Крикет спортындағы "ран рейт" (RR) терминін түсіндіреміз. Овер сайынғы орташа ұпал саны, матч түріне қарай өзгереді. Тест матчтарында төмен, лимитті ойындарда жоғары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Крикет спортында қолданылатын терминология, есептік термин.
Terminology used in the sport of cricket
the accountancy term
Крикетте, run rate (RR) немесе бір овердегі ұпай саны (RPO) – бұл соққышылардың бір оверде орташа алған ұпайларының саны. Оған ойынның осы сәтіне дейін соққышылардың алған барлық ұпайлары, сондай-ақ боулинг командасының берген қосымша ұпайлары кіреді.
In cricket, the run rate (RR), or runs per over (RPO), is the average number of runs a batting side scores per over. It includes all runs made by the batting side in the innings to that point of the game, both the runs scored by the batsmen and extras conceded by the bowling team.
Құндылықтар
Жақсы жүгіру жылдамдығы алаңның жағдайына, матчтың түріне және ойын деңгейіне байланысты. Бес күндік тест матчында, әдетте, шектеулі оверлердегі ойынға қарағанда, жүгіру жылдамдығы төмен болады, себебі ойыншылар көбірек сақтық танытады. Соңғы жылдары тест матчтарындағы орташа жүгіру жылдамдығы бір оверге 3-тен 3,5-ке дейін, кейде тіпті одан да төмен болып тіркелді. Ал шектеулі оверлік крикетте жеңіске жету үшін қажетті ұпайға қол жеткізу үшін ойыншылар көбірек шабуылдық тактика қолдануы керек. Бір күндік халықаралық (50 оверлік) крикетте орташа жүгіру жылдамдығы 1970-ші жылдары формат алғаш ойнала бастаған кезде шамамен 4 болса, соңғы жылдары 5-тен асып кетті. Тек Англия ғана бір оверге 9-дан жоғары ұпай жинаған, ал 8 немесе 7 ұпай жинау – жақсы көрсеткіш саналады, себебі 50 овер бар, және қалыс қалғандар әрқашан алаңдау тудырады. 20 оверлік Twenty20 International крикетте орташа жүгіру жылдамдығы 8-ден 9-ға дейін жетеді. Бұл ойынның ең қысқа форматы, сондықтан соққы беру қажеттілік болып табылады. Ең жоғары жүгіру жылдамдығы шамамен 13-14 болған. Қосымша ұпайлар мен сыртқа кеткен доптарды есептемегенде, ең жоғары мүмкін жүгіру жылдамдығы – 36, егер әрбір доп алты ұпайға соғылса. Бірақ мұндай жағдай толық матчта ешқашан болған емес, және тек жеке оверде сирек кездеседі.
What counts as a good run rate depends on the nature of the pitch, the type of match and the level of the game. A Test match held over five days typically has a lower run rate than a limited overs game, because batsmen adopt a more cautious approach. In recent years, the average Test run rate has been between 3 and 3.5 runs per over, sometimes even lower whereas in limited overs cricket the batsmen must adopt a more gung ho approach in order to achieve the necessary score to win. In One Day International (50 over) cricket, the average run rate has been increasing from around 4 when the format was first played in the 1970s to over 5 in recent years. Only England has ever scored at more than 9 runs per over, scoring at 8 or 7 is a good run rate, as there are 50 overs, and losing wickets is always a worry. In the 20 over Twenty20 International cricket, the average run rate is between 8 and 9 runs per over. This is the shortest format of the game and hitting out in this is a necessity. The highest run rate ever has been around 13 14. Without extras and overthrows, the maximum possible run rate is 36 – if every ball were struck for six and, as such, this has never happened in a completed match, and only happens in a single over very rarely.
Қолданылуы
Шектелген оверлердегі крикеттегі ұтыс көрсеткішінің (run rate) негізгі мақсаты – соққы беруші команданың ұтыс көрсеткішін (әр аяқталған овердегі ұпай саны) ойынды жеңу үшін қажетті ұтыс көрсеткішімен (қалған оверлерге қажетті ұпай саны) салыстыру. Командалар көбінесе соңғы оверлерде ұтыс көрсеткішін арттыруға тырысады. Крикет билігі иннингтің басында жылдам ұпай жинауға ынталандыру үшін филдингті шектеу ережелерін, қазір Powerplays деп аталатынын пайдаланады. Ойын соңына жақындағанда, қажетті ұтыс көрсеткішін пайдаланудан қалған доптар санынан қажетті ұпайды есептеуге көшу жиі кездеседі (мысалы, қалған 3 оверге 6 ұтыс көрсеткіші керек деудің орнына, қалған 18 доптан 18 ұпай керек деу әдеттегідей). Дакворт-Льюис әдісі пайда болғанға дейін, жаңбыр немесе нашар жарық салдарынан ойын қысқартылған жағдайда жеңімпазды анықтау үшін ұтыс көрсеткіші қолданылатын бірнеше әдістердің бірі болды (Орташа ұтыс көрсеткіші әдісі). Лига кестесінде бірдей жеңіс-жеңіліс көрсеткішіне ие командаларды бөлу үшін де қолданылуы мүмкін, бірақ мұндай жағдайда көбінесе таза ұтыс көрсеткіші әдісі қолданылады.
The main use for run rate in limited overs cricket is to compare the run rate achieved by the batting team (runs scored per completed over) against the run rate required to win the game (runs required per overs remaining). Teams normally try to increase their run rate in the final overs. Fielding restriction rules, now known as Powerplays, are used by the cricket authorities to encourage faster scoring in the earlier part of the innings. As the game reaches a point closer to the end of the match it is common to switch from using run rate required to runs required from balls remaining (i. e., instead of saying a required run rate of 6 from 3 remaining overs, it is more common to say that they required 18 runs from 18 balls remaining). Before the advent of the Duckworth Lewis method, run rate was one of a number of methods used to determine the winner of a game which had been curtailed due to rain or bad light (in the Average Run Rate method). It can also be used to separate teams in a league table with the same win–loss record, though that is usually done by the net run rate method.