Пол Чарльз Замечник: Американдық молекулалық биолог және антисенс терапиясының пионері
Paul Zamecnik
Пол Чарльз Замечник (1912-2009) – американ генетигі, молекулалық биологияның дамуына үлкен үлес қосып, протеин синтезі мен антисенс терапияны зерттеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық генетик (1912–2009)
American geneticist (1912–2009)
Пол Чарльз Замечник (22 қараша 1912 – 27 қазан 2009) – молекулалық биологияның алғашқы тарихында маңызды рөл атқарған американдық ғалым. Ол Гарвард медицина мектебінің профессоры және Массачусетс жалпы ауруханасының аға ғылыми қызметкері болды. Замечник протеиннің ішінде синтездеуді дамытып, жасушалардың протеин қалай жасалатынын түсінуге көмектесті. Малон Хогландпен бірге трансфер РНК (tRNA)-ны бірге ашты. Кейінгі жұмыстары арқылы ол антисенс терапиясын ойлап тапқан адам ретінде танылады. Өмірі бойында Замечник терапиялық техникалары үшін оннан астам АҚШ патентін алды. 2009 жылы қайтыс болғанға дейін ол MGH-де зертханасын сақтап, синтетикалық олигонуклеотидтерді (антисенс гибридтерін) дәріге төзімді және XDR туберкулезін химиотерапиялық емдеу үшін зерттеді.
Paul Charles Zamecnik (November 22, 1912 – October 27, 2009) was an American scientist who played a central role in the early history of molecular biology. He was a professor of medicine at Harvard Medical School and a senior scientist at Massachusetts General Hospital. Zamecnik pioneered the in vitro synthesis of proteins and helped elucidate the way cells generate proteins. With Mahlon Hoagland he co discovered transfer RNA (tRNA). Through his later work, he is credited as the inventor of antisense therapeutics. Throughout his career, Zamecnik earned over a dozen US patents for his therapeutic techniques. Up until his death in 2009 he maintained a lab at MGH where he studied the application of synthetic oligonucleotides (antisense hybrids) for chemotherapeutic treatment of drug resistant and XDR tuberculosis in his later years.
Ерте өмір
Пол Замечник Огайо штатының Кливленд қаласында Джон Чарльз Замечник (1879–1930) және Мэри Гертруда Маккарти (1883–1937) отбасында дүниеге келген. Джонның бірінші туысы композитор Джон Степан Замечник болды. Пауылдың әкесінің ата-анасы Ян Непомукский Замеччик (1842–1915) және Констанция Хрубецкая (1843–1924) Будичовице және Скалы елді мекендерінен келген чех иммигранттары еді. Оның анасының ата-анасы ирланд иммигранттары болған. Ол Дартмут колледжінде химия және зоология мамандықтарын оқып, 1933 жылы бакалавр дәрежесін алды. Содан кейін Гарвард медицина мектебінде оқып, 1936 жылы медицина докторы дәрежесін алды. 1936–1939 жылдары Бостон қаласындағы Коллис П. Хантингтон еске алу ауруханасында, Гарвард медицина мектебінде және Кливлендтегі Лейксайд ауруханасында жұмыс істеді.
Paul Zamecnik was born in Cleveland, Ohio to John Charles Zamecnik (1879 1930) and Mary Gertrude Mccarthy (1883 1937). John's first cousin was the composer John Stepan Zamecnik. Paul's paternal grandparents Jan Nepomucký Zámečník (1842 1915) and Konstancie Hrubecká (1843 1924) were Czech immigrants from Budičovice and Skály respectively. His mother's parents were Irish immigrants. He attended Dartmouth College, majored in chemistry and zoology, and received his AB degree in 1933. He then attended Harvard Medical School and received his MD degree in 1936. Between 1936 and 1939, he worked at Collis P. Huntington Memorial Hospital in Boston, Harvard Medical School, and Lakeside Hospital in Cleveland.
Мансап
Лейксайд ауруханасындағы стажировкасы кезінде Замечник клеткалардың өсуін қалай реттейтініне қызығушылық танытты, соның салдарынан ақуыз химиясына ден қойды. Ол Финни Хауэлл стипендиясы мен Мозлидің саяхат стипендиясын алып, Копенгагендегі Карлсберг зертханасына барып, доктор Кай Линдерстром Лангпен бірге жұмыс істеді. 1940 жылдың сәуір айында Германияның Данияны басып алуына байланысты Копенгагендегі жоспарланған уақыты қысқарды. Ол Бостонға оралып, Хантингтон мемориалдық ауруханасында дәрігердің көмекшісі болды, соғыс кезеңіндегі Ғылыми зерттеулер және даму басқармасының жобасы аясында жарақаттанған шокқа байланысты уытты факторларды зерттеді, бұл жобаны Хантингтон директоры Джозеф Чарльз Ауб басқарды. Макс Бергманмен бірге Нью-Йорктегі Рокфеллер медициналық зерттеулер институтында ақуыз синтезін зерттегеннен кейін, 1942 жылы Гарвард медицина мектебінің медицина факультетіне қабылданып, оқытушы, сосын медицина профессоры болды. 1979 жылы онкологиялық медицинаның Коллис П. Хантингтон профессоры, эмеритус атағымен зейнетке шықты. Гарвард медицина мектебінен зейнетке шыққаннан кейін, ол Ворчестер биомедициналық зерттеулер қорында Хогландпен бірге зерттеулерін жалғастырды. 1997 жылы қор Массачусетс университетінің медицина мектебімен біріккенде, Замечник өзінің зертханасын MGH-ге көшірді, онда өліміне бірнеше апта қалғанға дейін жұмыс істеді. Пол Замечник антисезімдік терапияның негізін қалаушы деп есептеледі. Замечник 210 рецензияланған ғылыми мақаланың авторы немесе авторларының бірі болды. Ол көптеген марапаттарға ие болды, соның ішінде 1968 жылы Ұлттық қатерлі ісіктер қоғамының Ұлттық сыйлығы, 1991 жылы Ұлттық ғылым медалі және 1996 жылы алғашқы Ласкер өмір бойына жетістіктері үшін сыйлығы. Замечник сонымен қатар АҚШ Ұлттық ғылым академиясының, Америка өнер және ғылым академиясының, Америка биологиялық химия қоғамының, Америка қатерлі ісіктерді зерттеу қауымдастығының (1964–1965 жылдары президенті), Америка дәрігерлер қауымдастығының, Дания Корольдік ғылым және әдебиет академиясының және Америка философиялық қоғамының мүшесі болды.
During his Lakeside Hospital internship, Zamecnik became interested in how cells regulate growth, and hence, in protein chemistry. He was awarded a Finney Howell Fellowship and a Moseley Traveling Fellowship to go to the Carlsberg Laboratory in Copenhagen where he worked with Dr. Kai Linderstrom Lang. His planned time in Copenhagen was cut short because of World War II—the Germans occupied Denmark from April 1940. He returned to Boston where he became an assistant physician at the Huntington Memorial Hospital, studying the toxic factors involved in traumatic shock for a wartime Office of Scientific Research and Development project led by Huntington director Joseph Charles Aub. After a year in New York at the Rockefeller Institute for Medical Research studying protein synthesis with Max Bergmann, he join the faculty of medicine at Harvard Medical School in 1942, becoming an instructor and then professor of medicine, where he served until retiring as the Collis P. Huntington Professor of Oncologic Medicine, Emeritus in 1979. After retiring from Harvard Medical School, he continued his research at the Worcester Foundation for Biomedical Research with Hoagland. When the foundation merged with the University of Massachusetts Medical School in 1997, Zamecnik moved his laboratory to MGH, where he continued to work until several weeks before his death. Paul Zamecnik is generally regarded as the founder of antisense therapy. Zamecnik authored or co authored 210 peer reviewed scientific articles. He won many distinguished awards, including the National Cancer Society National Award in 1968, National Medal of Science in 1991, and the first ever Lasker Lifetime Achievement Award in 1996. Zamecnik was also a member of the U. S. National Academy of Sciences, American Academy of Arts and Sciences, American Society of Biological Chemistry, American Association for Cancer Research (President 1964–1965), Association of American Physicians, Royal Danish Academy of Sciences and Letters and the American Philosophical Society.
Жеке өмір
Замечник 1936 жылы Мэри Коннорға үйленді (2005 жылы қайтыс болды), және олардың үш баласы болды. Замечник 2009 жылғы 27 қазанда Бостон қаласындағы үйінде дүние салды. Ол 96 жасқа толып еді.
Zamecnik married Mary Connor in 1936 (deceased 2005), and together they had three children. Zamecnik died on October 27, 2009, at his home in Boston. He was 96 years old.