Венеция Стэнли: Ұлыбритания аристократы мен премьер-министрдің хаттарының құпиясы

Кіріспе

Британдық аристократ және қоғамдық өмірге белсенді қатысушы, XVII ғасырдағы ағылшын сұлуы Беатрис Венеция Стэнли Монтегю (22 тамыз 1887 – 3 тамыз 1948) – британдық аристократ және қоғамдық өмірге белсенді қатысушы, ең белгілісі 1910-1915 жылдар аралығында премьер-министр Х. Х. Асквит оған жазған көптеген хаттарымен танылды.

Өмір

Эдвард Люльф Стэнлидің, 4-ші Шеффилд бароны және Стэнлидің ең кіші қызы Венеция, Венеция Стэнлидің (1600–1633) есімдесі және туысқан ұрпағы болды. Венеция Асквитпен оның қызы Вайолетпен жақын достығы арқылы танысты. Жоғары қоғамдағы әйелдерге хат жазуды ұнататын Асквит 1910 жылы Венециямен хат алмасуды бастады. Дегенмен, Венеция 1912 жылға дейін Асквиттен хат алған көптеген әйелдердің бірі ғана болды, содан кейін ол Асквитпен, Вайолетпен және Асквиттің қолдауындағы либералдық депутат Эдвин Монтегюмен бірге Сицилияға сапарға шықты. Осы сапарда Асквит пен Монтегюдің екеуі де Венецияға ғашық болған сияқты. Келесі үш жыл ішінде Асквит Венецияға жиірек хат жазды, тіпті Министрлер кабинетінің мәжілісі кезінде де. Венеция да Асквитке шамамен сондай жиілікпен жазған көрінеді, бірақ Асквит құпия сақтау үшін Венецияның хаттарын үнемі жойғанға ұқсайды. 1982 жылдан бері осы қарым-қатынастың сексуалдық жағынан толыққан-толыққан ба екені талқыланып келеді. Сол уақытта Монтегю Венецияға үйлену үшін ұсыныс жасады, бірақ 1913 жылы ол оның ұсынысын қабылдамады. Венеция Монтегюді жақсы көретін, бірақ оның сезімін бөліспеді. Сонымен қатар, Монтегю мұрасын сақтау үшін еврей дінінде үйленуі керек болды. Ол еркін ойлайтын отбасыдан шыққан және шыншыл Англикан болмаса да, яһуди дініне өту оған тым ауыр болып көрінді. Асквиттің Венецияға хат жазуға деген құштарлығы (1915 жылдың басында ол оған күніне үш хат жазатын) тек қана эмоционалды тәуелділік емес еді. Ол сондай-ақ саяси әріптестерімен қалай қарым-қатынас жасау керектігі және тіпті Бірінші дүниежүзілік соғыстағы әскери стратегия мәселелері бойынша оның кеңесін сұрады. Ол оған кабинет отырыстары кезінде жазған хаттары сол отырыстардың жалғыз хаттамалары болып табылады және соғыс кезінде британдық стратегияның қалыптасуы туралы маңызды тарихи ақпарат көзі болып табылады. Венеция ақылды, көп оқыған және саясатқа қызығушылық танытқан болса да, Асквиттің талаптары оны шаршатып жіберген сияқты. Нәтижесінде ол 1915 жылдың 28 сәуірінде Монтегюдің ұсынысын қабылдады және 12 мамырда Асквитке өз шешімі туралы хат жазды. Яһуди дініне өскеннен кейін Венеция Монтегюмен 1915 жылдың 26 шілдесінде үйленді. Ол некеде бақытсыз болды және баспасөз магнаты Лорд Бивербрукпен және басқалармен қарым-қатынаста болды. 1923 жылы ол Джудит есімді қызды дүниеге әкелді, ол сол кезде Виконт Эднам және кейін 3-ші Дадли графы болған Уильям Хумбл Эрик Уордтың баласы екені айтылды. Джудит Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ханшайым Маргаретпен дос болып, американдық фотограф Милтон Генделге үйленді, олармен Италияда көркемдік орта құрды. Венецияның істеріне қарамастан, оның некесі Монтегюдің 1924 жылы ерте қайтыс болуына дейін жалғасты. Жесір қалғаннан кейін ол Асквитпен достығын жаңартты. 1928 жылы қайтыс болғанға дейін Асквиттің соңғы саяхаты оны көруге бару болды. Сол жылы Либералдық партия оны Оңтүстік Норфолктан парламенттік кандидат ретінде қатысуға шақырды, онда ол Монтегюдің Атлборо қаласындағы үйін мұра еткен еді, бірақ ол ұсыныстан бас тартты. Жесір қалғаннан кейін ол авиацияға қызығушылық танытты. 1931 жылы ол Руперт Белвиль басқарған DH Gypsy Moth ұшағымен 6000 мильдік саяхатқа шықты. Саяхат оларды Ресей, Таяу Шығыс және Парсы арқылы алып өтті. Саяхат туралы ол: «Біз әлемді қарапайым, арзан және ең заманауи тәсілмен көру үшін ғана барамыз» деді. Венеция Стэнли Монтегю 1948 жылы 61 жасқа толуға аздай қалғанда қатерлі ісіктен қайтыс болды.

The youngest daughter of Edward Lyulph Stanley, 4th Baron Sheffield and Stanley of Alderley, Venetia was a namesake and collateral descendant of Venetia Stanley (1600–1633). Venetia met Asquith through her close friendship with his daughter, Violet. Asquith, who enjoyed writing letters to women in high society, began his correspondence with Venetia in 1910. However, Venetia was just one of several women who received Asquith's letters until 1912, when she went on a trip to Sicily with Asquith, Violet and Edwin Montagu, a Liberal MP who was one of Asquith's protégés. It seems that on this trip both Asquith and Montagu fell in love with Venetia. During the next three years, Asquith wrote more and more frequently to Venetia, even during Cabinet meetings. Venetia seems to have written to Asquith almost as often, but Asquith apparently destroyed Venetia's letters on a regular basis to maintain confidentiality. There has been a debate since 1982 as to whether the affair was sexually consummated or not. At the same time, Montagu was attempting to court Venetia and unsuccessfully proposed marriage to her in 1913. Venetia liked Montagu but did not reciprocate his love. Also, Montagu had to marry within his Jewish faith to keep his inheritance. Although Venetia was from a freethinking family and was not a devout Anglican, conversion to Judaism seemed too great a barrier. Asquith's epistolary obsession with Venetia (by early 1915, he was writing her up to three letters a day) was not just an emotional dependence. He also sought her advice on how to deal with his political colleagues and even on questions of military strategy in the First World War. The letters he wrote to her during Cabinet meetings are often the only minutes of those meetings that exist and a crucial source of historical information on the formation of British strategy during the war. Although Venetia was intelligent, well read, and keenly interested in politics, she apparently felt overwhelmed by Asquith's demands. As a result, she finally accepted Montagu's proposal on 28 April 1915 and wrote to Asquith about her decision on 12 May. After converting to Judaism, Venetia married Montagu on 26 July 1915. She was unhappy in her marriage and had several affairs, including one with the press magnate Lord Beaverbrook. In 1923, she bore a daughter, Judith, who was said to be the child of William Humble Eric Ward, then Viscount Ednam and later 3rd Earl of Dudley. Judith grew up to befriend Princess Margaret during the Second World War and marry the American photographer Milton Gendel, with whom she created an artistic salon in Italy. Despite Venetia's affairs, her marriage lasted until Montagu's premature death in 1924. Once a widow, she renewed her friendship with Asquith. Asquith's final excursion before his death in 1928 was a visit to her. The same year, the Liberal Party invited her to stand as a parliamentary candidate for South Norfolk, where she had inherited Montagu's country house in Attleborough, but she declined the offer. After being widowed, she took an interest in flying. In 1931, she embarked on a 6,000 mile adventure in a DH Gypsy Moth piloted by Rupert Belleville. The journey took them across Russia, the Middle East and Persia. Of the journey she said, "We are going for fun only, in the simplest, cheapest, and most modern way of seeing the world". Venetia Stanley Montagu died of cancer in 1948, shortly before her 61st birthday.