Кіріспе

шарап

Кайран (кɛʁан;) — Францияның оңтүстік-шығысындағы Прованс-Альп-Кот-д’Азур аймағындағы Воклюз департаментіндегі коммуна. Жергілікті тұрғындары «leis afrontaires de Cairana» деп аталған, яғни «Кайраннан келген батылдар». Оның тарихы 8-ғасырдың ортасына дейін жетеді және ол Оранж мен Везон-ла-Ромен қалаларының арасында орналасқан. Ауыл экономикасы көбінесе Рона аңғарының әртүрлі санаттарына жататын шарап өндірісіне байланысты.

Тарих

Елді мекен алғаш рет 739 жылы Queroana деп еске алынып, кейін Cayrane және Cairanne деп аталды. Бастапқыда шіркеу аймақтың саяси және мәдени қалыптасуында шешуші роль атқарды. Христиан діні Провансқа өте ерте келді, және үшінші ғасырға дейін аймақ кеңінен христиандастырылды, көптеген монастырлар мен шіркеулер салынды. Кішкентай бекінілген Cairanne елді мекені 1123 жылы қамал қабырғаларын салумен бастаған тамплиерлердің бекінілген ауылына айналды. Сол кездегідей, қамал қабырғалары қорғаныс қабырғасы ретінде де, жергілікті халыққа баспана ретінде де қызмет етті. 1312 жылы Папа Климент V орденді ресми түрде таратып, оның мүлкінің бір бөлігін Госпитальерлерге берді, ал көп бөлігі Франция королі Филипп IV және Англия королі Эдуард II-нің қолында қалды. Cairanne енді Госпитальерлердің басқаруында болды, олар кейіннен Мальта рыцарлары деп аталды. Көп жыл бойы соғыстар, қарақшылық шабуылдар мен аурулар болды, соның ішінде 1348 жылы қара өлім. Қарапайым халықтың экономикалық жағдайы қиын және жай болды, және тұрақты құлдырау басталды. Cairanne 1317 жылы Папа Иоанн XXII билігінде папалық территорияға қосылды. Ол бірнеше ақсүйек отбасылармен басқарылды, соңғысы Жан Жак Видо болды, ол француз революциясы кезінде 1794 жылдың 25 маусымында гильотинаға алынды. 19 ғасырдан бастап шарапшылар Cairanne төңірегіндегі төбелер мен жазықтарда көбейген жүзімдіктерге жақындады. Cairanne ауылының төменгі бөлігі біртіндеп сауда, білім беру және жергілікті басқарудың орталығына айналды, ал ескі ауыл ішінара құлдырады. 1960 жылдары, Прованстағы көптеген басқа бекінілген ауылдар сияқты, француз үкіметі осы тарихи орындарды сақтау және жаңарту жұмыстарын бастады. 1960 жылы толығымен қираған ескі Сент-Мартин шіркеуі қайта салынды және Нотр-Дам-де-ла-Винь-э-дю-Розайр (Жүзім мен Розарий Анамыз) деп аталды. Сент-Мартиннің көптеген тастары бұрынғы ғасырларда тоналып, аймақтағы үйлерді салуға пайдаланылды. Сонымен қатар, тамплиерлер салған бекінілген қабырғаларға салынған ауыл мен пәтерлер мен үйлер жеке меншік иелеріне, көбінесе аймақтан сатылды. Ескі ауылды қайта жаңғырту басталды және 1980 жылға қарай көптеген жұмыстар аяқталды.

Каран шараптары

Он сегізінші ғасырда шарап өсірудің маңыздылығы артып, аймақтың экономикасы жандана бастады. 1766 жылғы жарлық жергілікті шарап өсірушілердің атауды ойластырғанын көрсетеді: «Жасхана иелері жеке тұлғаларға тек осы жердегі шарапты, мөрленген бөтелкелерде сата алады. Сондықтан полициядан аталған бөтелкелерге мөр қоюды сұраңыз, ал қонақүй иелері шараптың тегін дәлелдеуі керек». 1863 жылы филоксера алғаш рет пайда болды және құмды топырақтағылардан басқа француз жүзімдіктерінің көпшілігін біртіндеп жойды. ХХ ғасырдың басында шарап өсірушілер қираған жүзімдіктерді қайта жандандыру және шарап сапасын арттыру үшін күресті. Басты шешім – Нью-Йорк штатының солтүстігіндегі Бес саусақ көлі аймағынан алынған, филоксераға төзімді тамырбақшаны пайдалану, сондай-ақ сапаға, емес санына баса назар аудару болды. Ақырында, 1937 жылы білімді заңгер және шарап өсіруге құштар барон Пьер Ле Рой Боисеамарие «Côtes du Rhône» атауының шығу тегін заңды түрде мойындатуға қол жеткізді. Кейранн ауылы Оңтүстік Кот-дю-Рон шарап жолында орналасқан, ал оның сапалы шараптары 2016 жылдың ақпан айынан бастап «Кейранн AOC» деп аталады, бұрын «Côtes du Rhône Villages AOC»-нің бір бөлігі болған. Жақын маңдағы танымал шарап ауылдары: Гигондас, Расто, Сегурет, Саблет, Бом-де-Венез, Ваккейрас. Кейранн қызыл шараптары толық денелі, жемісті және дәмді (қара бұрыш дәмді), жұмсақ аяқталады.

Ғимараттар

Ауыл екі ерекше бөліктен тұрады: төбедегі ескі ауыл (80 адам тұрады) және төмендегі негізгі ауыл (850 адам тұрады). Ескі ауылдағы ғимараттардың көпшілігі XVIII ғасырға дейін салынған, бірақ ескі қамалдар XII ғасырға дейін соңғы Темплиерлер мен Госпитальерлер орналасқан кезге дейін барады. Тік баспалдақ қамалға дейін жетеледі, содан кейін 1726 жылы салынған Сент-Рок шіркеуіне (Аутанна қақпасының жанында). Ескі ауылды айналаған қамал бойындағы (1123) жол Монт-Венту және Монт-Сен-Андеолдың панорамалық көрінісін ұсынады. Қамалдың бойында екі дөңгелек және "Темплиерлер мұнарасы" деп аталатын төртбұрышты мұнара бар. Көрінетін тарихи ескерткіштерге ескі ауыл, қамал, Сент-Рок шіркеуі (1726), қамалдар (1123), XVIII ғасырға жататын Аутанна қақпасы, Сент-Рок бойымен айналатын жол (қамалдардың айналасында), Темплиерлер мұнарасы және Нотр-Дам де Экзес шіркеуі (1631) жатады.