Тед Голд: Соғысқа қарсы күрескен студент көшбасшысының тағдыры

Кіріспе

Теодор "Тед" Голд (13 желтоқсан 1947 – 6 наурыз 1970) – 1970 жылы Гринвич Виллаждағы үйдің жарылысында қаза тапқан Weather Underground ұйымының мүшесі.

Колумбия университетінің студенттік белсенділігі

1967 жылдың наурызында Голд Колумбия SDS ұйымының вице-төрағасы болды. Олар материалдарды таратты, жатақханаларда ашық пікір алмасу жиындарын өткізді, жұмысқа алушыларға қарсылық көрсетті және референдумдар ұйымдастырды.

Соғысқа қарсы митинг

1967 жылғы 20 сәуірде Колумбия SDS вице-төрағасы ретінде Голд 300 соғысқа қарсы студент наразылығын Колумбия университетінің Джон Джей залына алып келді. Олар Колумбия әкімшілігінен АҚШ Теңіз корпусының Джон Джей залының вестибюлінде жалдау жұмыстарын жүргізуіне тыйым салуды талап етті. Соғысқа жақтас, оңшыл Колумбия студент-спортшылары вестибюльде зорлық-зомбылықсыз наразылық білдірушілерге шабуыл жасағанда, Голд Колумбия SDS мүшелерін Джон Джей залынан шегінуге және одан әрі қақтығыстан аулақ болу үшін күн сағатының жиналу орнына қайтуға шақырды. Оқушыларға жасалған шабуылдан кейін митинг аяқталған соң, Колумбия SDS басқару комитеті мен Колумбияның әлеуметтану профессоры Вернон Диббл, Колумбия SDS-тің ең беделді профессорлық қолдаушысы, Бродвей мен 114-ші көшедегі Вест-Энд бардың арт жағына жиналып, әрі қарай не істеу керектігін жоспарлады. «Бүгін Джон Джей залынан сіздерді ығыстыруға рұқсат бердіңдер. Радикалды студенттік ұйым ретінде беделіңізді сақтау үшін ертең сол жерге қайта баруыңыз керек», - деп талап етті профессор Диббл. Голд пен Колумбия SDS басшылары пікірталасқа түсті. Барлығы Колумбия SDS белсенділерінің келесі күні теңізшілерді жалдаушылармен бетпе-бет келуі керек екеніне келісті. Пікірталастың басты мәселесі – Колумбия SDS кампуста Теңіз корпусының жалдауын тоқтату және басқа студенттермен, АҚШ Теңіз корпусының оңшыл жақтастарымен күресу арқылы, немесе өзінің басты саяси қарсыласы – Колумбия әкімшілігінің саясатына қарсы жаппай, зорлық-зомбылықсыз соғысқа қарсы демонстрация ұйымдастыру арқылы саяси тұрғыдан көбірек пайда таба ма және бұқаралық қолдауға ие бола ма екені болды. «Әкімшілік студенттердің бір-бірімен ұрысуын қалайды. Осылайша ол өзін «саясаттан жоғары» және «бейтарап» ретінде көрсетуге тырысады. Біз әкімшіліктің тұзағына түсіп, студенттерді зорлық-зомбылыққа итермеуіміз керек, себебі әкімшілік енді осыны қалайды», - деп мәлімдеді Голд. Голдтың пікірін Колумбия SDS басшылығының көп бөлігі қолдады. 1967 жылғы 21 сәуірде өткен демонстрация зорлық-зомбылықсыз, тәртіпті және спортшыларға емес, Колумбия әкімшілігінің саясатына қарсы наразылық білдіруге бағытталды. Мартин Лютер Кингтің Оңтүстік Христиандық Көшбасшылық Конференциясының (SCLC) көмекшісі Джеймс Бевел кампус митингісіне сөз сөйлеуге шақырылды. Голд сол кезде Колумбия SDS басшылығының саяси тұрғыдан қалай ойлағанын көрсететін Колумбия SDS-тен Колумбия университетінің профессорлық-оқытушылар құрамына жазылған келесі хатты бірлесіп жазуға белсенді қатысты. Бұл хаттың фотокопиясы 1987 жылы Нью-Йорк қаласы Полиция департаментінің SDS бойынша құпия емес «Қызыл отряд» файлында табылды: 1967 жылғы сәуірде теңізшілермен болған қақтығыстан кейін, жаңадан саясатқа араласқан және радикалданған Колумбия SDS жақтастарының көпшілігі әдеттегі академиялық және гедонистік өмір салтына оралды. Бірақ Голд пен Колумбия SDS басқару комитетінің бірнеше мүшесі келесі бірнеше апта бойы «Жаңа сол жақ жазбалары: Колумбия SDS журналы» атты Колумбия SDS басылымын дайындаумен айналысты. Бұл SDS газетінде SDS теңізшілерімен болған қақтығыс, «сөз бостандығы/жалдау бостандығы» мен соғыс машинасына Колумбияның қатысуына қарсы тұру жауапкершілігі, қарсылық көрсету, Вьетнам соғысының соңғы эскалациясы және Колумбияның Пентагонның Қорғаныс талдауы институтымен (IDA) байланысы туралы мақалалар мен бағандар жарияланды. Сондай-ақ, Бертхольд Брехттің қысқа өлеңі де жарияланды. Осы газеттің фотокопиясы 1970-ші жылдардың соңында Колумбия SDS белсендісі Боб Фельдманның құпия емес ФБР файлында табылды. 1967 жылғы мамыр айында Колумбия SDS бөлім газетін шығару жұмысының көп бөлігі 1967 жылғы наурыз айының соңынан 1968 жылғы наурыз айының соңына дейін Колумбия SDS төрағасы болған Тедди Капчуктың Батыс 115-ші көшедегі пәтерінде жүргізілді. Барнард колледжінің студенті, Колумбия SDS-те белсенді болған Нэнси Биберман 4 беттік газеттің техникалық дайындығы мен орналасуының көп бөлігін Колумбия SDS басқару комитетінің мүшелерінің мақалалары мен Тед «Акапулько» Голдтың редакциялауынан кейін жасады. Жаңа солшылдармен байланысы бар көптеген адамдар сияқты Голд та осы уақытқа дейін тұрақты түрде марихуана шегетін болғандықтан, оны осы лақап атымен атау әдетке айналды. 1967 жылғы көктемгі семестрдің соңында Голд өзінің Ферналд Холл жатақханасының сегізінші қабатындағы бөлмесінен шығып, студенттік өмірінен тысқары пәтерге көшуді шешті. Колумбия SDS-тің негізін қалаушы Дэвид Гилбертке де 1967 жылдың қыркүйегінде жаңа тұрғын орын қажет болды. Голд пен Гилберт және тағы бір Колумбия SDS белсендісі Боб Фельдман 1967-1968 оқу жылында бірге пәтер жалдауға келісті. 1967 жылдың маусым айының басында Беркли, Калифорния және Батыс жағалауына сапар шеккеннен кейін Голд 1967 жылдың шілдесіне қарай Ферналд Холл бөлмесіне оралды және екінші жыл қатарынан Колумбия университетінің «Екілік ашу» оқу-тәрбие бағдарламасында қалалық жоғары мектеп оқушыларының жазғы тобының жетекшісі болып жұмыс істеді. Голд басқа Колумбия SDS белсенділерімен бірге Үстіңгі Батыс жағында «Вьетнам жазы» атты соғысқа қарсы жазғы ұйымдастыру жобасын ұйымдастырды. 1964 жылғы «Бостандық жазы» науқаны үлгісінде жасалған «Вьетнам жазы» – Вьетнамдағы оқиғалар туралы хабардарлықты арттыру мақсатындағы жалпыұлттық студенттік соғысқа қарсы науқан болды. Колумбия маңындағы SDS белсенділері тротуарларда үстелдер құрып, Үстіңгі Батыс жағындағы пәтерлердегі тұрғындарды аралап шықты. 1967 жылдың тамыз айының соңында Голд пен Колумбия SDS басқару комитетінің басқа мүшелері Колумбия университетінің жанындағы Ла Салл көшесіндегі биік үйдің пәтерінде, бұрыннан үйленген екі Колумбия SDS белсендісі Питер мен Линда Шнайдерлермен жинала бастады. Жұма күндері немесе аптасына екі рет кешке қарай кездесулер өтті. Алдағы 67-68 оқу жылына қатысты саяси стратегия талқыланды. Кездесулердің бірінде Принстон университетінің SDS белсенділерінің екеуі де қатысып, Принстон мен Колумбияның Қорғаныс талдауы институтымен байланыстарына және Принстон мен Колумбияның Пентагон демеушілігімен жүзеге асырылатын негізгі зерттеулер мен қару жасау қызметіне қарсы студенттерді жұмылдыруға жасаған ортақ тәжірибелері туралы әңгімеледі. Голдпен бірге кезекті Колумбия SDS басшылығына қатысқан адамдардың көпшілігі «Праксис Ось» тобының мүшелері болды. Колумбия SDS белсендісі Боб Фельдман кездесулердің біріне IDA-ның Вьетнам соғысының операциялық қызметіне қатысты қару зерттеулерімен тікелей байланысы бар «Жоба Agile» қатысуы туралы жаңа зерттеулер әкелді. Бұл бейресми жазғы кездесулерде Жаңа сол жақ саяси стратегиясы және Колумбия SDS бөлімінің ішкі ұйымдастыруы мен білімі туралы көп теориялық талқылаулар өтті. Питер Шнайдер, Колумбия SDS төрағасы Тедди Капчук және Голд, әсіресе, Колумбия SDS басшылығы мен қатардағы мүшелерінің саяси санасы арасында үлкен айырмашылық бар екенін сезінді. Олардың пікірінше, 67-68 оқу жылында қатардағы мүшелерді кіші топтарға тарту арқылы олардың Колумбия SDS бөлімінің қызметіне қатысуын барынша арттыруға ерекше күш салу керек. 1967 жылдың жазында Monthly Review Régis Debray-дың «Революциядағы революция?» атты еңбегінің ағылшын тіліне аудармасын жариялады, ол Че Гевараның «революцияның ошақтық теориясы» қолдады. Жаздың соңында Нью-Йорк SDS аймақтық ұйымдастырушысы Халливелл кездесулердің бірінде Дебрейдің «ұялы тактика» теориясын Колумбия университетінің жағдайларына қалай қолдануға болатынын түсіндірді, Колумбия SDS Че Гевараның «партизандық ошақтық тобының» зорлық-зомбылықсыз баламасы ретінде әрекет ететінін айтты. Халливеллдің аналогиясына сәйкес, Колумбия студенттерінің көпшілігі, Латын Америкасының шаруалары сияқты, Колумбия SDS кампустан тыс деңгейде соғысқа қарсы демонстрацияларда ұялы, зорлық-зомбылықсыз партизандық ошақ ретінде әрекет ете алса ғана оянып жетеді. Халливеллдің пікірінше, Колумбия SDS әдеттегі білім беру...

On April 20, 1967, as Columbia SDS vice chairman, Gold led 300 anti war student protesters from a sundial rally into Columbia University's John Jay Hall to demand that the Columbia Administration ban the U. S. Marines from recruiting inside the John Jay Hall lobby. After a group of pro war right wing Columbia student athletes attacked the non violent anti war protesters inside the lobby, Gold quickly urged Columbia SDS people to retreat from John Jay Hall and return to the sundial rallying point in order to avoid further violence. When the rally following the right wing student attack on Columbia SDS people had ended, the Columbia SDS steering committee and Columbia Professor of Sociology Vernon Dibble, who was Columbia SDS's strongest faculty supporter, retreated to the back of the West End Bar on Broadway and 114th Street to plan what to do next. "You let them push you out of John Jay Hall today. You have to go back there again tomorrow to keep your credibility as a radical student group," Professor Dibble insisted. Gold and other Columbia SDS leaders all then got into a debate. Everyone agreed that Columbia SDS activists had to go back to confront the Marine recruiters the next day. The major point of debate was whether Columbia SDS would gain more politically and win more mass support by stopping campus Marine recruitment and possibly fighting it out with other students, the right wing protectors of the U. S. Marines, or by having a more mass based, non violent anti war demonstration directed at protesting the policies of its main political enemy, the Columbia Administration. "The Administration likes nothing better than to have students fighting other students. Then it can portray itself as "above politics" and as "a neutral". We shouldn't fall into the Administration's trap and alienate all our new mass student support by leading students into a violent confrontation, which is what the Administration now wants us to do," Gold argued. Gold's views were broadly supported by the rest of the Columbia SDS leadership. Its April 21, 1967 demonstration of the next day was going to be non violent, disciplined, and focused more on protesting against the Columbia Administration's policies than on the jocks. Martin Luther King Jr.'s Southern Christian Leadership Conference (SCLC) aide, James Bevel, would be invited to address the campus rally. Gold then played a major role in collectively writing the following letter from Columbia SDS to Columbia University faculty members, which indicates how Columbia SDS's leadership thought politically at that time. A photocopy of this letter was found in the de classified NYC Police Department's Red Squad organizational file on SDS, in 1987:

Following the April 1967 confrontation with the Marine recruiters, most of the newly politicized and radicalized Columbia SDS supporters returned to their normal academic and hedonistic routines. But Gold and a few other Columbia SDS steering committee "heavies" spent the next few weeks putting together a Columbia SDS publication called New Left Notes: The Journal of Columbia SDS. This SDS newspaper contained articles and columns on the SDS Marine confrontation, on the 'free speech/freedom to recruit' vs. responsibility to resist Columbia complicity with the war machine controversy, on draft resistance, on the latest Vietnam War escalation and on Columbia's connection to the Pentagon's Institute for Defense Analyses (IDA). It also included a short poem by Bertolt Brecht. A photocopy of this particular newspaper was found in the de classified FBI file of Columbia SDS activist Bob Feldman in the late 1970s. Much of the work of putting out this May 1967 Columbia SDS chapter newspaper was done at the West 115th Street apartment of Teddy Kaptchuk, who was the Columbia SDS chairman between late March 1967 and late March 1968. Nancy Biberman, a Barnard College student who was active in Columbia SDS, did most of the technical preparation and layout of the 4 page newspaper, following article contributions from members of the Columbia SDS steering committee and editing by Ted "Acapulco" Gold. Because Gold, like many associated with the New Left, was smoking cannabis on a regular basis by this time, people thought it was funny to start calling him by that nickname. At the end of the Spring 1967 term, Gold decided he wanted to move out of his eighth floor Furnald Hall dormitory room and into an off campus apartment during his senior year. Columbia SDS founder David Gilbert also needed new living space in September 1967. It was agreed that Gold and Gilbert and another Columbia SDS activist, Bob Feldman, would rent an off campus apartment together during the 1967 1968 academic year. After visiting Berkeley, California, and the West Coast in early June 1967, Gold returned to his Furnald Hall room by July 1967 and, for the second year in a row, worked as a summer group counselor of inner city high school students in Columbia University's "Double Discovery" tutoring program. Gold also organized with other Columbia SDS activists on the Upper West Side a "Vietnam Summer" anti war off campus summer organizing project. Patterned after the Freedom Summer campaign of 1964, "Vietnam Summer" was a nationwide student anti war campaign to raise off campus consciousness about current events in Vietnam. SDS activists around Columbia set up tables on the sidewalks and canvassed Upper West Side apartment buildings. In late July 1967, Gold and other Columbia SDS steering committee people started to meet in the high rise apartment on LaSalle Street of the two Columbia SDS activists who were already married, Peter and Linda Schneider, a few blocks from Columbia's campus. Meetings were held in the evening during the week, on a weekly or bi weekly basis. Political strategy for the coming 67 68 school year was discussed. At one of the meetings, two Princeton University SDS activists also participated in the strategic discussion, talking about common experiences in attempting to mobilize students in opposition to both Princeton and Columbia's Institute for Defense Analyses connections and both Princeton and Columbia's performance of Pentagon sponsored basic research and weapons development activity on campus. Nearly all the people attending the informal summer Columbia SDS steering with Gold were "Praxis Axis" people. Columbia SDS activist Bob Feldman brought to one of the meetings new research about IDA's involvement in "Project Agile" which directly related to weapons research for Vietnam War operational activity. There was also much theoretical discussion at these informal summer meetings about New Left political strategy and Columbia SDS chapter internal organization and education. Peter Schneider, Columbia SDS Chairman Teddy Kaptchuk and Gold, especially, seemed to feel that too great a gap existed between the political consciousness level of Columbia SDS's leadership and its rank and file's political consciousness level. Each felt that in the 67 68 academic year a special effort should be made to involve rank and file members in smaller groups to maximize their participation in Columbia SDS chapter activity. In the summer of 1967, Monthly Review published an English translation of Régis Debray's Revolution In The Revolution?, which argued in support of Che Guevara's "foci theory of revolution". Near the end of the summer, a New York SDS regional organizer named Halliwell appeared at one meeting to make the case for applying Debray's theory of "mobile tactics" to Columbia University conditions, with Columbia SDS acting as the non violent equivalent of Che's "guerrilla foci group". According to Halliwell's analogy, the mass of Columbia students, like the mass of Latin American peasants, could only be aroused if Columbia SDS developed the capacity to act on an off campus level as a mobile non violent guerrilla foci at anti war demonstrations. In Halliwell's view, Columbia SDS should continue to use its usual educational methods to persuade future members of the new working class (the mass of Columbia University student "peasants") to become off campus mobile demonstrators who pushed the U. S. anti war movement "from protest to resistance" by their mobile tactics. In July 1967, however, Gold seemed only lukewarm about having Columbia SDS adopt some variant of Halliwell's "Debrayist" New Working class organizing strategy. In late July 1967, Gold was still thinking of going to graduate school in London, following his scheduled June 1968 graduation from Columbia College, in order to please his mother. He thought that he would be able to get a good recommendation from Columbia Professor of Sociology Silver, who was still Gold's favorite professor at Columbia, on a personal level, at this time. In July 1967, Gold had also become romantically involved with a recent Barnard College graduate named Trude Bennett, who was also working during the summer as a "Double Discovery" project counselor. By the beginning of August 1967, Gold felt that the African American ghetto rebellions of that summer meant that the mass of African American people had outgrown Martin Luther King Jr.'s pacifist political line and the original nonviolent stance of Student Nonviolent Coordinating Committee, and were moving more in the direction that Malcolm X, Stokely Carmichael and the SNCC had predicted people would move. On WKCR, the Columbia student radio station, Gold also was invited to do a 15 minute political commentary show each week during the summer of 1967, in which he explained why he felt the black urban rebellions were justified.

Тұрғын үй

1967 жылдың қыркүйегінде Голд өзінің кітаптары мен пластинкаларының көп бөлігін ата-анасының пәтерінен Батыс 94-ші көшедегі, Гилберт пен Фельдманмен бірге жалға алған пәтеріне көшірді. Бірақ 1967 жылдың қазан айының басында Голд Беннеттпен бірге оның Батыс 108-ші көшедегі пәтерінде тұрды, ал 1967 жылдың желтоқсанына қарай ол Батыс 94-ші көшедегі пәтерден Беннетттің пәтеріне толық көшіп кетті. 1967 жылдың 21 қазанында Пентагонға қарсы соғысқа қарсы шеруде Голд пен Беннетт екеуі де Пентагонға қарсы отырысқа қосылып, тұтқындалды. Бірақ Голд бұрын Ұлттық SDS-тің 1967 жылғы стратегиясы, жарты жылдық ұлттық соғысқа қарсы шерулерді ұйымдастырудың орнына, жергілікті ұйымдастыруға баса назар аударғанын дұрыс деп есептегенімен қатар, стратегиялық тұрғыдан тиімді болды. 1967 жылдың 21 қазанында Пентагонда өткен бейбіт митингке қатысуға шешім қабылдағаны туралы бірнеше күннен кейін Голд былай деді: "Кейде спонтанды оқиғалар болады, тікелей жергілікті ұйымдастыру стратегиясына сәйкес келмесе де, оған қатысуыңыз керек. Радикалды болу дегеніміз – көпшілік қозғалыста болғанда алдыңғы қатарда болу". Келесі айда Голд пен Колумбия SDS белсендісі Марк Радд 1967 жылдың 14 қарашасында Манхэттеннің орталығында, радиоголограмма арқылы сөйлегені үшін және Хилтон қонақ үйінің жанындағы көлік қозғалысын "тоқтатуға" және АҚШ Мемлекеттік хатшысы Дин Раск Сыртқы саясат қауымдастығының жиналысына қатысуына наразылық білдіру үшін соғысқа қарсы демонстрацияларды "блоктауға" шақырғаны үшін ұсталды. Голд пен Радд 100 Центр-стрит түрмесіне жеткізіліп, "қырқындарға шақыру" айыбы тағылды, бірақ Ұлттық заңгерлер гильдиясының күш-жігерінің арқасында олар көп ұзамай босатылып, айыптар кейіннен алынып тасталды. 2010 жылы жарық көрген "Мохамедтің көлеңкелері" кітабында журналист Стивен Солсбери былай деп жазды: "ФБР 1967 жылы "Голд" туралы ақпарат жинауды бастады". Солсберидің сөзіне сүйенсек, Голдтың ФБР іс қағаздары "үстемеленгенде кем дегенде бір футқа жетеді"; және олар "Бюро агенттерінің, хабаршылардың және электрондық бақылаудан алынған ескертулердің егжей-тегжейлі сипаттамаларымен, достарының есімдерімен, телефон нөмірлерімен, ұйымдармен толтырылған". Марк Радд 1968 жылдың наурыз айының соңында Колумбия SDS төрағасы болып сайланғаннан кейін Голд Колумбия әкімшілігімен тәртіптік жазаға алынды. Колумбия әкімшілігінің "АҚД алтылығына" жасаған басқыншылығына наразылық білдіру үшін 1968 жылдың 23 сәуірінде Голд Рудтке қосылып, 1968 жылғы Колумбия студенттерінің көтерілісін басқарған Колумбия SDS белсенділерінің бірі болды, оның барысында 700-ден астам Колумбия және Барнард студенттері бес Колумбия университетінің ғимаратын басып алды. 1968 жылдың мамырында Колумбиядағы соңғы курсын оқыған кезінде саяси белсенділігі үшін уақытша шеттетілгеннен кейін Голд жазғы мұғалімдер курсына қатысты. 1968-1969 жылдары ол жеке мектепте мұғалім болып жұмыс істеді, сонымен қатар жаңа құрылған "Демократиялық қоғам үшін мұғалімдер" (TDS) тобының Нью-Йорк аймақтық SDS ұйымының соғысқа қарсы радикалды мұғалімдерін ұйымдастырды. Олар АҚШ-тың Индокитайға әскери араласуын тоқтатуға қарсы болды. 1969 жылдың қазанында Чикагодағы "Ашу күндері" акцияларынан бес ай өткен соң Голд 1970 жылдың 6 наурызында Нью-Йорк қаласындағы Гринвич-Виллидждегі 18-ші Батыс 11-ші көшедегі үйдің жарылысында қаза тапты. Диана Оугтон мен Терри Роббинс та осы жарылыста қаза тапты, Роббинс пен Оугтон Форт Дикс әскери би кешінде пайдалануға арналған шегелі бомба жасап жатқан еді. Кэти Будин мен Кэти Уилкерсон жарылыстан аман қалды. Голд үйдің қасбетімен қысылып, үйге қайтып келген кезде көз жұмды. Коллективтің басқа мүшесі Джон Джейкобс жарылыс кезінде болмады және оқиғадан кейін жасырын өмірге кетті. Сьюзан Браудидің "Отбасылық шеңбер" кітабында айтылғандай, бұл оқиға Голд "Странд кітап дүкеніне алғашқы қысқа сапарынан кейін бірінші қабаттағы қонақ бөлмесіне оралғаннан кейін" болды. Браудидің кітабында сондай-ақ "жанарлы үйдің алдында жас радикалдарды бақылап тұрған күзет тобының бір мүшесі болған ФБР агенті үйдің грек қайта жаңғыруының қираған кірпіш фасадын тез арада суретке түсірді" және "блоктағы ғимараттар маңызды жобалық қызығушылыққа ие болғандықтан, [ФБР агенті] сәулет тарихшысы ретінде көрінді" делінген. 1970 жылғы бомбалаудан кейін "Метеор" тобының көптеген мүшелері ФБР-дің "ең ізделіп отырғандар" тізіміне енді. 1969 жылдың соңында "Метеор" тобы өз атауын "Метеордың жер асты ұйымы" деп өзгертті, өйткені оның мүшелері заңнан тыс өмір сүрді.

In September 1967, Gold moved most of his books and record albums from his parents' apartment to the West 94th Street apartment he now rented with Gilbert and Feldman. But by early October 1967, Gold was mainly living with Bennett in her West 108th Street apartment, and by December 1967, he had completely moved out of the West 94th Street apartment and into Bennett's apartment. At the October 21, 1967, anti war march on the Pentagon, Gold and Bennett both joined the sit in at the Pentagon and were arrested, although Gold had previously felt that National SDS's 1967 strategy of emphasizing local organizing, rather than organizing for semi annual national anti war marches, made the most strategic sense. In explaining why he decided to participate in the October 21, 1967, non violent mass sit in at the Pentagon, Gold observed a few days later: "Sometimes spontaneous events happen that you have to take part in, even if it doesn't fit directly into a local organizing strategy. Being radical means being in the front line when masses of people are in motion." The following month, Gold and Columbia SDS activist Mark Rudd were arrested in midtown Manhattan on November 14, 1967, for chanting through a bullhorn and encouraging anti war demonstrators to go "block the limousines" in the streets and "block the rush hour" traffic near the Hilton Hotel to protest the presence of U. S. Secretary of State Dean Rusk at a Foreign Policy Association gathering that was being held at the hotel. Gold and Rudd were taken to the 100 Centre Street jail and charged with "incitement to riot" but, due to the efforts of the National Lawyers Guild, they were soon released and the charges were later dropped. In his 2010 book, Mohamed's Ghosts, journalist Stephan Salisbury observed: "The FBI began gathering information on" Gold "in earnest in 1967." Gold's FBI files, according to Salisbury, "stacked on a table, stand at least a foot high;" and they are "full of descriptions of meetings, speeches, names of friends, telephone numbers, organizations all meticulously detailed by Bureau agents, informers, and memos derived from electronic surveillance." After Mark Rudd was elected as Columbia SDS Chairman in late March 1968, Gold was placed on disciplinary probation by the Columbia Administration, To protest the Columbia Administration's repression of "The IDA Six", on April 23, 1968, Gold joined Rudd in being one of the Columbia SDS activists who helped lead the 1968 Columbia Student Revolt, in which five Columbia University buildings were seized by over 700 anti war Columbia and Barnard students. Following his suspension for his political activity during his senior year at Columbia in May 1968, Gold enrolled in a summer teachers training course. During the 1968 69 year, he worked as both a teacher in a private school and as a New York Regional SDS organizer of anti war radical teachers for the newly formed Teachers for A Democratic Society (TDS) group. who were also opposed to continued U. S. military intervention in Indochina. Five months after the Weatherman faction's October 1969 "Days of Rage" protests in Chicago, Gold died on March 6, 1970, in the Greenwich Village townhouse explosion at 18 West 11th Street in Greenwich Village, New York City. Diana Oughton and Terry Robbins also died in this explosion, in which Robbins and Oughton were building a nail bomb intended for a Fort Dix military dance event. Kathy Boudin and Cathy Wilkerson both survived the explosion. Gold was crushed to death by the building's façade, which killed him as he returned back to the townhouse. John Jacobs, the other member of the collective, was not present and went underground after the blast. This occurred, according to Susan Braudy's book Family Circle, after Gold "had just returned to the first floor parlor after his first brief trip to the Strand Book Store". Braudy's book also revealed that "in front of the burning house, an FBI agent who had been part of the surveillance team keeping watch on the young radicals quickly snapped pictures of the house's crumbling brick Greek revival façade" and "since the buildings on the block were of significant design interest, [the FBI agent] had been posing as an architectural historian". After the 1970 bombing, many members of the Weathermen were on the FBI's "most wanted" list. At the end of 1969 the Weathermen had changed their name to "Weather Underground Organization" as its members went underground, living beyond the reach of the law.