Кіріспе

Жан Ле Венер (8 тамыз 1543 жылы қайтыс болды), норманды баронның ұлы, француз аббаты, епископ, сарайлық, корольдік шенеунік және Рим католик шіркеуінің кардиналы болған.

Өмірбаян

Ол Нормандияның ақсүйек отбасында дүниеге келді. Ол Филипптің екінші ұлы, Тильер, Валькьер және Хомм бароны; анасы Мари Блоссет, Лиеж епископы Стефан Блоссет де Каруждың (1482-1505) қарындасы. Жан ле Венердің інісі Габриэль барондықтарды мұраға алды. Оның інісі Амбруаз Эврэ епископы (1511-1532) болды, ал анасының жағынан бірінші туысы Жак д’Аннебо кейін кардинал атанды.

Қаноник, архидиакон, абат

Ле Венердің алғашқы лауазымы 1497 жылы Хонфлердегі Нотр-Дам және Сент-Леонард шіркеуінің титулдық пастыры болу болды. Жиырма төрт жасында Жан ле Венер Лизье шіркеуінде Ауж архидиаконы болды, бұл, әрине, оның еңбекші әкесінің қамқорлығымен болды. Ол еңбекші әкесі мен король Людовик XII-нің көмегімен Лизье епархиясындағы Грестен аббаттығының аббаты болды. Ол 29 мамыр 1503 жылы өкіл арқылы, ал 26 мамыр 1504 жылы жеке өзі монастырды иеленді. Ол сондай-ақ Париж шіркеуінің каноны болды.

Кардинал Ле Венер

Жан Ле Венер 1533 жылғы 7 қарашада Рим папасы Клемент VII Марсельде өткен он төртінші консисторияда кардинал атанды, бұл Клементтің немересі Франция королі Франциск I-нің ұлына үйленгеннен кейін болды. Оның тағайындалуы Франциск патшаның тілегі бойынша жасалды. 10 қарашада Ле Венер Сан-Бартоломео-алл-Изола титулдық шіркеуін алды. Сондай-ақ 1533 жылы Ле Венер 1543 жылы қайтыс болғанға дейін Амиен епархиясындағы S. Fuscien aux Boix аббаттығының құрметті абысы болып тағайындалды. 1534 жылы кардинал өзінің досы, Париж университетінің теология докторы және белгілі уағызшы Франсуа Пикартқа қатысты саяси-діни дауға да қатысты. Ол реформаланған дінге жақтас ақсүйектердің бірінен патша алдында халықты уағыздауы арқылы қоздырып отыр деп айыпталды. Кардинал Ле Венер Пикартты қорғады, бірақ оған канцлер кардинал дю Прат, корольдің рухани кеңесшісі Гийом Пети, Сенли епископы және Гийом Бриконне, Мо епископы қарсы шықты. Пикарт түрмеге қамалып, көзқарастары сұралып, жер аударылды. Соңында кардинал оны қайтарып алуға қол жеткізді. Кардиналдық лауазымында ол Париж кафедрасының жарғыларын қайта ұйымдастырды. 1534 жылғы 13 наурызда король Франциск I кардинал Ле Венерді Бек аббаттығына ұсынды. 1535 жылғы наурыз айында король Нормандия арқылы саяхаттап, кардиналды оның игілігіне орнатуға қуанды. 23 наурызда патшаның бұйрығымен кедейлерге ақша таратылды. 1539 жылы Колледж Миньон дұрыс күтілмейтінін, діни назар аударудың жоқтығын және қажетті он екі стипендиянттан азырақ стипендиянт бар екенін көріп, кардинал мекемені реформалауға кірісті.

Өлім және жерлеу

1543 жылдың жазында Жан Ле Венер корольдік сарайдың Фландрияға жасаған жорығында болып, оны еріп келе жатқан еді. Ол қызбаға шалдығып, 7 немесе 8 тамызда 1543 жылы Пикардиядағы Марле-ан-Тьераш қаласында қайтыс болды. Оның туысы және досы, епископ Жак д’Анбо оның денесін өз қамқорлығына алды, ол 14 тамызда Эльбуфқа, ал 15-і Бекке көшірілді, онда 3 қыркүйекке дейін сақталды. Оның жүрегі қорғасыннан жасалған ыдысқа салынып, аббатхананың Бас Алтарының алдына жерленді. Оның мәйіті Лизиоға жеткізілді. Оның жерлеу рәсімі Лизиодағы Сен-Пьер соборында өтті, оған Шартр епискобы Луи Гиярд төрағалық етті, Авранш епискобы көмектесті, ал Лусон епискобы жерлеу сөзін айтты. Ол Лизио соборында жерленді. 1865 жылы қабір собордың хорында, ұзақ жазумен бірге қайта табылды. Тағы бір мәлімет бойынша, ол Сен-Андре-д’Аппевиль шіркеуінде жерленген.