16-17 ғасырлардағы Еуропалық жартылай қарулы атты әскері
Demi-lancer
16 ғасырдағы Еуропалық жеңіл атты әскер – деми-лансерлер туралы ақпарат. Толық қарудан айырылып, жартылай қарумен, садаққа мініп, жеңіл найзамен күрескен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Батыс Еуропада пайда болған, үш ширек немесе жартылай қару-жарақ киген ауыр атты әскер түрі.
Type of heavy cavalryman that originated in Western Europe and wore three quarter or half armour
Деми-лансер немесе демилансер – 16-шы және 17-шы ғасырдың басында Батыс Еуропадағы ауыр атты әскердің бір түрі.
The demi lancer or demilancer was a type of heavy cavalryman in Western Europe during the 16th and early 17th centuries.
Сипаттамалары
"Demi lancer" – 16 ғасырдағы әскери терминологияда, әсіресе Англияда, қарусыз жылқыларға отырған, қарулы адамның ауыр найзасының сәл жеңіл нұсқасымен қаруланған және үштен бір бөлігі немесе жартылай қару киген атты әскерді белгілеу үшін қолданылған термин. Олар бардтық жылқымен жүретін қарулы адамдардың немесе жандармдардың толық пластиналық қаруынан өзгеше болды. Деми-лансердің кирасасы (дене қаруы) және паулдрондары (иек қорғанысы) кем дегенде тапаншадан қорғайтын болуы керек еді. Толық жабық қарудың орнына, көбінесе бургонет сияқты ашық қару кигізілді. Аяқ-қолға арналған қару-жарақтар ұзын манжеттері бар, жоғары сапогтармен ауыстырылды. Найзадан басқа, деми-лансер бір немесе екі дөңгелекті немесе кремнийлі пістолеттермен, олардың садақтарында, сондай-ақ қылышпен (оның ішінде валлондық қылыштар мен рапиралармен) қаруланған. Деми-лансерлер қарудың жабылуын азайтудың, бірақ оның қалыңдығын арттыру арқылы сол кездегі ұңғылы қарулардың оқтарынан өмірлік аймақтарды қорғауды қамтамасыз етудің ерте заманауи тенденциясын көрсетеді. Бұл жеңілдетілген қару-жарақ сонымен қатар адамдар мен жылқылардың жылдамдығын арттыруға, сондай-ақ ұзақ науқандар кезінде оларды жабдықтау және күту шығындарын азайтуға бағытталған. Англиялық деми-лансерлер "Оқытылған отряд" жүйесі арқылы, сондай-ақ ақсүйектер мен дін қызметкерлерінен алынатын феодалдық міндеттемелер арқылы құрылған.
"Demi lancer" was a term used in 16th century military parlance, especially in England, to designate cavalrymen mounted on unarmoured horses, armed with a slightly lighter version of the heavy lance of a man at arms and wearing three quarter or half armour, in contrast to the full plate armour of the man at arms or gendarme, who rode barded mounts. The cuirass (torso armour) and pauldrons (shoulder protection) of the demi lancer were intended to be at least pistol proof. An open faced helmet, such as the burgonet, was often worn in place of the fully enclosed close helmet. Armour for the leg and foot was replaced by long cuff topped riding boots. In addition to the lance, the demi lancer would have been armed with one or two wheellock or snaphance pistols carried in saddle holsters, and a sword (including Walloon swords and rapiers.) Demi lancers were representative of the early modern trend of reducing the coverage of armour, while increasing its thickness to provide protection for the vital areas against the projectiles of gunpowder based firearms of the time, such as the arquebus and, later, the musket. This abbreviated armour was also meant to increase the mobility of the men and horses, as well as reducing the expense of equipping and maintaining them throughout a long campaign. The English demi lancers were raised using the "Trained Band" system, and from the feudal levy on nobles and ecclesiastics.
Өлім
Деми-лансердің орнына біртіндеп ұқсас броньды ат әскері пайда болды, олардың негізгі қаруы – тапаншалар болды; бұл ат әскерлері әртүрлі pistoleers, cuirassiers немесе Reiters деп аталды. Сонымен қатар, аркебузиерлер – жеңілірек броньмен, мылтықтар сияқты ұзын қару қолданатын атты әскерлер де шайқас алаңында пайда бола бастады. Найза қолданудан қалыстыру үрдісі 16 ғасырдың ортасында Германияда басталды; Франция 1580 жылға қарай, ал Англия 1600 жылға қарай найзадан бас тартты. Ауыр найзаның қолданылуы әскери трактаттарда 17 ғасырдың ортасына дейін еске алынған, бірақ оның нақты қолданылуы одан көп бұрын тоқтады. Француз дін соғыстары кезінде Генрих Наваррдың әскерлері мен Джойез герцогы басқарған роялистер арасындағы Кутрас шайқасы (1587 жылғы 20 қазан) ауыр найзашылардың жойылуын көрсетті. Наваррдың ат әскері 1300 бронеатқыштардан тұрды, ал роялистер 2000 жандармды орналастырды. Шайқас басталғалы бірнеше минут өткен соң роялистердің найзашылары жеңіліп, көптегені тұтқынға алынып, айып төлеуге міндеттелді. Тек Польша гусарлары 18 ғасырдың соңына дейін ауыр типті найзаны қолдануды жалғастырды. Найзаны қолдануға үлкен шеберлік пен үнемі жаттығу қажет болды, ал шайқаста тапанша қолдану одан әлдеқайда оңай болды. Бұл, әлдебір себеп, Батыс Еуропадағы броньды найзашылардың жоғалуына себеп болды, ал екіншісі – жаяу әскердің пикасын кеңінен қабылдауы. Жеңіл найзалар, әсіресе Польшада, Ресейде және Балқанда Наполеон дәуірінде қайта жаңғырғанға дейін қолданыла берді.
The demi lancer was gradually replaced by similarly armoured cavalry whose primary armament were pistols; these cavalrymen were variously called pistoleers, cuirassiers, or Reiters. In addition, harquebusiers cavalry with lighter armour using longer firearms, such as doglock carbines began to appear on the battlefield. The trend towards the loss of the lance began in Germany in the mid 16th century; France had largely abandoned the lance by 1580, and England by 1600. The use of the heavy lance was still mentioned in military treatises up to the mid 17th century, but its actual use had died out well before that time. The Battle of Coutras (20 October 1587) between the forces of Henry of Navarre and the Royalist force commanded by the Duc de Joyeuse during the French Wars of Religion illustrated the demise of the heavy lancer. Navarre's cavalry comprised 1,300 armoured pistoleers whilst the Royalists deployed 2,000 gendarmes. Within a few minutes of combat the Royalist lancers were routed, many being captured and held for ransom. Only the Polish hussars continued to use a heavier type lance up to the late 18th century. The use of the lance required great skill and constant practice, whereas the use of pistols in battle was far less demanding. This is probably one factor behind the disappearance of the armoured lancer in Western Europe, another being the widespread adoption of the infantry pike. Lighter lances continued in use, especially in Poland, Russia and the Balkans, until their renaissance in the Napoleonic period.