Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пижао – Колумбияның Киндио департаментінің оңтүстік-шығыс бөлігіндегі муниципалитет. Қала Колумбия кофе өсіру аймағында, департаменттік астана Армениядан оңтүстікке қарай 31 шақырым қашықтықта орналасқан. 2011 жылы ЮНЕСКО-ның «Кофе мәдени ландшафты» Дүниежүзілік мұра тізіміне енген. 2023 жылы Пижаода шамамен 5439 адам тұрды.
Pijao is a municipality in the south eastern part of the department of Quindío, Colombia. The town is located 31 km south of the departmental capital Armenia in the Colombian coffee growing axis, it's part of the "Coffee Cultural Landscape" UNESCO World Heritage Site in 2011. In 2023 Pijao had an estimated population of 5,439.
География
Пижао солтүстігінде Буэнависта және Кордовамен, оңтүстігінде Геновамен, батысында Валье-дель-Каука департаментімен, ал шығысында Толима департаментімен шектеседі. Оның ауданы 243 км².
Pijao is bounded to the north by Buenavista and Córdoba, to the south by Génova, to the west by the Valle del Cauca Department, and to the east by the department of Tolima. It has an area of 243 km².
Климат
Пиджаода орташа температурасы 18°C құрайтын субтропикалық тау климаты бар.
Pijao has a subtropical highland climate with an average of 18°C.
Тарих
Пиджао аймағына алғашқы қоныс аударушылар 1890 жылдары Толимадан келді. Олардың көпшілігі – радикалды либералдық партизандар, консервативті үкіметтің жазалау шараларынан және Мың күндік соғысқа әкелген азаматтық тәртіпсіздіктен қашып келгендер еді. Олардың арасында Квинтильяно Фернандес және оның әйелі Гризельда Марин де болды. Лоайза (2004) олардың шөбересінің сөзін келтіреді, ол олардың консервативті жауларының қалайша оларды Пиджаоға іздеп келгенін, онда олар үй мен шаруашылық салғандарын айтады. Жүкті Гризельда ағашқа ілініп, Толимадан келген партизан жетекшісі болған әкесінің қайда екенін айтқанша азапталды. Басқа қоныс аударушылар Манисалес пен Антиокиядан келді. Аймақ тұрғындары шіркеу, мектеп және басқа да қажеттіліктер үшін қала салуға шешім қабылдады. Хуан Гарсия Лехос өзенінің жағасындағы кішкентай аңғарда орналасқан ауылды құру үшін жер сыйлады. Қаланың негізін қалау туралы актіге 1902 жылдың 15 мамырында қол қойылды. Елді мекен алғашында Сан-Антонио де Колон деп аталды. 1905 жылы ол Каларканың коррегименті ретінде мойындалды. 1927 жылы Каларкадан бөлініп, муниципалитетке айналды. 1930 жылы Кальдас Ассамблеясы атауын Пиджао деп өзгертті. Өмірдің алғашқы 36 жылында Пиджаода жол болған жоқ. Каларкаға дейін тау жолы болды, оны есекпен жүруге екі күн кетті. Жүк көтергіштердің арқасында тасымалданған саяхатшыларға үш күн керек болды. Верде өзенінен басталатын жолдың салынуына он жыл кетті және ол 1938 жылдың 20 шілдесінде пайдалануға берілді. Пиджао бастапқыда Буэнависта болып келетін жерді қамтыды. Бұл елді мекен 1933 жылы құрылды және 1936 жылы Пиджао коррегиментіне айналды. 1966 жылы, Киндио департаменті құрылғаннан кейін, Буэнависта жеке муниципалитеті құрылды.
The first settlers in the Pijao region arrived in the 1890s from Tolima. Many were radical Liberal guerrillas, fleeing reprisals from the governing Conservative regime and the civil disorder that culminated in the Thousand Day War. Among them were Quintiliano Fernández and his wife Griselda Marín. Loaiza (2004) cites their great grandson, who tells of how their Conservative enemies tracked the couple to Pijao, where they had built a house and farm. The pregnant Griselda was hung from a tree and tortured until she revealed the location of her father, a leading guerrilla from Tolima. Other settlers arrived from Manizales and Antioquia. The inhabitants of the area decided to construct a town in order to have a church, school and other amenities. Juan García donated the land to form the village, located in a small valley on the banks of the Lejos River. The founding act of the town was signed on May 15, 1902. The settlement was first named San Antonio de Colón. It was recognized as a corregimiento of Calarcá in 1905. It separated from Calarcá and became a municipality in 1927. The name was changed to Pijao by the Caldas Assembly in 1930. For the first 36 years of its existence, Pijao had no road access. There was a mountain path to Calarcá that took two days to transit by mule. Travellers who were carried in seats on the backs of porters took three days to make the journey. The road from the Verde River took ten years to construct, and was inaugurated on July 20, 1938. Pijao originally incorporated the land that would become Buenavista. This settlement was founded in 1933 and became a corregimiento of Pijao in 1936. In 1966, shortly after the formation of the department of Quindío, the separate municipality of Buenavista was created.