Жоржо да Себенико: Далматин мүсіншісі мен сәулетшісі
Giorgio da Sebenico
Жоржо да Себенико – венециялық суретші, сәулетші, Далмациядан шыққан. Шығармалары Хорватиядағы Шибеник және Анкана қалаларында сақталған. Өнері мен шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Венециялық мүсінші және сәулетші
Venetian sculptor and architect
Джорджо да Себенико немесе Джорджо Орсини немесе Юрай Далматинац (шамамен 1410 – 10 қазан 1473) – Далмациядан шыққан Венеция мүсіншісі және сәулетшісі, негізінен Себеникода (қазіргі Шибеник, Хорватия) және сол кезде теңіз республикасы болған Анкона қаласында жұмыс істеген.
Giorgio da Sebenico or Giorgio Orsini or Juraj Dalmatinac (; c. 1410 – 10 October 1473) was a Venetian sculptor and architect from Dalmatia, who worked mainly in Sebenico (now Šibenik, Croatia), and in the city of Ancona, then a maritime republic.
Өмір
Джорджо да Себенико Далмация Республикасына қарасты Зара (қазіргі Задар, Хорватия) қаласында, римдік ақсүйек Орсини әулетінде дүниеге келген. Ол жастық шағында Венецияға эмиграциялап, онда Джованни мен Бартоломео Бонның шеберханасында мүсіншілікке оқыған, немесе кем дегенде олармен тәуелсіз серіктес ретінде жұмыс істеген. 1441 жылғы Шибеник шартының ауыр жауапкершілігін оның ірі жұмыстардағы тәжірибесі болмаса алмас еді, сондықтан оған Венецияда сақталған мүсіндердің көптеген авторлығы таңылған, оның ішінде Дож сарайының Порта делла Карта есігінің әшекейлері де бар. Оның осындағы стилі Бонның басқа жұмыстарымен көп ортақ емес болғандықтан, ол олармен жұмыс істеген кезде-ақ шебер болған, және басқа жерде оқыған деген болжам жасалады. Оның жеке стилі оның оқу орны қайда болғаны туралы көп мәлімет бермейді.
Giorgio da Sebenico was born from the Roman noble Orsini family in the Dalmatian city of Zara (now Zadar, Croatia), which was part of the Republic of Venice (see Venetian Dalmatia). He emigrated to Venice during his youth, where he was probably trained as a sculptor in the workshop of Giovanni and Bartolomeo Bon, or at least worked with them as an independent associate. He would not have been awarded the great responsibility of the 1441 Šibenik contract without having experience of major works, and various attributions of surviving sculptures in Venice to him, as part of the Bon workshop, have been made, including the decorations on the Porta della Carta of the Doge's Palace. As his style here has few similarities to other works by the Bons, she considers it most likely that he worked with them when already a master, who had trained elsewhere. She believes his personal style offers few clues as to where this might have been.
Жұмыс
Оның туындылары Далмация ортағасырлық өнерінің алтын ғасырын көрсетеді. Ол Адриатика Ренессансының маңызды суретшілерінің бірі болды, бұл үрдіс 15 ғасырдың соңында Венецияда, Далмацияда және Италияның Адриатикалық жағалауындағы Анкона сияқты кейбір аймақтарда кеңінен таралған. 1477 жылдың 1 шілдесінен бастап Шибеник қаласының Святого Иакова соборының құрылысын Тосканалық сәулетші Никколо ди Джованни Фиорентино жалғастырды. Ол Сплитте бірнеше сарайлар салды. 1448 жылы ол Святого Домния соборында Мәсіхтің жазалануын көрсететін тас алтарь жасады. Дубровникте ол Герцог сарайын жөндеуге көмектесті және 1464 және 1465 жылдары Минчета бекінісін салуға қатысты. Ол қала құрылысы саласында да өзгеше көзге түсті. Шамамен 1450 жылы ол Паг қаласының жоспарын жасады, ал 1441 жылғы шартына мыналай қол қойды: "Georgius lapicida quondam Mathei de Jadra Civis Sibenicenis" (ауд. "Георгий – тас кесуші, Матейдің ұлы, Задардан, Шибеник қаласының азаматы"). Әсіресе итальяндық немесе ескі ағылшын тіліндегі дереккөздерде кездеседі. Оны "Джорджо Дальматико" деп те атайды. Ағылшын тіліндегі дереккөздерде ол хорват мүсіншілерінің қатарында сирек тізіледі.
His work represents the golden age of Dalmatian medieval art. He was one of main artists of the Adriatic Renaissance, a tendency widespread during the late 15th century in Venice, Dalmatia and in some locations of the Italian Adriatic Coast, such as Ancona. From 1 July 1477 the work on the Šibenik Cathedral of St James was continued by an architect from Tuscany, Niccolò di Giovanni Fiorentino. In Split he built several palaces. In 1448 he carved a stone altar in the Cathedral of Saint Domnius, with a remarkable representation of the flagellation of Christ. In Dubrovnik he helped repairing the Duke's Palace and helped building the Minčeta fortress in 1464 and 1465. He also distinguished himself as urbanist. Around 1450 he made an urban plan for Pag and on a contract from 1441 he signed: "Georgius lapicida quondam Mathei de Jadra Civis Sibenicenis" (trans. "Georgius sculptor son of Matheus from Zadar citizen of Šibenik"). particularly in Italian sources or in older English sources. There are also references to him as "Giorgio Dalmatico" He is rarely listed among Croatian sculptors in English language sources.