Бьянка Каппелло: Флоренцияның экс-герцогинясы, Медичи әулетімен байланысы, сұлулығымен танымал. "Serendipity" сөзінің пайда болу тарихы осы тұлғамен байланысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
италиялық шарап жүзімі, Біанка Капелло
the Italian wine grape known as Bianca Capello
Бианка Капелло (1548, 20 қазан 1587) – итальяндық ақсүйек әйел, Тоскананың Ұлы герцогинясы, Тоскананың Ұлы герцогы Франческо I де Медичиге үйлену арқылы оның әйелі болған. Алғаш Франческоның сүйіктісі болған ол, кейіннен оған үйленіп, оның серігі атанды. Қызық жағдай, жазушы Хорас Уолполл «серендипити» деген сәнді терминді Бианканың портретінен шабыт алып ойлап тапқан.
Bianca Cappello (154820 October 1587) was an Italian noblewoman, the Grand Duchess consort of Tuscany by marriage to Francesco I de' Medici, Grand Duke of Tuscany. She was Francesco's mistress that later married him to became his consort. Coincidentally, the creation of the fortunate term serendipity by the writer Horace Walpole is due to a portrait of Bianca.
Ерте өмір
Бьянка 1548 жылы Венецияда, венециялық дворян Бартоломео Каппеллоның (1519-1594) және оның әйелі Пеллегрина Морозинидің екінші баласы және жалғыз қызы ретінде дүниеге келді. Пеллегрина Морозини – Морозини әулетінің мүшесі, ол Венецияның ең бай, асыл және ықпалды дворян әулеттерінің бірі болатын. Бьянканың өте әдемі болғаны айтылады. Оның ағасы Витторио Каппелло (1547 ж.т.) Тоскананың премьер-министрі қызметін атқарды (1579-1581 жж.).
Bianca was born in Venice, in 1548, as the second child and only daughter of Venetian nobleman Bartolomeo Cappello (1519 1594) and his wife, Pellegrina Morosini, a member of the Morosini family, one of the richest, noblest and most powerful Venetian noble families, and was noted for her great beauty. She had an older brother, Vittorio Cappello (b. 1547), who served as Prime Minister of Tuscany (1579 1581).
Бірінші неке
Он бес жасында ол Сальвиати әулеті фирмасындағы жас флоренциялық кеңсе қызметкері Пьетро Бонавентуриге ғашық болды және 1563 жылғы 28 қарашада онымен Флоренцияға қашып кетіп, үйленді. 1564 жылы оның Вирджиния есімді қызы дүниеге келді, ал басқа деректер бойынша Пелегрина есімді қызы болды. Венеция үкіметі Бьянканы тұтқындап, қайтарып әкелуге бар күшін салды, бірақ Ұлы герцог Козимо I оның ісіне араласып, оған ешқандай зиян келтірмеді. Дегенмен, ол күйеуінің отбасымен жақсы қарым-қатынаста болған жоқ, олар текті болғанымен, өте кедей болып, оны қара жұмыс істеуге мәжбүр етті. Соңында оның сұлулығы Ұлы герцогтың ұлы және мұрагері, Ұлы князь Франческоның назарын аударды.
At the age of fifteen she fell in love with Pietro Bonaventuri, a young Florentine clerk in the firm of Salviati family, and on 28 November 1563 escaped with him to Florence, where they were married. In 1564 she had a daughter named Virginia, or, according to other sources, Pellegrina. The Venetian government made every effort to have Bianca arrested and brought back but the Grand Duke Cosimo I intervened in her favour and she was left unmolested. However, she did not get on well with her husband's family, who, although noble, were very much impoverished and made her do menial work, until at last her beauty attracted Grand Prince Francesco, son and heir apparent of the grand duke.
Франческоның сүйіктісі
Франческо Австрияның Жоаннасына үйленгенімен, Бьянканы сүйіктісіне айналдырып, оған әшекейлер, ақша және басқа да сыйлықтар сыйлады. Бьянканың күйеуі Бонавентуриге сарайда қызметке орналастырды, ал ол 1572 жылы Флоренция көшелерінде махаббат оқиғасынан туған даудың салдарынан өлтірілгенге дейін басқа әйелдермен көңіл көтеруге тырысты. Бьянка мен Франческоның осы оқиғаға қатысы болуы мүмкін.
Although already married to Joanna of Austria, Francesco seduced Bianca and gave her jewels, money and other presents. Bonaventuri, Bianca's husband, was given court employment and consoled himself with other ladies until, in 1572, he was murdered in the streets of Florence in consequence of some amorous intrigue. It is possible that Bianca and Francesco were involved.
Тоскананың Ұлы герцогинясы
1578 жылы Жоанна қайтыс болды; бірнеше айдан кейін Франческо Бьянкаға жасырын үйленді, ал 1579 жылдың 10 маусымында үйлену туралы ресми түрде хабарланды, сондай-ақ Антонио герцогтың ұлы ретінде мойындалды. Екі күннен соң, 12 маусымда, Бьянка Флоренциядағы Палаццо Веккьоде Тоскананың Ұлы герцогинясы болып тағайындалды. Венеция үкіметі енді наразылығын ұмытып, сәнді тойда ресми өкілдік етті, себебі Бьянка Каппеллоны Тосканамен жақсы қарым-қатынас орнату құралы деп көрді. Дегенмен, Бьянканың жағдайы әлі де тұрақсыз болды. Мұрагер жас Ұлы принц Филип болды; Франческоның ұлы, мойындалса да, заңсыз деп саналды және герцогтыққа мұрагерлік құқығынан айырылды. Олардың қарым-қатынасынан басқа балалар дүниеге келмеді, және Бьянка күйеуі одан бұрын қайтыс болса, өзінің қауіпсіздігіне кепілдік жоқ екенін білді, өйткені оның отбасы, әсіресе ағасы кардинал Фердинанд, оны басып кірген және адал емес адам ретінде жек көретін. Алайда, 1582 жылы Ұлы принц Филип қайтыс болды. Франческо дереу қалған ұлы Антонионың мұрагерлігін қамтамасыз ету жұмысына кірісті, оны Испанияның Филипп II қолдауымен заңдастырып, мұрагер деп жариялады. Мұрагердің анасы ретінде Бьянканың жағдайы күштірек болды: егер Антонио ересек болмай тұрып Франческо қайтыс болса, Бьянка ұлының атынан регент ретінде билік етуге лайықты болар еді, ал күйеуінің отбасы оны мұрагердің анасы ретінде құрметтер еді. 1587 жылдың қазан айында Поджио а Кайанодағы Вилла Медичиде Франческо мен Бьянка 19 және 20 қазанда қайтыс болды, мүмкін уланған, немесе кейбір тарихшылардың пікірінше, безгек қызуынан қайтыс болды. Бьянка Медичи әулетінің ресми мүшесі болмағандықтан, кардинал Фердинанд оны Медичи әулетінің қабірлеріне жерлеуге рұқсат бермеді. Керісінше, кейбір деректерге сәйкес, Бьянка Погжио а Кайанодан Флоренцияға әкелінгеннен кейін, Сан-Лоренцо шіркеуі астындағы белгісіз жаппай қабірге қойылды. 2006 жылы Флоренция университетінің сот-медициналық және токсикологиялық сарапшылары Британдық медициналық журналында жарияланған зерттеуде мысық улануының белгілерін анықтады, бірақ 2010 жылы Франческоның қалдықтарында безгекті тудыратын Plasmodium falciparum паразиті табылды.
In 1578, Joanna died; a few months later Francesco secretly married Bianca, and on 10 June 1579, the marriage was publicly announced, and Antonio acknowledged as the Duke's son. Two days later, on 12 June, Bianca was crowned the Grand Duchess of Tuscany at the Palazzo Vecchio in Florence. The Venetian government now put aside its resentment and was officially represented at the magnificent wedding festivities, for it saw in Bianca Cappello an instrument for cementing good relations with Tuscany. Bianca's position, however, was still not secure. The heir remained the young Grand Prince Philip; her own son by Francesco, though acknowledged, remained illegitimate, barred from inheriting the duchy. There would be no more children born of the relationship, and Bianca was aware that, if her husband were to die before her, she was lost, for his family, especially his brother Cardinal Ferdinand, hated her bitterly, as an adventuress and interloper. In 1582, however, Grand Prince Philip died. Francesco immediately began working on securing the succession for his remaining son, Antonio, having him legitimated and declared heir apparent, with the support of Philip II of Spain. As the mother of the heir, Bianca's position was far stronger: even if Francesco died before Antonio reached adulthood, Bianca would have a good claim to ruling as regent on her son's behalf, and her husband's family would give her more respect as the mother of the heir. In October 1587, at the Villa Medici in Poggio a Caiano, Francesco and Bianca died on 19 and 20 October, possibly poisoned, or as some historians believe, from malarial fever. As Bianca wasn't an official member of the Medici family, Cardinal Ferdinand did not allow her to be buried in the Medici family tombs. Instead, some believe that Bianca was buried in an unmarked mass grave under the church of St. Lorenzo, having been brought back to Florence from Poggio a Caiano. In 2006, forensic and toxicology experts at the University of Florence reported evidence of arsenic poisoning in a study published in the British Medical Journal, but in 2010 evidence of the parasite Plasmodium falciparum, which causes malaria, was found in Francesco's remains.
Мұра
Бьянка Каппеллоның оқиғасының өңделген нұсқасы Томас Миддлтонның "Әйелдер сақ болсын" атты театрлық трагедиясының негізі болды, ол Бьянка Каппеллоның қайтысынан отыз төрт жыл өткен соң, шамамен 1621 жылы сахнаға қойылды (Миддлтон оның есімін Бьянка Капелла деп берген). Содан бері Бьянка Каппелло кейде әдеби туындыларда бейнеленді, Розина Бульвер Литонның "Бьянка Каппелло: тарихи роман" (1843), Элизабет К. Киннидің "Бьянка Каппелло: трагедия" (1873) және Роберт Элеганттың "Бьянка" (1992) романдарының басты кейіпкері болды. Маргарет Роулингс сомдаған Бьянка Каппелло 1931 жылы Вест-Энд сахнасында дебют жасаған, ал Чикагодағы көрсетілімнен кейін Бродвейге қысқа мерзімге ауысқан Клиффорд Бакстың "Венециялық" пьесасының да басты кейіпкері болды.
A modified version of the story of Bianca Cappello served as the basis of the theatrical tragedy Women Beware Women by Thomas Middleton, which debuted circa 1621, thirty four years after the death of Bianca Cappello (whose name Middleton rendered as Bianca Capella). Bianca Cappello has since had occasional literary incarnations, serving as the focal character of the novels Bianca Cappello: an historical romance (1843) by Rosina Bulwer Lytton, Bianca Cappello: a tragedy (1873) by Elizabeth C. Kinney, and Bianca (1992) by Robert Elegant. Bianca Cappello, portrayed by Margaret Rawlings, was also the focal character of the Clifford Bax play The Venetian which in 1931 debuted on the West End stage and subsequent to a tryout engagement in Chicago made a short lived transfer to Broadway.