Benham class destroyer
the Lafayette class submarine
USS Wilson (DD 408) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эсминеці болған.
USS Wilson (DD 408), was a of the United States Navy.
Есімдес
Чарльз Уилсон 1836 жылы Массачусетс штатының Бостон қаласында дүниеге келген. 1861 жылдың 15 қазанында Чикагода Әскери-теңіз күштеріне қосылды. Командир Генри А. Уолк басқаратын «Каронделет» канонерлік қайығына тағайындалып, 1862 жылдың ақпан айында Генри және Донелсон бекіністерін басып алу операцияларында қызмет етті. 1862 жылдың 4 сәуір түнінде Миссисипи өзенімен өтетін флотилия кезінде «өрт астында көзге көрінетін батылдық» танытты. Жаңа Мадридке қарай өтетін кезеңде, тізесіне дейін суға батып, Конфедерацияның оқтарына ұшыраған Вильсон канонерлік қайықтың мұртында тұрып, өзеннің тереңдігін өлшеп, шақырды, осы арқылы «Каронделеттің» қауіпсіз өтуіне көмектесті. Оның өлшеулері канонерлік қайықтың қиын арнадан өтуіне бағыт-бағдар берген жалғыз маңызды көрсеткіш болды. Уолктің осы қиын жолды жүзеге асыруы Одақтың 10-шы аралды басып алуында және оның оңтүстікке қарайғы келесі операцияларында шешуші факторға айналды. Сол жылы 6 сәуірде Пойнт-Плезантқа қарсы Конфедерацияның бекіністерін, ал 7 сәуірде Мадридтен төменгі Конфедерациялық позицияларын басып алуға қатысты. 10-шы күні Форт-Пиллоу үстіндегі теңіз шайқасына, 6 маусымда Мемфистің бірінші шайқасына және 15 шілдеде Конфедерацияның «CSS Arkansas» шабуылдық кемесімен болған қақтығысқа қатысты. 1863 жылдың 24 қаңтарында Уолк Вильсонды «ерекше қызметі үшін» ресми түрде мақтады. Вильсон ақырында боцман шеніне жетті.
Charles Wilson was born in 1836 in Boston, Massachusetts. He enlisted in the Navy on 15 October 1861, at Chicago, Illinois. Assigned to the gunboat Carondelet commanded by Commander Henry A. Walke, he served during the operations which captured Forts Henry and Donelson in February 1862. He exhibited "conspicuous courage under fire" on the night of 4 April 1862, during the flotilla's passage down the Mississippi River past Island No. 10 to New Madrid. During the passage, Wilson, knee deep in water and exposed to Confederate gunfire stood on the bow of the gunboat as he took soundings and called out the depths of the river, enabling Carondelet to make the passage safely. His soundings were the only significant guide for the gunboat as it threaded its way through the tortuous channel. Walke's running the gauntlet turned out to be a crucial factor in the Union's capture of Island No. 10 and its later operations to the south. Later that year, Wilson also served during the capture of Confederate batteries opposite Point Pleasant on April 6 and Confederate positions below Madrid on the April 7. He took part in the naval engagement above Fort Pillow on the 10th, in the First Battle of Memphis on June 6, and in the action with the Confederate ram CSS Arkansas on 15 July. On 24 January 1863, Walke officially commended Wilson "for the distinguished service." Wilson eventually attained the rank of boatswain.
Тарих
Уилсон 1937 жылдың 22 наурызында Вашингтон штатының Бремертон қаласында Пьюджет Саунд теңіз кеме жасаушылығында салынды; 1939 жылдың 12 сәуірінде суға түсірілді; 13-ші теңіз округінің команданті контр-адмирал Эдвард Б. Феннердің әйелі, миссис Эдвард Б. Феннердің спонсоры болды; және 1939 жылдың 5 шілдесінде қолданысқа берілді. Уилсон 1940 жылдың сәуір айына дейін АҚШ-тың батыс жағалауында, Орталық және Оңтүстік Америкада жұмыс істеді, содан кейін Гавайи аймағына ХХІ флоттық жаттығуға қатысу үшін барды. 1941 жылдың маусым айында, Гавайи аймағында бір жыл қызметтен кейін, Уилсон Атлант мұхитына ауыстырылды. Сол жылдың соңғы жартысында және 1942 жылдың алғашқы айларында ол АҚШ-тың шығыс жағалауындағы ірі флот бөлімшелерін сүйемелдеді, ал 1942 жылдың наурыз-мамыр айларында Исландия мен Ұлыбритания аралдарына жүзіп өтті. Уилсон «Wasp» ұшақ тасымалдағышына орталықтанған міндеттік топтың құрамында Тынық мұхитына оралды және 1942 жылдың шілдесінде оны Оңтүстік Тынық мұхитына ертіп барды. Келесі айдың басында Гуадалканал мен Тулагиге шабуыл жасаған кезде ол шабуылдаушы күшке артиллериялық және әуе шабуылынан қорғау қызметтерін көрсетті. 9 тамызда ол аймақта болған кезде Саво аралы шайқасында жапондық крейсерлермен қақтығысты және кейіннен батқан «Квинси», «Астория» және «Винсенн» крейсерлерінің аман қалғандарын құтқарып алды. Батыс жағалаудағы жөндеуден кейін Уилсон 1943 жылдың қаңтарында Гуадалканалға қайтып келді, соғыстың соңғы апталарына үлкерді. Одан кейін ол Рассел аралдарына қонуға қатысты, Жаңа Джорджиядағы жау позицияларын бомбалады және Соломон аралдары мен оның айналасында кемелерді сүйемелдеді. 1943 жылдың қараша айында ол Рабаул мен Науруға жасалған шабуыл кезінде АҚШ ұшақ тасымалдағыштарын қорғады, ал 1944 жылдың қаңтар және ақпан айларында Маршалл және Каролина аралдарына жасалған шабуылдар кезінде де осылай жұмыс істеді. 1944 жылдың маусым және шілде айларында Уилсон Мариан аралдары жорығы және Филиппин теңізі шайқасы кезінде ұшақ тасымалдағыш топтарымен бірге қызмет етті, сондай-ақ Гуамдағы шағын кемелер мен жағалау нысаналарын атқылады. 1944 жылдың тамыз-қазан айларында күрделі жөндеуден кейін, ол желтоқсан айының соңында Филиппиннің орталық бөлігіндегі Миндороға конвойды сүйемелдеген кезде жаудың камикадзе ұшақтарымен шайқасты. Келесі айда Уилсон Лингэйн шығанағына шабуыл кезінде жаудың ұшақтарымен және жағалаудағы нысаналармен тағы да қақтығысты. 1945 жылдың 16 сәуірінде Окинава үшін жорық кезінде ол камикадзеге ұшырады, нәтижесінде бес экипаж мүшесі қаза тауып, оның артқы бөлігінде жарылмаған бомба қалды. Жөндеуден кейін ол маусымға дейін Окинава аймағында қызмет етті, ал тамыз айында соғыс аяқталғанға дейін Сайпаннан жұмыс істеді. 1945 жылдың желтоқсанына дейін Уилсон батыс жағалауға қайтарылды және оккупациялық міндеттерге тағайындалды. Келесі жылдың мамыр айында ол «Крестовый перелом» операциясына тағайындалды. Бикинидегі шілдедегі атомдық сынақтардан радиоактивті болған Уилсон 1946 жылдың тамызында қызметтен шығарылды және 1948 жылдың 8 наурызында Кваджалейн маңындағы терең суға батты.
Wilson was laid down on 22 March 1937 at Bremerton, Washington, by the Puget Sound Navy Yard; launched on 12 April 1939; sponsored by Mrs. Edward B. Fenner, the wife of Rear Admiral Edward B. Fenner, the Commandant of the 13th Naval District; and commissioned on 5 July 1939. Wilson operated along the west coasts of the United States, Central and South America into April 1940, when she went to the Territory of Hawaii to participate in Fleet Problem XXI. In June 1941, after a year mainly spent in the Hawaiian area, Wilson was transferred to the Atlantic. In the last half of that year, and first months of 1942, she served an escort for major fleet units off the U. S. east coast and, in March–May 1942, steamed across the ocean to Iceland and the British Isles. Wilson returned to the Pacific as part of a task group centered on the aircraft carrier Wasp, and accompanied it to the south Pacific in July 1942. Early in the next month, she provided bombardment and anti aircraft services to the invasion force during landings at Guadalcanal and Tulagi. While in that area on 9 August, Wilson engaged Japanese cruisers during the Battle of Savo Island, and later rescued survivors of the sunken cruisers Quincy, Astoria and Vincennes. Following a west coast overhaul, Wilson was back off Guadalcanal in January 1943, in time for the last weeks of the fighting there. She subsequently participated in landings on the Russell Islands, bombarded enemy positions on New Georgia and escorted shipping in and around the Solomon Islands. In November 1943, the destroyer screened U. S. aircraft carriers during strikes on Rabaul and Nauru and was similarly employed during attacks on the Marshall and Caroline Islands in January and February 1944. In June and July 1944, Wilson served with the carrier task forces during the Marianas Campaign and the Battle of the Philippine Sea, and also fired her guns at small craft and shore targets at Guam. After overhaul work in August–October 1944, she battled enemy suicide planes in late December while escorting a convoy to Mindoro, in the central Philippines. The next month, Wilson again engaged hostile aircraft and shore positions during the Lingayen Gulf invasion. On 16 April 1945, during the campaign for Okinawa, she was hit by a kamikaze, which cost the lives of five of her crewmen and left an unexploded bomb in her after hull. Soon repaired, she served in the Okinawa area until June and operated out of Saipan until the war ended in August. Wilson was employed on occupation duty until December 1945, when she returned to the U. S. west coast. In May of the next year, she was assigned to Operation Crossroads target duty. Made radioactive by the July atomic bomb tests at Bikini, Wilson was decommissioned in August 1946 and sunk in deep water off Kwajalein on 8 March 1948.