Кіріспе

Бедарио (Bédarieux) — Францияның Окситания аймағындағы Геро департаментіндегі қала және коммуна. Қала Эспинуз тауы мен Орб өзенімен қоршалған, сондай-ақ Оңтүстік Лангедок аймақтық табиғи паркіне кіреді. Қала тұрғындары бедарициандар деп аталады.

География

Бедариек Монпельеден батысқа және Безиерден солтүстікке қарай орналасқан. Коммуна Орб өзенінің аңғарында жатыр, ол Бедариек қаласынан солтүстіктен оңтүстікке қарай, ал төмен ағысында шығыстан батысқа қарай ағып өтеді.

Климат

Бедариеде Жерорта теңізі климаты (Кеппен климаттық классификациясы Csa). Бедариедегі орташа жылдық температура – °C. Орташа жылдық жауын-шашын мөлшері – мм, ал қазан айы ең жауын-шашынды ай. Орташа температура шілдеде шамамен °C-қа жетеді, ал қаңтарда шамамен °C-қа төмендейді. Бедариеде тіркелген ең жоғары температура 2003 жылдың 12 тамызында °C болса, ең төменгі температура 2012 жылдың 8 ақпанында °C тіркелді.

Тарих

1910 жылдары "Рю Басс" ауданында жүргізілген археологиялық қазбалар барысында 4-шы ғасырға жататын римдік монеталар табылған, бұл галло-римдік вилланың болғандығын көрсетеді. Қала туралы ең алғашқы жазбалар 12-шы ғасырға дейін барып жетеді. Сент-Назаре-де-Лодеран капелласы (қазір жоқ) 1153 жылы айтылған. 12-шы ғасырдың соңынан бастап Бедариоде өндіріс белсенді дами бастады. 17-шы ғасырдың соңынан Француз революциясына дейін арнайы патшалық жеңілдікпен жұмыс істеген мата тоқу өнеркәсібі 1789 жылы 5000 жұмысшыны жұмыспен қамтыды, ал тағы шамамен 1000-ға жуығы жүн және мақта иірумен айналысты. Англиядан жаңа технологиялы машиналардың енгізілуі және Левантпен сауданың тоқтауы Бедарио өнеркәсібінің құлдырауына әкелді. Дегенмен, 19-шы ғасырдың соңында жағдай біршама жақсарды, себебі аймақта боксит және көмір кен орындары ашылды. Бедарионың алғашқы қалалық кеңесі 1790 жылға дейін бар еді. Сонымен қатар, қала кантон орталығына айналды. Француз революциясы кезінде Бедарио коммунасының тұрғындары "Конституция достарының қоғамы" деген революциялық клуб құрды, онда 250 мүше болды. 1851 жылғы 2 желтоқсандағы Луи Наполеонның төңкерілісінен кейін Бедарио республикашылары қаланы бірнеше сағатқа бақылауда ұстады. Баспасөз бұл көтерілісшілердің Наполеон III жағындағы маршал де логи Леотардтың денесін жегенін мәлімдеді. Бұл ақиқат емес, бірақ олар оның денесіне зәр тастап, мұртына от қойған болуы мүмкін деген болжам бар. Теміржол 1850 жылдары Бедариоға келді. Орб өзені үстінен 710 метрлік виадук салынды, бұл Грайссесактегі көмір кендеріне теміржол арқылы қол жеткізуге мүмкіндік берді. Теміржол Безие, Сет және Марсель қалаларымен байланысты жеңілдетіп, Бедарионың жүн және былғары саудасына пайда әкелді. 20-шы ғасырда Бедарио екі дүниежүзілік соғыстан және өнеркәсіптік құлдыраудан ауыр зардап шекті. Осыған жауап ретінде Бедарио туризмді және мәдени өнеркәсібін дамытуға, сондай-ақ жаңа кәсіпорындарды тартуға күш салды. Жақында жаңа сарқырама тазарту стансасы, бірнеше кәсіпкерлік аймақтар және конференциялар, концерттер, театрлық қойылымдар мен көрмелер өткізуге арналған "La Tuilerie" көп мақсатты қоғамдық орталығы салынды.