қалған вагондарды сақтап, оларды 4 REP түріне қайтаруды қарастырып жатыр.