Британ әскері бөлімдерінің парад реті

Кіріспе

Британ әскерінің парад реті. Британдық армия парадқа қатысу үшін басымдық бойынша тізімделген. Бұл – әскердің түрлі корпустарының оңнан солға қарай парадтану реті, оң жақтағы бөлімше ең жоғары дәрежеде болады. Көбінесе, үй шаруашылығы атты әскері қатардың оң шетінде парадтап өтеді. Милиция және Армия резерві бөлімшелері, Құрметті артиллерия компаниясы мен Корольдік Монмутшир Корольдік инженерлерінен басқа, әдеттегі жағдайларда тұрақты бөлімшелерден кейін басымдыққа ие.

Ұлыбританияның көмекші күштерінің басымдығы

Резервтік күштер (көбінесе 1859 жылы құрылып, 1867 жылғы Резервтік күштер туралы заң бойынша қайта ұйымдастырылған Британ армиясының Тұрақты резервінен кейін жергілікті күштер немесе қосымша күштер деп белгілі), оның ішінде милиция (немесе Конституциялық күш), йоманри, еріктілер күштері және фенциблер, бастапқыда Британ армиясының құрамына кірмеген (ал 1855 жылы Қару-жарақ басқармасы таратылғанға дейін, ол жалғыз Тұрақты күш емес, негізінен кавалерия және жаяу әскер бөлімдерінен тұрған, ал Корольдік артиллериясы, Корольдік инженерлері және Корольдік саперлер мен минерлері Қару-жарақ басқармасына қарасты және олар бірлесіп Қару-жарақ әскери корпусы деп аталды, бұл басқарманың азаматтық комиссариатынан, қару-жарақ қоймаларынан, көлік және басқа да бөлімдерінен ерекшеленді). XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың басында Ұлыбританиядағы қосымша күштер (әрқайсысының өзіндік реті немесе басымдығы болды: йоманридің реті; милицияның реті; еріктілер күштерінің реті) британдық армия бөлімдерімен күшейтіліп, жеке күштік иерархияларын сақтап қалды. Осы процесте олар округтердің Лорд-лейтенанттарының бақылауынан алынып, тікелей Соғыс министрлігімен басқарылатын болды. Ұлыбритания армиясының бөлімі мен қосымша күштің арасындағы жалғыз айырмашылық – олардың Ұлыбританияда немесе колонияда толығымен немесе жартылай Соғыс министрлігінен (армия қаражаты есебінен) қаржыландырылуы. Ұлыбританиядағы қосымша күштерге арналған милиция салығы және басқа да қаражаттар алмастырылғаннан кейін, олар британдық армияның басымдық тізіміне қосылды. Көбінесе қосымша күштер 1881 жылы (Кардвелл және Чайлдерс реформаларынан кейін) тұрақты армия корпустарының немесе полктерінің роталары немесе батальондары болғанымен, олар британдық армияның басымдық тізімінде өздерінің тұрақты роталарымен немесе батальондарымен біріктірілмеді. Оның орнына, әрбір күштің толық құрамы британдық армияның басымдық тізіміне жеке қосылды, ал оның бөлімдері өздерінің бастапқы басымдықтарын сақтап қалды (егер күште бір корпустан астам бөлімдер болса, олар топтастырылып, тұрақты армияның бас корпусына сәйкес басымдыққа ие болды; мысалы, милиция артиллериясы бөлімдері милиция жаяу әскерінен басым болды, милиция артиллериясы бөлімдері өздерінің ішкі басымдық тізіміне ие болды, бастапқысы – Антрим артиллериясы милициясы, 1-ші нөмірлі, ал Англия мен Уэльстің милиция жаяу әскерінің 3-ші Батыс Йорк (жеңіл жаяу әскері) 1855 жылы 1-ші нөмірлі болып саналды және Милицияның бірінші полкі деп аталды. Ең жоғары еріктілер артиллерия корпусы 1859 жылғы 2 тамызда құрылған 1-ші Нортумберленд артиллерия еріктілер корпусы болды. Эксетер және Оңтүстік Девон еріктілері ерікті жаяу әскерінің басымдық тізімінде бірінші орында тұрды. Жоғарғы жауынгерлік бөлім, 1-ші нөмірлі, Корольдік Уилтшир жауынгерлік бөлімі. Бұлардың ешқайсысын, мысалы, 1-ші жаяу гвардиясымен (Гренадер гвардиясы), Британ армиясының 1-ші жаяу полкімен (Royal Scots) шатастыруға болмайды. Йоманри, кавалерия ретінде, жасы әлдеқайда кіші болғанына қарамастан, милициядан басым болды. Ескі милиция жасөспірім еріктілер күшінен басым болды. 1908 жылы Ұлыбританиядағы қосымша күштер қайта ұйымдастырылды, йоманри және еріктілер күштері Аумақтық күшке айналды (1921 жылы Аумақтық армия деп қайта аталды), ал милиция Арнайы резервке айналды (ол 1921 жылдан кейін таратылуға рұқсат етілді). Аумақтық армия 2014 жылғы Қорғаныс реформасы туралы заңға сәйкес Армия резерві деп аталғанға дейін Британ армиясынан бөлек күш болып қала берді. Оның бөлімдері британдық армияның басымдық тізімінде өздерінің тұрақты армиялық роталары мен батальондарынан бөлек топталған, 26-шы нөмірлі.

Reserve Forces (generally known, after the 1859 creation and re organisation under the Reserve Force Act, 1867 of the Regular Reserve of the British Army, as Local Forces or Auxiliary Forces), including the Militia (or Constitutional Force), Yeomanry, Volunteer Force, and Fencibles, were not originally considered parts of the British Army (which, prior to the 1855 abolishment of the Board of Ordnance was not the only Regular Force, being composed primarily of cavalry and infantry units while the Royal Artillery, Royal Engineers, and Royal Sappers and Miners belonged to the Board of Ordnance and were known collectively as the Ordnance Military Corps in distinction to the board's civilian Commissariat, ordnance stores, transport and other departments). During the latter 19th Century and early 20th Century, the auxiliary forces (each of which had its own order or precedence: Yeomanry order of precedence; Militia order of precedence; Volunteer Force order of precedence) in the UK were increasingly integrated with British Army units, while maintaining separate force hierarchies. In the process, they were removed from the control of the Lords Lieutenant of Counties and administered directly by the War Office. The only point of distinction between a British Army unit and an auxiliary, whether in the UK proper or a colony, was whether or not it was wholly or partly funded by the War Office (from Army funds). As Militia Tax and other funds were replaced for UK auxiliary units, they were added to the British Army order of precedence. Although most auxiliary units had in 1881 (after the Cardwell and Childers Reforms) become companies or battalions of regular army corps or regiments, they were not grouped with their regular companies or battalions in the British Army order of precedence. Instead, each entire force was added separately to the order of precedence of the British Army, with its respective units retaining their original orders of precedence within that (where the force contained units of more than one corps, they were grouped and took precedence also in accordance with their parent corps of the regular army; eg., Militia Artillery units took precedence ahead of Militia Infantry, with Militia Artillery units having their own internal order of precedence, starting with the Antrim Artillery Militia, numbered 1st, whereas for the Militia Infantry of England and Wales the 3rd West York (Light Infantry) numbered 1st (in 1855), and was also titled the First Regiment of Militia. The most senior Volunteer Force artillery corps was the 1st Northumberland Artillery Volunteer Corps formed on 2 August, 1859. The Exeter and South Devon Volunteers numbered first in the order of precedence of the Volunteer Infantry. The senior Yeomanry unit, numbering 1st, was the Royal Wiltshire Yeomanry. None of these were to be confused with, by example, the 1st Foot Guards (Grenadier Guards), 1st Regiment of Foot of the British Army (Royal Scots)). The Yeomanry, as cavalry, took precedence over the Militia, despite being far younger. The older Militia took precedence over the younger Volunteer Force. In 1908, the auxiliary forces in the UK were reorganised, with the Yeomanry and Volunteer Force becoming the Territorial Force (in 1921 renamed the Territorial Army), and the Militia becoming the Special Reserve (which was allowed to lapse after 1921). The Territorial Army remained nominally a separate force from the British Army until renamed under the Defence Reform Act (2014) as the Army Reserve. Its units remain grouped together separately in the British Army order of precedence from their regular army companies and battalions as 26th in order of precedence.